Αυτά είναι τα δύσκολα… Πάντα αυτές οι εγγραφές είναι οι χειρότερές μου, αυτή πολύ περισσότερο.
Ο Νώντας απόφοιτος της Σχολής μας (2023) ξεκίνησε νωρίς για το μεγάλο ταξίδι. Δεν ξέρω αν υπάρχουν λέξεις που να μπορούν να πουν κάτι, σε μια τέτοια περίπτωση. Δεν ξέρω αν μπορείς να πεις κάτι και τι είναι αυτό, στους γονείς του και στους κοντινούς του ανθρώπους.
Εμείς θα θυμόμαστε τον Νώντα στους διαδρόμους, στην τάξη στην ταράτσα, στην σχολική του καθημερινότητα, όπως τον γνωρίσαμε. Αεικίνητο, να κάνει πλάκα, να γελάει, να φωνάζει με τους συμμαθητές του.
Πραγματικά δύσκολα πράγματα…
Θα πω θερμά συλλυπητήρια στους γονείς του γιατί απλά δεν ξέρω τι άλλο να πω. Η σκέψη μας είναι μαζί τους αν και δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να βοηθήσει κάπως σε μια τέτοια περίπτωση.
Σταματάω εδώ…
Όσοι επιθυμούν να παρευρεθούν στη κηδεία του Νώντα, θα γίνει την Δευτέρα 18 Αυγούστου στο Α Νεκροταφείο στις 12.00 το μεσημέρι.
Είναι 2025 και η πραγματικότητα, δυστυχώς είναι σκληρή και μας προσγειώνει απότομα.
ΥΓ : Η παραπάνω εγγραφή έγινε μετά από συνεννόηση με την οικογένεια.
Η αποφοίτηση είναι από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις της Σχολής και είναι η τελευταία εκδήλωση που αφορά τους καινούργιους τελειόφοιτους που σε κάποιες ώρες περνάνε στους απόφοιτους. Ξεκινώντας από το 1992 στην πρώτη αποφοίτηση του Ελληνικού τμήματος, προχθές είχαμε την τριακοστή τέταρτη αποφοίτηση. Χονδρικά περίπου δυόμιση χιλιάδες απόφοιτοι (από 80 άτομα κάθε χρονιά περίπου).
Η εκδήλωση γίνεται τα τελευταία χρόνια στο γήπεδο, που προσφέρει την απαραίτητη επιφάνεια, να δεχτεί πεντακόσια άτομα, που είναι συνήθως ο κόσμος που παίρνει μέρος στην εκδήλωση.
Η οργάνωση ξεκινάει από νωρίς, και το αποτέλεσμα είναι προϊόν συνεργασίας μαθητών, διεύθυνσης του σχολείου και γονέων. Έβαλα πρώτα τους μαθητές, γιατί μια ομάδα μαθητών τρέχει όλη την εκδήλωση και πιστέψτε με δεν είναι κάτι απλό.
Από την στιγμη που θα βγει ο σκελετός, αρχίζει το “κυνήγι”. Να έρθουν φωτό των μαθητών, να γραφούν κείμενα, να επιλεγούν τραγούδια, να μετρηθούν χρόνοι, να γίνει η “ροή” τη γιορτής. Να μπουν τα μουσικά διαλείμματα, να επιλεγούν τα τραγούδια, να γίνουν πρόβες, τόσο εκτός σχολείου αλλά σίγουρα και “επί τόπου” στον χώρο της εκδηλωσης. Και μετά, το μενού, να υπολογιστούν μερίδες, ποτά, τα πάντα. Εννοείται ότι κάποιο κέτερινγκ τα αναλαμβάνει, αλλά και αυτά δεν γίνονται μόνα τους. Κουραστήκατε νομίζω και μόνο που τα διαβάσατε… Και όμως κάθε χρονιά ο πήχυς ανεβαίνει και ψηλότερα. Και όλοι φεύγουμε έχοντας μια γλυκιά ανάμνηση από το πέρασμα και αυτής της χρονιάς από το σχολείο.
