Στη Σχολή μας γίνανε πολλές εκδηλώσεις με αφορμή τα Χριστούγεννα. Έτσι είχαμε την μεγάλη γιορτή του Δημοτικού στο χολ της Σχολής μας.
Οι μικροί μας μαθητές γίορτασαν τα Χριστούγεννα με πολλά τραγούδια, σκέτς, και σίγουρα Χριστουγεννιάτικη διάθεση.
Αλλά δεν σταματήσαμε εκεί…
Τα ξωτικά και ο Άη Βασίλης, επισκέφτηκαν τις τάξεις…
…και μίλησαν με τους μικρούς μαθητές.
Οι μεγαλύτεροι μαθητές, είπαν τα κάλαντα στη διεύθυνση. Πολλές φωτογραφίες από τις γιορταστικές εκδηλώσεις στη σχολή μπορείτε να δείτε ΕΔΩ στο επίσημο site της Σχολής.
Αρκετοί καθηγητές, βρήκαμε την ευκαιρία να βρεθούμε εκτός σχολείου σε ένα Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, και να ευχηθούμε καλές γιορτές σε όλους. Λείπουν ο Γιώργος και ο Λεωνίδας που ήρθαν αργότερα, και ο γράφων που έβγαλε τη φωτό.
Χθες έγινε το “κλείσιμο του πρώτου κύκλου του διαγωνισμού ” των εργαστηρίων των Φυσικών Επιστημών. Όλες οι ομάδες βραβεύτηκαν για την συμμετοχή τους και οι τρεις ομάδες που πρώτευσαν προχωράνε στον δεύτερο κύκλο του διαγωνισμού.
Και φυσικά είμασταν και εμείς εκεί.
Η Βάσω Κούτσικου – Κυριλή, ο Γιάννης Διαμαντίκος και ο Νικόλας Διαμαντίκος μαζί με τους συναδέλφους κ Τζίμα, κ Γουρδομιχάλη και κ Μπουρλή συμμετείχαν στην εκδήλωση όπου τους δόθηκαν οι έπαινοι για την συμμετοχή στον διαγωνισμό.
Όλη η ομάδα μετά έβγαλαν “την κλασσική ομαδική” φωτογραφία.
Μια μοναδική εμπειρία με μια καταπληκτική ομάδα μαθητών, που μας αντιπροσώπευσε επάξια. Σίγουρα περάσαμε καλά. Γιαυτό το λόγο από τώρα δίνουμε ραντεβού κάπου στις αρχές του Δεκέμβρη το 2026 για τον καινούργιο διαγωνισμό.
Και πάλι μπράβο και συγχαρητήρια σε όλους.
Είναι 2025 – ακόμα για λίγο – και περνάμε καλά συμμετέχοντας σε διαγωνισμούς, με τους μαθητές μας.
Έτσι ονομαζόταν η ημερίδα της ΠΑΠΕΔΕ που παρακολουθήσαμε σήμερα. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε όλοι περιέργεια να δούμε κάποια πράγματα παραπάνω πάνω σε αυτό το μεγάλο θέμα, το οποίο από τι φαίνεται θα μας απασχολήσεις γενικότερα αλλά και ειδικότερα στην εκπαίδευση.
Κάπως έτσι σκεφτήκαμε και επισκεφτήκαμεσήμερα το 1ο ΕΠΑΛ της Αγίας Παρασκευής που φιλοξενούσε την Ημερίδα.
Τα “selfie” ποτέ δεν ήταν ειδικότητά μου αλλά μάλλον τα κατάφερα. Λείπει ο Λεωνίδας που πήγε και έκατσε από την άλλη μεριά…
Παρακολουθήσαμε τέσσερις από τις πέντε ομιλίες γιατί έπρεπε να πάμε και στο μπαζάρ. Σίγουρα έμαθα – μιλώντας για εμένα – πολλά αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν προβληματίστηκα και σε πολλά θέματα. Θα προσπαθησω να καταγράψω κάποιες σκέψεις δικές μου, χωρίς να υπάρχει κάποια επιστημονική τεκμηρίωση, απλά η εμπειρία από σαράντα χρόνια στις τάξεις και αρκετές “εκπαιδευτικες μεταρρυθμίσεις” που έχω βιώσει. Ξεκινώντας από τα δικά μου μαθητικά χρόνια με τα “εγκεκριμένα από το Υπουργείο βιβλία” (μια πρώιμη μορφή του πολλαπλού βιβλίου), συνεχίζοντας με τις Δέσμες – σαν καθηγητής πλέον – την μεταρρύθμιση Αρσένη το 1998-99 και από εκεί και μετά ό,τι άλλο ακολούθησε τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια.
