Παιδαγωγική έξοδος σήμερα… Αρχαιολογικός περίπατος.

Αλήθεια πόσο καλά γνωρίζουμε την Αθήνα μας; Σε ένα καθημερινό περίπατο στην Αθήνα, στον πεζόδρομο της Ακρόπολης, γνωρίζουμε τι βλέπουμε; Μάλλον λίγα. Κάποιοι ίσως θα ρωτήσουν και γιατί να ξέρω; Δενξέρω αν είμαι περίεργος εγώ, αλλά όταν βλέπω την περιοχή γύρω από την Ακρόπολη, θέλω να ξέρω τι βλέπω. Μάλλον περίεργος είμαι…ή δεινόσαυρος.

Ας τα πάρουμε απότην αρχή. Σήμερα η Α και Β Λυκείου, σε συνεργασία με το μουσείο Ηρακλειδών, ακολούθησαν το πρόγραμμα του Αρχαιολογικού και του Βυζαντινού περιπάτου αντίστοιχα. Όμως αν δεν είστε σχολείο και θα θέλατε να γνωρίσετε καλύτερα την Αθήνα υπάρχουν οργανωμένες περιηγήσεις τόσο δωρεάν (από τον Δήμο Αθηναίων ή άλλους φορείς), όσο και από κάποια μουσεία. Βέβαια πάντα υπάρχει και το διαδίκτυο με πληροφορίες τόσο σε κείμενο όσο και βίντεο από περιηγήσεις.

Σήμερα λοιπόν με τον φόβο κάποιου ρίσκου – λόγω καιρού – οργανώσαμε την περιήγηση. Ευτυχώς ο καιρός μας βγήκε ιδανικός : με συννεφια, λίγο ζεστός, με αρκετή υγρασία αλλά όχι υπερβολική, ότι πρέπει για περπάτημα. Ξεκινήσαμε λοιπόν και μπήκαμε στην περιοχή γύρω από την αρχαία αγορά, με ελεύθερη πρόσβαση, και περπατήσαμε τον χωματόδρομο ανάμεσα στην Ακρόπολη και την Αρχαία Αγορά. Στην σκιά της Ακρόπολης λοιπόν, μεταφερθήκαμε δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν, όπου στην αρχαία αγορά, οι Αθηναίοι πολίτες, περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους, κάνοντας περίπατο, συζητώντας, φιλοσοφώντας και αποφασίζοντας. Ωραίες εποχές. Είδαμε από μακριά δυστυχώς, την Στοά του Αττάλου, τον Ναό του Ηφαίστου, τον λόφο της Πνύκας, απέναντι, και φυσικά όσους από τους ναούς στην Ακρόπολη φαίνονταν από τον πεζόδρομο. Δυστυχώς αυτοί οι χώροι δεν είναι πλέον δωρεάν προσβάσιμοι κάθε μέρα για τους Έλληνες όπως ήταν κάποτε. Από ότι είδα, μπορεί κάποιος την πρώτη και την τρίτη Κυριακή κάθε μήνα από 1η Νοέμβρη μέχρι και 31 Μάρτη να επισκεφτεί αυτούς τους χώρους, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις, ειδικότερα που μπορείτε ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ. Μια πολύ καλή ιδέα για μια κυριακάτικη βόλτα. Ελπίζω μόνο η εγκύκλιος να είναι εν ισχύ γιατί δεν είδα κάποια ημερομηνία.

Ας επανέλθουμε στον περίπατο…

Σταθήκαμε στον δρόμο των Παναθηναίων, βλέποντας τον ανηφορικό δρόμο, φανταστήκαμε την πομπή των Αθηναίων, μεταφέροντας το πέπλο της Αθηνάς για το δεκαπεντάμετρο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς. Και μετά ήρθαμε στο σήμερα και κατηφορίσαμε για τους “Αέρηδες” …

… όπου μάθαμε τι σημαίνει υδραυλικό ρολόι και γιατί λέγονται αέρηδες…

Η ξεναγός μας, παραστατικότατη, μας έβαλε “μέσα στην Ρωμαϊκή αγορά” περιγράφοντας μας πως δημιουργήθηκε αρκετά χρόνια μετά την αρχαία αγορά.