Αρκετά όμως. Ας δούμε την φετεινή αποφοίτηση.
Από την προηγούμενη μέρα που στήθηκαν τα μηχανήματα, ξεκίνησαν οι πρόβες. Όλοι οι μαθητές βρέθηκαν στο χώρο…
Αναμονή για την πρόβα αλλά και δοκιμές ήχου…
Και έτσι φτάσαμε στην αποφοίτηση…
Ο χώρος έχει μεταμορφωθεί. Έχουν μπει τα τραπέζια, και έχει γεμίσει κόσμο…
Η εκδήλωση ξεκίνησε με ομιλίες…
…του Miguel Tesson γενικού Διευθυντή της Σχολής
Τις ομιλίες έκλεισε η κ Σαββινίδου, Διευθύντρια του Λυκείου, η οποία έκανε ειδική αναφορά στα πολύ καλά αποτελέσματα της Σχολής, που είχαν βγει την Πέμπτη το πρωί.
Ακολούθησε ο μπουφές και μετά οι μαθητές πήραν τα αποφοιτήρια από συναδέλφους και με μουσική υπόκρουσή επιλογής τους, μαζί με ένα αναμνηστικό της χρονιάς τους. Οι συμμαθητές τους σε ένα μικρό κείμενο, είπαν “δυο λόγια” από τον χαρακτήρα, τις πλάκες, τη ζωή τους στο σχολείο.
Ακολούθησε η ροή της εκδήλωσης, με μουσικά διαλείμματα με τραγούδια….
όπου οι μαθητές μας καταχειροκροτήθηκαν.
Όταν ολοκληρώθηκε η γιορτή, η βραδιά έκλεισε με χορούς…
…όπου όλοι μαζί χαρέψαμε μικροί – μεγάλοι.
Και κάπως έτσι η τριακοστή τέταρτη αποφοίτηση, περνάει στην ιστορία. Εμείς συνεχίζουμε μετά την ανάπαυλα του καλοκαιριού, όπου θα ανασυγκροτηθούμε και όπως λέμε, έχουμε ραντεβού τον Σεπτέμβρη με τους καινούργιος τελειόφοιτους και μελλοντικούς απόφοιτους του 2025-26.
Είναι 2025 και η φετεινή χρονιά τελείωσε με επιτυχίες με χορούς και με τραγούδια, όπως έπρεπε άλλωστε.
Αφορμή ήταν ο πόλεμος την Ουκρανίας, όπου ο Γιάννης ήταν ανταποκριτής και μπορείτε να το ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.
Πέρασε ο καιρό και ο Γιάννης προχώρησε και η δουλειά του έγινε ευρύτερα γνωστή και αναγνωρίστηκε. Έτσι στις 23 Μαΐου βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Μπότση με το Βραβείο “ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ”. Διαβάζουμε σχετικά :
Το Βραβείο «ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ» που αφορά το Αστυνομικό, Δικαστικό και Ελεύθερο Ρεπορτάζ απονεμήθηκε στον Γιάννη Σουλιώτη, για την αντικειμενική και αυστηρή τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας κατά την κάλυψη του αστυνομικού ρεπορτάζ, στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και τον Ραδιοτηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΙ».
Η βράβευση έγινε στο Ζάππειο, παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας.
Αναλυτικά για την εκδήλωση και με πλούσιο φωτογραφικό υλικό (από όπου και η φωτογραφία) μπορείτε να δείτε στην iefhmerida στον σύνδεσμο.
Επίσης μπορείτε να δείτε το σχετικό βίντεο στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ
Εμείς να δώσουμε τα συγχαρητήρια μας στον Γιάννη, να του ευχηθούμε να συνεχίσει να διακρίνεται στη δουλειά του και να συνεχίσει να μαζεύει διακρίσεις.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας αναγνωρίζονται στη δουλειά τους δίνοντας μια άλλη διάσταση σε αυτό που κάνουν.
