Ετικέτα: ΚΑΛΛΙΙΤΕΧΝΕΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ

Να πάμε να δούμε την έκθεσή του “50.000.000 τόνοι τοπίων”. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της Γκαλερί Ζουμπουλάκη, που φιλοξενεί την έκθεσή του :

Ο Στέφανος Ρόκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Από το 1995 έως το 2000 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Τ. Πατρασκίδη. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήριο του Γ. Μήλιου. Το 2002 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη χαρακτική από το Wimbledon School of Art του Λονδίνου, όπου φοίτησε με υποτροφία του ιδρύματος Προποντίς. Από το 2005 έως το 2007 ήταν υπότροφος του ΙΚΥ για την εκτέλεση καλλιτεχνικού έργου. Το 2010 παρουσίασε το μουσικό/εικαστικό project “Horror & Romance.

Από ότι βλέπετε μάλλον είναι μικρό το βιογραφικό και θέλει ανανέωση, μια και σταματάει στο 2010.

Στο προφίλ του στο INSTAGRAM μπορείτε να δείτε τη δουλειά του Στέφανου αλλά και φωτογραφίες από την καθημερινότητά του.

Αντιγράφω από το δελτίο τύπου για την έκθεση :

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Στέφανου Ρόκου με τίτλο «50.000.000 τόνοι τοπίων», από τις 20 Μαρτίου έως τις 17 Απριλίου 2025. Θα παρουσιαστούν έργα μεικτής τεχνικής σε καμβά ή χαρτί, τρία γλυπτά και ένα animation.

Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Jim Sclavunos και ο Nick Cave ηχογράφησαν το μουσικό έργο “Landscape”, ως πρωτότυπο soundtrack για το Animation “50,000,000 Tons Of Landscape”, σε σκηνοθεσία/ιδέα/σχέδια του Στέφανου Ρόκου και animation mentoring/ editing/ post-production του Φωκίωνα Ξένου.

Στη σελίδα της εκδήλωσης αναφέρει ο Στέφανος :

«Στην καινούργια ενότητα των έργων μου οι 50.000.000 τόνοι τοπίων είναι ένας αφελής και λανθασμένος προσδιορισμός του όγκου, της έκτασης, του βάρους, της επιβλητικότητας και της δύναμης των τοπίων — κυρίως συγκριτικά με τις σύντομες ιστορίες των ανθρώπων, οι οποίες στέκουν άνισες μπροστά σε ένα τεράστιο βουνό ή έναν θορυβώδη ορμητικό καταρράκτη».

Πολλές αναφορές και σχόλια για την έκθεση μπορείτε να διαβάσετε στη ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΔΩ

Όσοι βρεθείτε στην έκθεση, αναζητείστε τον Στέφανο και δώστε του χαιρετίσματα.

Να δώσουμε και τις χρηστικές πληροφορίες για την έκθεση :

Διάρκεια έκθεσης: 20 Μαρτίου – 17 Απριλίου 2025
Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Πλ. Κολωνακίου 20

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή, 11.00 -20.00
Τετάρτη & Σάββατο, 11.00 –15.00
Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

Μια ωραία ιδέα για την Πέμπτη 20 του Μάρτη και μια καλή αφορμή για να συναντηθείτε.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας βλέπουν τον κόσμο μέσα από την δική τους καλλιτεχνική ματιά.

Ο Νίκος Μερτζάνος, απόφοιτος της Σχολής μας είναι τραγουδιστής και συνθέτης ή αντίστροφα ότι εσείς θέλετε. Έχει μακρόχρονη παρουσία στο χώρο της μουσικής. Έχει δώσει μια συνέντευξη παλιότερα για τη δουλειά του και τα σχέδια του, την οποία μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Τώρα μας καλεί στον ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ

(Φωτό από ATHENS VOICE)

Δουλειά του Νίκου μπορείτε να ακούσετε ΕΔΩ

Τώρα για τις 10 Μαρτίου έχουμε ένα LIVE όπως λέγεται. Λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε ΕΔΩ. Είναι για την Δευτέρα στις 9.00 το βράδυ.

