Μια μέρα μοναδική σήμερα στη Σχολή μας. Με επτά “τραπέζια”, γεμάτα αποφοίτους να μιλάνε με τους σημερινούς μαθητές μας και τους γονείς τους. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Ο σύλλογος αποφοίτων πρότεινε στην κ Καρατζά, – υπεύθυνη ΣΕΠ της Σχολής μας – να οργανώσουν ένα πανόραμα επαγγελμάτων. Σε απλά Ελληνικά, να οργανωθούν “πάνελ” χωρισμένα σε επαγγελματικές ομάδες, και στελεχωμένα από απόφοιτους κυρίως, προκειμένου να μιλήσουν στους μαθητές μας. Ειδικότερα θα είχανε χρόνο για μια εισήγηση όπου θα παρουσίαζαν την πορεία τους στον επαγγελματικό χώρο, και στη συνέχεια θα είχανε συζήτηση με το κοινό με βάση τις ερωτήσεις τους.

Λεπτομέρειες για την εκδήλωση με το πρόγραμμα και τα βιογραφικά των ομιλητών ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ. Εγώ θα σταθώ στη μεγάλη χαρά με την οποία δέχτηκα τους παλιούς μου μαθητές. Για να γίνω σαφής. Η επιτροπή “υποδοχής” ήταν η κ Τριανταφύλλου και εγώ, που είχαμε όλους τους απόφοιτους του Ελληνικού τομέα, μαθητές. Πολλά από τα παιδια είχαν να έρθουν στο σχολείο από τότε που είχαν πάρει απολυτήριο. Και όπως ομολόγησαν υπήρχε μια έντονη συγκίνηση. Το ίδιο και για εμάς όμως. Είναι εκείνη η γλυκιά αίσθηση, ότι βλέπεις φίλους που έχεις να δεις πολύ καιρό, και είναι “σαν να μη πέρασε μια μέρα.” Τώρα το άν εγώ θυμόμουν κάποιες κοπελιές να κάθονται στο τελευταίο θρανίο και να μην σταματάνε να μιλάνε…λέμε τώρα, ή ένα νεαρό, να μη ξεκολλάει από το παράθυρο για να βλέπει μπάλα… λέμε πάλι που να φανταστώ ότι σήμερα θα είχα μπροστά μου μια ψυχολόγο, ή ένα ατζέντη ποδοσφαιριστών μετά από κάποια χρόνια (δεν λέμε πόσα μια και είναι ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο).

Θα συνεχίσω με φωτογραφίες από τα πάνελ με “υποτιτλισμό” τα ονόματα των συμμετεχόντων. Περισσότερο για να τα δείτε και να “ζηλέψετε”. Πριν από αυτό όμως μια φωτό που είναι όλη η ουσία της Ελληνογαλλικής Σχολής.

Ξεκινώντας από αριστερά, κ Τριανταφύλλου, κ Καρατζά, Αίμων Γαροφάλλου, πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων, ο γράφων, Παναγιώτης Αλισαβάκης Μέλος του ΔΣ αποφοίτων και Τεχνικός Η/Υ της Σχολής μας, Κάθονται η Έλενα Σουκάκου και ο Νίκος Κασκαβέλης. Φωτογραφίζει ο κ Μπίνος – καθηγητής πληροφορικής της Σχολής μας, και υπεύθυνος του κλαμπ φωτογραφίας της Σχολής. Και το αποτέλεσμα της φωτογράφισης…

Αρχικά είχαμε μια εισήγηση από την κα Μαρία Κουτσαύτη, Σύμβουλο Σταδιοδρομίας, και την κα Φωτεινή Φέβρη, HR Professional στο χολ στην ολομέλεια. Το θέμα βέβαια ήταν η επιλογή του επαγγέλματος μας.

Μετά είχαμε τα πάνελ στις αίθουσες….

Ξεκινάμε με την ομάδα των επιστημών υγείας με τον Κωνσταντίνο Ελευθερίου, τον Κωστή Παπαδόπουλο και την Μυρτώ Πούλου. Συντονίζει η κ Καραβιώτη, βιολόγος της Σχολής μας.