Φτάνοντας στην πύλη της “Αρχηγέτιδος Αθηνάς” βγάλαμε και την καθιερωμένη ομαδική φωτογραφία, …

Κάπως έτσι έκλεισε ο περίπατος, επιστρέφοντας από Ανδριανού στο Μουσείο όπου είχαμε τον χρόνο, να αχαλαρώσουμε και να απολαύσουμε το “αττικό φως” και να δούμε την Ακρόπολη να μας χαιρετάει.

Πραγματικά μια ωραία ιδέα. Αν το συνδυάσεις και τις παροχές δωρεάν πρόσβασης, πιστεύω ότι θα άξιζε ένας περίπατος. Προσωπικά έχω εντυπωσιαστεί από τον Κεραμεικό αλλά και την Αρχαία Αγορά με το μουσείο της. Επίσης μια βόλτα στο Θέατρο του Διονύσου, το θεωρούμενο πρώτο θέατρο της αρχαιότητος, με τον περίπατο των Αθηναίων, τις Χορηγίες. Σκεφτείτε να βγείτε βόλτα στον περίπατο, στη σκιά της Ακρόπολης, όπως οι Αρχαίοι Έλληνες πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια. Μετά τα Αναφιώτικα, μοναδικά – για όσο υπάρχουν, μια και δεν επτρέπεται καμία παρέμβαση στον χώρο και οι κληρονομικοί ιδιοκτήτες, δεν μπορούν να κάνουν καμία παρέμβαση. Μια βόλτα στα Αναφιώτικα, είναι είναι ταξίδι στο χώρο και τον χρόνο… Στην Ανάφη του προηγούμενου αιώνα. Μπορώ να γράφω ώρες… για του Ψυρρή, για το Δίπορτο, για την περιοχή γύρω από την Αγία Ειρήνη, την Καπνικαρέα…. και και και…Τόσα μέρη που περιμένουν να τα γνωρίσουμε. Πάρτε λοιπόν τους φίλους σας, τα παιδιά σας, ή και μόνοι σας, και οργανώστε έναν περίπατο. Δείτε στον χάρτη τα σημεία αναφοράς και ψάξτε βρείτε για να μάθετε τι θα δείτε. Μη το ψάχνετε εκείνη τη στιγμή θα βαρεθείτε και θα το αφήσετε. Να πάτε “διαβασμένοι”.

Αν είστε εκπαιδευτικοί έχω να προτείνω δύο προγράμματα…”της Πλάκας”.

Το πρώτο το έτρεξα το 1998 και ήταν διαθεματικό (πολύ της μόδας τότε…). Ένα τμήμα είχε χωριστεί σε ομάδες. Μία πήγε στην Δημοτική Βιβλιοθήκη στην Αθηνάς, και έψαξε βιβλιογραφικά για την περιοχή. (εννοείται μετά από συνεννόηση). Η άλλη ομάδα η Φωτογραφική, προφανώς απαθανάτιζε κτίρια στη Πλάκα και η τρίτη της συνέντευξης, κυκλοφορούσε και προσπαθούσε να πάρει πληροφορίες από κατοίκους που έβρισκε για την Πλάκα. Είχαμε φτιάξει κάποιες τυποποιημένες ερωτήσεις που κάνανε. Μετά όλες οι ομάδες μαζεύτηκαν, τα βάλανε κάτω και κάνανε την “εργασία της Πλάκας”. Σε άλλες εποχές, χειρόγραφη, με φωτοτυπίες, η εμπειρία έμεινε σε εμένα και τους μαθητές της εποχής. Μπορεί να προσαρμοστεί όμως στα σημερινά δεδομένα.

Το δεύτερο είναι ο “περίπατος της Πλάκας”. Ξεκινάει από τους Στήλους του Ολυμπίου Διός και την Πύλη του Ανδριανού. Το μυστικο΄σε αυτή είναι σε κάθε σημείο, να έχουν ανάθεση ένας ή δύο μαθητές να πούνε δύο λόγια για το τι βλέπουμε. Αρχίζω την καταγραφή με βάση την σειρά επίσκεψης :

  1. Πύλη Ανδριανού – Στήλοι Ολυμπίου Διός / 2. Θέατρο Διονύσου – Χορηγίες – Περίπατος Αθηναίων – Χορηγικό μνημείο Λυσικράτους / 3. Ωδείο Περικλέους – Ναός Αγίου Γεωργίου – Αλεξανδρινού / 4. Αναφιώτικά – Μαρμάρινη στήλη για τον Κουκίδη / 5. Εξώστης Αναφιώτικα – Τοπόσημα της Αθήνας / 6. Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών / 7. Ρωμαϊκή Αγορά – Αέρηδες / 8. Μητρόπολη και Ναός Αγίου Ελευθερίου.