Μια ωραία πρόταση για μια βραδυνή έξοδο με ωραία μουσική. Όσοι πάτε αναζητείστε τον Νϊκο και δώστε του χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας φροντίζουν για να περνάμε καλά.

Το Ωδείο Αθηνών μας καλεί σε Master Class. Ειδικότερα…

Το “Λιντ” είναι ένας όρος που έχει καθιερωθεί για να καλύψει το ρεπερτόριο που είναι ειδικά γραμμένο για φωνή και πιάνο. Το 5^ο Αφιέρωμα στο Λιντ θα είναι ανοιχτό σε όλα τα είδη και εποχές με έμφαση στο Γερμανικό, Γαλλικό, Αγγλικό και Ρώσικο τραγούδι. To master class απευθύνεται σε σπουδαστές/σπουδάστριες και απόφοιτους των σχολών μονωδίας και πιάνου, που βρίσκονται σε κατάλληλο επίπεδο προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των έργων ως ενεργά συμμετέχοντες και σε ακροατές σπουδαστές και φιλόμουσους που επιθυμούν να παρακολουθήσουν από κοντά την συναρπαστική διαδικασία της εκμάθησης αυτού του μοναδικού ρεπερτορίου. (αντιγραφω από την ιστοσελίδα του Ωδείου Αθηνών. – Ολόκληρο το δελτίο τύπου του Ωδείου, μπορείτε να το ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ. Στο σύνδεσμο υπάρχουν και όλες οι χρηστικές πληροφορίες για την εκδήλωση).

Η Μυρσίνη Μαργαρίτη – Σοπράνο που έχει την Καλλιτεχνική επιμέλεια της εκδήλωσης, μας λέει σχετικά :

Στο φετινό Αφιέρωμα στο Λίντ, το οποίο θα επικεντρωθεί στο γερμανικό, γαλλικό, αγγλικό Κ ρώσικο τραγούδι έχουμε την χαρά να έχουμε μια εξαιρετική συνάδελφο ως καθηγήτρια:

Η Λένια Ζαφειροπούλου είναι λυρική τραγουδίστρια, ποιήτρια και μεταφράστρια.

Έχει συνεργαστεί με τις ορχήστρες Philharmonia Orchestra, Welsh National Opera, Royal Ballet Sinfonia, Συμφωνική Ορχήστρα της Κύπρου,  Sofia Sinfonietta και με όλες τις ελληνικές ορχήστρες... (όλη την αναφορά στη Λένια και στην εκδήλωση μπορείτε να διαβάσετε στο προφίλ της κ Μαργαρίτη

Μια ενδιαφέρουσα ιδέα για αυτούς που ενδιαφέρονται για το κλασσικό ρεπερτόριο, και όπως αναφέρεται είστε σπουδαστές/σπουδάστριες και απόφοιτους των σχολών μονωδίας και πιάνου, που βρίσκονται σε κατάλληλο επίπεδο προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των έργων.

Στους δύο συνδέσμους υπάρχουν όλες εκείνες οι πληροφορίες που είναι απαραίτητες γι ατην εκδήλωση και την συμμετοχή σας.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας, μας προσκαλούν σε master class

Η Ήρα – Παρασκευή Παπαποστόλου είναι Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης – Συγγραφέας. Όμως επιμελείται και εκθέσεις.