Η ομάδα των Οικονομικών, με τον Δημήτρη Σουσούδη, Χρήστο Γεωργίου, κ Αναγνώστου – Καθηγητής Οικονομικών της Σχολής μας και απόφοιτος που συντονίζει – Μανώλη Καφετζάκη και Παύλο Τοπίδη.

Η Ομάδα Επικοινωνίας, με την κ Τσακαρέστου, τον Κωστή Καπόπουλο, και τον Γιάννη Σουλιώτη. Συντονίζει ο κ Κουτσοκώστας, φιλόλογος της Σχολής μας.

Ακολουθεί η ομάδα της Νομικής με τον Νίκο Κασκαβέλη, Άννα Τσελεπή και Αμαρρυλίς Λογοθέτη. Όρθια η Αντιγόνη Κοτανίδη, μέλος του ΔΣ των αποφοίτων. Συντονίζει η κ Κώνστα – δεν φαίνεται – Φιλόλογος της Σχολής μας.

Η ομάδα της Ψυχολογίας με την Έλενα Σουκάκου, την κ Κορολή και την Νατάλια Χουλιάρα. Συντονίζει η κ Δούκα – δεν φαίνεται – Φιλόλογος της Σχολής μας.

Η Ομάδα της Πληροφορικής με τους Αλεξάνδρα Βιώνη, Χάρη Αλισαβάκη και Θοδωρή Κόλλια. Συντονίζει ο κ Μπίνος καθηγητής πληροφορικής της Σχολής μας.

Τέλος η ομάδα των “Μηχανικών” με την Χαρά Μαραντίδου και τον Γιάννη Λαγό. Ο τίτλος δόθηκε λόγω των σπουδών σε σχολές μηχανικών του ΕΜΠ. Γιατί στην πραγματικότητα και οι δύο κάνουν πολλά περισσότερα. Συντονίζει η κ Τζίμα – δεν φαίνεται – καθηγήτρια Φυσικής της Σχολής μας.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το Πανόραμα Επαγγελμάτων του 2026. Σκοπός και στόχος είναι να γίνει η αφετηρία για περισσότερες τέτοιες συναντήσεις με όσο το δυνατόν περισσότερη συμμετοχή αποφοίτων. Είναι χαρά μας να σας υποδεχόμαστε στο σχολείο και να σας βλέπουμε.

Είναι 2026 και το Πανόραμα Επαγγελμάτων μας έφερε φίλους από τα παλιά, γιαυτό και θα το ξανακάνουμε….

Ο Στέλιος είναι παλιός μας μαθητής και είναι πολίστας. Δηλαδή παίζει πόλο. Δηλαδή όχι απλά παίζει πόλο αλλά είναι στην Εθνική και μάλιστα από τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη.

Την Παρασκευή στον αγώνα με την Κροατία – για τους άσχετους με το πόλο σαν εμένα – διάβασα ότι είναι από τις μεγάλες δυνάμεις στο άθλημα – στο τελείωμα του χρόνου (10 δευτερόλεπτα πριν) βάζει ένα μοναδικό γκολ…

…κάνοντας το σκορ 11-9 κερδίζοντας τελικά την Κροατία. Όλο το γήπεδο χειροκρότησε την προσπάθειά του και το γκολ και φυσικά η Εθνική έκλεισε με νίκη τον αγώνα.

Αντιγράφοντας από τον Σύλλογο Ολυμπιονικών το βιογραφικό του :

Ο Στυλιανός “Στέλιος” Αργυρόπουλος – Κανακάκης (γεννημένος. 2 Αυγούστου 1996) είναι Έλληνας υδατοσφαίρισης, μέλος της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης ανδρών της Ελλάδας. Είναι μέλος της Εθνικής Ελλάδος που αγωνίζεται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017 στη Βουδαπέστη. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Εθνικό , έναν σύλλογο με μεγάλη παράδοση στην υδατοσφαίριση. Αναδείχθηκε ο καλύτερος πρωτάρης του ελληνικού πρωταθλήματος το 2015 και το 2016. Στη συνέχεια έπαιξε για τον Ολυμπιακό , με τον οποίο κέρδισε το 2017–18 LEN Champions League , 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος και 1 Κύπελλο Ελλάδος. Αυτήν τη στιγμή είναι παίκτης της Φερεσβάρος.

