Το Βραβείο “Δημήτρης Χορν” – ένα επαμειβόμενο έπαθλο με ισχυρό συμβολισμό – αποτελεί τον σταυρό που φορούσε ο ίδιος ο Δημήτρης Χορν και συνοδεύεται από περγαμηνή. Θεσμοθετήθηκε από τον Σταμάτη Φασουλή και χρηματοδοτείται από τον Γιάννη Χορν. Απονέμεται ετησίως για την κορυφαία ερμηνεία νέου άνδρα ηθοποιού κατά την προηγούμενη θεατρική περίοδο, περνώντας από χέρι σε χέρι κάθε χρόνο.
Για την περίοδο 2023-24 στους υποψηφίους είναι και ο Γιώργος.
Αντιγράφω από το διαδίκτυο :
Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα. Η Βαΐτσα, η Αγόρω και η Κατερίνα. Ο Μιχάλης, ο Μανούσος και ο Πλάτωνας. Αγάπες και καμάρια. Από τα τρία αυτά πλάσματα, ο ένας τους, ο Πλάτωνας με την Κατερίνα του, είναι υποψήφιος για τα φετινά βραβεία Χορν. Ως δημιουργός αυτής της δουλειάς, θα πω ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα είναι κατόρθωμα και των τριών τους, το να υπάρξει δηλαδή υποψήφιος νεαρός άνδρας ηθοποιός σε ρόλο μιας ηλικιωμένης γυναίκας με μάσκα σε μια παράσταση με τόσο έντονο το χορικό στοιχείο, είναι συλλογικό κατόρθωμα. Ως Κωνσταντίνος, το χαίρομαι διπλά για τον πρόσθετο λόγο ότι ξέρω πολύ καλά πως και ο ίδιος το βλέπει ακριβώς έτσι και αυτό με κάνει να είμαι ευτυχής για/με τους ανθρώπους που επιλέγουμε να διανύουμε μαζί τα χιλιόμετρα των δικών μας μαραθωνίων . Όλ@ μας είμαστε μαζί σου Γιώργος Πλάτωνας Περλέρος. (από τον Κωνσταντίνο Ντέλλα)
Σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στο ελληνικό θέατρο και το νέο υποκριτικό ταλέντο, θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 19 Μαΐου 2025, στις 19:00, η κοινή απονομή των Βραβείων “Δημήτρης Χορν” και “Μελίνα Μερκούρη”. Η εκδήλωση θα φιλοξενηθεί στο ιστορικό θέατρο “Δημήτρης Χορν” (Αμερικής 10), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Μια καλή ιδέα για την άλλη Δευτέρα. Άλλωστε νομίζω ότι ο Γιώργος ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα ήθελε να έχει μια καλή “κερκίδα” από κάτω. Και μόνο το γεγονός της υποψηφιότητας, ανεξαρτήτως τελικής έκβασης, είναι αναγνώριση της δουλειάς οπου κάνει ο Γιώργος.
Ο Γιώργος τα τελευταία χρόνια σκηνοθετεί την θεατρική ομάδα της Σχολής μας και μας προσκαλεί στο τέλος του Μάη στην θεατρική παράσταση που θα γίνει. Αλλά αυτό αργότερα, μόλις θα έχω περισσότερες πληροφορίες.
Μπορείτε να διαβάσετε μια περυσινή συνέντευξη του Γιώργου ΕΔΩ για τα σχέδια του.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας διακρίνονται για αυτό που κάνουν, γιατί απλά αγαπούν αυτό που κάνουν.
Κάπως έτσι πριν δεκαπέντε χρόνια, το 2011, βρεθήκαμε με την Βάλια Κορόζη και τους μαθητές μας στην Θεσσαλονίκη στο συνέδριο του Ανατόλια. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέραμε τι ακριβώς να περιμένουμε. Μας φάνηκε ενδιαφέρον, μια και ήταν ίσως το μόνο -τοτε – μαθητικό συνέδριο επιστήμης και τεχνολογίας. Και ψάχναμε να βρούμε μια διέξοδο για “ανήσυχους” μαθητές, που είχαν ανάγκη να δημιουργήσουν, να κάνουν πραγματικότητα τις ιδέες τους και να τις περάσουν “έξω στο κόσμο”.
