Ετικέτα: ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ

…δηλαδή ό΄χι ακριβώς αλλά περίπου.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η Ήρα – Παρασκευή Παπαποστόλου, απόφοιτος της Σχολής μας, σπούδασε ιστορία της τέχνης και αρχαιολογία στο Παρίσι,έχει διδαχτεί δημιουργική γραφή,γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο και εργάζεται ως ανεξάρτητη κριτικός και ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων, συγγραφέας και αρθρογράφος στο έγκριτο διαδικτυακό περιοδικό εικαστικών τεχνών art22.gr.

Αυτή τη φορά επιμελείται μια ομαδική έκθεση ζωγραφικής με θέμα το Black Humor

Να σας δώσω τις πληροφορίες για την έκθεση :

Φυσικά και θα ήταν σε μαύρο φόντο οι πληροφορίες για την έκθεση. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, μπορείτε να βρείτε στο blog της Ήρας ΕΔΩ.

Έχουν ήδη γίνει αρκετές παρουσιάσεις για την έκθεση με φωτογραφικό υλικό αλλά και Σχόλια για την έκθεση, όπως στο art22 στο άρθρο που μπορείτε να διαβάσετε όλο ΕΔΩ

Νομίζω ότι είναι μια καλή ιδέα για την Παρασκευή 11 του Οκτώβρη, να βρεθούμε στη Γκαλερί και να τα πούμε με την Ήρα αλλά και τους δημιουργούς των έργων (υποθέτω – εγκαίνια είναι).

Κανονίστε τις δουλειές σας και τις υποχρεώσεις σας και δώστε ραντεβού στην έκθεση… η άλλη Παρασκευή είναι.

Είναι 2024 και οι απόφοιτοί μας δημιουργούν εκθέσεις.

Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε… Προχθές είχαμε την ολομέλεια, όπου ο καινούργιος Γενικός Διευθυντής της Σχολής κ Miguel Tesson, μας καλοσώρισε, όλο το προσωπικό στο χολ της Σχολής μας. Στην εκδήλωση παρούσα ήταν η Πρέσβειρα της Γαλλίας Mme Laurence AUER.

(Πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την πρώτη μέρα μπορείτε να δείτε ΕΔΩ

Ακολούθησαν οι αρχικές συνεδριάσεις, και ενημερώσεις και την Τεταρτη δεχτήκαμε τους μαθητές μας.

Έγινε ο Αγιασμός όπως κάθε χρονο

…και στη συνέχεια μίλησε στους μαθητές ο Γενικός Διευθυντής…

…μαζί με την διευθύντρια του Λυκείου της Σχολής κ Σαββινίδου και την υπεύθυνη της Σχολικής Ζωής, κ Coralie Crochet Lepesq.

Οι υπεύθυνοι των τμημάτων συζήτησαν με τους μαθητές τους, και τους ενημέρωσαν για τον κανονισμό της Σχολής.

Και σήμερα μπήκαμε για πρώτη μέρα στην τάξη… όπου ξεκινήσαμε τα μαθήματα…Ταυτόχρονα σήμερα δεχτήκαμε και τους περυσινούς μας απόφοιτους που ήρθαν να μας χαιρετίσουν πριν ξεκινήσουν την πορεία τους στις Πανεπιστημιακές σπουδές.

Καλή μας χρονιά λοιπόν και καλό ξεκίνημα…

Είναι 2024 και μια καινούργια σχολική χρονιά ξεκινάει.

Ο Σύλλογος αποφοίτων της Σχολής μας μεγάλωσε και ζητάει την βοήθειά σας. Καλύπτει μιαχρονική περίοδο από το 1992 και μετά για την Ελληνικό τομέα και αρκετά χρόνια πιο πίσω για τον Γαλλικό τομέα. Το πρόβλημα που εμφανίζεται είναι ότι οι απόφοιτοι πλέον δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και αυτό είναι και το λογικό.