Φυσικά το γκολ έγινε αφορμή για σχόλια και συνεντεύξεις και αντιγράφω από το SPORT24 ένα μικρό απόσπασμα:

“Ήμουν και λίγο τυχερός. Κι όλα καλά. Άρεσε στον κόσμο, μας χρειαζόταν εκείνη τη στιγμή ένα γκολ. Και εντάξει, προχωράμε. 

Είναι δύσκολο, είναι αρκετά τεχνικό και δεν μπορείς να υπολογίσει ακριβώς πού θα πάει η μπάλα. Κι αυτό είναι κακό για τον αντίπαλο τερματοφύλακα, αλλά δεν είναι καλό ούτε για σένα, γιατί δεν μπορείς να το υπολογίσεις. Ναι το έχω ξαναβάλει αρκετές φορές, αυτό το γκολ”.

Αν θέλετε να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε ΕΔΩ. Στη συνέντευξη φαίνονται οι σκέψεις του Στέλιου απέναντι στην άμυνα των Κροατών και πως τελικά πήρε την απόφαση να δοκιμάσει. Τα υπόλοιπα τα είδαμε.

Η νίκη ήταν η πρώτη μετά από 13 συναντήσεις με την ομάδα της Κροατίας, κάτι που δείχνει την δύναμη και την δυναμική της ομάδας. Αν και δεν τα πολυκατάλαβα τα σχόλια, αυτό που κράτησα είναι ότι αυτή η νίκη είναι μια ανατροπή στην πορεία για το Ευρωπαϊκό και βάζει την Εθνική μας ομάδα σε πολύ καλύτερη θέση.

Εμείς τι άλλο να κάνουμε από το να είμαστε θεατές σε αυτή την πορεία και φυσικά να καμαρώνουμε για την πορεία όλης της ομάδας αλλά και του Στέλιου.

Είναι 2026 και ξεκινάμε δυναμικά και στο πόλο.

Ελάτε να σας δούμε και να περάσουμε καλά. Οι απόφοιτοί μας θα ξαναέρθουν στο σχολείο αλλά από την άλλη πλευρά. Όχι για να καθήσουν στα θρανία, αλλά για να γίνουν εισηγητές σε συζητήσεις με τους σημερινούς μας μαθητές και τους γονείς τους. Η εκδήλωση όμως είναι ανοικτή και αν θέλετε ελάτε να σας δούμε.

Θα πρέπει να δηλώσετε στην φόρμα ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΩ ότι θέλετε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση.

Είναι μια ευκαιρία να ξαναβρεθείτε και να τα πείτε και με τους συμμαθητές. Και στο τέλος πάμε και για καμιά μπύρα που λέμε, να μάθουμε και τα νέα σας.

Επειδή θα θέλετε να γνωρίζετε ποιοι μιλάνε και πότε ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ μαζί με ένα σύντομο βιογραφικό τους. Έτσι έχετε μια καλή ευκαιρία να βρεθείτε και να τα πείτε. Είναι το microsite της εκδήλωσης με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και το πρόγραμμα.

Λοιπόν κανονίστε το και σας περιμένουμε.

Είναι 2026 και ξεκινήσαμε δυναμικά για την καινούργια χρονιά.

ΥΓ Δεν ξέρω ακριβώς το πρόγραμμα και ποια θα είναι τα “τραπέζια” των ομιλητών και με ποιο αντικείμενο. Μόλις μάθω θα μάθετε. (Τα μάθατε… )

Στη Σχολή μας γίνανε πολλές εκδηλώσεις με αφορμή τα Χριστούγεννα. Έτσι είχαμε την μεγάλη γιορτή του Δημοτικού στο χολ της Σχολής μας.

Οι μικροί μας μαθητές γίορτασαν τα Χριστούγεννα με πολλά τραγούδια, σκέτς, και σίγουρα Χριστουγεννιάτικη διάθεση.