Μια μόνο φράση : Η παιδεία αλλάζει.
Από εκεί και μετά το θέμα είναι πως θα αλλάξει. Και εδώ μπαίνει ο ρόλος του εκπαιδευτικού σε αυτή την αλλαγή. Σαφώς δεν μπορούμε να μείνουμε στο μοντέλο του προηγούμενου αιώνα με την “από καθέδρας διδασκαλία”. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα εντυπωσιακό εργαλείο που ήρθε για να μείνει. Προσωπικά θεωρώ ότι “θα πέσουμε με τα μούτρα” και θα την “θεοποιήσουμε” όπως έχω ακούσει τα : “μα το έγραψαν οι εφημερίδες, μπορεί να είναι λάθος;” “μα το είπε στην τηλεόραση, μπορεί να είναι λάθος;” και το τελευταίο “μα το βρήκα στο ιντερνετ, μπορεί να είναι λάθος;”. Τώρα έρχεται το “μα το έβγαλε η τεχνητή νοημοσύνη, μπορεί να είναι λάθος;” Λογική βρίσκω μια τέτοια αντιμετώπιση. Γνωρίζουμε πλέον ότι η απάντηση σε όλα τα παραπάνω είναι : Μα φυσικά μπορεί να είναι λάθος. Το ίδιο και στην τεχνητή νοημοσύνη. Ο “τρόπος σκέψης της” μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα. Το θέμα είναι μετά τον πρώτο ενθουσιασμό, να περάσουμε στη σωστή αξιοποίηση της ΤΝ.
Εντύπωση μου έκανε ότι κάποιος ομιλητής, μίλησε για την αρχική εκπαίδευση ενός προγράμματος τεχνητής νοημοσύνης (τη στιγμή που πατάς το ΟΝ και δεν έχει τίποτα μέσα και του δίνεις το πρώτο κείμενο για επεξεργασία). Με βάση τα λεγόμενά του – και αν κατάλαβα καλά- η πρώτη ερμηνεία του κειμένου του δίνει και τα πρώτα δεδομένα, και μετά κρίνει και απαντάει ανάλογα. Για παράδειγμα ένας ομιλητής ζήτησε μια εικόνα ενός παιδιού με τον δάσκαλό του και έβγαλε γυναίκα δασκάλα πιθανόν ακολουθώντας ένα κοινωνκό στερεότυπο. Εννοείται αν το διευκρίνιζε ή ζητούσε κάτι διαφορετικό φυσικά και θα το έφτιαχνε. Από ότι κατάλαβα η τεχνητή νοημοσύνη δεν πρόκειται να “φέρει αντιρρήσεις ή να δυσαρεστήσει” τον συνομιλητή της.
Ένα άλλο σημείο που ανάφερε ένας ομιλητής είπε ότι “μιλούσε” με το πρόγραμμα της ΤΝ (βαριεμαι να το γράφω συνέχεια) σαν να μιλούσε με φίλο, μάλιστα είχε δώσει και επιπλέον πληροφορίες για τον εαυτό του για να “τον γνωρίσει καλύτερα” και να του απαντάει πιο “οικεία”. Οφείλω να ομολογήσω ότι προβληματίστηκα και πρόβαλα αυτή την εικόνα σε ένα δεκαπεντάχρονο έφηβο, με όλο τον προβληματισμό τους για το αύριο, την αβεβαιότητα, την καθημερινή τους ανασφάλεια και η αλήθεια είναι ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα μου φάνηκε σαν μία ιδανική “εικόνα φίλου”. Είναι όμως; Προσωπικά με φοβίζει αυτό γιατί βλέπω η κοινωνικότητα να εξαφανίζεται, οι ανθρώπινες σχέσεις να αλλάζουν και πλέον η “βόλτα για ένα καφέ” να γίνεται σερφάρισμα και σκρολλάρισμα. Για να μην σχολιάσω αν και κατά πόσο η “άποψη” του προγράμματος είναι ασφαλής.
