Blog

Ο Αντώνης απόφοιτος της Σχολής μας (96) μετά την σχολή των Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, συνέχισε στο Imperial College του Λονδίνου, για Master στην Διαχείριση του περιβάλλοντος και ειδικότερα στην Υδρολογία. Ασχολήθηκε αρκετά χρόνια με την διαχείριση των φυσικών πόρων και τον έλεγχο των πλημμυρών… (Αναλυτικό βιογραφικό του Αντώνη μπορείτε να διαβάστε ΕΔΩ)

Το 2012 μια φράση που άκουσε, όπως μας λέει ο ίδιος σε μια συνέντευξή του, ήταν η αφορμή να καταπιαστεί με το πρόγραμμα Float Mast για να δώσει τη λύση. Αντιγράφω ένα μικρό κομμάτι από την συνέντευξη…

…από μια συνεργασία με το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την κατασκευή πλωτών ανεμογεννητριών. «Μας είπαν τότε, το 2012, από το ΚΑΠΕ ότι υπήρχε κενό στον τομέα της μέτρησης του αιολικού δυναμικού στη θάλασσα»…

Μια φράση κλειδί που όμως παρακίνησε τον Αντώνη στο να βρει λύση… (συνεχίζει)

Οι επενδυτές που θέλουν να κατασκευάσουν αιολικά πάρκα στη θάλασσα έχουν να αντιμετωπίσουν κυρίως τον αστάθμητο παράγοντα, που ακούει στο όνομα «άνεμος». Μπορεί να θεωρείται το βασικό τους πλεονέκτημα, καθώς ο άνεμος πνέει πιο σταθερά και πιο δυνατά στη θάλασσα σε σχέση με τη στεριά, από την άλλη όμως κάθε απόκλιση στην εκτίμηση για το αιολικό δυναμικό μπορεί να κοστίσει εκατ. ευρώ για τις εταιρείες. (Τα υπόλοιπα στην συνέντευξη)

Με δυο λόγια βρήκε τη λύση, με μια πλωτή πλατφόρμα που μεταφέρεται επιτόπου και κάνει τις μετρήσεις, αξι΄΄οπιστα του αιολικού δυναμικού. Μπορεί να φαίνεται απλό . Προφανώς και δεν είναι, γι’ αυτό και έκανε πάνω από πέντε χρόνια να παρουσιαστεί.

Έχουν γραφτεί πολλά άρθρα για την πλατφόρμα, τα οποία μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο.

Εμείς να πούμε μπράβο στον Αντώνη και να περιμένουμε το επόμενο βήμα.

Είναι 2022 και οι απόφοιτοι μας βρίσκουν λύσεις εκεί που οι άλλοι δεν μπορούν.

Ωραίος καιρός, ούτε κρύο ούτε ζέστη, ότι πρέπει για μπάλα. Και έτσι χθες κατά τις 3.00 το μεσημέρι βρεθήκαμε στο γήπεδο της σχολής “για ένα ματσάκι”.

Ο αγώνας είχα καλές φάσεις και πολύ αποφασιστικότητα. Έληξε με κάποιο σκορ… δεν ξέρω αν μετρούσε κανείς…και όχι μόνο…

Μια ωραία ημέρα. Προσωπικά το χάρηκα πολύ γιατί είδα κάποιους απόφοιτους….από τότε… και ήρθαν και μερικοί πολλοί νεότεροι. (μιλώντας από το Ελληνικό που ξέρω, ο Μιχαήλ, ο Κωνσταντίνος που ήταν απόφοιτοι της “τελευταίας δεκαετίας”). Όπως και να έχει οι κερκίδες είχαν πολύ χώρο και πάλι τα έτη ήταν περιορισμένα, με αποτέλεσμα να μην πετύχει αυτό που θέλαμε, να γνωριστούν οι απόφοιτοι μεταξύ τους και να ανοίξει ο κύκλος. Την επόμενη φορά. Εμείς πάντως μπάλα παίξαμε…

Είναι 2022 και οι απόφοιτοί μας μαζεύονται “για ένα ματσάκι”.

Ο Βασίλης και η Ραλλού απόφοιτοι της Σχολής μας συνδύασαν την αγάπη τους με το κρασί και προέκυψε το GRAPE STORE. Μια άλλη άποψη στις κάβες. Μπορείτε να διαβάσετε για αυτή τη διαφορετική προσέγγιση στο άρθρο που βρίσκεται εδώ.

Μεταφέρω ένα μικρό απόσπασμα :

Η βασική ιδέα πίσω από το Grape Store είναι η ελαχιστοποίηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της βιομηχανίας κρασιού. Οι ιδιοκτήτες Βασίλης και Ραλλού, είναι δύο νέοι επιστήμονες, οι οποίοι μόλις πέρσι πήραν την μεγάλη απόφαση να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Το brand τους είναι βασισμένο στην ιδέα της βιωσιμότητας και έρχεται να μας συστήσει εξαιρετικά κρασιά μικρών οινοποιείων σε συσκευασία ασκού.