Αλλά δεν σταματήσαμε εκεί…

Τα ξωτικά και ο Άη Βασίλης, επισκέφτηκαν τις τάξεις…

…και μίλησαν με τους μικρούς μαθητές.

Οι μεγαλύτεροι μαθητές, είπαν τα κάλαντα στη διεύθυνση. Πολλές φωτογραφίες από τις γιορταστικές εκδηλώσεις στη σχολή μπορείτε να δείτε ΕΔΩ στο επίσημο site της Σχολής.

Αρκετοί καθηγητές, βρήκαμε την ευκαιρία να βρεθούμε εκτός σχολείου σε ένα Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, και να ευχηθούμε καλές γιορτές σε όλους. Λείπουν ο Γιώργος και ο Λεωνίδας που ήρθαν αργότερα, και ο γράφων που έβγαλε τη φωτό.

Και κάπως έτσι κλείσαμε για τα Χριστούγεννα.

Η ευχετήρια κάρτα της Σχολής μας. Στο σύνδεσμο φαίνεται και η κίνηση που έχει.

Καλά Χριστούγεννα, Ευτυχισμένη η καινούργια χρονιά, με υγεία, χαρά και ευτυχία, κοντά στους ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν

Είναι 2025 ακόμα. Η επόμενη εγγραφή θα λέει 2026 και μια καινούργια χρονιά θα έχει ξεκινήσει. Μέχρι τότε να περνάτε καλά.

Χθες έγινε το “κλείσιμο του πρώτου κύκλου του διαγωνισμού ” των εργαστηρίων των Φυσικών Επιστημών. Όλες οι ομάδες βραβεύτηκαν για την συμμετοχή τους και οι τρεις ομάδες που πρώτευσαν προχωράνε στον δεύτερο κύκλο του διαγωνισμού.

Και φυσικά είμασταν και εμείς εκεί.

Η Βάσω Κούτσικου – Κυριλή, ο Γιάννης Διαμαντίκος και ο Νικόλας Καραθανάσης μαζί με τους συναδέλφους κ Τζίμα, κ Γουρδομιχάλη και κ Μπουρλή συμμετείχαν στην εκδήλωση όπου τους δόθηκαν οι έπαινοι για την συμμετοχή στον διαγωνισμό.

Όλη η ομάδα μετά έβγαλαν “την κλασσική ομαδική” φωτογραφία.

Μια μοναδική εμπειρία με μια καταπληκτική ομάδα μαθητών, που μας αντιπροσώπευσε επάξια. Σίγουρα περάσαμε καλά. Γιαυτό το λόγο από τώρα δίνουμε ραντεβού κάπου στις αρχές του Δεκέμβρη το 2026 για τον καινούργιο διαγωνισμό.

Και πάλι μπράβο και συγχαρητήρια σε όλους.

Είναι 2025 – ακόμα για λίγο – και περνάμε καλά συμμετέχοντας σε διαγωνισμούς, με τους μαθητές μας.

Πραγματοποιήθηκε προχθές Πέμπτη 11 Δεκέμβρη στην Ελληνογαλλική Σχολή, η Ημέρα καριέρας. Η σχολή μας υποδέχτηκε γονείς, απόφοιτους της σχολής μας και φίλους που θα ήθελαν να μιλήσουν στους σημερινούς μας μαθητές για τα επαγγέλματά τους .

Οι μαθητές της Γ Γυμνασίου της Α και Β Λυκείου υποδέχτηκαν τους ομιλητές στις τάξεις τους, οι οποίοι μετά από μια μικρή εισαγωγή για την δουλειά τους δέχτηκαν ερωτήσεις από τους μαθητές.

Το τεράστιο παζλ των ομιλιών και των παρουσιάσεων, συντόνισε η κ Γρανέτα Καρατζά, (φιλόλογος της Σχολής μας με μεταπτυχιακές σπουδές στον Επαγγελματικό Προσανατολισμό). Μαζί της ήταν και η κ Κατερίνα Καραμπίνα (Φιλόλογος – Υποδιευθύντρια Λυκείου της Σχολής ) που μαζί με τον γράφοντα, φροντίσαμε για την διαθεσιμότητα των αιθουσών.

