Ετικέτα: ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ

Ο Στέλιος είναι παλιός μας μαθητής και είναι πολίστας. Δηλαδή παίζει πόλο. Δηλαδή όχι απλά παίζει πόλο αλλά είναι στην Εθνική και μάλιστα από τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη.

Την Παρασκευή στον αγώνα με την Κροατία – για τους άσχετους με το πόλο σαν εμένα – διάβασα ότι είναι από τις μεγάλες δυνάμεις στο άθλημα – στο τελείωμα του χρόνου (10 δευτερόλεπτα πριν) βάζει ένα μοναδικό γκολ…

…κάνοντας το σκορ 11-9 κερδίζοντας τελικά την Κροατία. Όλο το γήπεδο χειροκρότησε την προσπάθειά του και το γκολ και φυσικά η Εθνική έκλεισε με νίκη τον αγώνα.

Αντιγράφοντας από τον Σύλλογο Ολυμπιονικών το βιογραφικό του :

Ο Στυλιανός “Στέλιος” Αργυρόπουλος – Κανακάκης (γεννημένος. 2 Αυγούστου 1996) είναι Έλληνας υδατοσφαίρισης, μέλος της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης ανδρών της Ελλάδας. Είναι μέλος της Εθνικής Ελλάδος που αγωνίζεται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017 στη Βουδαπέστη. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Εθνικό , έναν σύλλογο με μεγάλη παράδοση στην υδατοσφαίριση. Αναδείχθηκε ο καλύτερος πρωτάρης του ελληνικού πρωταθλήματος το 2015 και το 2016. Στη συνέχεια έπαιξε για τον Ολυμπιακό , με τον οποίο κέρδισε το 2017–18 LEN Champions League , 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος και 1 Κύπελλο Ελλάδος. Αυτήν τη στιγμή είναι παίκτης της Φερεσβάρος.

Φυσικά το γκολ έγινε αφορμή για σχόλια και συνεντεύξεις και αντιγράφω από το SPORT24 ένα μικρό απόσπασμα:

“Ήμουν και λίγο τυχερός. Κι όλα καλά. Άρεσε στον κόσμο, μας χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή ένα γκολ. Και εντάξει, προχωράμε. 

Είναι δύσκολο, είναι αρκετά τεχνικό και δεν μπορείς να υπολογίσει ακριβώς πού θα πάει η μπάλα. Κι αυτό είναι κακό για τον αντίπαλο τερματοφύλακα, αλλά δεν είναι καλό ούτε για σένα, γιατί δεν μπορείς να το υπολογίσεις. Ναι το έχω ξαναβάλει αρκετές φορές, αυτό το γκολ”.

Αν θέλετε να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε ΕΔΩ. Στη συνέντευξη φαίνονται οι σκέψεις του Στέλιου απέναντι στην άμυνα των Κροατών και πως τελικά πήρε την απόφαση να δοκιμάσει. Τα υπόλοιπα τα είδαμε.

Η νίκη ήταν η πρώτη μετά από 13 συναντήσεις με την ομάδα της Κροατίας, κάτι που δείχνει την δύναμη και την δυναμική της ομάδας. Αν και δεν τα πολυκατάλαβα τα σχόλια, αυτό που κράτησα είναι ότι αυτή η νίκη είναι μια ανατροπή στην πορεία για το Ευρωπαϊκό και βάζει την Εθνική μας ομάδα σε πολύ καλύτερη θέση.

Εμείς τι άλλο να κάνουμε από το να είμαστε θεατές σε αυτή την πορεία και φυσικά να καμαρώνουμε για την πορεία όλης της ομάδας αλλά και του Στέλιου.

Είναι 2026 και ξεκινάμε δυναμικά και στο πόλο.

