Μήνας: Απρίλιος 2026

Η Ήρα, απόφοιτος της Σχολής μας έχει μεγάλο συγγραφικό έργο. Έτσι τώρα μας καλεί στην παρουσίαση του καινούργιου της βιβλίου “Η ακέφαλη Βασίλισσα”.

Αντιγράφω από το βιογραφικό της Ήρας ένα μικρό απόσπασμα…

Η Ήρα-Παρασκευή Παπαποστόλου (το γένος Ραπίτου) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 και σπούδασε Ιστορία Τέχνης και Αρχαιολογία στο Παρίσι (Paris X Nanterre, Paris I Sorbonne -με καθηγητή τον Ph. Dagen), με ειδίκευση στη Σύγχρονη Τέχνη και Φιλοσοφία-Αισθητική. Έχει διδαχτεί δημιουργική γραφή, θέατρο, κλασική κιθάρα και γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο. Έχει εργαστεί στη γκαλερί Βουρκαριανή στην Κέα, στη Galerie du Haut-Pave στο Παρίσι, στην Αίθουσα Τέχνης MIHALARIAS ART στην Κηφισιά, στο Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) στο Θησείο και στο IANOS Art Shop στο Golden Hall στο Μαρούσι. (Το πλήρες βιογραφικό με το πλούσιο συγγραφικό έργο της, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ).

Σχετικά με το βιβλίο διαβάζουμε…

Ποια είναι η Αφροδίτη; Ποια η σχέση της Νατάσας με το αφεντικό της; Γιατί αυτοκτονεί ο Αιγέας; Τι συνδέει τελικά τους ήρωες της συγγραφέως;

Η Ήρα Παπαποστόλου, σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων, μιλάει για τη γέννηση και τον θάνατο, και όλα τα ενδιάμεσα: την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση, τη φιλία, τον έρωτα, τα ταξίδια, τις σπουδές, τις ιδέες, την πραγματικότητα που μας ζώνει. Αυτό που καθηλώνει τον αναγνώστη είναι ο τρόπος που το κάνει.

Όλη η αναφορά για το βιβλίο καθώς και ένα απόσπασμα ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ).

Η Ήρα μας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου της :

Κανονίστε τις υποχρεώσεις σας για να μπορέσετε να παρευρεθείτε στη παρουσίαση και όπως πάντα λέω, όσοι πάτε μη ξεχάσετε να δώσετε χαιρετίσματα στην Ήρα.

Είναι 2026 και οι απόφοιτοί μας χαράζουν τους δικούς τους καλλιτεχνικούς δρόμους και μας προσκαλούν.

Ο Γιώργος – Πλάτων Περλέρος, απόφοιτος της Σχολής μας και υπεύθυνος της θεατρικής ομάδας της Σχολής μας, επανέρχεται μετά το “Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα” με μια αθλητική παράσταση.

Μας λέει “Ρε ‘συ το σώμα θυμάται, εμπιστεύσου το” και μας καλεί σε μια παράσταση με θέμα τον αθλητισμό…

Μας λέει ο Γιώργος στο συνοδευτικό του σημείωμα…

Η πολυαγαπημένη Aspa Vallianatou έγραψε κάποια στιγμή τις αγαπημένες Ευεργετικές Ιδιότητες του Αθλητισμού.

Με κόπο, πολύ προσωπικό χρόνο, λεφτά από την τσέπη της (και δικά σας καθώς στηριξατε το πάρτυ μας) αλλά κυρίως αγαπημένους συντελεστές – γνώριμους και νέους – στήθηκε αυτή η παράσταση που ξεκινά το Σάββατο στο Studio Μαυρομιχάλη, και για λίγες παραστάσεις Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Αντιγράφω ένα μέρος από το κείμενο στην παρουσίαση του έργου…

“Οι ευεργετικές ιδιότητες του αθλητισμού”, γνωστές σε όλους μας. Ο αθλητισμός είναι αδιαμφισβήτητα κάτι καλό από τη φύση του, σωστά; Σωστά.

Στο “Θεραπευτήριο” τον χώρο της Μαρίας, οι αθλούμενοι έρχονται με κύριο στόχο τη θεραπεία της σχέσης με το σώμα ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της γυμναστριας – θεραπεύτριας. Οι ισορροπίες θα ανατραπούν όταν στην ομάδα έρχεται ένα νέο μέλος και τότε όλα όσα θα συμβούν θα αποκαλύψουν τους πραγματικούς χαρακτήρες των ηρώων. Τι ζητά ο καθένας από το κυνήγι της ευεξίας και τι είναι διατεθειμένος να κάνει για την ομάδα;

Το έργο είναι εμπνευσμένο από ένα προσωπικό βίωμα – ή μάλλον όχι βίωμα, αλλά από το φόβο ενός ενδεχόμενου βιώματος. Με σατιρική διάθεση, σκιαγραφούνται ανθρώπινες συμπεριφορές οι οποίες όσο κι αν μοιάζουν παράλογες και τραβηγμένες, είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα απ’ όσο είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε.

