Ετικέτα: ΣΥΝΕΔΡΙΑ

Κάπως έτσι πριν δεκαπέντε χρόνια, το 2011, βρεθήκαμε με την Βάλια Κορόζη και τους μαθητές μας στην Θεσσαλονίκη στο συνέδριο του Ανατόλια. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέραμε τι ακριβώς να περιμένουμε. Μας φάνηκε ενδιαφέρον, μια και ήταν ίσως το μόνο -τοτε – μαθητικό συνέδριο επιστήμης και τεχνολογίας. Και ψάχναμε να βρούμε μια διέξοδο για “ανήσυχους” μαθητές, που είχαν ανάγκη να δημιουργήσουν, να κάνουν πραγματικότητα τις ιδέες τους και να τις περάσουν “έξω στο κόσμο”.

Πέρασε ο καιρός, χάσαμε κάποια συνέδρια λόγω κορωνοϊού, κάναμε κάποια διαδικτυακά (καμία σχέση δεν το συζητάμε), και μετά την επιστροφή “στην κανονικότητα” επανήλθαμε με καινούργια διάθεση, και όρεξη για το διαφορετικό και το καινούργιο.

Έτσι φέτος η ομάδα μας μάλλον ήταν από τις πολυπληθέστερες.

Πάνω από εξήντα μαθητές με συνοδούς καθηγητές την κ Καραβιώτη (ψυχή του συνεδρίου που έχει περάσει σε άλλο επίπεδο), το κ Μπουρλή την κ Σιάκκα, και τον κ Κουτσοκώστα βρέθηκαν το προηγούμενο τριήμερο στη Θεσσαλονίκη. Γυρνωντας είχαν στις βαλίτσες τους δυο βραβεία και το “χαμόγελο μέχρι τα αυτιά”. Ας τα πάρουμε με την σειρά

Τι είναι το ACSTAC; Αντιγράφω από την ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Με σκοπό την προώθηση των φυσικών  επιστημών, της τεχνολογίας, της μηχανικής  και των  μαθηματικών  (STE(A)M), το Κολλέγιο Ανατόλια διοργανώνει το Μαθητικό Συνέδριο Επιστήμης & Τεχνολογίας – ACSTAC (Anatolia College Science and Technology Annual Conference) στις εγκαταστάσεις του Κολλεγίου Ανατόλια στις 2, 3 και 4 Μαΐου 2025. 

Το ACSTAC προσκαλεί μαθητές όλων των τάξεων Γυμνασίου και Λυκείου Γενικής Εκπαίδευσης της Ελλάδας και του εξωτερικού να αναπτύξουν δεξιότητες έρευνας, κριτικής σκέψης, συνεργασίας και επικοινωνίας, παρουσιάζοντας τις εργασίες τους ως πραγματικοί ερευνητές στο πλαίσιο ενός μαθητικού επιστημονικού συνεδρίου.

Κεντρικό άξονα του 11ου ACSTAC αποτελεί η σύνδεση του STEM με την κοινωνική υπευθυνότητα και τους 17 Παγκόσμιους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό θα διοργανωθούν εργαστήρια τόσο για μαθητές όσο και για εκπαιδευτικούς. (Λεπτομέρειες στον σύνδεσμο).

Από την αρχή του χρόνου η κ Καραβιώτη και ο κ Μπουρλής, ενημερώνουν τους μαθητές για το συνέδριο. Και οι δύο έχουν αναλάβει ένα πρώτο φίλτρο των εργασιών, είτε απορρίπτοντας (σπάνια) είτε κατευθύνοντας έτσι ώστε να γίνουν οι έργασίες καλύτερες και μέσα στο πνεύμα του συνεδρίου. Η κ Καραβιώτη είναι πλέον μέλος της οργανωτικής επιτροπής, αναλαμβάνοντας θέσεις προεδρείου σε συνεδρίες στο συνέδριο αλλά και έχοντας θέση κριτή εργασιών στην επιτροπή αξιολόγησης.

Όλος ο σύλλογος των καθηγητών στηρίζει την προσπάθεια των μαθητών, από θέματα παρουσίασης, και φιλολογικής επεξεργασίας των κειμένων (συνάδελφοι φιλόλογοι), θέματα ρομποτικής και αυτοματισμού (κ Καρατζάς καθηγητής Τεχνολογίας), θέματα Χημείας (από εμένα) Βιολογίας (από κ Καραβιώτη και κ Μπουρλή), Φυσικής ( κ Τζίμα , κ Αγριόδημα, κ Δάσκα). Όλοι είμαστε δίπλα προσπαθώντας να σκεφτούμε “έξω από το κουτί” και να καταλάβουμε τι θέλουν να πούν οι μαθητές μας.

