Πέρασε ο καιρός… γράψαμε διαγωνίσματα, διορθώθηκαν, περάστηκαν οι βαθμοί, βγήκαν τα αποτελέσματα και δώσαμε και βαθμούς…Είδαμε τους γονείς, και τους μαθητές μας και δώσαμε “ραντεβού τον Σεπτέμβρη”, όπως λέγανε παλιότερα οι χειμερινοι κινηματογράφοι.
Μια εκδήλωση που οριοθετεί το τέλος της σχολικής χρονιάς είναι το “Ποτάκι για το τέλος της χρονιάς” (Pot de fin d’annee).
Μια εκδήλωση κεντρική για τη σχολή, που όλο το προσωπικό είναι προσκεκλημένο. Σε όποια θέση και αν βίσκονται. Βρισκόμαστε όλοι μαζί και κυρίως γνωριζόμαστε και μιλάμε μια και συνήθως το καθημερινό τρέξιμο δεν αφήνει πολλά περιθώρια.
Χαρίζουμε το πλατύτερό μα χαμόγελο για τον φωτογράφο…
…ο οποίος μας βγήκε και ζημιάρης μια και στην προσπάθεια του για να βγάλει τις καλύτερες φωτογραφίες, έριξε ένα ποτήρι στην πίστα… και έπρεπε να επανορθώσει.
Ο γενικός διευθυντής κ Miguel Tesson κάνει ένα πολύ σύντομο απολογισμό της χρονιάς,
Στη συνέχεια αποχαιρετάμε τους συναδέλφους που αποχωρούν, είτε λόγω συνταξιοδότησης, είτε λόγω μετάθεσης…
Ευχές, ευχές, ευχές, από όλους και για όλους…
Αλλά κυρίως παρέα, κουβέντα γέλια, και ανεμελιά, χωρίς κουδούνια και την κλασσική “τσάντα πλάτη” του καθηγητή, να παίρνουμε τον δρόμο για την τάξη…
Άμα είσαι καθηγητής Φιλοσοφίας…φαίνεται.
Σε πολλές περιπτώσεις, συνάδελφοι χαιρέτησαν τους αποχωρούντες με δυο λόγια, άλλοτε συγκινητικά, άλλοτε με αστείες καταστάσεις….
Οι υπόλοιποι παρακολουθούμε την εκδήλωση,
Η βραδιά τελειώνει εννοείται αργά το βράδυ, και όχι το απογευματάκι, όπως είναι τώρα. Ένας πλούσιος μπουφές, που αντέχει με συνεχείς ανανεώσεις μέχρι το τέλος της ημέρας, και χορό, πολύ χορό…Όλων των ειδών τους χορούς…
Ο Παναγιώτης φροντίζει για αυτό, από νωρίς το απόγευμα, μέχρι αργά το βράδυ και από ότι λέγανε οι παρόντες, κάθε χρονιά γίνεται και καλύτερος και φέτος τα είχε δώσει όλα…μέχρι που του τα χάλασε ο μπαμπάς του…Όταν ακουμπώντας το κινητό μου στο τραπέζι, κούνησα κάποια καλώδια και αποσυνδέθηκαν μερικά κομμάτια… Αλλά δεν πειράζει. Μπήκε το πλαν Β σε λειτουργία, με διαδικτυακή μουσική και έτσι φτάσαμε σε μμ ώρες (μεταμεσονύκτιες ώρες) χορεύοντας.
Φεύγοντας δεν μπόρεσα να μην απαθανατίσω, το σχολείο σε μια κατάσταση, που σπάνια βρίσκεται, ήρεμο, γαλήνιο, χωρίς παιδιά και με πολύ όμορφο φωτισμό.
Και κάπως έτσι η σχολική χρονιά 2024-25 φτάνει προς το τέλος της… Αλλά δεν τελείωσε ακόμα.
Είναι 2025 και μια ακόμα σχολική χρονιά, κλείνει, αφήνοντας δεκάδες αναμνήσεις, αφήνοντας την θέση της για την επόμενη…