Πέρασε ο καιρός, χάσαμε κάποια συνέδρια λόγω κορωνοϊού, κάναμε κάποια διαδικτυακά (καμία σχέση δεν το συζητάμε), και μετά την επιστροφή “στην κανονικότητα” επανήλθαμε με καινούργια διάθεση, και όρεξη για το διαφορετικό και το καινούργιο.
Έτσι φέτος η ομάδα μας μάλλον ήταν από τις πολυπληθέστερες.
Πάνω από εξήντα μαθητές με συνοδούς καθηγητές την κ Καραβιώτη (ψυχή του συνεδρίου που έχει περάσει σε άλλο επίπεδο), το κ Μπουρλή την κ Σιάκκα, και τον κ Κουτσοκώστα βρέθηκαν το προηγούμενο τριήμερο στη Θεσσαλονίκη. Γυρνωντας είχαν στις βαλίτσες τους δυο βραβεία και το “χαμόγελο μέχρι τα αυτιά”. Ας τα πάρουμε με την σειρά
Με σκοπό την προώθηση των φυσικών επιστημών, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STE(A)M), το Κολλέγιο Ανατόλια διοργανώνει το Μαθητικό Συνέδριο Επιστήμης & Τεχνολογίας – ACSTAC (Anatolia College Science and Technology Annual Conference) στις εγκαταστάσεις του Κολλεγίου Ανατόλια στις 2, 3 και 4 Μαΐου 2025.
Το ACSTAC προσκαλεί μαθητές όλων των τάξεων Γυμνασίου και Λυκείου Γενικής Εκπαίδευσης της Ελλάδας και του εξωτερικού να αναπτύξουν δεξιότητες έρευνας, κριτικής σκέψης, συνεργασίας και επικοινωνίας, παρουσιάζοντας τις εργασίες τους ως πραγματικοί ερευνητές στο πλαίσιο ενός μαθητικού επιστημονικού συνεδρίου.
Κεντρικό άξονα του 11ου ACSTAC αποτελεί η σύνδεση του STEM με την κοινωνική υπευθυνότητα και τους 17 Παγκόσμιους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό θα διοργανωθούν εργαστήρια τόσο για μαθητές όσο και για εκπαιδευτικούς. (Λεπτομέρειες στον σύνδεσμο).
Από την αρχή του χρόνου η κ Καραβιώτη και ο κ Μπουρλής, ενημερώνουν τους μαθητές για το συνέδριο. Και οι δύο έχουν αναλάβει ένα πρώτο φίλτρο των εργασιών, είτε απορρίπτοντας (σπάνια) είτε κατευθύνοντας έτσι ώστε να γίνουν οι έργασίες καλύτερες και μέσα στο πνεύμα του συνεδρίου. Η κ Καραβιώτη είναι πλέον μέλος της οργανωτικής επιτροπής, αναλαμβάνοντας θέσεις προεδρείου σε συνεδρίες στο συνέδριο αλλά και έχοντας θέση κριτή εργασιών στην επιτροπή αξιολόγησης.
Όλος ο σύλλογος των καθηγητών στηρίζει την προσπάθεια των μαθητών, από θέματα παρουσίασης, και φιλολογικής επεξεργασίας των κειμένων (συνάδελφοι φιλόλογοι), θέματα ρομποτικής και αυτοματισμού (κ Καρατζάς καθηγητής Τεχνολογίας), θέματα Χημείας (από εμένα) Βιολογίας (από κ Καραβιώτη και κ Μπουρλή), Φυσικής ( κ Τζίμα , κ Αγριόδημα, κ Δάσκα). Όλοι είμαστε δίπλα προσπαθώντας να σκεφτούμε “έξω από το κουτί” και να καταλάβουμε τι θέλουν να πούν οι μαθητές μας.