Να λοιπόν μια καλή ιδέα για την Παρασκευή 23 Μαΐου. Ο Γιώργος – Πλάτωνας Περλέρος, απόφοιτος της Σχολής μας, έχει αναλάβει την Θεατρική ομάδα της Σχολής μας εδώ και δύο χρόνια. Μας προσκαλεί την Παρασκευή 23 Μαΐου στο χολ της Σχολής μας για να δούμε την φετινή δουλειά τους.
Μέσα από την πρόσκληση έχετε όλες ςτις απαραίτητες πληροφορίες. Προσέξτε όμως… Συνήθως οι παραστάσεις μας είναι “sold out” οπότε κανονίστε να είστε έγκαιρα στο σχολείο
Αντιγράφω από την Εισαγωγή της μετάφρασης :
«Τέσσερις διαφορετικοί κόσμοι, που αποτελούν τέσσερα διακριτά πεδία αναφοράς, συμπλέκονται στο Όνειρο: ο κόσμος της αρχαίας μυθολογίας (Θησέας και Ιππολύτη), ο κόσμος των τεσσάρων εραστών – που, μολονότι χαρακτηριστικά αναγεννησιακός στους τρόπους και τα ήθη της ερωτικής επικοινωνίας, παρουσιάζεται άχρονος και καθολικός –, ο κόσμος των ξωτικών, όπως αναδύεται από τη μεσαιωνική καταγωγή του και τις λαϊκές παραδόσεις της αγγλικής υπαίθρου· και ο κόσμος των μαστόρων, η ελισαβετιανή κοινωνία των τεχνιτών της επαρχίας, όπως θα τους είχε γνωρίσει από κοντά ο Σαίξπηρ στο γενέθλιο Στράτφορντ.»
Και από την πρόσκληση του Γιώργου ο οποίος μας λέει :
Καταπιαστήκαμε, λοιπόν, κι εμείς με το Όνειρο, όπως κάθε θεατρίνος οφείλει να κάνει. Δανειζόμενος τη διασκευή του Έκτορα Λυγίζου – που μας την παραχώρησε και τον ευχαριστούμε θερμά – επέμεινα στη μετάφραση του Διονύση Καψάλη, που, αν και απαιτητική, είναι τόσο ποιητική που σε μαγνητίζει. Τελικά, τα παιδιά αποδείχθηκαν έτοιμα να φτάσουν – και να ξεπεράσουν – κάθε πήχη που θα τους θέσεις. Παρόλα αυτά, όπως σε κάθε εξωσχολική (ίσως και σχολική) δραστηριότητα, ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός· αλλά, όπως θα πει ο Πουκ στο τέλος του έργου:
Αξιότιμο κοινό,συγχωρήστε μας γι’ αυτό,κι ασφαλώς – λόγω τιμής –θα βελτιωθούμε εμείς.
Άρα τι μένει να κάνουμε; Να κανονίσουμε τις δουλειές μας και να είμαστε στη Σχολή, έγκαιρα, ώστε να τους καμαρώσουμε.
Είναι 2025, και φροντίζουμε οι μαθητές μας να βρίσκουν το τρόπο να εκφραστούν όπως αυτοί μπορούν καλύτερα.
Με εικαστικό και χορευτικό υπόβαθρο, υποστηριζόμενη καλλιτέχνης του Chisenhale Dance Space και Free Space Artist στο Studio Wayne McGregor. Το χορογραφικό της έργο έχει υποστηριχθεί από το Arts Council England (Υπουργείο Πολιτισμού Αγγλίας) και άλλους δημόσιους φορείς της Αγγλίας.…(Περισσότερα στον σύνδεσμο)
Προχθές (8 Μαΐου) πήραν μια συνέντευξη από την Χλόη, τόσο για την τελευταία της δουλειά όσο και γενικότερα για την δουλειά της. Ας δούμε κάποια αποσπάσματα από την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μπορείτε ΝΑ ΤΗ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ.