Έτσι μας προσκαλεί στηντελευταία της δουλειά. Μια καλή ευκαιρία να βρεθούμε. Αλλά το θέμα…Διαχρονικό και πάντα επίκαιρο…

Ο Έρωτας…ναι αλλά “ό Έρωτας στην τέχνη”. Δεν είναι εύκολο να πλησιάσει ο ένας τον άλλο…

Μας λέει η Ήρα…

Τι είναι, όμως, ο έρωτας;

Πρόκειται για ένα ερώτημα το οποίο μας απασχολεί όλους σε κάποιες στιγμές στη ζωή μας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πολλές φορές το μπερδεύουμε με την αγάπη και αυτό είναι λάθος. Οι αρχαίοι Έλληνες το γνώριζαν αυτό και το είχαν ξεχωρίσει. Η ελληνική γλώσσα έχει την πιο ξεκάθαρη διάκριση: το “αγαπώ” και το “είμαι ερωτευμένος”. Μια παρόμοια διαφορά υπάρχει και στα αγγλικά. Λένε: “ I love» και “I’ m in love”.…

Έτσι η έκθεση μας “βάζει στον έρωτα”…

Μέσα από τα έργα βλέπουμε τον ερωτοχτυπημένο, ή την ανάγκη για έρωτα…

που είναι ανάγκη για όλους μας…

Ενδεικτικά απο κάποια έργα έτσι κάποιες ιδέες όπως μου ήρθαν, βλέποντάς τα.

Λοιπόν να μια ωραία ιδέα για τις 14 Φεβρουαρίου… ΤΙ!!!!! 14 Φεβρουαρίου????? Ημέρα των ερωτευμένων!!!!! Τυχαίο… Δεν νομίζω. Λοιπόν μια καλή ευκαιρεία να δούμε τον έρωτα…καλλιτεχνικά.

Είναι 2025 και η Ήρα μας προσκαλεί να δούμε των έρωτα, μέσα από τα μάτια των καλλιτεχνών.

Η Ροδούλα Γαϊτάνου είναι σκηνοθέτις κλασσικού ρεπερτορίου. Έχει φιλοξενηθεί ξανά στις σελίδες των ΝΕΩΝ πριν πέντε περίπου χρόνια…ΕΔΩ

Αντιγράφω από μια παρουσίαση παλιότερη (2013) για την Ροδούλα. .

“Η Ροδούλα Γαϊτάνου είναι σκηνοθέτρια όπερας της νεότερης γενιάς και δουλειές της έχουν παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (Linbury Studio), στις Όπερες του Γκαίτεμποργκ, του Όσλο, της Τεργέστης, της Λιέγης, του Μπέργκεν, της Λισαβόνας, σε φεστιβάλ όπως της Σαβονλίννας, του Σπολέτο, του Ουέξφορντ, καθώς και σε λυρικά θέατρα της Αμερικής και της Ασίας.“

Τότε μιλούσαμε για την “Σταχτοπούτα”, που ήταν η πρώτη συνεργασία της Ροδούλας με την Εθνική Λυρική Σκηνή. Ακολούθησαν και άλλα έργα όπως το “Έτσι κάνουν όλες” (2014) (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΔΩ).

Υπάρχει μια εκτενής παρουσίαση της καινούργιας δουλειάς της Ροδούλας, στην Εθνική Λυρική Σκηνή που μπορείτε να δείτε εδώ.

Στην συνέντευξη αυτή η Ροδούλα αναφέρεται σε όλη την πορεία της και στο ξεκίνημά της.

Η πρεμιέρα είναι αύριο, οπότε κανονίστε τις δουλειές σας…Σας δίνω την ταυτότητα της παράστασης…

Πληροφορίες για την παρασταση, τόσο για την υπόθεση όσο και χρηστικές πληροφορίες μπορείτε να ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.

Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα από το Δελτίο τύπου της παράστασης:

Η Ροδούλα Γαϊτάνου επιστρέφει στην ΕΛΣ δέκα χρόνια μετά τις δύο επιτυχημένες σκηνοθεσίες που είχε παρουσιάσει στο Θέατρο Ολύμπια το 2013 και το 2014 (Σταχτοπούτα και Έτσι κάνουν όλες). Θεωρείται μια από τις πιο εμπνευσμένες σκηνοθέτριες όπερας της νεότερης γενιάς και δουλειές της έχουν παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (Linbury Studio), στις Όπερες του Γκαίτεμποργκ, του Όσλο, της Τεργέστης, της Λιέγης, του Μπέργκεν, της Λισαβόνας, σε φεστιβάλ όπως της Σαβονλίννας, του Σπολέτο, του Ουέξφορντ, καθώς και σε λυρικά θέατρα της Αμερικής και της Ασίας.

