Πέρασε ο καιρός… γράψαμε διαγωνίσματα, διορθώθηκαν, περάστηκαν οι βαθμοί, βγήκαν τα αποτελέσματα και δώσαμε και βαθμούς…Είδαμε τους γονείς, και τους μαθητές μας και δώσαμε “ραντεβού τον Σεπτέμβρη”, όπως λέγανε παλιότερα οι χειμερινοι κινηματογράφοι.
Μια εκδήλωση που οριοθετεί το τέλος της σχολικής χρονιάς είναι το “Ποτάκι για το τέλος της χρονιάς” (Pot de fin d’annee).
Μια εκδήλωση κεντρική για τη σχολή, που όλο το προσωπικό είναι προσκεκλημένο. Σε όποια θέση και αν βίσκονται. Βρισκόμαστε όλοι μαζί και κυρίως γνωριζόμαστε και μιλάμε μια και συνήθως το καθημερινό τρέξιμο δεν αφήνει πολλά περιθώρια.
Χαρίζουμε το πλατύτερό μα χαμόγελο για τον φωτογράφο…
…ο οποίος μας βγήκε και ζημιάρης μια και στην προσπάθεια του για να βγάλει τις καλύτερες φωτογραφίες, έριξε ένα ποτήρι στην πίστα… και έπρεπε να επανορθώσει.
Ο γενικός διευθυντής κ Miguel Tesson κάνει ένα πολύ σύντομο απολογισμό της χρονιάς,
Στη συνέχεια αποχαιρετάμε τους συναδέλφους που αποχωρούν, είτε λόγω συνταξιοδότησης, είτε λόγω μετάθεσης…
Ευχές, ευχές, ευχές, από όλους και για όλους…
Αλλά κυρίως παρέα, κουβέντα γέλια, και ανεμελιά, χωρίς κουδούνια και την κλασσική “τσάντα πλάτη” του καθηγητή, να παίρνουμε τον δρόμο για την τάξη…
Άμα είσαι καθηγητής Φιλοσοφίας…φαίνεται.
Σε πολλές περιπτώσεις, συνάδελφοι χαιρέτησαν τους αποχωρούντες με δυο λόγια, άλλοτε συγκινητικά, άλλοτε με αστείες καταστάσεις….
Οι υπόλοιποι παρακολουθούμε την εκδήλωση,
Η βραδιά τελειώνει εννοείται αργά το βράδυ, και όχι το απογευματάκι, όπως είναι τώρα. Ένας πλούσιος μπουφές, που αντέχει με συνεχείς ανανεώσεις μέχρι το τέλος της ημέρας, και χορό, πολύ χορό…Όλων των ειδών τους χορούς…
Ο Παναγιώτης φροντίζει για αυτό, από νωρίς το απόγευμα, μέχρι αργά το βράδυ και από ότι λέγανε οι παρόντες, κάθε χρονιά γίνεται και καλύτερος και φέτος τα είχε δώσει όλα…μέχρι που του τα χάλασε ο μπαμπάς του…Όταν ακουμπώντας το κινητό μου στο τραπέζι, κούνησα κάποια καλώδια και αποσυνδέθηκαν μερικά κομμάτια… Αλλά δεν πειράζει. Μπήκε το πλαν Β σε λειτουργία, με διαδικτυακή μουσική και έτσι φτάσαμε σε μμ ώρες (μεταμεσονύκτιες ώρες) χορεύοντας.
Φεύγοντας δεν μπόρεσα να μην απαθανατίσω, το σχολείο σε μια κατάσταση, που σπάνια βρίσκεται, ήρεμο, γαλήνιο, χωρίς παιδιά και με πολύ όμορφο φωτισμό.
Και κάπως έτσι η σχολική χρονιά 2024-25 φτάνει προς το τέλος της… Αλλά δεν τελείωσε ακόμα.
Είναι 2025 και μια ακόμα σχολική χρονιά, κλείνει, αφήνοντας δεκάδες αναμνήσεις, αφήνοντας την θέση της για την επόμενη…
Είναι η μαθητική εφημερίδα μας, που την βγάζουν οι μαθητές και των δύο τμημάτων και οργανώνονται από τις δύο Ειρήνες… την Ειρήνη Αντωνοπούλου, και την Irene Sanchez καθηγήτριες της Σχολής μας. Οι συμμετέχοντες μαθητές είναι πολλοί και η έκδοση είναι όλη πρωτότυπη. Στα κείμενα, στις φωτογραφίες, στα σχέδια. Την ομάδα μπορείτε να τη δείτε στο τελευταίο φύλλο της έκδοσης.