...Το πιο πρόσφατο έργο της, το «The Space Cadet», είναι μια πρωτοποριακή παράσταση που συνδυάζει στοιχεία από την εκπαίδευση αστροναυτών, την αστροφυσική, τον αρχιτεκτονικό φωτισμό και τη χιπ χοπ κουλτούρα. Η παράσταση έχει παρουσιαστεί σε εμβληματικούς χώρους όπως το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, αποσπώντας διεθνή αναγνώριση και βραβεία….
Και συνεχίζουμε…
Η φράση ‘Τhe Space Cadet’ στα ελληνικά μεταφράζεται ως ο εκπαιδευόμενος αστροναύτης ή αυτός που δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα. Στο έργο ακολουθούμε έναν μοναχικό αστροναύτη σε ένα ταξίδι απόδρασης και επιστροφής από τη Γη, λειτουργώντας ως αλληγορία για την προσωπική και συλλογική μας αναζήτηση μέσα σε μια εποχή επαναπροσδιορισμού του ανθρώπου με την εξέλιξη της τεχνολογίας.…
Μια σημαντική ερώτηση:
Τι το ιδιαίτερο έχει η παράσταση και γιατί να έρθει κάποιος να την δει.
Χλόη Αλιγιάννη: Στην παράστασή μας συνδυάζονται πάρα πολλοί κόσμοι και στοιχεία: σύγχρονος χορός με τη hip hop κουλτούρα, την αστροφυσική, τα εικαστικά, τον αρχιτεκτονικό φωτισμό, τον ήχο και την μουσική. Έχει δημιουργηθεί έτσι ένα θέαμα πολύχρωμο, για όλες τις ηλικίες, το οποίο από μεριάς μας έχει εμπλουτιστεί με μπόλικη δημιουργική ειλικρίνεια και διάθεση σύνδεσης και επικοινωνίας με το κοινό. Ένα ταξίδι με ανοιχτές εικόνες που ακροβατεί μεταξύ της φαντασίας και του πραγματικού, με στιγμές που κλείνουν το μάτι τόσο στην επιστημονική φαντασία όσο και στην επιστήμη, την ιστορία και την ζωή μας σήμερα.… (Η πλήρης συνέντευξη με πολλά στοιχεία τόσο της παράστασης όσο και για τα μελλοντικά σχέδια της Χλόης, μπορείτε να διαβάσετε στον σύνδεσμο)
Η ταυτότητα της παράστασης :
Σχετικά με την παρασταση αλλά και την ομάδα : Third Planet μπορείτε να διαβάσετε στον σχετικό σύνδεσμο στο LinkedIn: Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα…
Η ομάδα Third Planet μας προσκαλεί σ’ ένα μοναδικό ταξίδι στο δέος και την ησυχία του διαστήματος, γεφυρώνοντας τον σύγχρονο χορό, την χιπ χοπ κουτλούρα, την αστροφυσική, τον αρχιτεκτονικό φωτισμό, τα εικαστικά. Σε μια εποχή τεχνολογικών ζυμώσεων, συλλογικής αβεβαιότητας και συνεχούς αναζήτησης ταυτότητας, το έργο κάνει ένα μεγάλο zoom out από τη βοή της σύγχρονης Γης, και ακολουθεί έναν μοναχικό ταξιδιώτη-αστροναύτη στο ταξίδι (δια)φυγής και επαναφοράς του σε αυτήν.
Στον ενδιάμεσο χωροχρόνο μεταξύ αφετηρίας και προορισμού, σε συνεχή μετάβαση, ο αστροναύτης ακροβατεί σε κόσμους και συνθήκες, αναζητώντας το σημείο τομής δύο ταξιδιών. Τόσο του συλλογικού – με τη μελλοντική πορεία της ανθρωπότητας στραμμένη στην τεχνολογία και τα άστρα κοιτώντας τη θέση της στο σύμπαν, όσο και του ατομικού ταξιδιού που αφορά στην εσωτερική, προσωπική αναζήτηση του «ανήκειν» και την εύθραυστη σχέση με τη φύση, το «σπίτι», το σώμα μας, τη Γη….