Ακούστηκε επίσης για την οικογένεια, όπου μαμά δήλωσε ότι ησύχασε με τα διαβάσματα του “μικρού” γιατί τώρα τα κάνει με την ΤΝ. Κάτι παρόμοιο που είχαμε όταν η τηλεόραση πήρε τον ρόλο baby sitter και αργότερα τα κινητά και τα τάμπλετ. Πάλι όμως ο έλεγχος είναι απαραίτητος. Φίλος μου είχε πει σε συζήτηση ότι “μιλούσε” με ένα πρόγραμμα ΤΝ και του έκανε εντύπωση το πόσο γρήγορα ανάπτυξε “οικειότητα” μαζί του και άλλαξε το ύφος της επικοινωνίας. Αυτός θέλοντας να ψάξει τα όρια, το προχώρησε και αντίστοιχα προσαρμόστηκε και το πρόγραμμα. Και έβαλε το ερώτημα : “καλά εγώ έκανα ένα πείραμα και ήξερα που να σταματήσω και να μην νομίσω ότι μιλάω με ένα “κολλητό μου”. Ένα παιδί όμως; (αφήνω το ερώτημα ανοικτό για να δώσει ο καθένας την δική του απάντηση αλλά και γιατί εγώ δεν έχω κάποια δική μου απάντηση να δώσω).
Και πάμε στον εκπαιδευτικό. Πραγματικά ένα καταπληκτικό εργαλείο. Κάνει “παπάδες” που λέμε. Φοβερές δυνατότητες σε εκπαιδευτικά εργαλεία. Αλλά – πάντα υπάρχει ένα αλλά – ο εκπαιδευτικός πρέπει να έχει τον τελευταίο λόγο. Να ελέγξει τα κείμενα, τα ζητούμενα, να δει αν αυτό που έχει μπροστά του ικανοποιεί τον εκπαιδευτικό του στόχο. Να σκεφτεί “τι κοινό έχει”; Ποιοι είναι οι μαθητές του; Αυτά που έχει μπροστά του είναι κατάλληλα για αυτό που θέλει. Εδώ θέλει πολύ προσοχή. Πολλές φορές λόγω χρονικής πίεσης, θα δεχτούμε αυτό που θα μας δώσει η ΤΝ χωρίς έλεγχο και πιθανόν τα αποτελέσματα που θα έχουμε να είναι διαφορετικά από αυτά που περιμένουμε. Τα προγράμματα ΤΝ “ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια” το κάθε ένα καλύτερο από τα άλλα και όλα δωρεάν στην αρχή. Από κάποιο σημείο και μετά, μπαίνουν περιορισμοί χρόνου και δυνατοτήτων στην δωρεάν έκδοση και ζητιέται πλέον εγγραφή και συνδρομή. (συνηθισμένη πρακτική). Ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί κάθε τρεις και λίγο να αλλάζει τα προγράμματα, και να περνάει την δουλειά του σε νέα μορφή. Ίσως κάποια “κλασσικά” και βασικά προγράμματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια καλή επένδυση χρόνου για να ασχοληθεί ένας εκπαιδευτικός με την ΤΝ.
Επανέρχομαι και λέω δεν είμαι ειδικός. Δεν είμαι όμως ξένος με τις νέες τεχνολογίες και τις καινοτομίες. Η ΤΝ με προβληματίζει, ίσως και να με φοβίζει λίγο. Οι τόσες πολλές δυνατότητες με υποχρεώνουν να ασχοληθώ με αυτό το καινούργιο αντικείμενο, παίρνοντας χρόνο από την καθημερινή μου προετοιμασία για τα μαθήματα. Και πάλι ο μεγάλος αριθμός των προγραμμάτων και οι επι μέρους δυνατότητές τους σίγουρα ανοίγουν ένα μεγάλο πεδίο γνώσης. Κοινώς όρεξη να έχεις για διάβασμα και χρόνο για πειραματισμό.