Ελάτε να σας δούμε και να περάσουμε καλά. Οι απόφοιτοί μας θα ξαναέρθουν στο σχολείο αλλά από την άλλη πλευρά. Όχι για να καθήσουν στα θρανία, αλλά για να γίνουν εισηγητές σε συζητήσεις με τους σημερινούς μας μαθητές και τους γονείς τους. Η εκδήλωση όμως είναι ανοικτή και αν θέλετε ελάτε να σας δούμε.

Θα πρέπει να δηλώσετε στην φόρμα ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΩ ότι θέλετε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση.

Είναι μια ευκαιρία να ξαναβρεθείτε και να τα πείτε και με τους συμμαθητές. Και στο τέλος πάμε και για καμιά μπύρα που λέμε, να μάθουμε και τα νέα σας.

Επειδή θα θέλετε να γνωρίζετε ποιοι μιλάνε και πότε ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ μαζί με ένα σύντομο βιογραφικό τους. Έτσι έχετε μια καλή ευκαιρία να βρεθείτε και να τα πείτε. Είναι το microsite της εκδήλωσης με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και το πρόγραμμα.

Λοιπόν κανονίστε το και σας περιμένουμε.

Είναι 2026 και ξεκινήσαμε δυναμικά για την καινούργια χρονιά.

ΥΓ Δεν ξέρω ακριβώς το πρόγραμμα και ποια θα είναι τα “τραπέζια” των ομιλητών και με ποιο αντικείμενο. Μόλις μάθω θα μάθετε. (Τα μάθατε… )

Η Χαρά Μαραντίδου, απόφοιτος της Σχολής μας έβγαλε το καινούργιο της βιβλίο και μας καλή στην παρουσίαση του

Η Χαρά Μαραντίδου γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ της Αθήνας (2000). Αφού εργάστηκε στην AREP στο Παρίσι, συνεργάστηκε με τους KLMF architects το 2002. Το 2003 συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα αποφοιτώντας το 2007. Συμμετέχει σε εκθέσεις με εγκαταστάσεις και καλλιτεχνικά βιβλία. Το 2007 ξεκίνησε τη συνεργασία της με την KLAB architecture αναλαμβάνοντας την εικαστική επιμέλεια των αρχιτεκτονικών έργων και συνεχίζοντας την έρευνά της για την ανάδειξη διαύλων επικοινωνίας μεταξύ αρχιτεκτονικής και τέχνης. (Από την παρουσίαση του βιβλίου στον ΕΥΡΙΠΙΔΗ).

Η αλήθεια είναι ότι η Χαρά είναι πολλά περισσότερα από αυτά που γράφει το βιβλίο. Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να πει κανείς. Είναι ένα “ανήσυχο, αεικίνητο μυαλό που ψάχνει συνέχεια για προκλήσεις, νέες ιδέες, για σκέψη και για δημιουργία”.

Μια καλή ευκαιρία για μια απογευματινή βόλτα την άλλη Πέμπτη.

Τι είναι όμως αυτό το βιβλίο… (από την παρουσίαση του βιβλίου…απόσπασμα)

Έχω φωνή
Κάποιες φορές είναι μέσα στο κεφάλι μου
με προσέχει
με ενθαρρύνει
με προβληματίζει
με κοροϊδεύει
με μαλώνει
με συγχαίρει
Άλλες φορές, μέσα στο κεφάλι μου κάνει διάλογο…

Φροντίστε λοιπόν τις δουλειές σας και κανονίστε να είστε εκεί και φυσικά να δώσετε χαιρετίσματα στην Χαρά. Εμείς απλά να ευχηθούμε “καλοτάξιδο” και να περιμένουμε την καινούργια της δημιουργία.

Είναι 2025 και οι παλιοί΄μας μαθητές φροντίζουν να προσθέτουν το “δικό τους λιθαράκι” στο να κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο.