Κανονίστε τις δουλειές σας και δείτε το πρόγραμμα για το πότε έχει παραστάσεις. Και όσοι παρακολουθήσετε κάποια από αυτές, μη ξεχάσετε να αναζητήσετε την Ροδούλα και να της δώσετε χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας δίνουν την δική τους οπτική στην όπερα.

Πως σας φαινεται σαν ιδέα; Ο Κώστας όπως μας έχει ήδη πει ξεκίνησε πριν δύο χρόνια (Γενάρης του 23) την δημιουργία μιας χορωδίας. Όχι μονο την ξεκίνησε αλλά προχωρήσανε και είχανε σημαντική παρουσία τις δύο προηγούμενες χρονιές.

Λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα τους όπου μπορείτε να βρείτε και την φόρμα συμπλήρωσης για συμμετοχή.

ΑΝ σας αρέσει να τραγουδάτε είναι ευκαιρία να το δείξετε σε όλο τον κόσμο. Προσοχή όμως. Όχι για να γεμίσουμε τα απογεύματά μας άντε να πάμε και από εκεί…Από ότι μπορείτε να δείτε υπάρχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις. Άλλωστε αυτή είναι η λογική της ομάδας και του συνόλου. Οπότε αν είστε έτοιμοι, προχωρείστε.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας, μας δίνουν διέξοδο στις καλλιτεχνικές μας ανησυχίες.

Η Δάφνη Καφετζή, απόφοιτος της Σχολής μας είναι μουσικός, ηθοποιός και ψυχολόγος, με πλούσια εμπειρία σε παραστάσεις θεάτρου για παιδιά και ενήλικες καθώς και πολύχρονη εμπειρία στο θέατρο στην εκπαίδευση. (όπως μας λέει η ίδια στο δελτίο τύπου). Μαζί με την Βίκυ Καλπάκα (ηθοποιό – θεατροπαιδαγωγό) ιδρύσαν την Θεατρική Ομάδα ΒιΔα.

Μετά από πολλές παιδικές παραστάσεις (κάποιες έχουν φιλοξενηθεί και στην εφημερίδα μας), εγκαινιάζει στο Θέατρο Τζένη Καρέζη την Βρεφική Σκηνή (ναι καλά διαβάσατε, βρεφική σκηνή για παιδάκια από 12 μηνών μέχρι 3 ετών) γιατί πιστεύουν ότι δεν υπάρχει “κάτω” ηλικιακό όριο για να μπορέσει κανείς να παρακολουθήσει θέατρο.

Αντιγράφω από το δελτίο τύπου…

…και ένα βράδυ,το παιδί στριφογυρίζει στο κρεβάτι του. Δεν βρίσκει το ΝτοΝτό! Ψάχνει από δω ψάχνει από κει, πουθενά! Τα κάνει όλα πάνω κάτω, για να τον βρει. Γίνεται αστροναύτης και πάει στον πιο μακρινό άγνωστο πλανήτη. Δεν είναι εκεί.. Παίρνει την πιο βαθιά ανάσα και βουτάει μέσα στο βυθό! Ούτε εκεί… Ψάχνει ανάμεσα στα δέντρα και τα πουλιά, πάλι τίποτα. Και εκεί που νομίζει πως δεν θα τον ξαναβρεί ποτέ, τότε…!