Σίγουρα η εκπαίδευση αλλάζει, και το τοπίο θα διαμορφωθεί όπως θέλουμε εμείς να το κάνουμε.
Είναι 2025 και οι προκλήσεις στην εκπαίδευση ανοίγουν νέους δρόμους.
Ξεκινώντας πριν δέκα μέρες στολίσαμε την τάξη μας.
Στη συνέχεια προχωρήσαμε στον στολισμό του κεντρικού χολ. Εδώ και δύο χρόνια χρησιμοποιούμε ζωντανό δέντρο, το οποίο “περνάει τον καιρό του” στην αυλή το σχολείου μας περιμένοντας τον καιρό να ξαναπάρει την θέση του στο χολ της Σχολής μας.
Ακολούθησε το γραφείο των καθηγητών με το δικό του δένδρο.
…το οποίο έπαιξε κεντρικό ρόλο στο secret santa των καθηγητών όπου μοιράσαμε δώρα. Βέβαια δεν ήταν πάντα εύκολο να εντοπίσουμε τα δώρα μας, και κάποιοι το έψαξαν επισταμένως…
… ή και ψάχνοντας πιο κοντά…
Τελικά όλοι βρήκαν τον “μυστικό τους Άη Βασίλη” και πήραν το δώρο τους. Η αλήθεια είναι ότι “υπάρχουν κάποιες λίγες εκκρεμότητες” που θα διευθετηθούν από αύριο.
Και συνεχίσαμε σήμερα με το Χριστουγεννιάτικο μπαζαρ.
Με πάρα πολύ κόσμο…
…μουσική και καλή διάθεση…
…ποικιλία προϊόντων, και συνεχή κίνηση…
Παρόντες όπως κάθε χρόνο και ο σύλλογος αποφοίτων με τα γούρια του για την καινούργια χρονιά… ( Το μπλουζάκι είναι “vintage” μια και είναι από τα πρώτα μπλουζάκια που κυκλοφόρησαν με το λογότυπο του σχολείου και έχει το πρώτο σήμα της Σχολής… Πρέπει να ήταν γύρω στο 2004 με 2005)
Κάπως έτσι πλησιάζουμε καθημερινά στα Χριστούγεννα. Το κάθε τμήμα έχει οργανώσει τον “μυστικό του Άη Βασίλη” και κρατάει το καλύτερο για το τέλος. Την βόλτα του Άη Βασίλη στο σχολείο όπου θα περάσει από τις τάξεις των “μικρών” μοιράζοντας δώρα και βγάζοντας φωτογραφίες μαζί τους.
Καλές γιορτές με υγεία, χαρά ευτυχία σε εσάς και σε όσους αγαπάτε. Η καινούργια χρονιά να σας φέρει πιο κοντά στα όνειρά σας, όποια και αν είναι αυτά.
Είναι 2025 – για λίγο ακόμα – και όσο πλησιάζουν τα Χριστούγενα ανεβαίνει η γιορτινή διάθεση στο σχολείο μας.
Πραγματοποιήθηκε προχθές Πέμπτη 11 Δεκέμβρη στην Ελληνογαλλική Σχολή, η Ημέρα καριέρας. Η σχολή μας υποδέχτηκε γονείς, απόφοιτους της σχολής μας και φίλους που θα ήθελαν να μιλήσουν στους σημερινούς μας μαθητές για τα επαγγέλματά τους .
Οι μαθητές της Γ Γυμνασίου της Α και Β Λυκείου υποδέχτηκαν τους ομιλητές στις τάξεις τους, οι οποίοι μετά από μια μικρή εισαγωγή για την δουλειά τους δέχτηκαν ερωτήσεις από τους μαθητές.
Το τεράστιο παζλ των ομιλιών και των παρουσιάσεων, συντόνισε η κ Γρανέτα Καρατζά, (φιλόλογος της Σχολής μας με μεταπτυχιακές σπουδές στον Επαγγελματικό Προσανατολισμό). Μαζί της ήταν και η κ Κατερίνα Καραμπίνα (Φιλόλογος – Υποδιευθύντρια Λυκείου της Σχολής ) που μαζί με τον γράφοντα, φροντίσαμε για την διαθεσιμότητα των αιθουσών.
