Αφορμή ήταν ο πόλεμος την Ουκρανίας, όπου ο Γιάννης ήταν ανταποκριτής και μπορείτε να το ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.
Πέρασε ο καιρό και ο Γιάννης προχώρησε και η δουλειά του έγινε ευρύτερα γνωστή και αναγνωρίστηκε. Έτσι στις 23 Μαΐου βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Μπότση με το Βραβείο “ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ”. Διαβάζουμε σχετικά :
Το Βραβείο «ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ» που αφορά το Αστυνομικό, Δικαστικό και Ελεύθερο Ρεπορτάζ απονεμήθηκε στον Γιάννη Σουλιώτη, για την αντικειμενική και αυστηρή τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας κατά την κάλυψη του αστυνομικού ρεπορτάζ, στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και τον Ραδιοτηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΙ».
Η βράβευση έγινε στο Ζάππειο, παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας.
Αναλυτικά για την εκδήλωση και με πλούσιο φωτογραφικό υλικό (από όπου και η φωτογραφία) μπορείτε να δείτε στην iefhmerida στον σύνδεσμο.
Επίσης μπορείτε να δείτε το σχετικό βίντεο στον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ
Εμείς να δώσουμε τα συγχαρητήρια μας στον Γιάννη, να του ευχηθούμε να συνεχίσει να διακρίνεται στη δουλειά του και να συνεχίσει να μαζεύει διακρίσεις.
Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας αναγνωρίζονται στη δουλειά τους δίνοντας μια άλλη διάσταση σε αυτό που κάνουν.
Κάπως έτσι πριν δεκαπέντε χρόνια, το 2011, βρεθήκαμε με την Βάλια Κορόζη και τους μαθητές μας στην Θεσσαλονίκη στο συνέδριο του Ανατόλια. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέραμε τι ακριβώς να περιμένουμε. Μας φάνηκε ενδιαφέρον, μια και ήταν ίσως το μόνο -τοτε – μαθητικό συνέδριο επιστήμης και τεχνολογίας. Και ψάχναμε να βρούμε μια διέξοδο για “ανήσυχους” μαθητές, που είχαν ανάγκη να δημιουργήσουν, να κάνουν πραγματικότητα τις ιδέες τους και να τις περάσουν “έξω στο κόσμο”.
Πέρασε ο καιρός, χάσαμε κάποια συνέδρια λόγω κορωνοϊού, κάναμε κάποια διαδικτυακά (καμία σχέση δεν το συζητάμε), και μετά την επιστροφή “στην κανονικότητα” επανήλθαμε με καινούργια διάθεση, και όρεξη για το διαφορετικό και το καινούργιο.
Έτσι φέτος η ομάδα μας μάλλον ήταν από τις πολυπληθέστερες.
Πάνω από εξήντα μαθητές με συνοδούς καθηγητές την κ Καραβιώτη (ψυχή του συνεδρίου που έχει περάσει σε άλλο επίπεδο), το κ Μπουρλή την κ Σιάκκα, και τον κ Κουτσοκώστα βρέθηκαν το προηγούμενο τριήμερο στη Θεσσαλονίκη. Γυρνωντας είχαν στις βαλίτσες τους δυο βραβεία και το “χαμόγελο μέχρι τα αυτιά”. Ας τα πάρουμε με την σειρά
Με σκοπό την προώθηση των φυσικών επιστημών, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STE(A)M), το Κολλέγιο Ανατόλια διοργανώνει το Μαθητικό Συνέδριο Επιστήμης & Τεχνολογίας – ACSTAC (Anatolia College Science and Technology Annual Conference) στις εγκαταστάσεις του Κολλεγίου Ανατόλια στις 2, 3 και 4 Μαΐου 2025.
Το ACSTAC προσκαλεί μαθητές όλων των τάξεων Γυμνασίου και Λυκείου Γενικής Εκπαίδευσης της Ελλάδας και του εξωτερικού να αναπτύξουν δεξιότητες έρευνας, κριτικής σκέψης, συνεργασίας και επικοινωνίας, παρουσιάζοντας τις εργασίες τους ως πραγματικοί ερευνητές στο πλαίσιο ενός μαθητικού επιστημονικού συνεδρίου.
Κεντρικό άξονα του 11ου ACSTAC αποτελεί η σύνδεση του STEM με την κοινωνική υπευθυνότητα και τους 17 Παγκόσμιους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό θα διοργανωθούν εργαστήρια τόσο για μαθητές όσο και για εκπαιδευτικούς. (Λεπτομέρειες στον σύνδεσμο).