Φέτος η ομάδα γύρισε με δυο βραβεία στις βαλίτσες της. Ας τα δούμε :
Το πρώτο είχε να κάνει με την ανακύκλωση και είναι ένας αυτόματος διαλογέας υλικού. Μοιράζει τα ανακυκλώσιμα υλικά σε κατηγορίες και έτσι η επεξεργασία τους είναι πιο εύκολη.
Το χαμόγελό τους μετά την βράβευση είναι “όλα τα λεφτά”, και η ικανοποίηση είναι φανερή. Η ομάδα αποτελείται από τους Κουτουμάνη, Χριστοδουλόπουλο και Καραθανάση, όλοι μαθητές της Α Λυκείου.
Από ότι μπορείτε να δείτε η συμμετοχή στο ACSTAC είναι ματακόμιση μια και τα μοντέλα και οι εργασίες είναι αρκετά ογκώδεις.
Το δεύτερο βραβείο είναι από Ευρωπαϊκή επιτροπή αξιολόγησης και αφορά την εργασία με τον ευρηματικό τίτλο “Pawsitivity”, που εμπεριέχει την θετικότητα, (έτσι ακούγεται) μαζί με τα “πέλματα” (PAWS) που υποδηλώνουν τα αδέσποτα. Το θέμα της είναι μια ταίστρα και ποτίστρα αδέσποτων η οποία όμως μόλις ανιχνεύσει παραβίαση η επικίνδυνη ουσία κλειδώνει προστατεύοντας τα αδέσποτα.
Η ομάδα μπροστά από την ταΐστρα. Η Μελίνα Γιαννακάκου, ο Παναγιώτης Βοσκάκης, η Ευθυμία Δημητριάδη, η Στέλλα Γεωργοπούλουν και η Σήλια Τσάκωνα (λείπει η Άννα Κανατούρη), η οποία όμως φαίνεται…
…εδώ στη βράβευση.
Το ACSTAC δεν είναι το βραβείο (εννοείται καλοδεχούμενο), είναι η πρόκληση, ο υγιής ανταγωνισμός, να δώσεις κάτι διαφορετικό και χρήσιμο. Το λέει άλλωστε και η Σήλια στην συνέντευξη που της πήραν. Αναφέρει ότι είχαν έρθει πέρυσι – σαν μαθητές της Α Λυκείου – και όταν είδαν τις εργασίες, είπαν ότι αποκλείεται να κάνουν κάτι τόσο καλό. να όμως που “πείσμωσαν” και επέστρεψαν σαν ομάδα της Β Λυκείου και παρουσίασαν μια εργασία άξια να βραβευθει. Ας ακούσουμε την Σήλια και την Ευθυμία.
Και έτσι το 11ο Συνέδριο του ACSTAC πέρασε στην ιστορία. Άφησε στους μαθητές μας πολυτιμες εμπειρίες, τους έβαλε να σκεφτούν διαφορετικά, να δημιουργήσουν, να προσφέρουν. Εμείς σε όλη αυτή την προσπάθεια είμαστε δίπλα. Παρακολουθούμε, συμπαραστεκόμαστε, δίνουμε, λύσεις όπου μπορούμε, δίνουμε ιδέες και βάζουμε προκλήσεις. Τέλος καμαρώνουμε και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε τους μαθητές μας να γυρνάνε ενθουσιασμένοι, χαρούμενοι και ικανοποιημένοι από την προσπάθεια και τον ανταγωνισμό.
Είναι 2025 και μέσα από τα συνέδρια, δίνουμε διέξοδο στην σκέψη “έξω από το κουτί”, δημιουργούμε, προτείνουμε και δίνουμε λύσεις.