Το δωμάτιο μου είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Ήχοι, χρώματα και σχήματα με καλούν να τα κάνω. Το δωμάτιο μεταμορφώνεται και μαζί του κι εγώ! Γίνομαι αστέρι, ψάρι, λουλούδι, γίνομαι μουσική! Το δωμάτιο μου είναι η φαντασία μου. Είμαι εγώ. (Όλο το δελτίο μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ)

Οι παραστάσεις είναι από 11 Γενάρη μέχρι 8 Φλεβάρη αλλά όχι κάθε μέρα, τα Σάββατα. Μπορείτε να δείτε τις μέρες και ώρες στον παραπάνω σύνδεσμο. Μια καλή ιδέα για θεατρική έξοδο με τα παιδιά…

Ισχύουν τα γνωστά… Όποιος πάει θα αναζητήσει την Δάφνη και θα της δώσει χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας κατεβάζουν τα όρια ηλικίας στο θέατρο.

Η Έλενα, απόφοιτος της Σχολής μας θέλει να λέει ότι είναι “μια απλή ηθοποιός”, κάτι το οποίο μικρή σχέση έχει με την πραγματικότητα. Αντιγράφω ένα μικρό κομμάτι από το βιογραφικό της :

Η Ελένη Σφετσιώρη είναι ηθοποιός, μουσικός, σκηνοθέτις, κειμενογράφος, μεταφράστρια, δραματουργός και ερμηνεύτρια.

Ορίζει τον εαυτό της ως phygital storyteller καθώς δηλώνει πως της αρέσει να πλάθει και να συγκολλεί αισθήσεις με κάθε διαθέσιμο μέσο και για κάθε πιθανή θεματική.

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Παραστατικών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου και αριστούχος του τμήματος Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας με εξειδίκευση στην ηχητική πολυμεσική δημοσιογραφία και αφήγηση του Πανεπιστημίου Goldsmiths του Λονδίνου. Το 2024 ολοκλήρωσε και το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Δημιουργική Γραφή, Θέατρο και Πολιτιστικές Βιομηχανίες: Καλλιτεχνικές, ερευνητικές και παιδαγωγικές εφαρμογές» στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με κατεύθυνση τη Θεατρική Γραφή και Θεατρική Μεταφορά.

Από το 2018 είναι ενεργό μέλος του National Youth Theatre της Μεγάλης Βρετανίας.

Σπούδασε μονωδία με την Sonja Milenković Theodosiou, κλασική κιθάρα με τον Ευάγγελο Μπουντούνη, ανώτερα θεωρητικά και πιάνο με τον Γεώργιο Οικονόμου, Βυζαντινή μουσική με τον Τάσο Φωτόπουλο, Σαντούρι με τον Γεώργιο Χατζηπέτρο και Πολυφωνικό και Δημοτικό τραγούδι με την Νότα Καλτσούνη. Το 2019 το podcast της ¨passe-partout” τιμήθηκε με την 2η θέση στα βραβεία BJTC Awards στο Λονδίνο.

Δεν θα το έλεγα ότι είναι μια απλή ηθοποιός, όπως με πολύ μετριοφροσύνη λέει. Εμένα μου άρεσε ο όρος PHYGITAL STORYTELLER, όρος που ομολογώ δεν τον έχω ξανακούσει. Αλλά η ερμηνεία που ακολουθεί δίνει μια ιδέα περί τίνος πρόκειται. Ίσως είναι και μια εικόνα από το μέλλον. Μ’αρέσει, όσο το PHY (υποθέτω από το PHYSICAL ) είναι το πρώτο συνθετικό.

Η Έλενα μας προσκαλεί στην παράσταση που γίνεται στο…

…στα…

Δίνω και την ταυτότητα της εκδήλωσης :

Νομίζω ότι είναι μια καλή ιδέα για τα Χριστούγεννα. Μπορείτε να δείτε όλες τις σχετικές πληροφορίες και το Δελτίο Τύπου για την παράσταση ΕΔΩ.