Οι ομιλητές αφηνοντας για λίγο την δουλειά τους και τις υποχρεώσεις τους, ήρθαν στο σχολείο μας και μιλησαν στους μαθητές μας όχι τόσο για τα τυπικά προσόντα τους επαγγέλματος τους, όσο για τα ουσιαστικά, αλλά και μικρά μυστικά της δουλειάς τους. Ο ενθουσιασμός από τους ομιλητές ήταν φανερός αλλά και η θετική διάθεση των μαθητών που με ερωτήσεις αλλά και ιδέες – μερικές φορές – έκαναν την συζήτηση πιο ενδιαφέρουσα.
Η εκδήλωση αποτελεί μια από τις κεντρικές εκδηλώσεις της Σχολής μας και υποστηρίζεται όπως κάθε χρόνο από το σύνολο των καθηγητών, οι οποίοι με την παρουσία τους φροντίζουν να διευκολύνουν όσο γίνεται περισσότερο τους ομιλητές. Όπως πάντα αναφέρω, την κρυφή δύναμη της Σχολής μας, τους μαθητές μας οι οποίοι σαςν εθελοντές είχαν αναλάβει τον χρόνο, τις ενημερώσεις και τις μετακινήσεις των ομιλητών. Όπως κάθε χρόνο η συμβολή τους ήταν καθοριστική.
Και φυσικά δεν τελειώσαμε…Το Σάββατο 31 Γενάρη θα γίνει το εκπαιδευτικό Πανόραμα. Θα είναι θεμαστικά πάνελ (τραπέζια) με κοινό μαθητές που ενδιαφέρονται για τις σπουδές των ομιλητών σε κάθε τραπέζι. Εδώ γίνεται προσπάθεια οι ομιλητές να είναι απόφοιτοι της Σχολής μας. Οπότε όσοι ενδιαφέρεστε και θα θέλατε να μιλήσετε, επικοινωνείστε με το σχολείο για περισσότερες πληροφορίες. Ο χρόνος είναι περιορισμένος (αν βάλουμε και τα Χριστούγεννα που έχουμε διακοπές).
Είναι 2025 και φροντίζουμε να δίνουμε στους μαθητές μας όλα τα δεδομένα, για να μπορέσουν να πάρουν σημαντικές αποφάσεις.
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος πήραμε μέρος στον εργαστηριακό διαγωνισμό των Φυσικών Επιστημών. Κάθε χρόνο στις αρχές του Δεκέμβρη, πραγματοποιείται αυτός ο διαγωνισμός στο ΕΚΦΕ Χαλανδρίου. Κάθε χρόνο δίνουμε το παρόν, με μια ομάδα τριών μαθητών της Β Λυκείου. Φέτος εκπροσώπησαν την Σχολή μας η Βάσω Κούτσικου – Κυριλή, ο Γιάννης Διαμαντίκος και ο Νικόλας Καραθανάσης. Μέσα σε μιά εβδομάδα προσπαθήσαμε να προτοιμάσουμε τους μαθητές μας σε εργαστηριακές πρακτικές και τεχνικές που ξεφεύγουν από την καθημερινότητα του σχολείου και τις τυπικές εργαστηριακές ασκήσεις που προβλέπονται από την διδακτέα ύλη, και να τους μυήσουμε στα μυστικά των εργαστηρίων.
Βλέπετε ο διαγωνισμός, προβλέπει ασκήσεις “εκτός ύλης” που όμως τα έχουν ακούσει ίσως κάπου μέσα στα προηγούμενα χρόνια της σχολικής τους ζωής.
Η ομάδα μας λοιπόν έδωσε το παρόν πρωί πρωί, στο 2ο Λύκειο Χαλανδρίου για να πάρει μέρος στην διαγωνισμό.
Με θετική διάθεση και πολύ όρεξη βρεθήκαμε και με ένα βασικό σκοπό : Να κάνουμε το καλύτερο δυνατόν και κυρίως να περάσουμε καλά. Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε…με χημεία.