Δηλαδή όχι ακριβώς σε εμάς… Ας τα πάρουμε από την αρχή.
Η Γεωργία είναι απόφοιτος της Σχολής μας, τελείωσε το τμήμα Ψυχολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου και μετά συνέχισε στη Λυών με ένα ΜRes και ένα Μsc Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας (universite Lyon II). Εργάστηκε στη Γαλλία με παιδιά με κώφωση και σε κέντρα παροχής ψυχολογικών υπηρεσιών σε ενήλικες. Στην Ελλάδα έχει δουλέψει για 4 χρόνια σαν αναπληρώτρια ψυχολόγος σε ΚΕΔΔΥ και ειδικά σχολεία. Με τα παραμύθια ασχολήθηκε μετά από ένα διετές σεμινάριο πάνω στη συγγραφή παραμυθιών στην Ακαδημία Ποίησης και Παραμυθιού. Αποτέλεσμα αυτής της ενασχόλησης είναι το πρώτο της βιβλίο με παραμύθια με τίτλο “Στο Ξέφωτο του Λύκου”(έγραφα το 2016 σε μια εγγραφή μου για την Γεωργία).
Τώρα μέσα στα πλαίσια του φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων μας προσκαλεί…
…την Παρασκευή 9 Μαίου, ο Γιάννης Ψαριώτης Ioannis Psariotis και εγώ, βάζουμε μπόλικη φαντασία, κάνουμε το ελληνικό παραμύθι πυξίδα παίρνουμε όργανα, παίρνουμε τούμπανα, και με τη βάρκα της φαντασίας μας, ανοίγουμε πανιά να βρούμε πειρατές, δράκους, γοργόνες!
Όρτσα τα πανιά και καλώς να ανταμώσουμε! (αντιγράφω από το προφίλ της).
Μια πολύ ωραία ιδέα για την Παρασκευή το απόγευμα, τώρα που “ανοίγει ο καιρός” και καλοκαιριάζει. Μια βόλτα στον κήπο, είναι ότι καλύτερο.
Ο Σπύρος – Στέφανος απόφοιτος της Σχολής μας είναι φοιτητής της ΣΕΜΦΕ. Η αγάπη του για το θέατρο βρήκε διέξοδο στην Θεατρική ομάδα της Ιατρικής Αθηνών. Εκεί με τους φίλους και συναδέλφους δημιούργησαν μια ομάδα και όλοι μαζί προχώρησαν στο στήσιμο του έργου.
Η ΚΟΥΖΙΝΑ (με ανάποδο Κ) είναι :
...Ένα χωνευτήρι. Μια μηχανή που ανακυκλώνει τους ανθρώπους που καταλήγουν εκεί από όλες τις βόλτες της κοινωνίας. Τους αναμασά, τους χωνεύει και τους φτύνει πίσω κάθε μέρα για να ξεκινήσουν τη βάρδια….
Σας κίνησε την περιέργεια; Δείτε και την αφίσα…
Έχει τις απαραίτητες πληροφορίες, ημερομηνίες, ώρες, τηλέφωνα επικοινωνίας τα πάντα…
Αντιγράφω από το Δελτίο Τύπου :
Στην ꓘΟΥΖΙИA μας θα σας σερβίρουμε αγάπη, αλλά και μίσος. Αλληλεγγύη, αλλά και ρατσισμό. Ταξικές ανισότητες και εργασιακή εκμετάλλευση. Όνειρα για μια ζωή μακριά από τα τηγάνια και τις κοτολέτες, αλλά και χαστούκια της ωμής πραγματικότητας. Ετοιμαστείτε να γευτείτε τον ρεαλισμό αυτής της ανθρωποφαγικής και ταυτόχρονα κανονικοποιημένης καθημερινότητας με μια εσάνς ονείρου και μια επίγευση ανεκπλήρωτου έρωτα.