Φέτος η ομάδα γύρισε με δυο βραβεία στις βαλίτσες της. Ας τα δούμε :

Το πρώτο είχε να κάνει με την ανακύκλωση και είναι ένας αυτόματος διαλογέας υλικού. Μοιράζει τα ανακυκλώσιμα υλικά σε κατηγορίες και έτσι η επεξεργασία τους είναι πιο εύκολη.

Το χαμόγελό τους μετά την βράβευση είναι “όλα τα λεφτά”, και η ικανοποίηση είναι φανερή. Η ομάδα αποτελείται από τους Κουτουμάνη, Χριστοδουλόπουλο και Καραθανάση, όλοι μαθητές της Α Λυκείου.

Από ότι μπορείτε να δείτε η συμμετοχή στο ACSTAC είναι ματακόμιση μια και τα μοντέλα και οι εργασίες είναι αρκετά ογκώδεις.

Το δεύτερο βραβείο είναι από Ευρωπαϊκή επιτροπή αξιολόγησης και αφορά την εργασία με τον ευρηματικό τίτλο “Pawsitivity”, που εμπεριέχει την θετικότητα, (έτσι ακούγεται) μαζί με τα “πέλματα” (PAWS) που υποδηλώνουν τα αδέσποτα. Το θέμα της είναι μια ταίστρα και ποτίστρα αδέσποτων η οποία όμως μόλις ανιχνεύσει παραβίαση η επικίνδυνη ουσία κλειδώνει προστατεύοντας τα αδέσποτα.

Η ομάδα μπροστά από την ταΐστρα. Η Μελίνα Γιαννακάκου, ο Παναγιώτης Βοσκάκης, η Ευθυμία Δημητριάδη, η Στέλλα Γεωργοπούλουν και η Σήλια Τσάκωνα (λείπει η Άννα Κανατούρη), η οποία όμως φαίνεται…

…εδώ στη βράβευση.

Το ACSTAC δεν είναι το βραβείο (εννοείται καλοδεχούμενο), είναι η πρόκληση, ο υγιής ανταγωνισμός, να δώσεις κάτι διαφορετικό και χρήσιμο. Το λέει άλλωστε και η Σήλια στην συνέντευξη που της πήραν. Αναφέρει ότι είχαν έρθει πέρυσι – σαν μαθητές της Α Λυκείου – και όταν είδαν τις εργασίες, είπαν ότι αποκλείεται να κάνουν κάτι τόσο καλό. να όμως που “πείσμωσαν” και επέστρεψαν σαν ομάδα της Β Λυκείου και παρουσίασαν μια εργασία άξια να βραβευθει. Ας ακούσουμε την Σήλια και την Ευθυμία.

Και έτσι το 11ο Συνέδριο του ACSTAC πέρασε στην ιστορία. Άφησε στους μαθητές μας πολυτιμες εμπειρίες, τους έβαλε να σκεφτούν διαφορετικά, να δημιουργήσουν, να προσφέρουν. Εμείς σε όλη αυτή την προσπάθεια είμαστε δίπλα. Παρακολουθούμε, συμπαραστεκόμαστε, δίνουμε, λύσεις όπου μπορούμε, δίνουμε ιδέες και βάζουμε προκλήσεις. Τέλος καμαρώνουμε και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε τους μαθητές μας να γυρνάνε ενθουσιασμένοι, χαρούμενοι και ικανοποιημένοι από την προσπάθεια και τον ανταγωνισμό.

Είναι 2025 και μέσα από τα συνέδρια, δίνουμε διέξοδο στην σκέψη “έξω από το κουτί”, δημιουργούμε, προτείνουμε και δίνουμε λύσεις.

Το τριήμερο αυτό γίνεται στον Δημόκριτο το 4ο Μαθητικό Συνέδριο Έρευνας και Επιστήμης. Σήμερα με μια ομάδα μαθητών βρεθήκαμε στο Συνεδριακό Κέντρο του Δημόκριτου και περάσαμε ένα πολύ όμορφο πρωινό.

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή. Ξεκινήσαμε για να πάρουμε μέρος με συμμετοχή και παρουσίαση. Αλλά ο χρόνος δεν ήταν αρκετός και έτσι πήγαμε σαν επισκέπτες.