Ποιο είναι το ζητούμενο. Μετά από συνεννόηση, μου ζητήσαν να ενημερώσω ότι ο σύλλογος ζητάει απόφοιτους αν είναι δυνατόν από κάθε χρονιά, για να λειτουργήσουν σαν σύνδεσμοι των αποφοίτων της χρονιάς τους με τον Σύλλογο. Μέσα από το χρονικό της χρονιάς τους αλλά και από τις προσωπικές τους επαφές, θα μπορέσει να διευρυνθεί η βάση των αποφοίτων και να γίνει δυνατή με αυτό τον τρόπο καλύτερη και ταχύτερη η ενημέρωση τους σχετικά με τις δραστηριότητες του σχολείου και του συλλόγου.

Στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ υπάρχει μια φόρμα, στην οποία μπορείτε να συμπληρώσετε τα στοιχεία σας για επικοινωνία. Ο χρόνος ενασχόλησης σας – από ότι με ενημερώσανε – θα είναι γύρω στη μία ώρα την εβδομάδα. Περισσότερες λεπτομέρειες θα σας δώσουν μέλη του προεδρείου του συλλόγου των αποφοίτων από τον Σεπτέμβρη και μετά που θα επικοινωνήσουν μαζί σας.

Όσοι μπορούν να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια να συμπληρώσουν τα στοιχεία τους στη φόρμα. Η φόρμα θα είναι διαθέσιμη μέχρι τέλη Αυγούστου για να συμπληρώσετε τα στοιχεία σας.

Είναι 2024 και ο σύλλογος αποφοίτων συγκεντρώνει τους αποφοίτους κοντά του.

Για μια ακόμα χρονιά τα στατιστικά από τις Πανελλαδικές Εξετάσεις μας επιβεβαιώνουν. Μέσα από αυτά φαίνεται ότι φέρνουμε τους μαθητές μας πιο κοντά στα όνειρά τους και τους δίνουμε την δυνατότητα να περάσουν στην επόμενη φάση της ζωής τους. Η επεξεργασία και οι πίνακες έγιναν από την Κλαίρη Σιάκκα και τον Βαγγέλη Σαλβάνο, μαθηματικούς της Σχολής μας.

Στα ραβδογράμματα οι κόκκινες στήλες αφορούν την Σχολή μας. Ας τα δούμε:

Κάπως έτσι ολοκληρώνεται και η φετεινή χρονιά. Περνάμε σε καλοκαιρινό mood. Βιώνουμε το σύνδρομο της “άδειας φωλιάς”, για λίγο. Βρέθηκα την προηγούμενη εβδομάδα στο σχολείο και πραγματικά σου κάνει περίεργη αίσθηση να το βλέπεις χωρίς παιδιά και θόρυβο…

Αλλά από Σεπτέμβρη ξεκινάμε ξανά, οπότε…όλα καλά.

Είναι 2024 και οι καινούργιοι μας απόφοιτοι περνάνε στην επόμενη φάση της ζωής τους.

Ο Αντώνης Λιβανός, φυσικός της Σχολής μας, φέτος αποχωρεί από την ενεργό δράση, και συνταξιοδοτείται. Στην γιορτή του προσωπικού που σηματοδοτεί την λήξη της σχολικής χρονιάς, έγινε η σχετική αναφορά, και μου είπαν να πω δυο λόγια. Η αλήθεια είναι ότι βρήκα ευκαιρία, να ξεκαθαρίσω κάποια θέματα…

Κρίνοντας από τον αριθμό των προβολών μάλλον το έχετε δει.

Προχθές που ήταν η μέρα των αποφοίτων μου ζητήθηκε να φτιάξω ένα βίντεο για να προβληθεί… Ήταν πολύ δύσκολο να χωρέσεις 33 χρόνια σε ένα βίντεο που έπρεπε να έχει και περιορισμένη σχετικά διάρκεια. Έτσι οι μαθητές τίμησαν τον κ Λιβανό προσφέροντας για μια ακόμα φορά τούρτα…

Και μετά είδαμε το βίντεο… Το βίντεο έχει ανέβει σε κομμάτια γιατί δεν επιτρέπεται να ανεβεί ολόκληρο λόγω μεγέθους.