Για τον Κώστα έχω ξαναγράψει : Ξεκίνησε πριν περίπου τρία χρόνια να στήνει την χορωδία του και μας είχε καλέσει να πάρουμε μέρος. Πέρασε ο καιρός και τώρα μας καλεί να τους ακούσουμε στο Ωδείο Αθηνών

Να κανονίσουμε τις δουλειές μας και να πάμε νωρίς – νωρίς να κλείσουμε θέσεις γιατί είναι λίγες (165 για κάθε παράσταση).

Λεπτομέρειες για την παράσταση αλλά και για να κλείσετε θέση μπορείτε να ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ. Οπότε αν τελικά βρεθείτε στην παράσταση μη ξεχάσετε να βρείτε τον Κώστα και να του δώσετε χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και τα βράδια μας ομορφαίνουν μέσα από τη δουλειά των παλιών μας μαθητών.

Και έτσι φτάσαμε στην καινούργια ημέρα σταδιοδρομίας.

Μια μοναδική ευκαιρία για να σας δούμε.

Στην ημέρα καριέρας, για ένα πρωινό ενημερώνετε τους μαθητές μας για την επαγγελματική σας εμπειρία. Είναι σημαντικό για τους μαθητές μας να ακούσουν “από πρώτο χέρι” ποια είναι τα τυπικα προσόντα, αλλά και τα ουσιαστικά προσόντα για την δουλειά σας. Να πάρουν μια μικρή ιδέα από την επαγγελματική πραγματικότητα εξω από τον χώρο του σχολείου. Και για εμάς δεν υπάρχει καλύτερο από το να είστε εσείς, οι παλιοί μας μαθητές, αυτοί που θα μιλήσουν στους σημερινούς μαθητές μας.

Αντιγράφω από το site της Σχολής :

Συγκεκριμένα, οι ομιλητές θα κληθούν να παρουσιάσουν το αντικείμενό τους σε τμήματα μαθητών της Γ’ Γυμνασίου, της Α΄ και Β΄ Λυκείου. Κάθε τμήμα αποτελείται από περίπου 25 μαθητές, και η διάρκεια κάθε ομιλίας είναι 20–25 λεπτά. Συνήθως, κάθε συμμετέχων/ουσα μιλά σε έως τρεις τάξεις, ώστε να αποφεύγεται η κόπωση. Συνολικά, επομένως, θα χρειαστεί να αφιερώσετε εκείνη την ημέρα περίπου δύο ώρες.

Δεν είναι απαραίτητο να προετοιμάσετε παρουσίαση· ωστόσο, αν το επιθυμείτε, κάθε αίθουσα διαθέτει υπολογιστή, σύνδεση στο διαδίκτυο, ηχεία και προτζέκτορα.

Στηριζόμαστε στο παράδειγμά σας για τους σημερινούς μαθητές μας και θα εκτιμούσαμε ιδιαίτερα αν συμπληρώνατε τη φόρμα συμμετοχής που θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο έως τις 14 Νοεμβρίου.

Εδώ είναι ο σύνδεσμος για να δηλώσετε συμμετοχή : ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Σας περιμένουμε με μεγάλη χαρά να σας υποδεχτούμε. Μη ξεχνάτε :

ΠΕΜΠΤΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025 – ΗΜΕΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ

Κανονίστε τις υποχρεώσεις σας και ελάτε να σας δούμε και να τα πούμε.

Είναι 2025 και περιμένουμε με ανυπομονησία τους παλιούς μας μαθητές να γυρίσουν στο σχολείο και να μιλήσουν στους μαθητές μας.

Για τον Χάρη έχω ξαναγράψει ΕΔΩ. Είναι όπως λέμε Technica Artist. Προσπάθησα στην προηγούμενη εγγραφή να δώσω την ερμηνεία του όρου και δείγμα δουλειάς του.

Αφορμή για την εγγραφή αυτή, δίνει η κυκλοφορία ενός παιγνιδιού στα τέλη Αυγούστου που είναι ο Χάρης “πίσω” από την δημιουργία των γραφικών.