Στο μεγάλο αμφιθέατρο του Δημόκριτου, που είναι το συνεδριακό κέντρο, μαζί με σχολεία από όλη την Ελλάδα, παρακολουθήσαμε την σημερινή πρωινή συνεδρίαση:

όπως και την δραματοποιημένη παρουσίαση από τον Πλατωνικό διάλογο “Μένων” με θέμα τον διπλασιασμό του τετραγώνου. Ένα πολύ όμορφο παράδειγμα της μαιευτικής του Σωκράτη.

Οι παρουσιάσεις όμορφες, σύντομες περιεκτικές και κατά γενική ομολογία καλά παρουσιασμένες. Η ομάδα ψήφισε την εργασια για την ακτινοβολία σαν την καλύτερη. Από την μια μεριά μας έδειχνε την ύπαρξη της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, παντού και φυσικά και στα σχολεία αλλά έδειξε και την μεταβολή που έχει αν η αίθουσα είναι άδεια ή έχει κόσμο με ενεργοποιημένα κινητά (μεγαλύτερη στην δεύτερη περίπτωση). Σε κάθε περίπτωση ήταν σημαντικά χαμηλότερη από τα επιτρεπτά όρια.

Η ομιλία που εντυπωσίασε ήταν αυτή του κ Φουντά ο οποίος μας έβαλε στο CERN και στον κόσμο των μικροσωματιδίων. Με απλά λόγια και χωρίς υπερβολές, μας εξήγησε την “κατασκευή της ύλης” όχι απλά από τα πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια αλλά και από πολύ μικρότερα σωματίδια. Όλη η ομάδα συμφώνησε ότι η συγκεκριμένη παρουσίαση ήταν το καλύτερο “κλείσιμο” των παρουσιάσεων.

Μετά ακολούθησε η έκθεση αφίσας μπροστά από το αμφιθέατρο.

Ωραίες εργασίες, προσεγμένες αφίσες και “διαβασμένοι” παρουσιαστές. Είχαν πραγματικά μελετήσει το αντικείμενο και απαντούσαν σε όλες τις ερωτήσεις. Δυστυχώς δεν είχαν έρθει όλοι, και κάποιες εργασίες που αναζήτησα δεν είχαν τελικά έρθει. Κρίμα, γιατί τα θέματα ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο.

Πάντως ο κόσμος έδειξε έντονο ενδιαφέρον στην έκθεση αφίσας.

Κλείνοντας θα πούμε το εξής : “Μας άρεσε” και φεύγοντας μάλλον φύγαμε με την σκέψη να δούμε του χρόνου, πως θα μπορούσαμε να πάρουμε μέρος με παρουσιάσεις και όχι σαν απλοί επισκέπτες.

Είναι 2024 και οι μαθητές μας θέλουν να πάρουν μέρος σε συνέδρια και να προχωρήσουν πέρα από τα πλαίσια του σχολείου.Και εμείς θα είμαστε δίπλα τους.

Από το μαθητικό συνέδριο ξεκινησε σαν ιδέα πριν τρία χρόνια…

…και φτάσαμε εδώ. Από το μοντέλο σε κλίμακα σε ένα πλήρως λειτουργικό καρτ, το οποίο χρησιμοποιεί υβριδική τεχνολογία.

Εδώ οι μαθητές μας εξηγούν στον Γενικό Διευθυντή κ Ganier και στη διευθύντρια του Λυκείου κ Σαββινίδου τον τρόπο λειτουργίας του αυτοκινήτου.

Τελικά είναι σημαντικό να σκέφτεσαι “outside the box” και φυσικά ακόμα καλύτερα είναι να βλέπεις την ιδέα σου να αποκτά “σάρκα και οστά”.

Οι μαθητές μας παίρνανε το βραβείο καινοτομίας κάθε χρόνο από το μαθητικό συνέδριο και κάθε φορά ανεβαίνανε επίπεδο και μέγεθος… από την αρχική σκέψη και ιδέα, στο τηλεκατευθυνόμενο και τώρα στο λειτουργικό όχημα.

Η ομάδα των μαθητών

Εμείς τι να πούμε… Να πούμε ένα μεγάλο μπράβο και να καμαρώσουμε για τους μαθητές μας. Φέτος φτάνοντας στην Γ λυκείου, δύσκολα θα έχουν χρονο να το προχωρήσουνε παραπέρα. Αν και δεν ξέρουμε…. θα δειξει.

Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΔΩ

Είναι 2024 και μπορούμε να βλέπουμε πιο μακριά στο μέλλον, μέσα από τα μάτια των μαθητών μας.