Έχει μειωθεί και αρκετά η ανάλυσή του.

Κλείνοντας χθες στην καταλητική συνεδρίαση, ηταν η σειρά του κλάδου και των συναδέλφων να χαιρετήσουμε τον κ Λιβανό… Έτσι όλος ο κλάδος σε συνεννόηση με τους συναδέλφους, του προσφέραμε το δώρο του…

Και κλείνοντας του προσφέραμε το δώρο από τους συναδέλφους του κλάδου, δύο μπλουζάκια με το σήμα του Ολυμπιακού…

Και τέλος φυσικά η ομαδική…

Κάπως έτσι κλείνει ο ένας κύκλος και ανοίγει ο καινούργιος. Να ευχηθούμε και από εδώ, καλοφάγωτη η σύνταξη και να περνάει καλά.

Είναι 2024, η χρονιά που ο Κ Λιβανός βγήκε στη σύνταξη.

Παρασκευή 14 Ιουνίου στην ταράτσα του σχολείου. Μια μοναδική ευκαιρία να βρεθείτε και να γνωριστείτε. Ο σύλλογος μεγαλώνει αλλά τα “στεγανά” μεταξύ των χρονιών αποφοίτησης, εξακολουθούν να υπάρχουν. Ελάτε να βρεθείτε, να δείτε ποιοι είστε. Να βρείτε παλιούς συμμαθητές… Είναι ωραία φάση.

Εμείς ετοιμάζουμε μάζωξη για τα σαρανταπέντε χρόνια αποφοίτησης, και μάλλον θα βγάλει πολύ γέλιο. Για εσάς το ετοιμάσαν άλλοι.

Πάρτε την παρέα, και ελάτε να πιούμε ένα κρασάκι στην ταράτσα, να θυμηθείτε την νιότη σας, και τις “νεανικές τρέλλες σας”.

Περισσότερες ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ αλλά αν έχετε συγκεκριμένα θέματα που θα θέλατε να ρωτήσετε, απλά ρωτείστε…

Για να δούμε ποιους θα δούμε?

Είναι 2024 και οι παλιοί μας μαθητές επιστρέφουν… στο σχολείο. Λοιπόν?

Ο Διονύσης απόφοιτος της Σχολής μας και φοιτητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης στη Σχολή Μηχανικών Περιβάλλοντος, εξειδικεύεται σε δραστηριότητες με θέμα την κυκλική οικονομία. Από όσο μπορώ να καταλάβω και απο τα λίγα που ξέρω η βάσική αρχή είναι ότι τίποτα δεν είναι άχρηστο. Αυτό που μέχρι χθες φαινόταν άχρηστο σήμερα μέσα από μια ειδική επεξεργασία, μπορεί να αποτελέσει την βάση για μια σειρά προϊόντα και εφαρμογές εξοικονομώντας με αυτό τον τρόπο φυσικούς πόρους και ενέργεια.

Ο Διονύσης συμμετείχε σε Ευρωπαϊκό πρόγραμμα που έγινε πέρυσι με τίτλο EUTeens4Green…

…που έχει θέμα την συμπεριληπτική πράσινη μετάβαση, και η πρότασή του βραβεύτηκε μαζί με άλλες δύο προτάσεις του Πολυτεχνείου Κρήτης…

…αλλά και άλλες προτάσεις που κατατέθηκαν. Έτσι βρέθηκαν στις Βρυξέλλες για την τελική φάση του προγράμματος,

..όπου ο Διονύσης παρουσίασε την πρότασή του…

Το θέμα της πρότασης του είναι “Βιοκάρβουνο για τεχνητούς υγροβιότοπους”. Καλό έτσι; Αν καταλαβαίναμε και τι έλεγε θα ήταν καλύτερο.