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Ο Χάρης έχοντας τελειώσει το τμήμα Πληροφορικής και Επικοινωνιών του ΕΚΠΑ ασχολήθηκε πολλά χρόνια (πριν καν ολοκληρώσει τις σπουδές του με το UNITY, ένα πρόγραμμα δημιουργίας (όχι ακριβώς δημιουργία, μάλλον εργαλείο θα έλγα για να δημιουργήσεις) ηλεκτρονικά παιγνίδια. Σαν τριτοετής είχε ένα δίωρα (Τρίτες 3.00-5.00 ) που δίδασκε στους συμφοιτητές του που ήθελαν το πρόγραμμα, μέσα στο ΕΚΠΑ.

Τελειώνοντας το τρίτο έτος πήρε ένα ERASMUS στο Πανεπιστήμιο του ULSTER στην Βόρεια Ιρλανδία…

…πιο βόρεια δεν έχει. Μετά πέφτεις στην Βόρεια Θάλασσα. Όταν το ρώτησα γιατί εκεί από όλα τα άλλα…και η απάντηση τα έλεγε όλα…”Ήταν το μόνο Πανεπιστήμιο που είχε UNITY στο εαρινό του – σχήμα λόγου – πρόγραμμα”. Έτσι καθυστέρησε ένα χρόνο το πτυχίο του και γύρισε κατευχαριστημένος. ‘Ηταν αυτό που ήθελε.

Προχώρησε στον κλάδο του και έδωσε τον Οκτώβρη του 2021, μια χορταστική συνέντευξη του (50 λεπτά) για την δουλειά του (στα Αγγλικά), και την πορεία του, μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ. Και πάμε στην τελευταία δουλειά του…

Εδώ το κεντρικό πρόσωπο είναι ένας βοσκός, που σκοπό έχει να μαζέψει χαμένα ζώα και να τα οδηγήσει μέσα από διάφορους κινδύνους στο νέο τους σπίτι. Θα μου πείτε “απλοϊκό σενάριο”. Πιθανόν θα σας πω, αλλά επειδή είχα εσωτερική ενημέρωση εντυπωσιάστηκα από την δουλειά που έκρυβε από “πίσω”, αυτά που δεν φαίνονται.

Τα χόρτα, η κίνηση, οι σκιές ( το θέμα που έχει απασχολήσει τον Χάρη πολλά χρόνια τώρα ), το περιβάλλον και όλα αυτά, κρύβουν τον Χάρη στο πληκτρολόγιο.

Για να καταλάβετε τι έννοώ με το “φωτισμούς και σκιές” δείτε λίγο αυτό το στιγμιότυπο.

Όταν τον ρώτησα τι ακριβώς κάνεις εσύ, απλά μου είπε…”φτιάχνω το πρόγραμμα για να κάνουν οι καλλιτέχνες – δημιουργοί του προγράμματος αυτά που θέλουν”. ΟΚ !!!! Δηλαδή; (εκεί εγώ να μάθω..) Τους ρωτάω τι θελουν; ΠΧ περίπατο μέσα σε χορτάρι…

ΟΚ ρυθμίζω το πρόγραμμα ώστε να μπορέσουν να “φτιάξουν χορτάρι”. Τι άλλο θέλουν; Χιόνι και συννεφιασμένη μέρα να μην έχει σκιές… ΟΚ ρυθμίζω το πρόγραμμα ώστε να βγάλει αυτό που θέλουν…

ή βόλτα στην ομχλη και την χιονοθύελα… Μισό το έχω… Νάτο…

Μπορείτε να δείτε σε βίντεο, έναν πλήρη κύκλο του παιγνιδιού σε όλες τις φάσεις του που κατέγραψε ένας παίκτης και ανέβασε ΕΔΩ όπου μπορείτε να δείτε όλες τις φάσεις και όλα τα περιβάλλοντα που εξελίσσεται το πρόγραμμα.