Από την αρχή του χρόνου η κ Καραβιώτη και ο κ Μπουρλής, ενημερώνουν τους μαθητές για το συνέδριο. Και οι δύο έχουν αναλάβει ένα πρώτο φίλτρο των εργασιών, είτε απορρίπτοντας (σπάνια) είτε κατευθύνοντας έτσι ώστε να γίνουν οι έργασίες καλύτερες και μέσα στο πνεύμα του συνεδρίου. Η κ Καραβιώτη είναι πλέον μέλος της οργανωτικής επιτροπής, αναλαμβάνοντας θέσεις προεδρείου σε συνεδρίες στο συνέδριο αλλά και έχοντας θέση κριτή εργασιών στην επιτροπή αξιολόγησης.
Όλος ο σύλλογος των καθηγητών στηρίζει την προσπάθεια των μαθητών, από θέματα παρουσίασης, και φιλολογικής επεξεργασίας των κειμένων (συνάδελφοι φιλόλογοι), θέματα ρομποτικής και αυτοματισμού (κ Καρατζάς καθηγητής Τεχνολογίας), θέματα Χημείας (από εμένα) Βιολογίας (από κ Καραβιώτη και κ Μπουρλή), Φυσικής ( κ Τζίμα , κ Αγριόδημα, κ Δάσκα). Όλοι είμαστε δίπλα προσπαθώντας να σκεφτούμε “έξω από το κουτί” και να καταλάβουμε τι θέλουν να πούν οι μαθητές μας.
Φέτος η ομάδα γύρισε με δυο βραβεία στις βαλίτσες της. Ας τα δούμε :
Το πρώτο είχε να κάνει με την ανακύκλωση και είναι ένας αυτόματος διαλογέας υλικού. Μοιράζει τα ανακυκλώσιμα υλικά σε κατηγορίες και έτσι η επεξεργασία τους είναι πιο εύκολη.
Το χαμόγελό τους μετά την βράβευση είναι “όλα τα λεφτά”, και η ικανοποίηση είναι φανερή. Η ομάδα αποτελείται από τους Κουτουμάνη, Χριστοδουλόπουλο και Καραθανάση, όλοι μαθητές της Α Λυκείου.
Από ότι μπορείτε να δείτε η συμμετοχή στο ACSTAC είναι ματακόμιση μια και τα μοντέλα και οι εργασίες είναι αρκετά ογκώδεις.
Το δεύτερο βραβείο είναι από Ευρωπαϊκή επιτροπή αξιολόγησης και αφορά την εργασία με τον ευρηματικό τίτλο “Pawsitivity”, που εμπεριέχει την θετικότητα, (έτσι ακούγεται) μαζί με τα “πέλματα” (PAWS) που υποδηλώνουν τα αδέσποτα. Το θέμα της είναι μια ταίστρα και ποτίστρα αδέσποτων η οποία όμως μόλις ανιχνεύσει παραβίαση η επικίνδυνη ουσία κλειδώνει προστατεύοντας τα αδέσποτα.
Η ομάδα μπροστά από την ταΐστρα. Η Μελίνα Γιαννακάκου, ο Παναγιώτης Βοσκάκης, η Ευθυμία Δημητριάδη, η Στέλλα Γεωργοπούλουν και η Σήλια Τσάκωνα (λείπει η Άννα Κανατούρη), η οποία όμως φαίνεται…
…εδώ στη βράβευση.
Το ACSTAC δεν είναι το βραβείο (εννοείται καλοδεχούμενο), είναι η πρόκληση, ο υγιής ανταγωνισμός, να δώσεις κάτι διαφορετικό και χρήσιμο. Το λέει άλλωστε και η Σήλια στην συνέντευξη που της πήραν. Αναφέρει ότι είχαν έρθει πέρυσι – σαν μαθητές της Α Λυκείου – και όταν είδαν τις εργασίες, είπαν ότι αποκλείεται να κάνουν κάτι τόσο καλό. να όμως που “πείσμωσαν” και επέστρεψαν σαν ομάδα της Β Λυκείου και παρουσίασαν μια εργασία άξια να βραβευθει. Ας ακούσουμε την Σήλια και την Ευθυμία.