Τα περιεχόμενα επιλέγονται από όλη την συντακτική ομάδα, και μπορείτε να τα δείτε εδώ :
Κάθε τεύχος είναι μοναδικό, γιατί είναι ένας χώρος, ελεύθερης έκφρασης, δημιουργικότητας, συνεργασίας. Και αυτό μπορείτε νε το δείτε με ένα μόνο τρόπο : ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ στον σύνδεσμο που μόλις σας δόθηκε.
Σίγουρα όλη η ομάδα αξίζει συγχαρητήρια και η έκδοση αυτή κάθε φορά αποτελεί μια απόδειξη της δημιουργικότητας και των δυνατοτήτων που έχουν οι μαθητές μας. Αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο είναι ότι για τους περισσότερους μπορώ να πω απλά αν είναι καλοί μαθητές ή όχι στη χημεία. Πόσο πραγματικά λίγα…
Είναι 2025 και οι μαθητές μας εκφράζονται όπως μόνο αυτοί ξέρουν μέσα από τις δημιουργίες τους.
Αφορμή ήταν ο πόλεμος την Ουκρανίας, όπου ο Γιάννης ήταν ανταποκριτής και μπορείτε να το ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.
Πέρασε ο καιρό και ο Γιάννης προχώρησε και η δουλειά του έγινε ευρύτερα γνωστή και αναγνωρίστηκε. Έτσι στις 23 Μαΐου βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Μπότση με το Βραβείο “ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ”. Διαβάζουμε σχετικά :
Το Βραβείο «ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ» που αφορά το Αστυνομικό, Δικαστικό και Ελεύθερο Ρεπορτάζ απονεμήθηκε στον Γιάννη Σουλιώτη, για την αντικειμενική και αυστηρή τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας κατά την κάλυψη του αστυνομικού ρεπορτάζ, στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και τον Ραδιοτηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΙ».
Η βράβευση έγινε στο Ζάππειο, παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας.
Αναλυτικά για την εκδήλωση και με πλούσιο φωτογραφικό υλικό (από όπου και η φωτογραφία) μπορείτε να δείτε στην iefhmerida στον σύνδεσμο.
Επίσης μπορείτε να δείτε το σχετικό βίντεο στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ
Εμείς να δώσουμε τα συγχαρητήρια μας στον Γιάννη, να του ευχηθούμε να συνεχίσει να διακρίνεται στη δουλειά του και να συνεχίσει να μαζεύει διακρίσεις.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας αναγνωρίζονται στη δουλειά τους δίνοντας μια άλλη διάσταση σε αυτό που κάνουν.
Δυστυχώς για μια ακόμα φορά ενημερώνω για μια απώλεια. Ο Βασίλης δεν είναι πια μαζί μας. Ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι.
Ο άνθρωπος που μας περίμενε κάθε μέρα στο ταμείο, και πιο πριν στο γραφείο κίνησης της Σχολής μας δεν είναι μαζί μας. Για πολλά χρόνια τις πρωτοχρονιές μοίραζε δώρα στα μικρά (νηπιαγωγείο και δημοτικό) και η παρουσία του πάντα ήταν αφορμή για μια άλλη διάσταση στη γιορτή των Χριστουγέννων.
Για όσους επιθυμούν, η κηδεία του θα γίνει στο Νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου την Δευτέρα 16 Ιουνίου στις 11.30.
Καλό ταξίδι Βασίλη.
Είναι 2025 και το καλοκαίρι δεν ξεκινάει με τον καλύτερο τρόπο.
Να λοιπόν μια καλή ιδέα για την Παρασκευή 23 Μαΐου. Ο Γιώργος – Πλάτωνας Περλέρος, απόφοιτος της Σχολής μας, έχει αναλάβει την Θεατρική ομάδα της Σχολής μας εδώ και δύο χρόνια. Μας προσκαλεί την Παρασκευή 23 Μαΐου στο χολ της Σχολής μας για να δούμε την φετινή δουλειά τους.