Και για του λόγου το αληθές, στους τίτλους τέλους, ο Technical Artist…

Στην ιστοσελίδα του ΕΔΩ μπορείτε να δείτε παραδείγματα της δουλειάς του σε αντικείμενα φωτοσκιάσεις, κίνηση.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Μάλλον να περιμένουμε με αγωνια την καινούργια του δουλειά, για να δούμε τι άλλο μπορεί να κάνει…

Είναι 2025, και ο κόσμος αλλάζει, και στα ηλεκτρονικά παιγνίδια είναι ο Χάρης αυτός που κάνει τις αλλαγές.

Και κάπως έτσι έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος. Το είδαμε όλοι, το μάθαμε όλοι. Ο Διονύσης της νιότης μου με την συννεφούλα, δεν είναι μαζί μας. Πόσες φορές – δεν θυμάμαι – τραγούδησα το “μια θάλασσα μικρή” σε ρομαντικές στιγμές ή δεν ταυτίστηκα με τις “Δημοσθένους λέξεις” και ας μην ήξερα τότε την ιστορία του, σε άλλες φάσεις. Σίγουρα το “δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά” ήταν πολλές φορές στα ακούσματά μου και τόσα άλλα. Ποτέ δεν έμαθα τίτλους, απλά από τους στίχους αυτός που μου έμενε αντιστοιχούσε στο τραγούδι και την μελωδία.

Πολλά αφιερώματα, πολύς Σαββόπουλος, πολλές μνήμες, στη τηλεόραση. Όμως ο καθένας μας έχει τον Σαββόπουλο στην καρδιά του, συνδεδεμένο με γεγονότα, συναισθήματα, εμπειρίες. Ανάμεσα στα αφιερώματα ξεχώρισα αυτό :

Εδώ στους συντελεστές ξεχώρισα στην σκηνοθεσία και το μοντάζ, τον Ανδρέα τον Λουκάκο. Για τον Ανδρέα έχω ξαναγράψει ΕΔΩ. Στην αρχισυνταξία βλέπουμε την αδελφή του την Αριάδνη.

Για την Αριάδνη δεν έτυχε μέχρι στιγμής αλλά (αντιγράφω από το Andro του επίσης απόφοιτου μας Κίμωνα Φραγκάκη) έχουμε ένα σύντομο βιογραφικό : Η Αριάδνη Λουκάκου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε κοινωνιολογία στη Γαλλία και κινηματογράφο στην Αμερική. Έχει δουλέψει στην τηλεόραση, στο θέατρο και σε περιοδικά ως δημοσιογράφος και παραγωγός ντοκιμαντέρ. Της αρέσουν τα ταξίδια, αλλά φοβάται τα αεροπλάνα.

Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/zoi/empeiria/to-hmerologio-mias-ksepesmenis-astis/ ] Στον σύνδεσμο μπορείτε να δείτε δείγμα της δουλειάς της κάτω από τον τίτλο “Το ημερολόγιο μιας ξεπεσμένης αστής”.

(Η φωτογραφία από το Athens Voice και μια συνέντευξη της Αριάδνης πάνω στο personal tour-ing στην Αθήνα. )

Έτσι λοιπόν η Αριάδνη στην αρχισυνταξία και ο Ανδρέας στην σκηνοθεσία και το μοντάζ, ήταν πίσω από το ντοκυμαντέρ “Σαββόπουλος loooong play” που παρουσιάστηκε στον SKAI.

Το ντοκυμαντέρ μπορείτε να το δείτε στην επίσημη σελίδα του ΣΚΑΙ και ο σύνδεσμος είναι ΕΔΩ και παρουσιάστηκε στις 22 του Οκτώβρη. Στον σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε και άλλα αφιερώματα στον Διονύση.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας μέσα από την δουλειά τους φροντίζουν να θυμόμαστε πάντα.