Στον σύνδεσμο υπάρχουν αναλυτικά τα χαρακτηριστικά της εκδήλωσης, των συντελεστών, αλλά και λεπτομέρειες από αυτά που δεν φαίνονται. Αξίζει λοιπόν να “μελετήσετε” πριν πάτε στην παράσταση.
Λοιπόν; 17 και 18 Μαΐου αλλά προσοχή στις ώρες της παράστασης… 9.00 και 10.00 το βράδυ αντίστοιχα. Μη τα μπερδέψετε…
Και μη ξεχνάτε, να βρείτε την Χλόη και να της δώσετε χαιρετίσματα.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας εκφράζονται όπως μόνο αυτοί ξέρουν, μέσα από την τέχνη τους.
Το Βραβείο “Δημήτρης Χορν” – ένα επαμειβόμενο έπαθλο με ισχυρό συμβολισμό – αποτελεί τον σταυρό που φορούσε ο ίδιος ο Δημήτρης Χορν και συνοδεύεται από περγαμηνή. Θεσμοθετήθηκε από τον Σταμάτη Φασουλή και χρηματοδοτείται από τον Γιάννη Χορν. Απονέμεται ετησίως για την κορυφαία ερμηνεία νέου άνδρα ηθοποιού κατά την προηγούμενη θεατρική περίοδο, περνώντας από χέρι σε χέρι κάθε χρόνο.
Για την περίοδο 2023-24 στους υποψηφίους είναι και ο Γιώργος.
Αντιγράφω από το διαδίκτυο :
Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα. Η Βαΐτσα, η Αγόρω και η Κατερίνα. Ο Μιχάλης, ο Μανούσος και ο Πλάτωνας. Αγάπες και καμάρια. Από τα τρία αυτά πλάσματα, ο ένας τους, ο Πλάτωνας με την Κατερίνα του, είναι υποψήφιος για τα φετινά βραβεία Χορν. Ως δημιουργός αυτής της δουλειάς, θα πω ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα είναι κατόρθωμα και των τριών τους, το να υπάρξει δηλαδή υποψήφιος νεαρός άνδρας ηθοποιός σε ρόλο μιας ηλικιωμένης γυναίκας με μάσκα σε μια παράσταση με τόσο έντονο το χορικό στοιχείο, είναι συλλογικό κατόρθωμα. Ως Κωνσταντίνος, το χαίρομαι διπλά για τον πρόσθετο λόγο ότι ξέρω πολύ καλά πως και ο ίδιος το βλέπει ακριβώς έτσι και αυτό με κάνει να είμαι ευτυχής για/με τους ανθρώπους που επιλέγουμε να διανύουμε μαζί τα χιλιόμετρα των δικών μας μαραθωνίων . Όλ@ μας είμαστε μαζί σου Γιώργος Πλάτωνας Περλέρος. (από τον Κωνσταντίνο Ντέλλα)
Σε μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στο ελληνικό θέατρο και το νέο υποκριτικό ταλέντο, θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 19 Μαΐου 2025, στις 19:00, η κοινή απονομή των Βραβείων “Δημήτρης Χορν” και “Μελίνα Μερκούρη”. Η εκδήλωση θα φιλοξενηθεί στο ιστορικό θέατρο “Δημήτρης Χορν” (Αμερικής 10), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Μια καλή ιδέα για την άλλη Δευτέρα. Άλλωστε νομίζω ότι ο Γιώργος ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα ήθελε να έχει μια καλή “κερκίδα” από κάτω. Και μόνο το γεγονός της υποψηφιότητας, ανεξαρτήτως τελικής έκβασης, είναι αναγνώριση της δουλειάς οπου κάνει ο Γιώργος.
Ο Γιώργος τα τελευταία χρόνια σκηνοθετεί την θεατρική ομάδα της Σχολής μας και μας προσκαλεί στο τέλος του Μάη στην θεατρική παράσταση που θα γίνει. Αλλά αυτό αργότερα, μόλις θα έχω περισσότερες πληροφορίες.