Εκεί έκλεινε ο κύκλος. Διάρκεια περίπου 2 ώρες περπάτημα. Μετά είχαμε ελεύθερο χρόνο για καφεδάκι και ξανά ραντεβού στην Μητρόπολη, όπου πηγαίναμε Φιλελλήνων γι ανα πάρουμε το πούλμαν και επιστροφή.

Σίγουρα μια γεμάτη μέρα, η σημερινή.

Είναι 2025 και φροντίζουμε να είμαστε σε επαφή με τις ρίζες μας και να μαθαίνουμε για τον χώρο που ζούμε και μεγαλώνουμε.

25 Νοέμβρη : Παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών στο LFHED

Με αφορμή την παγκόσμια μέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, φιλοξενήσαμε στη Σχολή μας την Πρέσβη της Γαλλίας στην Ελλάδα κυρία Laurence Auer, και την κυρία Diane Roeser, Γενική Πρόξενο της Γαλλίας στην Αθήνα.

Στη βιβλιοθήκη μας έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση πάνω στο θέμα της βίας κατά των γυναικών, στην οποία συμμετείχαν μαθητές της Β και Γ λυκείου Ελληνικού και Γαλλικού τομέα. Σκοπός της συνάντησης ήταν η ευαισθητοποίηση των νέων στα θέματα της βίας κατά των γυναικών και σε θέματα ισότητας των δύο φύλων.

Ακολούθησε μια πολύ εποικοδομητική συζήτηση ανάμεσα στους μαθητές, την Πρέσβη και την Γενική Πρόξενο και επισημάνθηκε ο ρόλος της εκπαίδευσης και του σχολείου στην μείωση της βίας όποιας μορφής, σε όποιον συνάνθρωπό μας.

Είναι 2025 και το σχολείο μας προωθεί και έμπρακτα υποστηρίζει τον σεβασμό, την ισότητα και την ασφάλεια για όλους τόσο μέσα στην μαθητική κοινότητα όσο και αύριο στην κοινωνία.

ΥΓ : Το κείμενο και το φωτογραφικό υλικό προέρχεται από την επίσημη ιστεσελίδα της Σχολής όπου μπορείτε να ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ μαζί με περισσότερο φωτογραφικό υλικό.

Τι κάνουν οι απόφοιτοί μας σήμερα; Κώστας Μανωλκίδης : Μας προσκαλεί σε μια βραδιά μοναδική με την χορωδία του.

Για τον Κώστα έχω ξαναγράψει : Ξεκίνησε πριν περίπου τρία χρόνια να στήνει την χορωδία του και μας είχε καλέσει να πάρουμε μέρος. Πέρασε ο καιρός και τώρα μας καλεί να τους ακούσουμε στο Ωδείο Αθηνών

Να κανονίσουμε τις δουλειές μας και να πάμε νωρίς – νωρίς να κλείσουμε θέσεις γιατί είναι λίγες (165 για κάθε παράσταση).

Λεπτομέρειες για την παράσταση αλλά και για να κλείσετε θέση μπορείτε να ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ. Οπότε αν τελικά βρεθείτε στην παράσταση μη ξεχάσετε να βρείτε τον Κώστα και να του δώσετε χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και τα βράδια μας ομορφαίνουν μέσα από τη δουλειά των παλιών μας μαθητών.

Η επέτειος του Πολυτεχνείου.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η Γ Λυκείου της Σχολής μας ετοίμασε την γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Έχει καθιερωθεί η γιορτή να οργανώνεται από τους μαθητές, σε όλες της τις φάσεις, με ιστορική αναδρομή, θεατρικές αναπαραστάσεις, χορευτικά, δίνοντας κάθε χρονιά με ένα μοναδικό τρόπο το νόημα του Πολυτεχνείου, μεταφέροντας το έτσι και στους νεώτερους μαθητές.