Οι ομιλητές αφηνοντας για λίγο την δουλειά τους και τις υποχρεώσεις τους, ήρθαν στο σχολείο μας και μιλησαν στους μαθητές μας όχι τόσο για τα τυπικά προσόντα τους επαγγέλματος τους, όσο για τα ουσιαστικά, αλλά και μικρά μυστικά της δουλειάς τους. Ο ενθουσιασμός από τους ομιλητές ήταν φανερός αλλά και η θετική διάθεση των μαθητών που με ερωτήσεις αλλά και ιδέες – μερικές φορές – έκαναν την συζήτηση πιο ενδιαφέρουσα.

Η εκδήλωση αποτελεί μια από τις κεντρικές εκδηλώσεις της Σχολής μας και υποστηρίζεται όπως κάθε χρόνο από το σύνολο των καθηγητών, οι οποίοι με την παρουσία τους φροντίζουν να διευκολύνουν όσο γίνεται περισσότερο τους ομιλητές. Όπως πάντα αναφέρω, την κρυφή δύναμη της Σχολής μας, τους μαθητές μας οι οποίοι σαςν εθελοντές είχαν αναλάβει τον χρόνο, τις ενημερώσεις και τις μετακινήσεις των ομιλητών. Όπως κάθε χρόνο η συμβολή τους ήταν καθοριστική.

Και φυσικά δεν τελειώσαμε…Το Σάββατο 31 Γενάρη θα γίνει το εκπαιδευτικό Πανόραμα. Θα είναι θεμαστικά πάνελ (τραπέζια) με κοινό μαθητές που ενδιαφέρονται για τις σπουδές των ομιλητών σε κάθε τραπέζι. Εδώ γίνεται προσπάθεια οι ομιλητές να είναι απόφοιτοι της Σχολής μας. Οπότε όσοι ενδιαφέρεστε και θα θέλατε να μιλήσετε, επικοινωνείστε με το σχολείο για περισσότερες πληροφορίες. Ο χρόνος είναι περιορισμένος (αν βάλουμε και τα Χριστούγεννα που έχουμε διακοπές).

Είναι 2025 και φροντίζουμε να δίνουμε στους μαθητές μας όλα τα δεδομένα, για να μπορέσουν να πάρουν σημαντικές αποφάσεις.

Με αφορμή την παγκόσμια μέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, φιλοξενήσαμε στη Σχολή μας την Πρέσβη της Γαλλίας στην Ελλάδα κυρία Laurence Auer, και την κυρία Diane Roeser, Γενική Πρόξενο της Γαλλίας στην Αθήνα.

Στη βιβλιοθήκη μας έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση πάνω στο θέμα της βίας κατά των γυναικών, στην οποία συμμετείχαν μαθητές της Β και Γ λυκείου Ελληνικού και Γαλλικού τομέα. Σκοπός της συνάντησης ήταν η ευαισθητοποίηση των νέων στα θέματα της βίας κατά των γυναικών και σε θέματα ισότητας των δύο φύλων.

Ακολούθησε μια πολύ εποικοδομητική συζήτηση ανάμεσα στους μαθητές, την Πρέσβη και την Γενική Πρόξενο και επισημάνθηκε ο ρόλος της εκπαίδευσης και του σχολείου στην μείωση της βίας όποιας μορφής, σε όποιον συνάνθρωπό μας.

Είναι 2025 και το σχολείο μας προωθεί και έμπρακτα υποστηρίζει τον σεβασμό, την ισότητα και την ασφάλεια για όλους τόσο μέσα στην μαθητική κοινότητα όσο και αύριο στην κοινωνία.

ΥΓ : Το κείμενο και το φωτογραφικό υλικό προέρχεται από την επίσημη ιστεσελίδα της Σχολής όπου μπορείτε να ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ μαζί με περισσότερο φωτογραφικό υλικό.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο 42ος Αυθεντικός Μαραθώνιος σήμερα. Είπαμε φέτος να πάμε εθελοντές, κάπως πιο οργανωμένα. Δηλωθήκαμε, δώδεκα μαθητές και εγώ και δώσαμε ραντεβού στις 9.00 το πρωί, ώρα εκκίνησης του Μαραθώνιου στον Τύμβο, εμείς στήναμε τραπέζια (θα καταλάβετε σε λίγο).