Θα προσπαθήσω, αντιγράφοντας κάποια πράγματα από την πλήρη παρουσίαση που μπορείτε να ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ να εξηγήσω κάποια πολύ βασικά, ( όσο μπορώ και εγώ να καταλάβω).

…Το βιοεξανθράκωμα (biochar) όπως ονομάζεται το ελαφρύ μαύρο υπόλειμμα από άνθρακα και στάχτη (παρόμοιο με τον ξυλάνθρακα) που παραμένει μετά την πυρόλυση της βιομάζας είναι ένα υλικό πλούσιο σε άνθρακα με πολλαπλές γεωργικές και περιβαλλοντικές εφαρμογές…

Ωραία και τι σημαίνει αυτό για εμάς…Ας θυμηθούμε εκείνες τις διαφημίσεις με τον ενεργό άνθρακα και το φιλτράρισμα του νερού κλπ κλπ κλπ. Ε μια απλοϊκή προσέγγιση είναι να φτιάξουμε βιοεξανθράκωμα πχ καίγοντας τα κλαδέματα από το μάζεμα της ελιάς και αυτό να το χρησιμοποιούμε στον βιολογικό καθαρισμό και στο φιλτράρισμα του νερού, και το υπόλοιπο να χρισιμοποιείται στο έδαφος για ενίσχυση σε κάλιο – που έχει η στάχτη. Έτσι για παράδειγμα δεν καίμε τα κλαδέματα απλά για να τα ξεφορτωθούμε αλλά τα χρησιμοποιούμε στον βιολογικό καθαρισμό λυμάτων, και εξοικονομούμε νερό για τις καλλιέργειές μας. Στο σχετικό άρθρο μπορείτε να διαβάσετε πολλά περισσότερα όπως και για πιλοτικές εφαρμογές και σχέδια για το μέλλον, όπως και για το διεθνές ενδιαφέρον που υπάρχει σε χώρες που έχουν πρόβλημα με το νερό (βλ Ομάν).

Είναι 2024 και οι απόφοιτοί μας προηγούνται της εποχής τους και σχεδιάζουν τις πρακτικές του μέλλοντος.

Η Ελίζα, απόφοιτος της Σχολής μας, αν και τελείωσε το μαθηματικό και έκανε μεταπτυχιακό στην Διατηρηση της βιοποικιλοτητας στο Montpellier, δεν εργάστηκε ποτέ σαν μαθηματικός ούτε στον τομέα της διατήρησης βιοποικιλοτητας διότι θεωρεί και τους δύο τομεις ανθρωποκεντρικους. Αντίθετα αφιέρωσε τον χρόνο της στην διάσωση και την φροντίδα τόσο άγριων όσο και εξημερωμένων ζώων. Προσπαθεί να ενημερώσει τον κόσμο  για το πρόβλημα του σπισισμου και τα δικαιώματα των ζώων αλλά και για θέματα περιβαλλοντικα  κι ανθρωπιστικά μέσα από την ιστοσελίδα της Ethos and Empathy.

Η Ελίζα δεν έμεινε στα λόγια αλλά προχώρησε ακόμα παραπέρα, και όπως μαθαίνουμε…

…ζει στην κεντρική Εύβοια σε ένα μικρό σπίτι μαζί με τους δύο σκύλους και την γάτα της. Πιο συγκεκριμένα, ζει σε ένα όχημα που έχει υποστεί ολική μετατροπή και βρίσκεται μέσα σε έναν ελαιώνα. Όσο ηλεκτρισμό χρησιμοποιεί, τον παράγει η ίδια με φωτοβολταϊκά. Το περισσότερο νερό που καταναλώνει, το μαζεύει η ίδια από τις βροχοπτώσεις ενώ η θέρμανση προέρχεται από ξυλεία. (Από συνέντευξη που παραχωρήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2024 στο Travel.gr από όπου είναι και οι φωτογραφίες – της Ελίζας – και μερικά αποσπάσματα). Στόχος είναι να ζήσει χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον ή να το επιβαρύνει ελάχιστα συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην βιώσιμη συνύπαρξη με την φύση, μέσα από έναν ήπιο τρόπο ζωής.