Ο Βασίλης μας εξηγεί πως η παραγωγή και η εμπορία κρασιών είναι στην ουσία μια οικογενειακή παράδοση 22 χρόνων, που τους εξοικείωσε από νωρίς με τον κόσμο της αμπελουργίας και της οινοποσίας. Το μετέπειτα ακαδημαϊκό τους υπόβαθρο, η Ραλλού ως Χημικός Μηχανικός και ο Βασίλης ως Γεωπόνος,  ήρθε ως επιστέγασμα αυτής της σχέσης επιτρέποντάς τους να εμβαθύνουν τεχνικά και αισθητικά στον κόσμο του κρασιού.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, μπορείτε να τις διαβάσετε στο άρθρο.

Προτείνω κάτι καλύτερο. Να αφιερώσετε χρόνο και να περάσετε από το μαγαζί για να τους γνωρίσετε και να μιλήσετε μαζί τους. Να αφήσετε τον ενθουσιασμό τους να σας συνεπάρει και να σας ταξιδέψει σε αυτή τη νέα φιλοσοφία. Τέλος να εμπιστευθείτε τις προτάσεις τους και να δοκιμάσετε νέες γεύσεις στα κρασιά. Αλλά είπαμε… να αφιερώσετε χρόνο. Είναι σίγουρο ότι μετά από αυτή την επίσκεψη σας το GRAPE STORE θα είναι η πρώτη επιλογή σας αν έχετε μια επίσκεψη και θέλετε να προσφέρετε ένα καλό κρασί.

Είναι 2022 και οι απόφοιτοί μας, μας μαθαίνουν το καλό κρασί.

Φοιτητές στην Ελλάδα ή στις ΗΠΑ που μιλάνε καλά ελληνικά και αγγλικά και ενδιαφέρονται να πραγματοποιήσουν πρακτική άσκηση στο Γεν. Προξενείο Βοστώνης παρακαλούνται να στείλουν άμεσα μήνυμα με στοιχεία επικοινωνίας και σύντομο βιογραφικό στο grgencon.bos@mfa.gr.

Τι λέτε; Αν ενδιαφέρεστε στείλτε mail.

Είναι 2022 και οι απόφοιτοί μας είναι παντού.

Μα γιατί; Για την ημερίδα αθλητισμού.

Το Σάββατο 7 Μαΐου στις 14.00 σας περιμένουμε στο σχολείο, να βρεθούμε, να τα πούμε και να παίξουμε μπάλα, μπάσκετ, να αθληθούμε με ζούμπα και να παίξουμε με πετάνκ.

Λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε εδώ.

Σας περιμένουμε

Κόσμια με τα κατσίκια και τα τριγλυκερίδια, προπόνηση και ραντεβού στις 7 Μαΐου για να περάσουμε καλά.

Είναι 2022 και οι απόφοιτοί μας ετοιμάζονται για την αθλητική ημερίδα.

Η Λόλα και ο Παναγιώτης είναι απόφοιτοι της Σχολής μας. Η αγάπη τους για την μουσική φάνηκε από νωρίς με αποτέλεσμα να αποτελούν σταθερές συμμετοχές στις εκδηλώσεις της Σχολής που είχαν μουσική. Και να τώρα που βρίσκονται μαζί στην μουσική σκηνή.

Αντιγράφω ένα σύντομο βιογραφικό για την Λόλα :

Η Λόλα Γιαννοπούλου γεννήθηκε στο Βέλγιο στις 17 Νοεμβρίου του 1985, όπου και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής της. Είναι τραγουδίστρια, πιανίστα, συνθέτρια και καθηγήτρια φωνητικής. Έχει σπουδάσει Jazz πιάνο, ενορχήστρωση, σύνθεση και φωνητική στο κολέγιο Ecole Alta στο Παρίσι, όπου και παρακολούθησε σεμινάρια διδασκαλίας φωνητικής και τραγουδιού. Επίσης σπούδασε μουσική κινηματογράφου και σύνθεση / ενορχήστρωση soundtrack arragement στο Πανεπιστήμιο Paris 8 στο Saint Denis της Γαλλίας. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως τον Χάρρυ Κλυνν, τον Μανώλη Μητσιά, τον Δημήτρη Καρρά, τον Σπύρο Γραμμένο, την Αρετή Κετιμέ κ.ά.

Ο Γιώτης Παρασκευαΐδης κιθαρίστας και συνθέτης ακολουθεί την δική του πορεία με μεγάλη συμμετοχή σε πολλές μουσικές δουλειές.

Σε μια λίγο παλιότερη δουλειά της Λόλας βρήκα την δουλειά και των δυο και σας την παρουσιάζω.

Μελετώντας τους συντελεστές βλέπουμε την συμμετοχή του Γιώτη:

Με μεγάλη μας χαρά τους βλέπουμε να προχωράνε και αφήνουμε την μουσική τους να μας ταξιδεύει.