Όσοι από εσάς με τα παιδάκια σας αποφασίσετε να παρακολουθήσετε την παράσταση αναζητειστε την Έλενα και δώστε της χαιρετίσματα… είναι η “ΤΖΙΝΑ” η γυναίκα του ΤΖΙΝΙ (από ότι μου είπε).

Είναι 2024 και οι απόφοιτοί μας, μάς υπόσχονται διαφορετικά και όμορφα Χριστούγεννα.

Η Σοφία είναι χορεύτρια, όπως θέλει να λέγεται, αλλά από ότι φαίνεται είναι και πολλά άλλα.

Η ίδια μας λέει :

Ως χορεύτρια αποκλειστικά δουλεψα για πολλά χρόνια και σε πολλά και διαφορετικά είδη. Εχω συνεργαστεί με τη λυρική σκηνή, το μέγαρο μουσικής Αθηνών, το Εθνικό θέατρο, το κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος κ.α Αλλά έχω χορέψει και για μεγάλα ονόματα της μουσικής…από συναυλία Δημήτρη Παπαδημητριου στο Ηρώδειο μέχρι Γιώργο Μαζωνάκη, Άννα Βίσση και πολλούς άλλους.

Έχει δουλέψει σαν βοηθός σκηνοθέτη και σαν χορεύτρια και βοηθός χορογράφου. Και συνεχίζει…

Τώρα που μεγάλωσα ( 🙂 )χορογραφώ για θεατρικές παραστάσεις και διδάσκω σύγχρονο χορό και αυτοσχεδιασμό σε γνωστή Ανώτερη δραματική σχολή

Η Σοφία μας προσκαλεί στην παράσταση στην οποία είναι χορογράφος : Η πτώση του Οίκου των Άσερ του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα από το δελτίο τύπου της παράστασης :

Ένας ανώνυμος ήρωάς καταφθάνει επισκέπτης στο σκοτεινό Οίκο των Άσερ, προκειμένου να επισκεφθεί τον παιδικό του φίλο και ασθενή πλέον, Ρόντερικ Άσερ. Ο οικοδεσπότης τού αποκαλύπτει σταδιακά πως η δίδυμη αδερφή του, Μάντλιν, έχει τοποθετηθεί στην οικογενειακή ταφική κρύπτη, στα βάθη της έπαυλης, δίχως να είναι νεκρή. Όταν εκείνη επανεμφανίζεται, ο επισκέπτης φεύγει σαν κυνηγημένος, καθώς ολόκληρη η έπαυλη σχίζεται στα δύο και τα συντρίμμια της καταρρέουν δια παντός μες στη λίμνη.

Ο ήρωας θα καταστεί, όπως και ο επισκέπτης, παρατηρητής και ταυτοχρόνως συμμέτοχος μιας αλυσίδας μεταφυσικών γεγονότων, και θα δοκιμάσει διαδοχικά έντονα αισθήματα τρόμου, άγχους και φόβου. Βέβαιο είναι πως και ο θεατής θα βρεθεί εγκλωβισμένος μέσα σε αυτόν τον πνιγηρό οίκο.

Τα υπόλοιπα στην παράσταση :

και η ταυτότητα της παράστασης :

Παραστάσεις: Θέατρο RABBITHOLE
5, 6, 7 & 8 Δεκεμβρίου 2024στις 21.00

Mετάφραση: Κοσμάς Πολίτης

Δραματουργία – Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Κοέν

Κινησιολογία – Μουσική Επιμέλεια: Σοφία Μιχαήλ

και η αφίσα :

Και μια φωτό από παλιότερη δουλειά της Σοφίας :

Τα υπόλοιπα από κοντά… Παρακολουθήστε την παράσταση και αναζητείστε την Σοφία για να της δώσετε χαιρετίσματα.

Είναι 2024 και οι παλιοί μας μαθητές δημιουργούν και εκφράζονται καλλιτεχνικά.