Μέσα από την πρόσκληση έχετε όλες ςτις απαραίτητες πληροφορίες. Προσέξτε όμως… Συνήθως οι παραστάσεις μας είναι “sold out” οπότε κανονίστε να είστε έγκαιρα στο σχολείο
Αντιγράφω από την Εισαγωγή της μετάφρασης :
«Τέσσερις διαφορετικοί κόσμοι, που αποτελούν τέσσερα διακριτά πεδία αναφοράς, συμπλέκονται στο Όνειρο: ο κόσμος της αρχαίας μυθολογίας (Θησέας και Ιππολύτη), ο κόσμος των τεσσάρων εραστών – που, μολονότι χαρακτηριστικά αναγεννησιακός στους τρόπους και τα ήθη της ερωτικής επικοινωνίας, παρουσιάζεται άχρονος και καθολικός –, ο κόσμος των ξωτικών, όπως αναδύεται από τη μεσαιωνική καταγωγή του και τις λαϊκές παραδόσεις της αγγλικής υπαίθρου· και ο κόσμος των μαστόρων, η ελισαβετιανή κοινωνία των τεχνιτών της επαρχίας, όπως θα τους είχε γνωρίσει από κοντά ο Σαίξπηρ στο γενέθλιο Στράτφορντ.»
Και από την πρόσκληση του Γιώργου ο οποίος μας λέει :
Καταπιαστήκαμε, λοιπόν, κι εμείς με το Όνειρο, όπως κάθε θεατρίνος οφείλει να κάνει. Δανειζόμενος τη διασκευή του Έκτορα Λυγίζου – που μας την παραχώρησε και τον ευχαριστούμε θερμά – επέμεινα στη μετάφραση του Διονύση Καψάλη, που, αν και απαιτητική, είναι τόσο ποιητική που σε μαγνητίζει. Τελικά, τα παιδιά αποδείχθηκαν έτοιμα να φτάσουν – και να ξεπεράσουν – κάθε πήχη που θα τους θέσεις. Παρόλα αυτά, όπως σε κάθε εξωσχολική (ίσως και σχολική) δραστηριότητα, ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός· αλλά, όπως θα πει ο Πουκ στο τέλος του έργου:
Αξιότιμο κοινό,συγχωρήστε μας γι’ αυτό,κι ασφαλώς – λόγω τιμής –θα βελτιωθούμε εμείς.
Άρα τι μένει να κάνουμε; Να κανονίσουμε τις δουλειές μας και να είμαστε στη Σχολή, έγκαιρα, ώστε να τους καμαρώσουμε.
Είναι 2025, και φροντίζουμε οι μαθητές μας να βρίσκουν το τρόπο να εκφραστούν όπως αυτοί μπορούν καλύτερα.
Το Ερευνητικό Κέντρο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ κάνει έρευνα σε διάφορους τομείς. Αν και παράγει νέα γνώση και είναι στην αιχμή του δόρατος των φυσικών επιστημών, πάντα υπάρχει περιθώριο να ενημερωθούν μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου πάνω σε αυτές τις καινοτόμες ιδέες και γνώσεις.
Κάπως έτσι σκέφτηκε η κ Μπούρα – Χημικός της Σχολής μας και οργάνωσε δύο διαφορετικές επισκέψεις στον ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ. Κάθε μια είχε το δικό της αντικείμενο και όπως ήδη ανέφερα, έδινε στους μαθητές μας αφορμές για σκέψη.
Ας δούμε πως περιγράφει τις επισκέψεις η κ Μπούρα :
Στις 8 Μαΐου 20 μαθητές από την Γ‘ γυμνασίου και την Α λυκείου του Ελληνικού τομέα επισκέφτηκαν το Δημόκριτο στα πλαίσια της εβδομάδας βιωσιμότητας EDD. Αντικείμενο της επίσκεψης ήταν «Νανοτεχνολογία- Εφαρμογές της στην καθημερινή ζωή για μια βιώσιμη πόλη».
Το πρόγραμμα περιελάμβανε και πειράματα φυσικής και χημείας που είχαν ετοιμαστεί για τους μαθητές μας.
Η εκπαιδευτική δράση οργανώθηκε από την κ. Μπούρα Αλεξάνδρα, χημικό και μέλος της ομάδας EDD. Συνοδός της επίσκεψης ήταν επίσης ο συνάδελφος καθηγητής κ. Νίκος Κουτσοκώστας.