Και έτσι το 11ο Συνέδριο του ACSTAC πέρασε στην ιστορία. Άφησε στους μαθητές μας πολυτιμες εμπειρίες, τους έβαλε να σκεφτούν διαφορετικά, να δημιουργήσουν, να προσφέρουν. Εμείς σε όλη αυτή την προσπάθεια είμαστε δίπλα. Παρακολουθούμε, συμπαραστεκόμαστε, δίνουμε, λύσεις όπου μπορούμε, δίνουμε ιδέες και βάζουμε προκλήσεις. Τέλος καμαρώνουμε και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε τους μαθητές μας να γυρνάνε ενθουσιασμένοι, χαρούμενοι και ικανοποιημένοι από την προσπάθεια και τον ανταγωνισμό.
Είναι 2025 και μέσα από τα συνέδρια, δίνουμε διέξοδο στην σκέψη “έξω από το κουτί”, δημιουργούμε, προτείνουμε και δίνουμε λύσεις.
Η Σύλβια είναι απόφοιτος της Σχολής μας και είναι νοσηλεύτρια. Πριν τέσσερα χρόνια, έφυγε από τον Ευαγγελισμό και πήγε στην Αγγλία, όπου εντάχθηκε στο (NHS) Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου. Μέσα σε τέσσερα χρόνια χαρακτηρίστηκε η νοσηλεύτρια της χρονιάς για το Εθνικό Σύστημα της Αγγλίας
Για να το σκεφτούμε λίγο. Οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες είναι πάντα στην πρώτη γραμμή. Είναι αυτοί που φροντίζουν τον ασθενή ακολουθώντας τις οδηγίες του γιατρού, αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτοί που είναι δίπλα σε κάθε ασθενή σε κάθε ανάγκη.
Είναι σαφές ότι για να χαρακτηριστείς ο καλύτερος νοσηλευτής του Εθνικού Συστήματος Υγείας, αν μη τι άλλο, σημαίνει ότι αγαπάς την δουλειά σου. Την παρακολουθείς, ενημερώνεσαι και φυσικά είσαι πάντα έτοιμος/έτοιμη να αντιμετωπίσεις κάθε κατάσταση.
Εκτός από τον τίτλο, τι νομίζετε ότι έγινε;
Την κάλεσε ο Βρετνός πρωθυπουργός στο 10 της Downing Street στην πρωθυπουργική κατοικία δηλαδή, για να την γνωρίσει, να την τιμήσει και να την ακούσει. Για να του μεταφέρει την καθημερινότητά της, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Κάποιοι μπορεί να πουν : καλά… επικοινωνιακό κόλπο. Ωραία ας είναι και έτσι. Η δημοσιότητα που πήρε και το γεγονός ότι μετέφερε άμεσα την εμπειρία της στον Πρωθυπουργό της Αγγλίας, μόνο θετικά αποτελέσματα θα μπορούσε να έχει.
Προσέξτε τα “ποδόμακτρα” σην είσοδο της Πρωθυπουργική κατοικίας…(να μαθαίνουμε και καμία καινούργια λέξη…)
Και αυτό έγινε. Βρέθηκε στο ίδιο τραπέζι, συζητήσανε και τα είπανε.
και φυσικά πήρε διαστάσεις στον Βρεττανικό τύπο.
Από ότι φαίνεται στην ιστοσελίδα του BBC του “τα είπε”. Μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ όλο το άρθρο σχετικά με την επίσκεψη. Μπορείτε να διαβάσετε και το σχετικό άρθρο στον OBSERVER.
Το είδαν και στην Ελλάδα και η Σύλβια μίλησε στη σειρα PRIME της ΕΡΤ στις 16 Σεπτεμβρίου (δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω όλο το βίντεο και τον σχετικό σύνδεσμο). Βρήκα όμως στο Τικ Τοκ ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από αυτή την συνέντευξη.
Η Σύλβια Μάρκο, η νοσηλεύτρια της χρονιάς στο βρετανικό σύστημα υγείας, μίλησε στην εκπομπή PRIME του @ertnews 🔍Πριν 4 χρόνια δούλευε στα επείγοντα του Ευαγγελισμού και πήρε μια γενναία απόφασιση. 🔍Μετακόμισε στην Βρετανία, κυνήγησε το όνειρό της και το πέτυχε. 🔍Παραδέχεται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει αξιοκρατία.