Αντιγράφω από την σελίδα της που μπορείτε να τη ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ :

Η Νεφέλη Δημητριάδη είναι εικαστικός, καλλιτέχνης έργων εικονικής, επαυξημένης και μεικτής πραγματικότητας, με επαγγελματική εμπειρία στη σκηνοθεσία και στην παραγωγή οπτικοακουστικών μέσων και μέσων εκτεταμένης πραγματικότητας.

Στε σελίδα της μπορείτε να δείτε αναλυτικά για τη δουλειά της Νεφέλης. Αυτή τη φορά μας προσκαλεί σε μια εικαστική έκθεση που συμμετέχει.

Μας γράφει η Νεφέλη για τη δουλειά της στη συγκεκριμένη έκθεση (από το προφίλ της στο FACEBOOK) :

Ένα έργο σε περιβάλλον εμβυθιστικής εικονικής πραγματικότητας θέτει στο θεατή το ερώτημα: μπορεί να εντοπίσει το αληθινό πρόσωπο του άλλου ανάμεσα στις εικονικές του “ρέπλικες”, κλώνους του φτιαγμένους με τεχνικές Τεχνητής Νοημοσύνης; Οι νέες δυνατοτητες της Τ.Ν. να παράξουν κλώνους πραγματικών ανθρώπων χρησιμοποιώντας την εικόνα και τη φωνή τους για να εκφράσει διαφορετικές ιδέες από διαφορετικά, τεχνητά κατασκευασμένα, πρόσωπα, επαναπροσδιορίζει τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης σε σχέση με το πραγματικό, το αυθεντικό, και το ψηφιακό του δίδυμο.

Νομίζω ότι είναι πρόκληση να δούμε την Τεχνητή Νοημοσύνη διαφορετικά. Είμαι μάλλον βέβαιος ότι φεύγοντας από την έκθεση θα έχουμε πολλά να σκεφτούμε…κυρίως η τελευταία φράση :” …το αυθεντικό και το ψηφιακό του δίδυμο.” Τι το συζητάμε. Ας πάμε να τα δούμε από κοντά.

Αντιγράφω από το FACEBOOK και την σελίδα της έκθεσης. Πολλές πληροφορίες μπορείτε να ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.

Η εικαστική έκθεση «Ονειρεύονται τα ηλεκτρικά πρόβατα; Η Ανθρώπινη κατάσταση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης» φιλοξενεί τα έργα 55 καλλιτεχνών και καλλιτεχνικών ομάδων, τα οποία συμπληρώνονται από ένα δυναμικό δημόσιο πρόγραμμα που περιλαμβάνει performances, μουσικά δρώμενα και στρογγυλά τραπέζια με περί τους 50 ομιλητές και ομιλήτριες. Με σημείο αφετηρίας τις οραματικές ιδέες της Χάνα Άρεντ και του Φίλιπ Κ. Ντικ, η έκθεση διερευνά τη δύσκολη σχέση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) με τη Δημοκρατία και αντίστροφα, θέτοντας καίρια ερωτήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας σε έναν κόσμο που διαμορφώνεται διαρκώς και αυξανόμενα από τους αλγόριθμους και τις ψηφιακές τεχνολογίες.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία πλέον ακούγεται πάρα πολύ και βρίσκεται σχεδόν πίσω από όλα, θα ήταν ενδιαφέρον να τη δούμε μέσα από την τέχνη, και μάλιστα μέσα στο πλαίσιο που αναφέρεται “για το μέλλον της ανθρωπότητας…”. Και φυσικά είναι μια καλή ευκαιρεία να βρεθείτε και να συζητήσετε με τους δημιουργούς και να δείτε και την δική τους σκοπιά

Σας δίνω και την ταυτότητα της εκδήλωσης :

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να την επισκεφτούν και εννοείται να δώσουν χαιρετίσματα στην Νεφέλη.

Είναι 2024 και οι απόφοιτοί μας εξερευνούν την Τεχνητή Νοημοσύνη… ή μηπως όχι : την κατέχουν και την διαχερίζονται.