Θα θέλατε να κάνετε κράτηση;
Αν η απάντηση είναι ΝΑΙ, ορίστε η ταυτότητα της παράστασης :
Για 8 παραστάσεις στο Kukaracha Theaterspace, Κορίνθου 9, Κολωνός (Μετρό Μεταξουργείο) 3-4 & 6-11 Μαίου Ώρα Έναρξης 20:30 Προσέλευση 20 λεπτά πριν την έναρξη της παράστασης
Είσοδος Ελεύθερη Θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης με ελεύθερη συνεισφορά
Λόγω περιορισμένης διαθεσιμότητας, για κρατήσεις μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα: 6948578736 6946081238
Μια ωραία ιδέα, για αύριο το απόγευμα, στην μεγάλη αίθουσα του ΕΚΠΑ.
Από το Δελτιο Τύπου του ΕΚΠΑ αντιγράφω…
… Στην εκδήλωση θα τιμηθεί η σημαντική ακαδημαϊκός, τραγουδίστρια και ποιήτρια από το Μαυροβούνιο Svetlana Kalezić-Radonjić, η οποία γεννήθηκε το 1980 στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Είναι διδάκτωρ λογοτεχνίας και ποιήτρια που δημοσιεύει ενεργά το έργο της από τα δεκαπέντε της χρόνια. Εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου ως επίκουρη καθηγήτρια λογοτεχνίας για παιδιά και νέους ενήλικες. Έχει εκδώσει επτά ατομικά βιβλία ποίησης και έχει τιμηθεί με πολλά λογοτεχνικά βραβεία...
Συνεχίζοντας το Δελτίο Τύπου βλέπουμε…
Στο πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:
Ηχοτοπίο
Προβολή ντοκιμαντέρ “Burrnesha: Οι ορκισμένες παρθένες των Βαλκανίων – Η σιωπή ως επιβίωση”.
Χορευτικό και προβολή βίντεο από την Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά...
Σήμερα η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, έκανε αναφορά την Εβδομάδα Συμπερίληψης που ολοκληρώθηκε πριν τις διακοπές του Πάσχα στη Σχολή μας.
Η Δήμητρα Κοντοβά, σύμβουλος εκπαιδευτικών προγραμμάτων συμπερίληψης και προσβασιμότητας, μιλάει στους μαθητές της Ελληνογαλλικής Σχολής «Ευγένιος Ντελακρουά» στο πλαίσιο της Εβδομάδας Συμπεριληπτικού Σχολείου. «Στόχος ήταν να κατανοήσουμε όλοι το αντικείμενο της συμπερίληψης και της νευροποικιλότητας», λέει η Ιωάννα Σαββινίδου, διευθύντρια του Λυκείου.
Κάνει αναφορά για την επίσκεψη των μαθητών στην Κολωνία, στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Αστροναυτών της ESA και το πως το Διαστημα Διδάσκει συμπερίληψη.
Η αφίσα της εκδήλωσης.
Το ποσοστό των νευροδιαφορετικών μαθητών και στις δύο εκπαιδευτικές βαθμίδες, δηλαδή από το νηπιαγωγείο έως και το λύκειο, είναι, σύμφωνα με την κ. Γεωργία Γούναρη, υπεύθυνη του Γραφείου Συμπερίληψης της Ελληνογαλλικής Σχολής, 12% με 14%. «Αρα είναι σημαντικό να δούμε πώς θα ενταχθούν τα παιδιά αυτά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία, πώς θα αναπτύξουν τις δεξιότητές τους. Διότι όλα τα παιδιά έχουν ιδιαίτερες δεξιότητες»,
Η γιγαντοαφίσα της εκδήλωσης στο χολ της Σχολής.
Όλο το άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ μπορείτε να το ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ.
Είναι 2025 και οι εκδηλώσεις της Σχολής μας, ανοίγουν νέους δρόμους στην συμπερίληψη.