Μπορείτε να διαβάσετε μια περυσινή συνέντευξη του Γιώργου ΕΔΩ για τα σχέδια του.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας διακρίνονται για αυτό που κάνουν, γιατί απλά αγαπούν αυτό που κάνουν.
Δηλαδή όχι ακριβώς σε εμάς… Ας τα πάρουμε από την αρχή.
Η Γεωργία είναι απόφοιτος της Σχολής μας, τελείωσε το τμήμα Ψυχολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου και μετά συνέχισε στη Λυών με ένα ΜRes και ένα Μsc Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας (universite Lyon II). Εργάστηκε στη Γαλλία με παιδιά με κώφωση και σε κέντρα παροχής ψυχολογικών υπηρεσιών σε ενήλικες. Στην Ελλάδα έχει δουλέψει για 4 χρόνια σαν αναπληρώτρια ψυχολόγος σε ΚΕΔΔΥ και ειδικά σχολεία. Με τα παραμύθια ασχολήθηκε μετά από ένα διετές σεμινάριο πάνω στη συγγραφή παραμυθιών στην Ακαδημία Ποίησης και Παραμυθιού. Αποτέλεσμα αυτής της ενασχόλησης είναι το πρώτο της βιβλίο με παραμύθια με τίτλο “Στο Ξέφωτο του Λύκου”(έγραφα το 2016 σε μια εγγραφή μου για την Γεωργία).
Τώρα μέσα στα πλαίσια του φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων μας προσκαλεί…
…την Παρασκευή 9 Μαίου, ο Γιάννης Ψαριώτης Ioannis Psariotis και εγώ, βάζουμε μπόλικη φαντασία, κάνουμε το ελληνικό παραμύθι πυξίδα παίρνουμε όργανα, παίρνουμε τούμπανα, και με τη βάρκα της φαντασίας μας, ανοίγουμε πανιά να βρούμε πειρατές, δράκους, γοργόνες!
Όρτσα τα πανιά και καλώς να ανταμώσουμε! (αντιγράφω από το προφίλ της).
Μια πολύ ωραία ιδέα για την Παρασκευή το απόγευμα, τώρα που “ανοίγει ο καιρός” και καλοκαιριάζει. Μια βόλτα στον κήπο, είναι ότι καλύτερο.
Ο Σπύρος – Στέφανος απόφοιτος της Σχολής μας είναι φοιτητής της ΣΕΜΦΕ. Η αγάπη του για το θέατρο βρήκε διέξοδο στην Θεατρική ομάδα της Ιατρικής Αθηνών. Εκεί με τους φίλους και συναδέλφους δημιούργησαν μια ομάδα και όλοι μαζί προχώρησαν στο στήσιμο του έργου.
Η ΚΟΥΖΙΝΑ (με ανάποδο Κ) είναι :
...Ένα χωνευτήρι. Μια μηχανή που ανακυκλώνει τους ανθρώπους που καταλήγουν εκεί από όλες τις βόλτες της κοινωνίας. Τους αναμασά, τους χωνεύει και τους φτύνει πίσω κάθε μέρα για να ξεκινήσουν τη βάρδια….
Σας κίνησε την περιέργεια; Δείτε και την αφίσα…
Έχει τις απαραίτητες πληροφορίες, ημερομηνίες, ώρες, τηλέφωνα επικοινωνίας τα πάντα…
Αντιγράφω από το Δελτίο Τύπου :
Στην ꓘΟΥΖΙИA μας θα σας σερβίρουμε αγάπη, αλλά και μίσος. Αλληλεγγύη, αλλά και ρατσισμό. Ταξικές ανισότητες και εργασιακή εκμετάλλευση. Όνειρα για μια ζωή μακριά από τα τηγάνια και τις κοτολέτες, αλλά και χαστούκια της ωμής πραγματικότητας. Ετοιμαστείτε να γευτείτε τον ρεαλισμό αυτής της ανθρωποφαγικής και ταυτόχρονα κανονικοποιημένης καθημερινότητας με μια εσάνς ονείρου και μια επίγευση ανεκπλήρωτου έρωτα.