Μερικά αποσπάσματα από την φετεινή γιορτή.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, η γιορτή ήταν μια μοναδική εμπειρία.

Είναι 2025 και όπως κάθε χρονο οι μαθητές μας θυμούνται και τιμούν το Πολυτεχνείο με μοναδικό τρόπο.

Και έτσι πήγαμε στον Μαραθώνιο. Τι μέρα και η σημερινή…Μοναδική.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο 42ος Αυθεντικός Μαραθώνιος σήμερα. Είπαμε φέτος να πάμε εθελοντές, κάπως πιο οργανωμένα. Δηλωθήκαμε, δώδεκα μαθητές και εγώ και δώσαμε ραντεβού στις 9.00 το πρωί, ώρα εκκίνησης του Μαραθώνιου στον Τύμβο, εμείς στήναμε τραπέζια (θα καταλάβετε σε λίγο).

Εγώ ξεκίνησα “μετά φόβου Θεού” από το σπίτι μου γύρω στις 8.15 για μια διαδρομή 20-25 λεπτών για να φτάσω εγκαιρα. Φοβόμουν τις μονοδρομήσεις και τις παρακαμπτήριες αν και με σκούτερ, υπάρχει μια ευελιξία. Και φτάνω στη Μεσογείων. Η ομορφότερη Μεσογείων ever: ΑΔΕΙΑ, πιο άδεια δεν γίνεται. Μόνος μου, εντελώς. Σε όλη τη διαδρομή ΚΑΝΕΙΣ. Έπρεπε να βγάλω βίντεο αλλά δεν είχα τα μέσα. (ήθελα εν κινήσει βλέπετε, όχι σε στάση…) Και έτσι έφτασα σε είκοσι λεπτά. Παρκάρω δίπλα – κυριολεκτικά – και πάω στον χώρο συγκέντρωσης όπου στήναμε τραπέζια…

Η εγκατάσταση είχε απόλα : Εμάς με τα νερά, δίπλα γιατρούς με απινιδωτές και κρεβάτι για τις πρώτες βοήθειες (από ότι εξήγησε ο γιατρός, έχει ανηφόρα ερχόμενοι και ζορίζονται, αλλά εμείς είμαστε σε κατηφόρα, οπότε ξεφεύγουν και τα δίνουν όλα, και αν κάποιος έχει προδιάθεση, εκεί είναι οι κατάλληλες συνθήκες – ευτυχώς ο γιατρός δεν είχε δουλειά σήμερα). Δίπλα όμως που ήταν οι φυσιοθεραπευτές, είχαν πολύ δουλειά. Μια σχετικά μεγάλη ομάδα – καμιά δεκαριά – με τρία κρεβάτια, ξεκινούσαν από το απλό ψέκασμα στα πόδια και αν χρειαστεί λίγο μασάζ, μέχρι διατάσεις στο κρεβάτι – για τα πιο σοβαρά. Ένας δρομέας μετά από το αρχικό ψέκασμα, σαν να έπαθε τράβηγμα, δεν ξέρω του γύρισε το πόδι και έμεινε ακίνητος και έπεφτε. Με το ζόρι τον κρατήσαν όρθιο και τον ξαπλώσαν για να τον φροντίσουν. Κάποια στιγμή έφυγε – δεν τον είδα. Έναν άλλο τον είδα με την χρυσαφιά ισοθερμική κουβέρτα, τυλιγμένο μέχρι τον λαιμό και τους γιατρούς από πάνω του. Και αυτός σε κάποια φάση έφυγε. Ήρωες οι φυσιοθεραπευτές. Δίπλα ήταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ με τους αναβάτες σε ετοιμότητα και μετά πάλι νερά και ισοτονικά μπροστά. Νομίζω ότι από άποψη οργάνωσης ήταν άψογα. Όλα στην ώρα τους έτοιμα και τακτοποιημένα.