Ο Γιάννης σπούδασε στο Φυσικό του ΕΚΠΑ, και αποφοίτησε από την Σχολή Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Έχει σπουδάσει Αγιογραφία, κοντά στον Δημοσθένη Αβραμίδη. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές αλλά έχει και ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής.
Μπορείτε να δείτε την δήλωση του Γιάννη για την δουλειά του : Δημιουργώ εικόνες λόγω της δύναμής τους να εκφράζουν συναισθήματα και ιδέες. Με συναρπάζει η ικανότητά τους να εξερευνούν πτυχές της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης καθώς και να αναπαριστούν τις πολυπλοκοτητες του φυσικού κόσμου.Μα πάνω απ’ όλα με συνεπαίρνει η σαγηνευτική δύναμη που έχουν οι εικόνες. Η προθυμία της ζωγραφικής και του σχεδίου να μεταμορφωθούν, τόσο σε φως όσο και σε ύλη, είναι αυτό που αναζητώ προκειμένου να δημιουργήσω μια βαθύτερη σύνδεση μεταξύ των εικόνων που φτιάχνω και των αναμνήσεων και των συναισθημάτων του κοινού. Η δημιουργία μιας εικόνας μοιάζει περισσότερο με τη δημιουργία μιας πόρτας διαμέσου της οποίας το κοινό εισέρχεται σε έναν παλιό αλλά ταυτόχρονα νέο τόπο, έναν τόπο ποιητικής ονειροπόλησης. (το πλήρες κείμενο στα αγγλικά μπορείτε να δείτε ΕΔΩ)
Ενδεικτικά εμφανίζω κάποια έργα του Γιάννη, έτσι απλά όποια μου αρέσουν, περισσότερο για να σας “προκαλέσω/προσκαλέσω” να επισκεφτούμε την επόμενη έκθεση του.
Κάπου εδώ θα κανουμε “μικρές διακοπές” για το Πάσχα. Έχουμε να κάνουμε και ψώνια, να στήσουμε ψησταριά, τι θα γίνει έτσι θα περάσει… Αυτά δεν γίνονται μόνα τους. Κάποιοι έρχονται κατά τη μία… για ευνόητους λόγους, αλλά έχει προηγηθεί τρέξιμο και προετοιμασία ημερών, (το λέω ώστε αν ανήκετε σε αυτή την ομάδα – των μία το μεσημέρι – πηγαίνετε καμιά ώρα νωρίτερα για παρέα, καλό κάνει).
Έτσι από όλους εμάς, σε όλους εσάς,
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα
με όσους αγαπάτε και σας αγαπούν. Με το καλό να βρεθούμε και να συνεχίσουμε.
Η Μέγκυ, απόφοιτος της Σχολής μας, κατάφερε να συνδυάσει τα “ασυνδύαστα”. Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά…
Η Μέγκυ μας λέει σε μια συνέντευξή της, την 1η Απρίλη (τονίζει ότι δεν είναι πρωταπριλιάτικο!!!)…
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Έχω τους γονείς μου και δύο μεγαλύτερα αδέρφια (αγόρια), με διακρίσεις στον μηχανοκίνητο αθλητισμό τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ο ένας συνεχίζει ακόμη, στα 49 του, και έχει υπάρξει 7 φορές Πρωταθλητής Ελλάδας στη μοτοσυκλέτα και 2 φορές Βαλκανιονίκης. Είναι μεγάλη έμπνευση για εμένα – νιώθω πως, αν θέλω κάτι πραγματικά, δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορώ να καταφέρω.
Σχετικά με τις σπουδές της μας λέει:
Σπούδασα marketing και από τα 18 μου ξεκίνησα να δουλεύω στην οικογενειακή επιχείρηση, που είναι αντιπροσωπεία μοτοσικλετών. Ο πατέρας μου επέμενε γιατί πίστευε ότι οι πωλήσεις σε κάνουν εξυπνότερο άνθρωπο. Ήμουν, βέβαια, κάκιστη πωλήτρια 🤭 – ίσως επειδή το αντικείμενο δε με ενδιέφερε ιδιαίτερα – αλλά σίγουρα άρχισα να σκέφτομαι διαφορετικά, να παίρνω πρωτοβουλίες και να συναναστρέφομαι καθημερινά με κόσμο.