Περισσότερα για το έργο ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ μαζί με περισσότερες πληροφορίες για το έργο όπως και πληροφορίες για τα εισιτήρια και τις παραστάσεις. Ξεκινάμε στος 18 Απρίλη κοινώς αυτό το Σάββατο. Μια ωραία ιδέα για το Σαββατοκύριακο.

Είναι 2026 και οι απόφοιτοί μας δημιουργούν μέσα από το θέατρο.

Κάπως έτσι πέρασε η Κουζινοχημεία του 2026 στην ιστορία. Ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο της Χημείας, χωρίς ύλη διδασκαλίας, χωρίς βιβλίο, με όσα ξέρανε οι γιαγιάδες μας για τα μυστικά της κουζίνας. Οι γιαγιάδες, χωρίς να ξέρουν την επιστημονική ερμηνεία πίσω από τις πρακτικές που χρησιμοποιούνται, εφαρμόζουν την χημεία κάθε μέρα στην κουζίνα, στον κήπο, στην καθαριότητα. Κάπως έτσι ξεκινώντας, εδώ και δέκα χρόνια, η κουζινοχημεία, με υλικά που υπάρχουν σε όλες τις κουζίνες, κάνουμε απλά πειράματα, ίσως όχι τόσο εντυπωσιακά, αλλά που έχουν καθαρή εφαρμογή της Χημείας.

Προχθές λοιπόν πραγματοποιήθηκε η 13η Κουζινοχημεία. Η Κουζινοχημεία έχει παρουσιαστεί στο Σταυρος Νιάρχος, σε συνέδριο εκπαιδευτικών στη Θεσσαλονίκη, και κάθε χρόνο στο σχολείο μας στην εκδήλωση : Το παιδί πάει Γυμνάσιο, που αφορά μαθητές δημοτικού.

Ξεκινήσαμε με τα οξέα και τις βάσεις της κουζίνας μας. Με δείκτη το ζουμί από κοκκινολάχανο, πήρανε “άγνωστα δείγματα” και ζητήθηκε από τους μαθητές, να αναγνωρίσουνε αν έχουν οξύ ή βάση, από το χρώμα του δείκτη.

Στο τέλος τους έγινε – με επίδειξη – η συνεχής εναλλαγή του χρώματος, ανάμεσα στα χρώματα των οξέων (κόκκινο) και βάσεων (πράσινο), παίρνοντας μια μικρή “μυρουδιά” από τις αμφίδρομες αντιδράσεις.

Κεράσαμε γάλα και είδαμε μέσα από χρωματα ζαχαροπλαστικής πως λειτουργουν τα απορρυπαντικά.

Βάλαμε σταγόνες από το χρώμα, και μετά με μια σταγόνα υγρό πιάτων, τα χρώματα “απομακρύνθηκαν” δίνοντας όμορφα σχήματα.

Ρίχοντας την μαγική σταγόνα…

Κάναμε χρωματογραφία με …χαρτί από καφέ φίλτρου…

και αναλύσαμε τα χρώματα των μαρκαδόρων.

Τέλος “βγάλαμε ρεύμα από λεμόνια”. Φυσικά δεν κάναμε κουβέντα για διαφορά δυναμικού οξειδοαναγωγής, αλλά μιλήσαμε για μπαταρίες και τις εφαρμογές τους. Μάλιστα κάναμε διαγωνισμό για το “πιο ζουμερό λεμόνι” δηλαδή να βρούμε τον μαθητή που μετρήσαμε την πιο μεγάλη τάση : 960 mV. Τα άλλα παίζανε από 400-900 mV. Πολύ άρεσε στους μικρούς μαθητές ο διαγωνισμός.

Όλοι οι μικροί μαθητές βοήθησαν μοιράζοντας “τα όργανα” αλλά και τα αντιδραστήρια… Όλοι πήρανε στο τέλος το αστέρι του “ΒΟΗΘΟΥ ΚΟΥΖΙΝΟΧΗΜΕΙΑΣ” και στο τέλος το δίπλωμα του Κουζινοχημικού.

Οι εθελοντές μας πραγματικά μοναδικοί, τόσο στην μετακίνηση των μικρών μαθητών…

…αλλά και οι “δικοί μου εθελοντές”, σε όλη την διάρκεια της εκδήλωσης ήταν μοναδικοί και με βοήθησαν σε όλες τις φάσεις. Η Ειρήνη και ο Κωστής ήταν πραγματικά μοναδικοί και τους ευχαριστώ και από εδώ.

Υπάρχει λόγος που δεν φαίνεται η Ειρήνη, μια και η Ειρήνη έβγαζε τις φωτογραφίες οπότε ήταν πίσω από την κάμερα…

Είναι 2026 και εφαρμόζουμε την χημεία σε κάθε φάση της καθημερινότητάς μας.