Η Εύα Κοταίδη επιστρέφει με την παράστασή της “Δαλιδά : τραγουδώντας μέχρι το τέλος”.

Έτσι από τις 16 Οκτώβρη και για ένα μήνα σχεδόν κάθε Πέμπτη και Παρασκευή μπορείτε να απολαύσετε τα Γαλλικά τραγούδια της Δαλιδά και να θυμηθούμε όμορφα τραγούδια.

Όπωςμας λέει η Εύα σε συνέντευξη στο Αθηνόραμα : δεν είναι μια μουσικοθεατρική βιογραφία “είναι μια ελεγεία για τη γυναίκα που τόλμησε να εκτεθεί, που στάθηκε γυμνή μπροστά στο κοινό και στη ζωή. Είναι μια παράσταση που μιλά για το γυναικείο σώμα στη σκηνή και στην ιστορία, για την καλλιτέχνιδα που έγινε φωνή εκατομμυρίων και, ταυτόχρονα, εσωτερική κραυγή. Είναι μια ερμηνευτική κατάδυση σε μια ύπαρξη εύθραυστη και μεγαλειώδη”

Μια ωραία ιδέα για τα φθινοπωρινά απογεύματα.

Και όπως πάντα λέω όσοι πάτε μη ξεχάσετε να συνατήσετε την Εύα και να της δωσετε χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και οι παλιοί μας μαθητές μας ταξιδεύουν τον χρόνο μέσα από τα τραγούδια τους.

Αυτά είναι τα δύσκολα… Πάντα αυτές οι εγγραφές είναι οι χειρότερές μου, αυτή πολύ περισσότερο.

Ο Νώντας απόφοιτος της Σχολής μας (2023) ξεκίνησε νωρίς για το μεγάλο ταξίδι. Δεν ξέρω αν υπάρχουν λέξεις που να μπορούν να πουν κάτι, σε μια τέτοια περίπτωση. Δεν ξέρω αν μπορείς να πεις κάτι και τι είναι αυτό, στους γονείς του και στους κοντινούς του ανθρώπους.

Εμείς θα θυμόμαστε τον Νώντα στους διαδρόμους, στην τάξη στην ταράτσα, στην σχολική του καθημερινότητα, όπως τον γνωρίσαμε. Αεικίνητο, να κάνει πλάκα, να γελάει, να φωνάζει με τους συμμαθητές του.

Πραγματικά δύσκολα πράγματα…

Θα πω θερμά συλλυπητήρια στους γονείς του γιατί απλά δεν ξέρω τι άλλο να πω. Η σκέψη μας είναι μαζί τους αν και δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να βοηθήσει κάπως σε μια τέτοια περίπτωση.

Σταματάω εδώ…

Όσοι επιθυμούν να παρευρεθούν στη κηδεία του Νώντα, θα γίνει την Δευτέρα 18 Αυγούστου στο Α Νεκροταφείο στις 12.00 το μεσημέρι.

Είναι 2025 και η πραγματικότητα, δυστυχώς είναι σκληρή και μας προσγειώνει απότομα.

ΥΓ : Η παραπάνω εγγραφή έγινε μετά από συνεννόηση με την οικογένεια.

Η αποφοίτηση είναι από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις της Σχολής και είναι η τελευταία εκδήλωση που αφορά τους καινούργιους τελειόφοιτους που σε κάποιες ώρες περνάνε στους απόφοιτους. Ξεκινώντας από το 1992 στην πρώτη αποφοίτηση του Ελληνικού τμήματος, προχθές είχαμε την τριακοστή τέταρτη αποφοίτηση. Χονδρικά περίπου δυόμιση χιλιάδες απόφοιτοι (από 80 άτομα κάθε χρονιά περίπου).

Η εκδήλωση γίνεται τα τελευταία χρόνια στο γήπεδο, που προσφέρει την απαραίτητη επιφάνεια, να δεχτεί πεντακόσια άτομα, που είναι συνήθως ο κόσμος που παίρνει μέρος στην εκδήλωση.