Και μετά ήρθε ο χορός. Δηλαδή από ότι λέει χορεύει από ηλικία οκτώ ετών, έχει τελειώσει και Δραματική Σχολή οπότε και το θέατρο είναι στη ζωή της.
Συνδύασε τον χορό, και ειδικότερα το SWING, με την ιστιοπλοΐα και τον έβγαλε από τα όρια της πόλης, και τον πήγε βόλτα στα νησιά (από τα οποία ως γνωστόν έχουμε πολλά).
Όλη την συνέντευξη της Μέγκυ μπορείτε να την ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ, όπου θα σας λυθούν πολλές απορίες αλλά πιθανότατα “θα σας ανοίξει η όρεξη”, για κάτι καινούργιο και διαφορετικό.
Όπως λέει και στο κλείσιμο της συνέντευξης :
Ένα ταλέντο, μια ιδέα, λίγη τρέλα, γερή ομάδα και ανοιχτά πανιά. Η Μέγκυ μας απέδειξε πως το να ζεις από αυτό που αγαπάς, δεν είναι ουτοπία – είναι επιλογή. Κι όπως λέει και η ίδια: “Ό,τι δώσεις, θα σου επιστραφεί.”
Μπορείτε να δείτε στο YOU TUBE ένα σχετικό βίντεο.
και να πάρετε ότι πληροφορίες χρειάζεστε από τον σχετικό σύνδεσμο που θα ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ.
Λοιπόν; το καλοκαίρι έρχεται…
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας συνδυάζουν “τα ασυνδυαστα” και περνάνε καλά, φροντίζοντα να περνάμε και εμείς καλά.
Η Έλενα Σουκάκου, απόφοιτος της Σχολής μας, αφού ολοκλήρωσε της Σπουδές της στην Φιλοσοφική του ΕΚΠΑ, (Φιλοσοφία – Παιδαγωγική -Ψυχολογία), έκανε το μεταπτυχιακό της στο Columbia, (Ειδική Αγωγή σε Προσχολική ηλικία – Early Childhood Special Education) και το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης . Ακολούθησε μεταδιδακτορικός τίτλος από Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.
Όπως λέει στο βιογραφικό της :
….Εν συνεχεία, εργάστηκε στο Λονδίνο ως Senior Lecturer, ερευνήτρια, και σύμβουλος εκπαιδευτικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Roehampton. Έχει εργαστεί για περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια στον τομέα της προσχολικής ένταξης και στην ειδική εκπαίδευση ως ερευνήτρια, εκπαιδευτικός ειδική παιδαγωγός, και σύμβουλος εκπαιδευτικής πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ελλάδα... (όλο το βιογραφικό της Έλενας μπορείτε ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ).
Τώρα διδάσκει στο ΕΚΠΑ στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα ειδικής αγωγής του ΤΕΑΠΗ (Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικια) και είναι μέλος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας που είναι γνωμοδοτικό όργανο της πολιτείας σχετικά με την εθνική στρατηγική για τα ατομα με αναπηρία.
Έχει γράψει πλήθος εργασιών που μπορείτε να τις δείτε ΕΔΩ
Είναι συγγραφέας του βιβλίου : “Προφίλ της Συμπεριληπτικής Τάξης”
Η Έλενα χαράζει τους δικούς της δρόμους στην ειδική αγωγή, και μέσα από τις ομιλίες της και μέσα από προγράμματα, όπως το “Συμπερίληψη για κάθε παιδί” του Δήμου Σπετσών, έχει βοηθήσει πολύ κόσμο.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας φωτίζουν νέους δρόμους στην ειδική αγωγή.