Θα θέλατε να κάνετε κράτηση;
Αν η απάντηση είναι ΝΑΙ, ορίστε η ταυτότητα της παράστασης :
Για 8 παραστάσεις στο Kukaracha Theaterspace, Κορίνθου 9, Κολωνός (Μετρό Μεταξουργείο) 3-4 & 6-11 Μαίου Ώρα Έναρξης 20:30 Προσέλευση 20 λεπτά πριν την έναρξη της παράστασης
Είσοδος Ελεύθερη Θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης με ελεύθερη συνεισφορά
Λόγω περιορισμένης διαθεσιμότητας, για κρατήσεις μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα: 6948578736 6946081238
Μια ωραία ιδέα, για αύριο το απόγευμα, στην μεγάλη αίθουσα του ΕΚΠΑ.
Από το Δελτιο Τύπου του ΕΚΠΑ αντιγράφω…
… Στην εκδήλωση θα τιμηθεί η σημαντική ακαδημαϊκός, τραγουδίστρια και ποιήτρια από το Μαυροβούνιο Svetlana Kalezić-Radonjić, η οποία γεννήθηκε το 1980 στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Είναι διδάκτωρ λογοτεχνίας και ποιήτρια που δημοσιεύει ενεργά το έργο της από τα δεκαπέντε της χρόνια. Εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου ως επίκουρη καθηγήτρια λογοτεχνίας για παιδιά και νέους ενήλικες. Έχει εκδώσει επτά ατομικά βιβλία ποίησης και έχει τιμηθεί με πολλά λογοτεχνικά βραβεία...
Συνεχίζοντας το Δελτίο Τύπου βλέπουμε…
Στο πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:
Ηχοτοπίο
Προβολή ντοκιμαντέρ “Burrnesha: Οι ορκισμένες παρθένες των Βαλκανίων – Η σιωπή ως επιβίωση”.
Χορευτικό και προβολή βίντεο από την Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά...
Ο Γιάννης σπούδασε στο Φυσικό του ΕΚΠΑ, και αποφοίτησε από την Σχολή Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Έχει σπουδάσει Αγιογραφία, κοντά στον Δημοσθένη Αβραμίδη. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές αλλά έχει και ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής.
Μπορείτε να δείτε την δήλωση του Γιάννη για την δουλειά του : Δημιουργώ εικόνες λόγω της δύναμής τους να εκφράζουν συναισθήματα και ιδέες. Με συναρπάζει η ικανότητά τους να εξερευνούν πτυχές της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης καθώς και να αναπαριστούν τις πολυπλοκοτητες του φυσικού κόσμου.Μα πάνω απ’ όλα με συνεπαίρνει η σαγηνευτική δύναμη που έχουν οι εικόνες. Η προθυμία της ζωγραφικής και του σχεδίου να μεταμορφωθούν, τόσο σε φως όσο και σε ύλη, είναι αυτό που αναζητώ προκειμένου να δημιουργήσω μια βαθύτερη σύνδεση μεταξύ των εικόνων που φτιάχνω και των αναμνήσεων και των συναισθημάτων του κοινού. Η δημιουργία μιας εικόνας μοιάζει περισσότερο με τη δημιουργία μιας πόρτας διαμέσου της οποίας το κοινό εισέρχεται σε έναν παλιό αλλά ταυτόχρονα νέο τόπο, έναν τόπο ποιητικής ονειροπόλησης. (το πλήρες κείμενο στα αγγλικά μπορείτε να δείτε ΕΔΩ)
Ενδεικτικά εμφανίζω κάποια έργα του Γιάννη, έτσι απλά όποια μου αρέσουν, περισσότερο για να σας “προκαλέσω/προσκαλέσω” να επισκεφτούμε την επόμενη έκθεση του.