Η ομάδα που επισκέφτηκε τον ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ. Οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά με τα πειράματα που είχαν προετοιμαστεί για αυτούς.
Η δεύτερη επίσκεψη έγινε μια εβδομάδα μετά.
Στις 14 Μαΐου η περιβαλλοντική ομάδα του Ελληνικού τομέα επισκέφτηκε το ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος.
Αντικείμενο της επίσκεψης ήταν «Η κομποστοποίηση με εργαλείο το DNA των βακτηρίων».
Οι μαθητές ενημερώθηκαν για την κομποστοποίηση με στόχο την αξιοποίηση των τροφικών υπολειμμάτων και την δημιουργία πράσινων χώρων ώστε να διευκολυνθεί η πράσινη μετάβαση στο σχολείο μας.
Η επίσκεψή μας ολοκληρώθηκε με πειράματα μικροσκοπίου, χημικής ανάλυσης και ηλεκτροφόρησης DNA από το υλικό της κομποστοποίησης.Υπεύθυνη του προγράμματος ήταν η Δρ. Κ. Μανωλά μαζί με την επιστημονική ομάδα των κ. Ζαχαράκη και κ. Τσιμέλα.
Η εκπαιδευτική δράση οργανώθηκε από την κ. Μπούρα Αλεξάνδρα, χημικό και μέλος της ομάδας EDD. Συνοδός της επίσκεψης ήταν επίσης ο συνάδελφος καθηγητής κ. Λεωνίδας Μπίνος.
Το θέμα της κομποστοποίησης είναι πάντα εξαιρετικά χρήσιμο και ενδιαφέρον. Οι μαθητές μας ενημερώθηκαν σχετικά αλλά και είδαν πως μπορεί να γίνει.
Οι μαθητές μας χρησιμοποίησαν εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας, για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν την μεταμόρφωση των “σκουπιδιών” σε κομπόστ, και έμαθαν τον τρόπο να αξιοποιούν το κομπόστ στον κήπο τους.
Είναι 2025 και ξεφεύγουμε από “τους τοίχους του σχολείου” για να μπορέσουμε να δώσουμε στους μαθητές μας νέες γνώσεις και τροφή για σκέψη.
Με εικαστικό και χορευτικό υπόβαθρο, υποστηριζόμενη καλλιτέχνης του Chisenhale Dance Space και Free Space Artist στο Studio Wayne McGregor. Το χορογραφικό της έργο έχει υποστηριχθεί από το Arts Council England (Υπουργείο Πολιτισμού Αγγλίας) και άλλους δημόσιους φορείς της Αγγλίας.…(Περισσότερα στον σύνδεσμο)
Προχθές (8 Μαΐου) πήραν μια συνέντευξη από την Χλόη, τόσο για την τελευταία της δουλειά όσο και γενικότερα για την δουλειά της. Ας δούμε κάποια αποσπάσματα από την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μπορείτε ΝΑ ΤΗ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ.
...Το πιο πρόσφατο έργο της, το «The Space Cadet», είναι μια πρωτοποριακή παράσταση που συνδυάζει στοιχεία από την εκπαίδευση αστροναυτών, την αστροφυσική, τον αρχιτεκτονικό φωτισμό και τη χιπ χοπ κουλτούρα. Η παράσταση έχει παρουσιαστεί σε εμβληματικούς χώρους όπως το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, αποσπώντας διεθνή αναγνώριση και βραβεία….
Και συνεχίζουμε…
Η φράση ‘Τhe Space Cadet’ στα ελληνικά μεταφράζεται ως ο εκπαιδευόμενος αστροναύτης ή αυτός που δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα. Στο έργο ακολουθούμε έναν μοναχικό αστροναύτη σε ένα ταξίδι απόδρασης και επιστροφής από τη Γη, λειτουργώντας ως αλληγορία για την προσωπική και συλλογική μας αναζήτηση μέσα σε μια εποχή επαναπροσδιορισμού του ανθρώπου με την εξέλιξη της τεχνολογίας.…
Μια σημαντική ερώτηση:
Τι το ιδιαίτερο έχει η παράσταση και γιατί να έρθει κάποιος να την δει.