Και ξεκίνησε ο αγώνας και κάποια στιγμή εμφανίζεται ο πρώτος…

Μία ώρα και σαράντα λεπτά για τα πρώτα τριάντα χιλιόμετρα. 2Ω 20 λ 10 δ για το σύνολο ο Παναγιώτης Καραΐσκος. Μπράβο!!!

Ναι αλλά είχαμε και δικούς μας δρομείς…

Ο Πάνος ο Μπουρλής, ο Βιολόγος μας. Τι να πω. Σταθερότατος από την αρχή. Με ταχύτητα από 4,33 μέχρι 4,45 λεπτά ανα χιλιόμετρο από την αρχή μέχρι το τέλος. τερμάτισε σε 3Ω 14 λ 56δ. Τον περίμενα και ήμουν έτοιμος…νόμιζα. Μόλις άκουσα τα παιδιά να φωνάζουν και να χειροκροτάνε, λέω εδώ είμαι… και χράπ…

Νάτος…Άνεση… Αυτά παθαίνεις όταν βλέπεις τον Μαραθώνιο από το σκόπευτρο της μηχανής, Δεν έχεις την γενική εικόνα. Πάλι καλά που πρόλαβα. Άντε και του χρόνου (νομίζω ότι ήδη ήταν καλύτερος από πρόπερσι που τον είχα ξαναδει, ο χρόνος. Θα μας πει).

Δεν τελειώσαμε όμως…επόμενος ο Διονύσης ο Ντάσιος, παλιός μας μαθητής… Ξανά τα ίδια… τον περιμένω και ξαφνικά τον βλέπω να έρχεται κατά πάνω μου… πέφτει στην αγκαλιά μου… τον ακούω να λέει κάτι του τύπου έχω πεθάνει, δεν αντέχω… κάτι τέτοιο. Εν τω μεταξύ ήταν σαν να κρατούσα μια στήλη νερό…έλιωνε… Κουράγιο Διονύση του λέω… και με ένα χτύπημα στην πλάτη του λέω να συνεχίσει… και συνέχισε και τερμάτισε…3Ω 54λ 22δ. Δεν πρόλαβα να βγάλω φωτό. Και συνεχίζουμε

Με είχε πιάσει η μέση μου από την ορθοστασία και είχα πάει απέναντι στο πεζουλάκι να κάτσω, και ξαφνικά ακούω… Κύριε Αλισαβάκη, Καπόπουλος… και πέρασε ο Κωστής. Σηκώνω τη μηχανή και…

…νάτος. Τερμάτισε 3Ω 57λ 32δ τρία λεπτά πίσω από τον Διονύση.

Δεν μπόρεσα καθόλου να δω επίσης τον Μάνο τον Μίχα. Πάλι δεν τον πέτυχα. Πάντως τερμάτισε κάνοντας το 3 στα 3 με 5Ω 16λ 28δ. Πάμε για του χρόνου Μάνο.

Και πάμε στον τελευταίο της παρέας…Ντέιβιντ Καραχάλιος… Δεν τον είδα καθόλου. Τον παρακολουθούσα στην εφαρμογή, έφτασε στα 29,5 χλμ, λέω έρχεται. Και ξαφνικά εμφανίζεται μια ομάδα με σφυρίχτρες να κατηφορίζει προς το “τριάντα”. Λογικά κάπου εκεί ήταν και ο Ντέιβιντ. Παρά το γεγονός ότι είχα βγει μπροστά – δίπλα στον γιατρό, δεν τον είδα. Μετά τον είδα στο 31 χλμ να απομακρύνεται. Δεν πειράζει Ντέιβιντ, το κρατάμε για του χρόνου. Τερμάτισε 5Ω 55λ 49λ.

Ένα ατελείωτο ποτάμι…

Αυτά για τους δρομείς… Και πάμε στους εθελοντές. ήταν από τρία σχολεία και το δικό μας. Σύνολο περίπου εξήντα παιδιά. Ίσως ό,τι καλύτερο για τον αγώνα. Δεν σταματήσανε να τους φωνάζουνε μπράβο και να τους εμψυχώνουνε.

Ξεκινήσαμε χαλαρά και ήρεμα…

…και ανέβαινε συνέχεια…

Γελαστά, χαρούμενα πρόσωπα, να τους καλωσορίζουν και να τους προσφέρουν το τόσο πολύτιμο νερό.