Είναι 2022 και οι απόφοιτοί μας συνεργ΄΄αζονται και κάνουν μέσα από τα τραγούδια τους ομορφότερο τον κόσμο μας.

Αυτή την ερώτηση μας έκανε η κ Τριανταφύλλου – γυμνάστρια της Σχολής μας. Και είπαμε ΝΑΙ. Και το μάθημα της γυμναστικής και η προπόνηση έγινε γιορτή. Δεν είχε τόσο σημασία το σκορ όσο το παιγνίδι και το ότι περάσαμε καλά. Αυτό για το σκορ το λέμε κάθε φορά που χάνουμε αλλά αυτή τη φορά ήταν καθηγητές και στις δύο ομάδες οπότε όντως δεν είχε καμία σημασία.

Στον αγώνα συμμετείχαν οι μαθητές της ομάδας βόλλεϊ, κυρίως μαθήτριες της Β Λυκείου και λιγότερα παιδιά από Α Λυκείου. Από καθηγητές συμμετείχαν οι κ Δούκα, κ Φαρμακάκη, κ Σαλβάνος, κ Ψαρός, κ Κακαλέτρης, φυσικά η κ Τριανταφύλλου και εγώ.

Ένα πολύ ισχυρό φαν κλαμπ που εκδηλωνόταν κάθε φορά που ακουμπούσε κάποιος καθηγητής την μπάλα, πολύ γέλιο, και φυσικά κίνηση. Αλλά μας άρεσε. Και πιθανότατα θα το ξανακάνουμε. Αλλά αν θέλετε κάτι άλλο ελάτε 7 Μαΐου, στην πρώτη “Ημέρα Αθλητισμού των Αποφοίτων” με ποδόσφαιρο, μπάσκετ, ζούμπα και πετάνκ.

Από τις 14.00 μέχρι 18.00 στις 7 Μαΐου το σχολείο θα σας περιμένει. Κανονίστε τις υποχρεώσεις σας και ελάτε να γνωριστείτε οι απόφοιτοι μεταξύ σας αλλά και να σας δούμε. Θα επανέλθω…

Μέχρι τότε:

Είναι 2022 και οι καθηγητές μας παίζουν βόλεϊ με τους μαθητές τους…

Έχετε ποτέ την αίσθηση ότι ένα λευκό χαρτί σας προκαλεί να γράψετε τις σκέψεις σας; Έχετε ποτέ αισθανθεί την ανάγκη να καταγράψετε κάτι άλλο εκτός από την λίστα για ψώνια; Θέλετε ποτέ να περιγράψετε τα συναισθήματά σας, με κάποιο τρόπο που να μπορέσουν να τα καταλάβουν όλοι;

Η καθημερινότητά μας δυστυχώς μας έχει “επιβάλει” την συνοπτική ομιλία, την συντομογραφία και την έκφραση μας με τις ελάχιστες δυνατόν λέξεις.

Η Αγάπη όμως έχει απαντήσει “ΝΑΙ” και στα τρία αρχικά ερωτήματα. Έτσι πέρυσι που δεν μπορέσαμε να κάνουμε “ζωντανά” τη μουσική βραδιά, βρήκε ένα λευκό χαρτί και έγραψε. Έγραψε τις σκέψεις της, τα συναισθήματα της, αυτό που “της ερχότανε”. Γιατί γιατί ήταν αυτή και το χαρτί. Εκείνες τις στιγμές δεν υπήρχε κανείς άλλος. Και μας έδωσε το παρακάτω ποίημα:

Πήρε τον τίτλο της μουσικής βραδιάς και άφησε τις λέξεις στο χαρτί. Και μετά το έστειλε στον διαγωνισμό ποίησης του Περιοδικού ΚΕΦΑΛΟΣ. Γιατί; Γιατί έτσι. Δεν ήθελα να κρατήσει αυτές τις σκέψεις για τον εαυτό της, ήθελε να τις μοιραστεί με άλλους. Και η επιτροπή αποφάσισε…

Και φυσικά το χαρήκαμε όλοι και πάνω από όλους η Αγάπη. Από ότι συζητήσαμε ο στόχος δεν είναι τα βραβεία αλλά η έκφραση. Και δεν μπόρεσα παρά να θυμηθώ τα ημερολόγια του καιρού μου, που γίνανε blog, τις ιστορίες που διαβάζαμε που γίνανε βίντεο. Είμαι πολύ χαρούμενος που μια μαθήτρια έχει ξεπεράσει τα ψηφιακά μέσα επικοινωνίας και χρησιμοποιεί χαρτί και μολύβι για να εκφραστεί.

Εμείς να πούμε συγχαρητήρια στην Αγάπη, να της ευχηθούμε να συνεχίσει να γράφει και να μοιράζεται τα κείμενά της με όλο τον κόσμο.

Είναι 2022 και οι μαθητές μας εκφράζουν τα συναισθήματά τους.