Χλόη Αλιγιάννη: Στην παράστασή μας συνδυάζονται πάρα πολλοί κόσμοι και στοιχεία: σύγχρονος χορός με τη hip hop κουλτούρα, την αστροφυσική, τα εικαστικά, τον αρχιτεκτονικό φωτισμό, τον ήχο και την μουσική. Έχει δημιουργηθεί έτσι ένα θέαμα πολύχρωμο, για όλες τις ηλικίες, το οποίο από μεριάς μας έχει εμπλουτιστεί με μπόλικη δημιουργική ειλικρίνεια και διάθεση σύνδεσης και επικοινωνίας με το κοινό. Ένα ταξίδι με ανοιχτές εικόνες που ακροβατεί μεταξύ της φαντασίας και του πραγματικού, με στιγμές που κλείνουν το μάτι τόσο στην επιστημονική φαντασία όσο και στην επιστήμη, την ιστορία και την ζωή μας σήμερα.… (Η πλήρης συνέντευξη με πολλά στοιχεία τόσο της παράστασης όσο και για τα μελλοντικά σχέδια της Χλόης, μπορείτε να διαβάσετε στον σύνδεσμο)
Η ταυτότητα της παράστασης :
Σχετικά με την παρασταση αλλά και την ομάδα : Third Planet μπορείτε να διαβάσετε στον σχετικό σύνδεσμο στο LinkedIn: Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα…
Η ομάδα Third Planet μας προσκαλεί σ’ ένα μοναδικό ταξίδι στο δέος και την ησυχία του διαστήματος, γεφυρώνοντας τον σύγχρονο χορό, την χιπ χοπ κουτλούρα, την αστροφυσική, τον αρχιτεκτονικό φωτισμό, τα εικαστικά. Σε μια εποχή τεχνολογικών ζυμώσεων, συλλογικής αβεβαιότητας και συνεχούς αναζήτησης ταυτότητας, το έργο κάνει ένα μεγάλο zoom out από τη βοή της σύγχρονης Γης, και ακολουθεί έναν μοναχικό ταξιδιώτη-αστροναύτη στο ταξίδι (δια)φυγής και επαναφοράς του σε αυτήν.
Στον ενδιάμεσο χωροχρόνο μεταξύ αφετηρίας και προορισμού, σε συνεχή μετάβαση, ο αστροναύτης ακροβατεί σε κόσμους και συνθήκες, αναζητώντας το σημείο τομής δύο ταξιδιών. Τόσο του συλλογικού – με τη μελλοντική πορεία της ανθρωπότητας στραμμένη στην τεχνολογία και τα άστρα κοιτώντας τη θέση της στο σύμπαν, όσο και του ατομικού ταξιδιού που αφορά στην εσωτερική, προσωπική αναζήτηση του «ανήκειν» και την εύθραυστη σχέση με τη φύση, το «σπίτι», το σώμα μας, τη Γη….
Στον σύνδεσμο υπάρχουν αναλυτικά τα χαρακτηριστικά της εκδήλωσης, των συντελεστών, αλλά και λεπτομέρειες από αυτά που δεν φαίνονται. Αξίζει λοιπόν να “μελετήσετε” πριν πάτε στην παράσταση.
Λοιπόν; 17 και 18 Μαΐου αλλά προσοχή στις ώρες της παράστασης… 9.00 και 10.00 το βράδυ αντίστοιχα. Μη τα μπερδέψετε…
Και μη ξεχνάτε, να βρείτε την Χλόη και να της δώσετε χαιρετίσματα.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας εκφράζονται όπως μόνο αυτοί ξέρουν, μέσα από την τέχνη τους.
Το Βραβείο “Δημήτρης Χορν” – ένα επαμειβόμενο έπαθλο με ισχυρό συμβολισμό – αποτελεί τον σταυρό που φορούσε ο ίδιος ο Δημήτρης Χορν και συνοδεύεται από περγαμηνή. Θεσμοθετήθηκε από τον Σταμάτη Φασουλή και χρηματοδοτείται από τον Γιάννη Χορν. Απονέμεται ετησίως για την κορυφαία ερμηνεία νέου άνδρα ηθοποιού κατά την προηγούμενη θεατρική περίοδο, περνώντας από χέρι σε χέρι κάθε χρόνο.
Για την περίοδο 2023-24 στους υποψηφίους είναι και ο Γιώργος.