Καλλιεργεί όσο μπορει τα δικά της τρόφιμα, χωρίς λιπάσματα ή κοπριά αλλά σε υπόστρωμα μανιταριού και φύκια για λιπασμα, όπως επίσης και με κομποστ που παραγει η ιδια, και φύτευσε δέντρα όπως ροδακινιές, κορομηλιές, μουσμουλιες, καρυδιά,μηλιά, αβοκάντο, ροδιά αλλά και αλλα δέντρα όπως ενα κυπαρίσσι και μια κουτσουπιά και φυσικά πολλα λουλούδια και πολυετή.

Έχει μελετήσει την τοπική χλωρίδα και έχει καταγράψει φυτά και βότανα, τα οποία αξιοποιεί τόσο η ίδια όσο και – αν χρειαστεί – στην φροντίδα των ζώων που έχει.

Ζώντας δυόμιση χρόνια στη περιοχή, έχει παρατηρήσει αλλαγή και στην πανίδα της περιοχής, μια και υπάρχουν πλέον αρκετά πουλάκια, που πριν σπανίζανε. Αυτό την χαροποιεί ιδιαίτερα μια και βλέπει επιστροφή των πουλιών που είχαν απομακρυνθεί από την περιοχή λόγω ξηρασίας και κυνηγιού. Αυτό το πέτυχε αξιοποιώντας την ηθική/συμπονετικη διατήρηση της βιοποικιλότητας, όπου μέσα από τις καλλιέργειες κατάφερε να προσελκύσει περισσότερα έντομα και αυτά με τη σειρά τους τα πουλιά.

Αυτά και πολλά άλλα μπορείτε να τα διαβάσετε στην ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ

Οι αλλαγές στο κλίμα και η κλιματολογική κατάρρευση που οδηγεί σε θλίψη και άγχος (eco grief, eco -anxiety) την έχουν απασχολήσει ασχολείται αυτόν τον καιρο με την επανασυνδεση και των ανθρώπων με σκοπό την συλλογικη δράση για ενα καλυτερο μελλον, όπως προτείνει η Joanna Macy. Μπορείτε να δείτε περισσότερα στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ.

Αναζητείστε την Ελίζα για να μπορέσετε να δείτε τις δράσεις της σε διάφορα πεδία .Στο τέλος θα δώσω μερικούς συνδέσμους αν και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και άλλοι.

Είναι 2024 και οι απόφοιτοί μας αλλάζουν τον κόσμο.

ΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

https://tinyurl.com/4fw2m779

https://tinyurl.com/yc5dhux4

https://tinyurl.com/3sxndabs

Σίγουρα μπορείτε να βρειτε και άλλους συνδέσμους.

Ο Αλέξης Γεωργακόπουλος, απόφοιτος της Σχολής μας είναι από το 2011 ο διευθυντής της Σχολής Τέχνης της Λωζάνης (δεν ξέρω το cantonale τι ακριβώς μετάφραση έχει…καντονική;;; Προφανώς έχει να κάνει με τα καντόνια της Ελβετίας αλλά δεν ξέρω ακριβώς…). Ψάχνοντας βρήκα δύο συνεντεύξεις του μια στα Αγγλικά (μεταφρασμένη από τον Αλέξανδρο Θεοδωρόπουλο) που μπορείτε να την ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ, και μια στα Ελληνικά – από όπου και η φωτογραφία – στο Archisearch την οποία μπορείτε να ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ. Από αυτή την συνέντευξη αντιγράφω ορισμένα αποσπάσματα….

Η Σχολή θεωρείται από τις κορυφαίες σχολές Τεχνών και design παγκοσμίως, (και ο Αλέξης) είναι ο πιο νέος διευθυντής πανεπιστημιακής σχολής στην ιστορία της Ελβετίας. «A beautiful mind» θα τον λέγαμε με όρους κινηματογραφικής ταινίας.