Η οργάνωση ξεκινάει από νωρίς, και το αποτέλεσμα είναι προϊόν συνεργασίας μαθητών, διεύθυνσης του σχολείου και γονέων. Έβαλα πρώτα τους μαθητές, γιατί μια ομάδα μαθητών τρέχει όλη την εκδήλωση και πιστέψτε με δεν είναι κάτι απλό.

Από την στιγμη που θα βγει ο σκελετός, αρχίζει το “κυνήγι”. Να έρθουν φωτό των μαθητών, να γραφούν κείμενα, να επιλεγούν τραγούδια, να μετρηθούν χρόνοι, να γίνει η “ροή” τη γιορτής. Να μπουν τα μουσικά διαλείμματα, να επιλεγούν τα τραγούδια, να γίνουν πρόβες, τόσο εκτός σχολείου αλλά σίγουρα και “επί τόπου” στον χώρο της εκδηλωσης. Και μετά, το μενού, να υπολογιστούν μερίδες, ποτά, τα πάντα. Εννοείται ότι κάποιο κέτερινγκ τα αναλαμβάνει, αλλά και αυτά δεν γίνονται μόνα τους. Κουραστήκατε νομίζω και μόνο που τα διαβάσατε… Και όμως κάθε χρονιά ο πήχυς ανεβαίνει και ψηλότερα. Και όλοι φεύγουμε έχοντας μια γλυκιά ανάμνηση από το πέρασμα και αυτής της χρονιάς από το σχολείο.

Αρκετά όμως. Ας δούμε την φετεινή αποφοίτηση.

Από την προηγούμενη μέρα που στήθηκαν τα μηχανήματα, ξεκίνησαν οι πρόβες. Όλοι οι μαθητές βρέθηκαν στο χώρο…

Αναμονή για την πρόβα αλλά και δοκιμές ήχου…

Και έτσι φτάσαμε στην αποφοίτηση…

Ο χώρος έχει μεταμορφωθεί. Έχουν μπει τα τραπέζια, και έχει γεμίσει κόσμο…

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ομιλίες…

…του Miguel Tesson γενικού Διευθυντή της Σχολής

Τις ομιλίες έκλεισε η κ Σαββινίδου, Διευθύντρια του Λυκείου, η οποία έκανε ειδική αναφορά στα πολύ καλά αποτελέσματα της Σχολής, που είχαν βγει την Πέμπτη το πρωί.

Ακολούθησε ο μπουφές και μετά οι μαθητές πήραν τα αποφοιτήρια από συναδέλφους και με μουσική υπόκρουσή επιλογής τους, μαζί με ένα αναμνηστικό της χρονιάς τους. Οι συμμαθητές τους σε ένα μικρό κείμενο, είπαν “δυο λόγια” από τον χαρακτήρα, τις πλάκες, τη ζωή τους στο σχολείο.

Ακολούθησε η ροή της εκδήλωσης, με μουσικά διαλείμματα με τραγούδια….

όπου οι μαθητές μας καταχειροκροτήθηκαν.

Όταν ολοκληρώθηκε η γιορτή, η βραδιά έκλεισε με χορούς…

…όπου όλοι μαζί χαρέψαμε μικροί – μεγάλοι.

Και κάπως έτσι η τριακοστή τέταρτη αποφοίτηση, περνάει στην ιστορία. Εμείς συνεχίζουμε μετά την ανάπαυλα του καλοκαιριού, όπου θα ανασυγκροτηθούμε και όπως λέμε, έχουμε ραντεβού τον Σεπτέμβρη με τους καινούργιος τελειόφοιτους και μελλοντικούς απόφοιτους του 2025-26.

Είναι 2025 και η φετεινή χρονιά τελείωσε με επιτυχίες με χορούς και με τραγούδια, όπως έπρεπε άλλωστε.