Αντιγράφω από το διαδίκτυο :
Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα. Η Βαΐτσα, η Αγόρω και η Κατερίνα. Ο Μιχάλης, ο Μανούσος και ο Πλάτωνας. Αγάπες και καμάρια. Από τα τρία αυτά πλάσματα, ο ένας τους, ο Πλάτωνας με την Κατερίνα του, είναι υποψήφιος για τα φετινά βραβεία Χορν. Ως δημιουργός αυτής της δουλειάς, θα πω ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα είναι κατόρθωμα και των τριών τους, το να υπάρξει δηλαδή υποψήφιος νεαρός άνδρας ηθοποιός σε ρόλο μιας ηλικιωμένης γυναίκας με μάσκα σε μια παράσταση με τόσο έντονο το χορικό στοιχείο, είναι συλλογικό κατόρθωμα. Ως Κωνσταντίνος, το χαίρομαι διπλά για τον πρόσθετο λόγο ότι ξέρω πολύ καλά πως και ο ίδιος το βλέπει ακριβώς έτσι και αυτό με κάνει να είμαι ευτυχής για/με τους ανθρώπους που επιλέγουμε να διανύουμε μαζί τα χιλιόμετρα των δικών μας μαραθωνίων . Όλ@ μας είμαστε μαζί σου Γιώργος Πλάτωνας Περλέρος. (από τον Κωνσταντίνο Ντέλλα)
Σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στο ελληνικό θέατρο και το νέο υποκριτικό ταλέντο, θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 19 Μαΐου 2025, στις 19:00, η κοινή απονομή των Βραβείων “Δημήτρης Χορν” και “Μελίνα Μερκούρη”. Η εκδήλωση θα φιλοξενηθεί στο ιστορικό θέατρο “Δημήτρης Χορν” (Αμερικής 10), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Μια καλή ιδέα για την άλλη Δευτέρα. Άλλωστε νομίζω ότι ο Γιώργος ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα ήθελε να έχει μια καλή “κερκίδα” από κάτω. Και μόνο το γεγονός της υποψηφιότητας, ανεξαρτήτως τελικής έκβασης, είναι αναγνώριση της δουλειάς οπου κάνει ο Γιώργος.
Ο Γιώργος τα τελευταία χρόνια σκηνοθετεί την θεατρική ομάδα της Σχολής μας και μας προσκαλεί στο τέλος του Μάη στην θεατρική παράσταση που θα γίνει. Αλλά αυτό αργότερα, μόλις θα έχω περισσότερες πληροφορίες.
Μπορείτε να διαβάσετε μια περυσινή συνέντευξη του Γιώργου ΕΔΩ για τα σχέδια του.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας διακρίνονται για αυτό που κάνουν, γιατί απλά αγαπούν αυτό που κάνουν.
Κάπως έτσι πριν δεκαπέντε χρόνια, το 2011, βρεθήκαμε με την Βάλια Κορόζη και τους μαθητές μας στην Θεσσαλονίκη στο συνέδριο του Ανατόλια. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέραμε τι ακριβώς να περιμένουμε. Μας φάνηκε ενδιαφέρον, μια και ήταν ίσως το μόνο -τοτε – μαθητικό συνέδριο επιστήμης και τεχνολογίας. Και ψάχναμε να βρούμε μια διέξοδο για “ανήσυχους” μαθητές, που είχαν ανάγκη να δημιουργήσουν, να κάνουν πραγματικότητα τις ιδέες τους και να τις περάσουν “έξω στο κόσμο”.
Πέρασε ο καιρός, χάσαμε κάποια συνέδρια λόγω κορωνοϊού, κάναμε κάποια διαδικτυακά (καμία σχέση δεν το συζητάμε), και μετά την επιστροφή “στην κανονικότητα” επανήλθαμε με καινούργια διάθεση, και όρεξη για το διαφορετικό και το καινούργιο.
Έτσι φέτος η ομάδα μας μάλλον ήταν από τις πολυπληθέστερες.