Μια μοναδική πορεία που φαίνεται στα παρακάτω αποσπάσματα…

Η Écal ιδρύθηκε το 1821 και έχει έδρα στη Λωζάνη. Στεγάζεται εδώ και μερικά χρόνια σε ένα παλιό εργοστάσιο, το οποίο έχει επανασχεδιαστεί από τον Bernard Tschumi, διαθέτει καθηγητές που αποτελούν την αφρόκρεμα του σύγχρονου ελβετικού design, ενώ ως προσκεκλημένοι καθηγητές έχουν περάσει τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας σκηνής. Στην κεφαλή του ιδρύματος αυτού λοιπόν, από την 1η Ιανουαρίου του 2011 βρίσκεται ο Έλληνας βιομηχανικός σχεδιαστής και ακαδημαϊκός Αλέξις Γεωργακόπουλος. 

Η συνέντευξη δόθηκε τις 11 Μαΐου του 2020 – πριν τέσσερα χρόνια δηλαδή, εν μέσω πανδημίας, όπου μαθαίνουμε ότι…

«Εδώ τα πράγματα είναι αρκετά ήρεμα θα έλεγα, η κυβέρνηση δεν έχει ζητήσει από τον κόσμο να κλειστεί στα σπίτια του τόσο αυστηρά όπως έχει γίνει στη Γαλλία. Ο καθένας όμως, παίρνει τα δικά του μέτρα. Φυσικά μας συνιστούν να μη βγαίνουμε ή να μην συναθροιζόμαστε αλλά πιστεύω ότι η Ελβετία έχει αυτό για το οποίο μπορεί να είναι και γνωστή: τη σύνεση.…

Όπως μας λέει ο Αλέξις…

 …Έχουμε βγει πια από την κατηγορία «μια σχολή που κάνει πολύ καλά αυτό που οφείλει να κάνει» και είμαστε πλέον «φορέας καινοτομίας». Δηλαδή δε μας βλέπουν μόνο ως σχολή. Έχουμε περάσει πλέον στο επίπεδο του οργανισμού που ανοίγει καινούργιες πόρτες παγκοσμίως. Χαράζουμε νέες γραμμές και στη διδασκόμενη ύλη μας».

Και φτάνοντας στην διεύθυνση έχουμε την ερώτηση “Τι προσόντα κάνουν τον Διευθυντή;” έχουμε την απάντηση…

Το πόστο του διευθυντή της ECAL είχε μπει σε ανοιχτό διαγωνισμό, για τον οποίο ο Αλέξις Γεωργακόπουλος υπέβαλε την υποψηφιότητα του. Είναι μια κρατική σχολή, όπου η φοίτηση κοστίζει δύο χιλιάδες ευρώ το χρόνο ποσό ελάχιστο σε σύγκριση με αυτό που πληρώνεται σε αντίστοιχες σχολές της Αγγλίας, για παράδειγμα.… και συνεχίζει…

«Χρειάζεται μια συνεχής αναζήτηση του καινούργιου και να μην είμαστε ευχαριστημένοι απαραίτητα με την πρώτη ιδέα που θα έρθει και να τοποθετούμε τον πήχη ψηλά. Να αναζητούμε πάντα τη βελτίωση του εαυτού μας απαιτώντας πρώτα από εμάς και μετά από τους υπόλοιπους. Σε μια σχολή ειδικά σαν αυτή που διευθύνω, που ειδικεύεται στις Τέχνες και το design, χρειάζεται και μια συνεχής περιέργεια. Αυτό είναι ίσως και το πρώτο προσόν που χρειάζεται και όλα τα υπόλοιπα έρχονται μετά. Επίσης να προβλέπεις τις εξελίξεις πριν σε προλάβουν αυτές». Αυτό που βοήθησε τον Γαλλοέλληνα διευθυντή του κορυφαίου ανώτατου ιδρύματος ήταν η επιθυμία του να μαθαίνει και να εξελίσσεται συνεχώς .