Ήρθαν και οι φίλοι μας να βοηθήσουν…

( Η έκφραση του Γιάννου “είναι όλα τα λεφτά”… Ζούσαν κάθε στιγμή.

Κάποια στιγμή τα μπουκάλια στον δρόμο γίνανε πολλά και έπρεπε να μαζευτούν. Μας είπαν ότι δίνονται σε ιδρύματα που τα αξιοποιούν με ένα οικονομικό όφελος. Έτσι οι μαθητές μας άρχισαν να τα μαζεύουν γιατί υπήρχε κίνδυνος να τα πατήσει κάποιος δρομέας και να πέσει.

και κάνανε καλή δουλειά…

και μετά μοίραζαν νερά από την αριστερή πλευρά σε αυτούς πού ήταν συνήθως με καρότσια και δεν μπορούσαν να πλησιάσουν δεξιά για να πάρουν νερό, όπως η Σωτηρία.

Τι να πω…μόνο περηφάνεια και καμάρι. Μπράβο σε όλους τους εθελοντές και τους φίλους τους.

Ήταν μαζί μας και οι αυριανοί εθελοντές.

Κάπως έτσι ο 42ος Μαραθώνιος πέρασε στην ιστορία. Πάω πάνω από δέκα χρόνια στον Μαραθώνιο, αλλά αυτό που έζησα σήμερα, ήταν μοναδικό. Μια μοναδική εμπειρία, που σίγουρα αξίζει να επαναληφθεί.

Είναι 2025 και συμμετείχαμε στον 42ο Αυθεντικό Μαραθώνιο με τον δικό μας τρόπο…και θα το ξανακάνουμε.

Ημέρα Σταδιοδρομίας 2025

Και έτσι φτάσαμε στην καινούργια ημέρα σταδιοδρομίας.

Μια μοναδική ευκαιρία για να σας δούμε.

Στην ημέρα καριέρας, για ένα πρωινό ενημερώνετε τους μαθητές μας για την επαγγελματική σας εμπειρία. Είναι σημαντικό για τους μαθητές μας να ακούσουν “από πρώτο χέρι” ποια είναι τα τυπικα προσόντα, αλλά και τα ουσιαστικά προσόντα για την δουλειά σας. Να πάρουν μια μικρή ιδέα από την επαγγελματική πραγματικότητα εξω από τον χώρο του σχολείου. Και για εμάς δεν υπάρχει καλύτερο από το να είστε εσείς, οι παλιοί μας μαθητές, αυτοί που θα μιλήσουν στους σημερινούς μαθητές μας.

Αντιγράφω από το site της Σχολής :

Συγκεκριμένα, οι ομιλητές θα κληθούν να παρουσιάσουν το αντικείμενό τους σε τμήματα μαθητών της Γ’ Γυμνασίου, της Α΄ και Β΄ Λυκείου. Κάθε τμήμα αποτελείται από περίπου 25 μαθητές, και η διάρκεια κάθε ομιλίας είναι 20–25 λεπτά. Συνήθως, κάθε συμμετέχων/ουσα μιλά σε έως τρεις τάξεις, ώστε να αποφεύγεται η κόπωση. Συνολικά, επομένως, θα χρειαστεί να αφιερώσετε εκείνη την ημέρα περίπου δύο ώρες.

Δεν είναι απαραίτητο να προετοιμάσετε παρουσίαση· ωστόσο, αν το επιθυμείτε, κάθε αίθουσα διαθέτει υπολογιστή, σύνδεση στο διαδίκτυο, ηχεία και προτζέκτορα.

Στηριζόμαστε στο παράδειγμά σας για τους σημερινούς μαθητές μας και θα εκτιμούσαμε ιδιαίτερα αν συμπληρώνατε τη φόρμα συμμετοχής που θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο έως τις 14 Νοεμβρίου.

Εδώ είναι ο σύνδεσμος για να δηλώσετε συμμετοχή : ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Σας περιμένουμε με μεγάλη χαρά να σας υποδεχτούμε. Μη ξεχνάτε :

ΠΕΜΠΤΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025 – ΗΜΕΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ

Κανονίστε τις υποχρεώσεις σας και ελάτε να σας δούμε και να τα πούμε.