Εγώ ξεκίνησα “μετά φόβου Θεού” από το σπίτι μου γύρω στις 8.15 για μια διαδρομή 20-25 λεπτών για να φτάσω εγκαιρα. Φοβόμουν τις μονοδρομήσεις και τις παρακαμπτήριες αν και με σκούτερ, υπάρχει μια ευελιξία. Και φτάνω στη Μεσογείων. Η ομορφότερη Μεσογείων ever: ΑΔΕΙΑ, πιο άδεια δεν γίνεται. Μόνος μου, εντελώς. Σε όλη τη διαδρομή ΚΑΝΕΙΣ. Έπρεπε να βγάλω βίντεο αλλά δεν είχα τα μέσα. (ήθελα εν κινήσει βλέπετε, όχι σε στάση…) Και έτσι έφτασα σε είκοσι λεπτά. Παρκάρω δίπλα – κυριολεκτικά – και πάω στον χώρο συγκέντρωσης όπου στήναμε τραπέζια…

Η εγκατάσταση είχε απόλα : Εμάς με τα νερά, δίπλα γιατρούς με απινιδωτές και κρεβάτι για τις πρώτες βοήθειες (από ότι εξήγησε ο γιατρός, έχει ανηφόρα ερχόμενοι και ζορίζονται, αλλά εμείς είμαστε σε κατηφόρα, οπότε ξεφεύγουν και τα δίνουν όλα, και αν κάποιος έχει προδιάθεση, εκεί είναι οι κατάλληλες συνθήκες – ευτυχώς ο γιατρός δεν είχε δουλειά σήμερα). Δίπλα όμως που ήταν οι φυσιοθεραπευτές, είχαν πολύ δουλειά. Μια σχετικά μεγάλη ομάδα – καμιά δεκαριά – με τρία κρεβάτια, ξεκινούσαν από το απλό ψέκασμα στα πόδια και αν χρειαστεί λίγο μασάζ, μέχρι διατάσεις στο κρεβάτι – για τα πιο σοβαρά. Ένας δρομέας μετά από το αρχικό ψέκασμα, σαν να έπαθε τράβηγμα, δεν ξέρω του γύρισε το πόδι και έμεινε ακίνητος και έπεφτε. Με το ζόρι τον κρατήσαν όρθιο και τον ξαπλώσαν για να τον φροντίσουν. Κάποια στιγμή έφυγε – δεν τον είδα. Έναν άλλο τον είδα με την χρυσαφιά ισοθερμική κουβέρτα, τυλιγμένο μέχρι τον λαιμό και τους γιατρούς από πάνω του. Και αυτός σε κάποια φάση έφυγε. Ήρωες οι φυσιοθεραπευτές. Δίπλα ήταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ με τους αναβάτες σε ετοιμότητα και μετά πάλι νερά και ισοτονικά μπροστά. Νομίζω ότι από άποψη οργάνωσης ήταν άψογα. Όλα στην ώρα τους έτοιμα και τακτοποιημένα.

Και ξεκίνησε ο αγώνας και κάποια στιγμή εμφανίζεται ο πρώτος…

Μία ώρα και σαράντα λεπτά για τα πρώτα τριάντα χιλιόμετρα. 2Ω 20 λ 10 δ για το σύνολο ο Παναγιώτης Καραΐσκος. Μπράβο!!!