Και πολλά άλλα γράφηκαν σε αυτές τις συνεντεύξεις. Πιστεύω να σας “εξιτάρισα” την περιέργεια. Οπότε μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τις συνεντεύξεις στους σχετικούς συνδέσμους.

Στην WIKIPEDIA υπάρχει ο ΣΧΕΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ με αρκετές αναφορές στη δουλειά του και την πορεία του, για όποιον θέλει περισσότερες πληροφορίες.

Είναι 2024 και οι απόφοιτοί μας γράφουν την δική τους ιστορία στην τέχνη.

Η Ήρα Παπαποστόλου, απόφοιτος της Σχολής μας είναι κριτικός και ιστορικός τέχνης και συγγραφέας. Έτσι μας προσκαλεί στην παρουσίαση της τελευταίας της δουλειάς την Δευτέρα 20 Μαΐου στην Κεντρική βιβλιοθήτη της Αγίας Παρσκευής.

Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα από το βιογραφικό της που φιλοξενεί στην σελίδα της στο Facebook…

Η Ήρα Παπαποστόλου (το γένος Ραπίτου) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 και σπούδασε Ιστορία Τέχνης και Αρχαιολογία στο Παρίσι (Paris X Nanterre, Paris I Sorbonne -με καθηγητή τον Ph. Dagen), με ειδίκευση στη Σύγχρονη Τέχνη και Φιλοσοφία-Αισθητική. Έχει διδαχτεί δημιουργική γραφή, θέατρο, κλασική κιθάρα και γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο. Έχει εργαστεί στη γκαλερί Βουρκαριανή στην Κέα, στη Galerie du Haut-Pave στο Παρίσι, στην Αίθουσα Τέχνης MIHALARIAS ART στην Κηφισιά, στο Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) στο Θησείο και στο IANOS Art Shop στο Golden Hall στο Μαρούσι...

…Έχει γράψει τα βιβλία “Εικόνες του αιώνα Skoulakis Σύμβολα Παγκόσμιας Αποδοχής” (Εκδόσεις Αδάμ), “Τα 1000 πρόσωπα της πόλης και της πρωτεύουσας” (Εκδόσεις Οσελότος), “Σ΄ αγαπώ ακόμα και ξυπόλυτη” (Εκδόσεις Οσελότος), “Κόσμου πληγή τράγου ωδή αγάπης δρόμος” (Εκδόσεις Οσελότος), “Γυναίκα για Σπίτι” (Εκδόσεις Οσελότος), “Πέλυ” (Εκδόσεις Οσελότος), “Χαρακτήρες & Επαγγέλματα” (Εκδόσεις Περιτεχνών) , “Πάντα Αργά” (Εκδόσεις Οσελότος), “Σύγχρονοι Έλληνες Ζωγράφοι” (Εκδόσεις Περιτεχνων) και “Αρμόιρα” (Εκδόσεις Κάκτος). Έχει βραβευτεί το διήγημά της με τίτλο “45 Μοίρες” στο διαγωνισμό της εφημερίδας Το Βήμα με θέμα Μια ιστορία για την κρίση.

Οργανώνει εκθέσεις, προλογίζει καταλόγους, ασχολείται με τη λογοτεχνία (ΟΣΔΕΛ) και τη συγγραφή στίχων (Αυτοδιαχείριση), ενώ αρθρογραφούσε για έναν χρόνο στο SLpress.gr και για 10 χρόνια στο Art22.gr. Είναι μελετήτρια του έργου του ζωγράφου Δημοσθένη Σκουλάκη, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης (aica) και μέλος του Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Σωματείου PEN GREECE. Ζει στην Αγία Παρασκευή.

Περισσότερα για την Ήρα μπορείτε να βρείτε στην σελίδα της στο facebook. Μια ωραία ιδέα για την Δευτέρα 20 Μαΐου για να βρεθείτε και να τα πείτε…

Είναι 2024 και οι απόφοιτοί μας αλλάουν σιγά σιγά το κόσμο με τις δημιοργίες τους.