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία χθες στο μεγάλο Αμφιθέατρο του 1ου ΕΠΑΛ Αγίας Παρασκευής το μαθητικό συνέδριο με θέμα τον Κώστα Καρυωτάκη

Την έναρξη της εκδήλωσης κήρυξε ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Β Αθήνας κ Φαλούκας.

Ακολούθως μίλησε ο Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής κ Σταθόπουλος.

Η Σχολή μας συμμετείχε στο συνέδριο μαζί με 15 ακόμα σχολεία με μια εργασία με θέμα, « Όταν ο Καρυωτάκης συνάντησε τον Κάφκα»

Ακολουθεί η περίληψη της εργασίας όπως κατατέθηκε στην επιτροπή τους συνεδρίου.

Η ομάδα εργασίας των μαθητών και των υπεύθυνων καθηγητών της Ελληνογαλλικής Σχολής Αγίας Παρασκευής «Ευγένιος Ντελακρουά» αποφάσισε να παρουσιάσει μία φανταστική συνάντηση του Κ. Καρυωτάκη με τον Φ. Κάφκα. Το γεγονός ότι οι δύο δημιουργοί έζησαν την ίδια σχεδόν χρονική περίοδο (τέλη 19^ου – αρχές 20^ου αι. ) καθώς και  το κλίμα ασφυξίας εξαιτίας της γραφειοκρατίας και της αλλοτριωτικής σχέσης με την εργασία που αποπνέουν τα έργα τους, μας οδήγησε σε μία δραματοποιημένη αντίστιξη κειμένων των δύο λογοτεχνών. Για να οργανωθεί αυτή η φευγαλέα συνύπαρξη  εμφανίζεται «επί σκηνής» ένας αφηγητής (η προσωποποιημένη γραφειοκρατία), ο οποίος εκκινεί μία «συζήτηση» ανάμεσα στους δύο συγγραφείς. Ξεκινά, λοιπόν, ένας ιδιότυπος αγώνας επιτραπέζιας αντισφαίρισης, όπου αποσπάσματα από ποιήματα, πεζά κείμενα και προσωπικές μαρτυρίες και των δύο χτίζουν σταδιακά το πνιγηρό επαγγελματικό περιβάλλον που τους στοιχειώνει. Το όλο δρώμενο πλαισιώνεται από μία μουσική – μελοποίηση έργου του Κάφκα – που επιτείνει την ατμόσφαιρα απορρύθμισης του κλονισμένου ψυχισμού των δύο πρωταγωνιστών, και από δύο βουβούς υπαλλήλους (ίσως απρόσωποι συνάδελφοι τους) που υπομειδιούν σαρκαστικά. Στο τέλος αυτής της παραληρηματικής συνομιλίας μεταξύ ενός αυτόχειρα ποιητή και ενός τραγικού διανοητή ο θάνατος καραδοκεί….

Μαθητές – Συντελεστές της παρουσίασης :

• Νάσος Μπότσης ( Κ. Καρυωτάκης)
• Αρετή Γερμενή ( Γραφειοκρατική Ακαμψία)
• Βασίλης Καλογερόπουλος (Φ. Κάφκα)
• Ιάσονας Ευλάμπιος ( απρόσωπος συνάδελφος)
• Χάρης Ψυρρής (απρόσωπος συνάδελφος )
• Μαριάννα Παπαπέτρου (μουσική)
• Γεράσιμος Τσιούλος ( τεχνικός σκηνής )
• Κλεοπάτρα Αργυρίου (επεξεργασία κειμένων / παρουσίαση δρώμενου)
• Έφη Χούνδρη (επεξεργασία κειμένων )
• Κ. Ζήκος (βιντεοσκόπηση)
• Θ. Ζουμπούκος (φωτογράφιση)

Υπεύθυνοι καθηγητές :   Κ. Καραμπίνα /  Π. Κοσμάς / Μ. Παπαδοπούλου

Οι μαθητές μας παρουσίασαν την εργασία τους στο συνέδριο…

Μετά την ολοκλήρωση της εργασίας τους απέσπασαν ένα θερμότατο χειροκρότημα, και δεχτήκαμε τα συγχαρητήρια πολλών συναδέλφων αλλά και από τους διοργανωτές του συνεδρίου.

Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές μας, τόσο σε αυτούς που συμμετείχαν για την καταπληκτική συμμετοχή τους, όσο και σε αυτούς που παρακολούθησαν το συνέδριο σαν παρατηρητές για την υποδειγματική συμπεριφορά τους σε όλη τη διάρκεια του συνεδρίου και τον σεβασμό που έδειξαν στις εργασίες όλων των συμμαθητών τους και από τα δεκαέξι σχολεία που συμμετείχαν.