Ναι αλλά είχαμε και δικούς μας δρομείς…

Ο Πάνος ο Μπουρλής, ο Βιολόγος μας. Τι να πω. Σταθερότατος από την αρχή. Με ταχύτητα από 4,33 μέχρι 4,45 λεπτά ανα χιλιόμετρο από την αρχή μέχρι το τέλος. τερμάτισε σε 3Ω 14 λ 56δ. Τον περίμενα και ήμουν έτοιμος…νόμιζα. Μόλις άκουσα τα παιδιά να φωνάζουν και να χειροκροτάνε, λέω εδώ είμαι… και χράπ…

Νάτος…Άνεση… Αυτά παθαίνεις όταν βλέπεις τον Μαραθώνιο από το σκόπευτρο της μηχανής, Δεν έχεις την γενική εικόνα. Πάλι καλά που πρόλαβα. Άντε και του χρόνου (νομίζω ότι ήδη ήταν καλύτερος από πρόπερσι που τον είχα ξαναδει, ο χρόνος. Θα μας πει).

Δεν τελειώσαμε όμως…επόμενος ο Διονύσης ο Ντάσιος, παλιός μας μαθητής… Ξανά τα ίδια… τον περιμένω και ξαφνικά τον βλέπω να έρχεται κατά πάνω μου… πέφτει στην αγκαλιά μου… τον ακούω να λέει κάτι του τύπου έχω πεθάνει, δεν αντέχω… κάτι τέτοιο. Εν τω μεταξύ ήταν σαν να κρατούσα μια στήλη νερό…έλιωνε… Κουράγιο Διονύση του λέω… και με ένα χτύπημα στην πλάτη του λέω να συνεχίσει… και συνέχισε και τερμάτισε…3Ω 54λ 22δ. Δεν πρόλαβα να βγάλω φωτό. Και συνεχίζουμε

Με είχε πιάσει η μέση μου από την ορθοστασία και είχα πάει απέναντι στο πεζουλάκι να κάτσω, και ξαφνικά ακούω… Κύριε Αλισαβάκη, Καπόπουλος… και πέρασε ο Κωστής. Σηκώνω τη μηχανή και…

…νάτος. Τερμάτισε 3Ω 57λ 32δ τρία λεπτά πίσω από τον Διονύση.

Δεν μπόρεσα καθόλου να δω επίσης τον Μάνο τον Μίχα. Πάλι δεν τον πέτυχα. Πάντως τερμάτισε κάνοντας το 3 στα 3 με 5Ω 16λ 28δ. Πάμε για του χρόνου Μάνο.

Και πάμε στον τελευταίο της παρέας…Ντέιβιντ Καραχάλιος… Δεν τον είδα καθόλου. Τον παρακολουθούσα στην εφαρμογή, έφτασε στα 29,5 χλμ, λέω έρχεται. Και ξαφνικά εμφανίζεται μια ομάδα με σφυρίχτρες να κατηφορίζει προς το “τριάντα”. Λογικά κάπου εκεί ήταν και ο Ντέιβιντ. Παρά το γεγονός ότι είχα βγει μπροστά – δίπλα στον γιατρό, δεν τον είδα. Μετά τον είδα στο 31 χλμ να απομακρύνεται. Δεν πειράζει Ντέιβιντ, το κρατάμε για του χρόνου. Τερμάτισε 5Ω 55λ 49λ.

Ένα ατελείωτο ποτάμι…

Αυτά για τους δρομείς… Και πάμε στους εθελοντές. ήταν από τρία σχολεία και το δικό μας. Σύνολο περίπου εξήντα παιδιά. Ίσως ό,τι καλύτερο για τον αγώνα. Δεν σταματήσανε να τους φωνάζουνε μπράβο και να τους εμψυχώνουνε.

Ξεκινήσαμε χαλαρά και ήρεμα…

…και ανέβαινε συνέχεια…

Γελαστά, χαρούμενα πρόσωπα, να τους καλωσορίζουν και να τους προσφέρουν το τόσο πολύτιμο νερό.

Ήρθαν και οι φίλοι μας να βοηθήσουν…

( Η έκφραση του Γιάννου “είναι όλα τα λεφτά”… Ζούσαν κάθε στιγμή.

Κάποια στιγμή τα μπουκάλια στον δρόμο γίνανε πολλά και έπρεπε να μαζευτούν. Μας είπαν ότι δίνονται σε ιδρύματα που τα αξιοποιούν με ένα οικονομικό όφελος. Έτσι οι μαθητές μας άρχισαν να τα μαζεύουν γιατί υπήρχε κίνδυνος να τα πατήσει κάποιος δρομέας και να πέσει.