Είναι 2025 και περιμένουμε με ανυπομονησία τους παλιούς μας μαθητές να γυρίσουν στο σχολείο και να μιλήσουν στους μαθητές μας.

Πάμε Μαραθώνιο; Και γιατί όχι… UPDATE

Την Κυριακή 9 του Νοέμβρη γίνεται ο 42ος Αυθεντικός Μαραθώνιος. Και φυσικά θα είμαστε εκεί. Εσείς;

Για να γίνω πιο ξεκάθαρος. Κάθε χρόνο, εκεί κάπου κοντά στο σχολείο, στη Μεσογείων, αμέσως μετά την ανισόπεδη, στο ξεκίνημα της κατηφόρας όπως το λένε οι δρομείς, μαζευόμαστε να ενισχύσουμε να χειροκροτήσουμε και να εμψυχώσουμε τους δρομείς.

Ναι αλλά φέτος θα είναι διαφορετικά. Δηλαδή θα είμαστε εκεί αλλά οργανωμένα. Στον “σταθμό ανεφοδιασμού, με νερό αναψυκτικό, και υγειονομικό σταθμό”. Οι εθελοντές θα είναι μαθητές μας και “κατα τα ειοθώτα” θα είμαι και εγώ. Πάνοπλος με τη φωτογραφική μου μηχανή να απαθανατίσω το γεγονός αλλά και όλους εσάς.

Άρα, όσοι τρέχετε, στείλτε μου τον αριθμό συμμετοχής σας για να σας παρακολουθούμε από την εφαρμογή και να φωνάξουμε ακόμα δυνατότερα, όταν περνάτε. Όσοι δεν τρέχετε, φροντίστε να είστε εκεί μαζί μας για να φτιάξουμε μια ωραία κερκίδα και να ενισχύσουμε όλους όσους τρέχουν. Να αναζητήσουμε γνωστούς και φίλους για ένα μπράβο παραπάνω.

Μια ωραία ιδέα, για να σας δούμε και να περάσουμε παρέα το πρωινό του αυθεντικού Μαραθώνιου… (μόνο να μας κάνει καλό καιρό…) Λοιπόν;

Περιμένω τις συμμετοχές σας, είτε με φυσική παρουσία, είτε να μου στείλετε τον αριθμό συμμετοχής (και να μου πείτε αν θέλετε να κοινποιήσω ποιοι θα τρέξετε) για να σας αναζητήσουμε.

Που θα είμαστε; Μα φυσικά στο τριακοστό χιλιόμετρο, αμέσως μετά τον Σταυρό. Κουράγιο μόνο εικοσιδύο και κάτι ψιλά χιλιόμετρα θα μένουν μετά μέχρι τον τερματισμό και είναι κατηφόρα…

ΑΚΥΡΟ ΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

Μετά από ενημέρωση θα είμαστε στη Λεωφόρο Μαραθώνος 75 μπροστά στο FAST FOOD 24ΩΡΟ :

Είναι πριν την βύθιση στον ανισόπεδο κομβο του Σταυρού περίπου δύο χιλιόμετρα πριν το σχολείο, που είμασταν συνήθως. Οπότε κανονίστε να είστε εκεί.

Είναι 2025 και στηρίζουμε έμπρακτα των Αυθεντικό Μαραθώνιο.

Τι κάνουν οι αποφοιτοί μας σήμερα; Χάρης Αλισαβάκης : Δημιουργεί νέους κόσμους…ψηφιακούς.

Για τον Χάρη έχω ξαναγράψει ΕΔΩ. Είναι όπως λέμε Technica Artist. Προσπάθησα στην προηγούμενη εγγραφή να δώσω την ερμηνεία του όρου και δείγμα δουλειάς του.

Αφορμή για την εγγραφή αυτή, δίνει η κυκλοφορία ενός παιγνιδιού στα τέλη Αυγούστου που είναι ο Χάρης “πίσω” από την δημιουργία των γραφικών.

