Και κάπως έτσι κλείνει σιγά σιγά η φετινή χρονιά. Χθες πήραμε τους βαθμούς, όπου όπως κάθε χρονιά “σκίσαμε” που θα λέγαμε. Δεν έχουν βγει ακόμα τα στατιστικά αλλά μόλις βγουν – όπως κάθε χρόνο – θα τα ανεβάσω. Συνήθως είναι η τελευταία εγγραφή της χρονιάς που κλείνει.
Φέτος η αποφοίτηση είχε μια ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση. Πάντα έχει, η αλήθεια είναι, αλλά φέτος είχε ένα “plus” που θα λέγαμε. Αποφοίτησε και η Μαριέλλα. Η επιτηρήτρια που ξέρουμε όλοι, μια και όλοι την βρήκαμε στο σχολείο ερχόμενοι και όταν ξεσχολίζατε περίμενε τα επόμενα παιδάκια. Με το χαρακτηριστικό της βηματισμό στους διαδρόμους, τη διακριτικότητά της στην είσοδο στη τάξη (θυμάμαι άπειρες φορές να ανοίγει την πόρτα και επειδή κάτι έλεγα στα παιδιά, περίμενε να μην διακόψει) η εκείνο το χαρακτηριστικό “Καλημέεεεεραααα έχουμε απόντες σήμερα…” Πολλά, πάρα πολλά έχουμε να θυμηθούμε. Καλοφάγωτη να είναι η σύνταξη, και εμείς όποιος και να έρθει στη θέση της, να ξέρει ότι ο πήχυς είναι ψηλά…και οι συγκρίσεις αυτόματες.
Πάμε λοιπόν τριανταπέντε – τριανταπέντε….αποφοιτήσεις από το 1992 και μετά. Χονδρικά τρεις χιλιάδες απόφοιτοι από τον Ελληνικό τομέα. Και τους ξέρω σχεδόν όλους. Στην αρχή όντας ο μόνος χημικός στη Σχολή στο Λύκειο, τους γνώριζα όλους. Και η μεγάλη μου χαρά είναι όταν τους ξαναβλέπω γονείς πια, να φέρνουν τα παιδιά τους στο σχολείο που τέλειωσαν οι ίδιοι. Αυτό λέει ότι κάτι καλό κάνουμε… Έτσι και χθες αποφοίτησε ο Γιάννης γιος παλιού μας μαθητή. Όσο ο καιρός περνάει τόσο αυξάνεται ο αριθμός τους. Καλό είναι αυτό. Και πάμε στην αποφοίτηση την ίδια…
Το γήπεδό΄μας – κλασσικά – έγινε χώρος δεξιώσεων όπου γονείς, μαθητές και εμείς, βρεθήκαμε μαζί, χαρήκαμε και συγχαρήκαμε για τα αποτελέσματα τους μαθητές μας και τους ευχηθήκαμε καλή συνέχεια.
Τους μαθητές χαιρέτησαν και τους ευχήθηκαν καλή συνέχεια ο Γενικός Διευθυντής της Σχολής κ Miguel Tesson,
η Διευθύντρια του Λυκείου κ Ιωάννα Σαββινίδου
…εκπρόσωποι από την Πρεσβεία, ο Διευθυντής του Γυμνασίου κ Κώστας Μπουμπούκης, εκπρόσωπος του Συλλόγου αποφοίτων, και η πρόεδρος του Συλλόγου γονέων.
Στην συνέχεια δώσαμε τα αποφοιτήρια τους απόφοιτους πια, της Σχολής μας. Είχαμε και το απαραίτητο μουσικό διάλειμμα ανάμεσα στις ομάδες των αποφοίτων,
Κάπως έτσι η τριακοστή πέμπτη σειρά αποφοίτων, πέρασε στην ιστορία. θα περάσουν το μεγαλύτερο και πιο ανέμελο καλοκαίρι της ζωής τους και το Σεπτέμβρη θα ξυπνήσουν κάποιο πρωί και θα συνειδητοποιήσουν ότι…δεν έχουν σχολείο. Δεν έχουν αγωνία, ποιους καθηγητές θα έχουν ή τι πρόγραμμα θα έχουν. Εντάξει θα έχουν άλλα αν σκεφτούν αλλά δεν θα είναι σχολείο.
Να τους ευχηθώ και από εδώ καλή συνέχεια σε ότι και να κάνουν και να προοδεύουν και να πετύχουν όλους τους στόχους που θα βάλουν.
Είναι 2026 και μια ακόμα σχολική χρονιά τελειώνει.