και κάνανε καλή δουλειά…

και μετά μοίραζαν νερά από την αριστερή πλευρά σε αυτούς πού ήταν συνήθως με καρότσια και δεν μπορούσαν να πλησιάσουν δεξιά για να πάρουν νερό, όπως η Σωτηρία.

Τι να πω…μόνο περηφάνεια και καμάρι. Μπράβο σε όλους τους εθελοντές και τους φίλους τους.

Ήταν μαζί μας και οι αυριανοί εθελοντές.

Κάπως έτσι ο 42ος Μαραθώνιος πέρασε στην ιστορία. Πάω πάνω από δέκα χρόνια στον Μαραθώνιο, αλλά αυτό που έζησα σήμερα, ήταν μοναδικό. Μια μοναδική εμπειρία, που σίγουρα αξίζει να επαναληφθεί.

Είναι 2025 και συμμετείχαμε στον 42ο Αυθεντικό Μαραθώνιο με τον δικό μας τρόπο…και θα το ξανακάνουμε.

Την Κυριακή 9 του Νοέμβρη γίνεται ο 42ος Αυθεντικός Μαραθώνιος. Και φυσικά θα είμαστε εκεί. Εσείς;

Για να γίνω πιο ξεκάθαρος. Κάθε χρόνο, εκεί κάπου κοντά στο σχολείο, στη Μεσογείων, αμέσως μετά την ανισόπεδη, στο ξεκίνημα της κατηφόρας όπως το λένε οι δρομείς, μαζευόμαστε να ενισχύσουμε να χειροκροτήσουμε και να εμψυχώσουμε τους δρομείς.

Ναι αλλά φέτος θα είναι διαφορετικά. Δηλαδή θα είμαστε εκεί αλλά οργανωμένα. Στον “σταθμό ανεφοδιασμού, με νερό αναψυκτικό, και υγειονομικό σταθμό”. Οι εθελοντές θα είναι μαθητές μας και “κατα τα ειοθώτα” θα είμαι και εγώ. Πάνοπλος με τη φωτογραφική μου μηχανή να απαθανατίσω το γεγονός αλλά και όλους εσάς.

Άρα, όσοι τρέχετε, στείλτε μου τον αριθμό συμμετοχής σας για να σας παρακολουθούμε από την εφαρμογή και να φωνάξουμε ακόμα δυνατότερα, όταν περνάτε. Όσοι δεν τρέχετε, φροντίστε να είστε εκεί μαζί μας για να φτιάξουμε μια ωραία κερκίδα και να ενισχύσουμε όλους όσους τρέχουν. Να αναζητήσουμε γνωστούς και φίλους για ένα μπράβο παραπάνω.

Μια ωραία ιδέα, για να σας δούμε και να περάσουμε παρέα το πρωινό του αυθεντικού Μαραθώνιου… (μόνο να μας κάνει καλό καιρό…) Λοιπόν;

Περιμένω τις συμμετοχές σας, είτε με φυσική παρουσία, είτε να μου στείλετε τον αριθμό συμμετοχής (και να μου πείτε αν θέλετε να κοινποιήσω ποιοι θα τρέξετε) για να σας αναζητήσουμε.

Που θα είμαστε; Μα φυσικά στο τριακοστό χιλιόμετρο, αμέσως μετά τον Σταυρό. Κουράγιο μόνο εικοσιδύο και κάτι ψιλά χιλιόμετρα θα μένουν μετά μέχρι τον τερματισμό και είναι κατηφόρα…

ΑΚΥΡΟ ΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

Μετά από ενημέρωση θα είμαστε στη Λεωφόρο Μαραθώνος 75 μπροστά στο FAST FOOD 24ΩΡΟ :

Είναι πριν την βύθιση στον ανισόπεδο κομβο του Σταυρού περίπου δύο χιλιόμετρα πριν το σχολείο, που είμασταν συνήθως. Οπότε κανονίστε να είστε εκεί.

Είναι 2025 και στηρίζουμε έμπρακτα των Αυθεντικό Μαραθώνιο.