Συνεχισαμε με Φυσική και κλείσαμε με βιολογία.
Η ομάδα των καθηγητών των Φυσικών Επιστημών της Σχολής μας, στο σύνολό της συμμετείχε στην προσπάθεια της προετοιμασίας, αλλά και της στήριξης – υποστήριξης της προσπάθειας. Σε όλη την διάρκεια του διαγωνισμού, αφού τους ενημέρωνα για την εξέλιξη και τα διαλείμματα, φρόντιζαν είτε να περάσουν από τον χώρο του διαγωνισμού (κ Καραβιώτη και κ Τζίμα) είτε να πάρουν τηλέφωνο να μιλήσουν με τα παιδιά και να τους ευχηθούν καλή επιτυχία. Το καλύτερο κλείσιμο του διαγωνισμού το έκανε η κ Μπούρα με τις “πρώτες βοήθειες για την ομάδα : χυμοί, κέικ (σπιτικό) και μπάρες δημητριακών” μια και αισίως είχαμε κλείσει σχεδόν επτά ώρες στο χώρο (από τις 9.30 μέχρι τις 4.30). Πολλές ώρες πραγματικά.
Τώρα περνάμε στη φάση της αναμονής των αποτελεσμάτων.
Η ομάδα ήταν καταπληκτική, με μια διάθεση και ενέργεια μοναδική. Πραγματικά τους ευχαριστούμε και τους συγχαίρουμε για την υπομονή, την αντοχή, την επιμονή και την μαχητικότητά τους. Πραγματικά αισθανθήκαμε πολύ περήφανοι που αντιπροσωπεύσατε το σχολείο μας τόσο επάξια, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα.
Είναι 2025 και φροντίζουμε να δίνουμε στους μαθητές μας αφορμή για “σκέψη έξω από το κουτί”.
Η Χαρά Μαραντίδου, απόφοιτος της Σχολής μας έβγαλε το καινούργιο της βιβλίο και μας καλή στην παρουσίαση του
Η Χαρά Μαραντίδου γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ της Αθήνας (2000). Αφού εργάστηκε στην AREP στο Παρίσι, συνεργάστηκε με τους KLMF architects το 2002. Το 2003 συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα αποφοιτώντας το 2007. Συμμετέχει σε εκθέσεις με εγκαταστάσεις και καλλιτεχνικά βιβλία. Το 2007 ξεκίνησε τη συνεργασία της με την KLAB architecture αναλαμβάνοντας την εικαστική επιμέλεια των αρχιτεκτονικών έργων και συνεχίζοντας την έρευνά της για την ανάδειξη διαύλων επικοινωνίας μεταξύ αρχιτεκτονικής και τέχνης. (Από την παρουσίαση του βιβλίου στον ΕΥΡΙΠΙΔΗ).
Η αλήθεια είναι ότι η Χαρά είναι πολλά περισσότερα από αυτά που γράφει το βιβλίο. Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να πει κανείς. Είναι ένα “ανήσυχο, αεικίνητο μυαλό που ψάχνει συνέχεια για προκλήσεις, νέες ιδέες, για σκέψη και για δημιουργία”.
Μια καλή ευκαιρία για μια απογευματινή βόλτα την άλλη Πέμπτη.
Τι είναι όμως αυτό το βιβλίο… (από την παρουσίαση του βιβλίου…απόσπασμα)
Έχω φωνή Κάποιες φορές είναι μέσα στο κεφάλι μου με προσέχει με ενθαρρύνει με προβληματίζει με κοροϊδεύει με μαλώνει με συγχαίρει Άλλες φορές, μέσα στο κεφάλι μου κάνει διάλογο…
Φροντίστε λοιπόν τις δουλειές σας και κανονίστε να είστε εκεί και φυσικά να δώσετε χαιρετίσματα στην Χαρά. Εμείς απλά να ευχηθούμε “καλοτάξιδο” και να περιμένουμε την καινούργια της δημιουργία.
Είναι 2025 και οι παλιοί΄μας μαθητές φροντίζουν να προσθέτουν το “δικό τους λιθαράκι” στο να κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο.