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Ο Χάρης έχοντας τελειώσει το τμήμα Πληροφορικής και Επικοινωνιών του ΕΚΠΑ ασχολήθηκε πολλά χρόνια (πριν καν ολοκληρώσει τις σπουδές του με το UNITY, ένα πρόγραμμα δημιουργίας (όχι ακριβώς δημιουργία, μάλλον εργαλείο θα έλγα για να δημιουργήσεις) ηλεκτρονικά παιγνίδια. Σαν τριτοετής είχε ένα δίωρα (Τρίτες 3.00-5.00 ) που δίδασκε στους συμφοιτητές του που ήθελαν το πρόγραμμα, μέσα στο ΕΚΠΑ.

Τελειώνοντας το τρίτο έτος πήρε ένα ERASMUS στο Πανεπιστήμιο του ULSTER στην Βόρεια Ιρλανδία…

…πιο βόρεια δεν έχει. Μετά πέφτεις στην Βόρεια Θάλασσα. Όταν το ρώτησα γιατί εκεί από όλα τα άλλα…και η απάντηση τα έλεγε όλα…”Ήταν το μόνο Πανεπιστήμιο που είχε UNITY στο εαρινό του – σχήμα λόγου – πρόγραμμα”. Έτσι καθυστέρησε ένα χρόνο το πτυχίο του και γύρισε κατευχαριστημένος. ‘Ηταν αυτό που ήθελε.

Προχώρησε στον κλάδο του και έδωσε τον Οκτώβρη του 2021, μια χορταστική συνέντευξη του (50 λεπτά) για την δουλειά του (στα Αγγλικά), και την πορεία του, μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ. Και πάμε στην τελευταία δουλειά του…

Εδώ το κεντρικό πρόσωπο είναι ένας βοσκός, που σκοπό έχει να μαζέψει χαμένα ζώα και να τα οδηγήσει μέσα από διάφορους κινδύνους στο νέο τους σπίτι. Θα μου πείτε “απλοϊκό σενάριο”. Πιθανόν θα σας πω, αλλά επειδή είχα εσωτερική ενημέρωση εντυπωσιάστηκα από την δουλειά που έκρυβε από “πίσω”, αυτά που δεν φαίνονται.

Τα χόρτα, η κίνηση, οι σκιές ( το θέμα που έχει απασχολήσει τον Χάρη πολλά χρόνια τώρα ), το περιβάλλον και όλα αυτά, κρύβουν τον Χάρη στο πληκτρολόγιο.

Για να καταλάβετε τι έννοώ με το “φωτισμούς και σκιές” δείτε λίγο αυτό το στιγμιότυπο.

Όταν τον ρώτησα τι ακριβώς κάνεις εσύ, απλά μου είπε…”φτιάχνω το πρόγραμμα για να κάνουν οι καλλιτέχνες – δημιουργοί του προγράμματος αυτά που θέλουν”. ΟΚ !!!! Δηλαδή; (εκεί εγώ να μάθω..) Τους ρωτάω τι θελουν; ΠΧ περίπατο μέσα σε χορτάρι…

ΟΚ ρυθμίζω το πρόγραμμα ώστε να μπορέσουν να “φτιάξουν χορτάρι”. Τι άλλο θέλουν; Χιόνι και συννεφιασμένη μέρα να μην έχει σκιές… ΟΚ ρυθμίζω το πρόγραμμα ώστε να βγάλει αυτό που θέλουν…

ή βόλτα στην ομχλη και την χιονοθύελα… Μισό το έχω… Νάτο…

Μπορείτε να δείτε σε βίντεο, έναν πλήρη κύκλο του παιγνιδιού σε όλες τις φάσεις του που κατέγραψε ένας παίκτης και ανέβασε ΕΔΩ όπου μπορείτε να δείτε όλες τις φάσεις και όλα τα περιβάλλοντα που εξελίσσεται το πρόγραμμα.

Και για του λόγου το αληθές, στους τίτλους τέλους, ο Technical Artist…

Στην ιστοσελίδα του ΕΔΩ μπορείτε να δείτε παραδείγματα της δουλειάς του σε αντικείμενα φωτοσκιάσεις, κίνηση.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Μάλλον να περιμένουμε με αγωνια την καινούργια του δουλειά, για να δούμε τι άλλο μπορεί να κάνει…

Είναι 2025, και ο κόσμος αλλάζει, και στα ηλεκτρονικά παιγνίδια είναι ο Χάρης αυτός που κάνει τις αλλαγές.