Πάνω από εξήντα μαθητές με συνοδούς καθηγητές την κ Καραβιώτη (ψυχή του συνεδρίου που έχει περάσει σε άλλο επίπεδο), το κ Μπουρλή την κ Σιάκκα, και τον κ Κουτσοκώστα βρέθηκαν το προηγούμενο τριήμερο στη Θεσσαλονίκη. Γυρνωντας είχαν στις βαλίτσες τους δυο βραβεία και το “χαμόγελο μέχρι τα αυτιά”. Ας τα πάρουμε με την σειρά
Με σκοπό την προώθηση των φυσικών επιστημών, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STE(A)M), το Κολλέγιο Ανατόλια διοργανώνει το Μαθητικό Συνέδριο Επιστήμης & Τεχνολογίας – ACSTAC (Anatolia College Science and Technology Annual Conference) στις εγκαταστάσεις του Κολλεγίου Ανατόλια στις 2, 3 και 4 Μαΐου 2025.
Το ACSTAC προσκαλεί μαθητές όλων των τάξεων Γυμνασίου και Λυκείου Γενικής Εκπαίδευσης της Ελλάδας και του εξωτερικού να αναπτύξουν δεξιότητες έρευνας, κριτικής σκέψης, συνεργασίας και επικοινωνίας, παρουσιάζοντας τις εργασίες τους ως πραγματικοί ερευνητές στο πλαίσιο ενός μαθητικού επιστημονικού συνεδρίου.
Κεντρικό άξονα του 11ου ACSTAC αποτελεί η σύνδεση του STEM με την κοινωνική υπευθυνότητα και τους 17 Παγκόσμιους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό θα διοργανωθούν εργαστήρια τόσο για μαθητές όσο και για εκπαιδευτικούς. (Λεπτομέρειες στον σύνδεσμο).
Από την αρχή του χρόνου η κ Καραβιώτη και ο κ Μπουρλής, ενημερώνουν τους μαθητές για το συνέδριο. Και οι δύο έχουν αναλάβει ένα πρώτο φίλτρο των εργασιών, είτε απορρίπτοντας (σπάνια) είτε κατευθύνοντας έτσι ώστε να γίνουν οι έργασίες καλύτερες και μέσα στο πνεύμα του συνεδρίου. Η κ Καραβιώτη είναι πλέον μέλος της οργανωτικής επιτροπής, αναλαμβάνοντας θέσεις προεδρείου σε συνεδρίες στο συνέδριο αλλά και έχοντας θέση κριτή εργασιών στην επιτροπή αξιολόγησης.
Όλος ο σύλλογος των καθηγητών στηρίζει την προσπάθεια των μαθητών, από θέματα παρουσίασης, και φιλολογικής επεξεργασίας των κειμένων (συνάδελφοι φιλόλογοι), θέματα ρομποτικής και αυτοματισμού (κ Καρατζάς καθηγητής Τεχνολογίας), θέματα Χημείας (από εμένα) Βιολογίας (από κ Καραβιώτη και κ Μπουρλή), Φυσικής ( κ Τζίμα , κ Αγριόδημα, κ Δάσκα). Όλοι είμαστε δίπλα προσπαθώντας να σκεφτούμε “έξω από το κουτί” και να καταλάβουμε τι θέλουν να πούν οι μαθητές μας.
Φέτος η ομάδα γύρισε με δυο βραβεία στις βαλίτσες της. Ας τα δούμε :
Το πρώτο είχε να κάνει με την ανακύκλωση και είναι ένας αυτόματος διαλογέας υλικού. Μοιράζει τα ανακυκλώσιμα υλικά σε κατηγορίες και έτσι η επεξεργασία τους είναι πιο εύκολη.
Το χαμόγελό τους μετά την βράβευση είναι “όλα τα λεφτά”, και η ικανοποίηση είναι φανερή. Η ομάδα αποτελείται από τους Κουτουμάνη, Χριστοδουλόπουλο και Καραθανάση, όλοι μαθητές της Α Λυκείου.
Από ότι μπορείτε να δείτε η συμμετοχή στο ACSTAC είναι ματακόμιση μια και τα μοντέλα και οι εργασίες είναι αρκετά ογκώδεις.
Το δεύτερο βραβείο είναι από Ευρωπαϊκή επιτροπή αξιολόγησης και αφορά την εργασία με τον ευρηματικό τίτλο “Pawsitivity”, που εμπεριέχει την θετικότητα, (έτσι ακούγεται) μαζί με τα “πέλματα” (PAWS) που υποδηλώνουν τα αδέσποτα. Το θέμα της είναι μια ταίστρα και ποτίστρα αδέσποτων η οποία όμως μόλις ανιχνεύσει παραβίαση η επικίνδυνη ουσία κλειδώνει προστατεύοντας τα αδέσποτα.
Η ομάδα μπροστά από την ταΐστρα. Η Μελίνα Γιαννακάκου, ο Παναγιώτης Βοσκάκης, η Ευθυμία Δημητριάδη, η Στέλλα Γεωργοπούλουν και η Σήλια Τσάκωνα (λείπει η Άννα Κανατούρη), η οποία όμως φαίνεται…
…εδώ στη βράβευση.
Το ACSTAC δεν είναι το βραβείο (εννοείται καλοδεχούμενο), είναι η πρόκληση, ο υγιής ανταγωνισμός, να δώσεις κάτι διαφορετικό και χρήσιμο. Το λέει άλλωστε και η Σήλια στην συνέντευξη που της πήραν. Αναφέρει ότι είχαν έρθει πέρυσι – σαν μαθητές της Α Λυκείου – και όταν είδαν τις εργασίες, είπαν ότι αποκλείεται να κάνουν κάτι τόσο καλό. να όμως που “πείσμωσαν” και επέστρεψαν σαν ομάδα της Β Λυκείου και παρουσίασαν μια εργασία άξια να βραβευθει. Ας ακούσουμε την Σήλια και την Ευθυμία.
Και έτσι το 11ο Συνέδριο του ACSTAC πέρασε στην ιστορία. Άφησε στους μαθητές μας πολυτιμες εμπειρίες, τους έβαλε να σκεφτούν διαφορετικά, να δημιουργήσουν, να προσφέρουν. Εμείς σε όλη αυτή την προσπάθεια είμαστε δίπλα. Παρακολουθούμε, συμπαραστεκόμαστε, δίνουμε, λύσεις όπου μπορούμε, δίνουμε ιδέες και βάζουμε προκλήσεις. Τέλος καμαρώνουμε και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε τους μαθητές μας να γυρνάνε ενθουσιασμένοι, χαρούμενοι και ικανοποιημένοι από την προσπάθεια και τον ανταγωνισμό.
Είναι 2025 και μέσα από τα συνέδρια, δίνουμε διέξοδο στην σκέψη “έξω από το κουτί”, δημιουργούμε, προτείνουμε και δίνουμε λύσεις.
Δηλαδή όχι ακριβώς σε εμάς… Ας τα πάρουμε από την αρχή.
Η Γεωργία είναι απόφοιτος της Σχολής μας, τελείωσε το τμήμα Ψυχολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου και μετά συνέχισε στη Λυών με ένα ΜRes και ένα Μsc Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας (universite Lyon II). Εργάστηκε στη Γαλλία με παιδιά με κώφωση και σε κέντρα παροχής ψυχολογικών υπηρεσιών σε ενήλικες. Στην Ελλάδα έχει δουλέψει για 4 χρόνια σαν αναπληρώτρια ψυχολόγος σε ΚΕΔΔΥ και ειδικά σχολεία. Με τα παραμύθια ασχολήθηκε μετά από ένα διετές σεμινάριο πάνω στη συγγραφή παραμυθιών στην Ακαδημία Ποίησης και Παραμυθιού. Αποτέλεσμα αυτής της ενασχόλησης είναι το πρώτο της βιβλίο με παραμύθια με τίτλο “Στο Ξέφωτο του Λύκου”(έγραφα το 2016 σε μια εγγραφή μου για την Γεωργία).
Τώρα μέσα στα πλαίσια του φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων μας προσκαλεί…
…την Παρασκευή 9 Μαίου, ο Γιάννης Ψαριώτης Ioannis Psariotis και εγώ, βάζουμε μπόλικη φαντασία, κάνουμε το ελληνικό παραμύθι πυξίδα παίρνουμε όργανα, παίρνουμε τούμπανα, και με τη βάρκα της φαντασίας μας, ανοίγουμε πανιά να βρούμε πειρατές, δράκους, γοργόνες!
Όρτσα τα πανιά και καλώς να ανταμώσουμε! (αντιγράφω από το προφίλ της).
Μια πολύ ωραία ιδέα για την Παρασκευή το απόγευμα, τώρα που “ανοίγει ο καιρός” και καλοκαιριάζει. Μια βόλτα στον κήπο, είναι ότι καλύτερο.