Έχετε ποτέ την αίσθηση ότι ένα λευκό χαρτί σας προκαλεί να γράψετε τις σκέψεις σας; Έχετε ποτέ αισθανθεί την ανάγκη να καταγράψετε κάτι άλλο εκτός από την λίστα για ψώνια; Θέλετε ποτέ να περιγράψετε τα συναισθήματά σας, με κάποιο τρόπο που να μπορέσουν να τα καταλάβουν όλοι;
Η καθημερινότητά μας δυστυχώς μας έχει “επιβάλει” την συνοπτική ομιλία, την συντομογραφία και την έκφραση μας με τις ελάχιστες δυνατόν λέξεις.
Η Αγάπη όμως έχει απαντήσει “ΝΑΙ” και στα τρία αρχικά ερωτήματα. Έτσι πέρυσι που δεν μπορέσαμε να κάνουμε “ζωντανά” τη μουσική βραδιά, βρήκε ένα λευκό χαρτί και έγραψε. Έγραψε τις σκέψεις της, τα συναισθήματα της, αυτό που “της ερχότανε”. Γιατί γιατί ήταν αυτή και το χαρτί. Εκείνες τις στιγμές δεν υπήρχε κανείς άλλος. Και μας έδωσε το παρακάτω ποίημα:
Πήρε τον τίτλο της μουσικής βραδιάς και άφησε τις λέξεις στο χαρτί. Και μετά το έστειλε στον διαγωνισμό ποίησης του Περιοδικού ΚΕΦΑΛΟΣ. Γιατί; Γιατί έτσι. Δεν ήθελα να κρατήσει αυτές τις σκέψεις για τον εαυτό της, ήθελε να τις μοιραστεί με άλλους. Και η επιτροπή αποφάσισε…
Και φυσικά το χαρήκαμε όλοι και πάνω από όλους η Αγάπη. Από ότι συζητήσαμε ο στόχος δεν είναι τα βραβεία αλλά η έκφραση. Και δεν μπόρεσα παρά να θυμηθώ τα ημερολόγια του καιρού μου, που γίνανε blog, τις ιστορίες που διαβάζαμε που γίνανε βίντεο. Είμαι πολύ χαρούμενος που μια μαθήτρια έχει ξεπεράσει τα ψηφιακά μέσα επικοινωνίας και χρησιμοποιεί χαρτί και μολύβι για να εκφραστεί.
Εμείς να πούμε συγχαρητήρια στην Αγάπη, να της ευχηθούμε να συνεχίσει να γράφει και να μοιράζεται τα κείμενά της με όλο τον κόσμο.
Είναι 2022 και οι μαθητές μας εκφράζουν τα συναισθήματά τους.
Ο Φαίδων Νούσης, απόφοιτος της Σχολής μας συμμετέχει στην ομάδα Prom Racing NTUA FSAE. Είναι η ομάδα των φοιτητών του ΕΜΠ που δημιούργησαν ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο και συμμετείχαν στον διεθνή διαγωνισμό των Πανεπιστημίων παίρνοντας την 5η θέση.
Η ομάδα μετά τη βράβευση.
Ακολουθεί η περιγραφή του διαγωνισμού από την κ Χαραμή, μητέρα του Φαίδονα, όπως τη βίωσε αλλά με πολλές εντυπωσιακές λεπτομέρειες. Δεν την πειράζω για να μη χάσει το ύφος της.
Είπα να μην σας πρήξω άλλο με τη συμμετοχή της ομάδας Prom Racing NTUA FSAE Team του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στους 4 αγώνες που θα συμμετείχαν φέτος στην Ευρώπη συναγωνιζομενοι με τις καλύτερες ομάδες από αντίστοιχα Πολυτεχνεία. Στο ξεκίνημα σας είχα υποσχεθεί ένα θερμό αγωνιστικά καλοκαίρι. Η πραγματικότητα ήρθε να με επιβεβαιώσει με το χειρότερο τρόπο: το καλοκαίρι αποδείχτηκε για άλλους λόγους ακόμα πιο θερμό… Όταν καίγεται η μισή Εύβοια, η Αττική, η Πελοπόνησσος, η ζωή μας ολόκληρη, το να χαίρεσαι δημόσια με τη χαρά του παιδιού σου που χάρη στην παρουσίαση του ήρθε το ΕΜΠ στην τρίτη θέση στο αγώνισμα “cost and manufacturing” ή συνολικά στην 8η ανάμεσα στις 38 ομάδες που συμμετείχαν στην Ουγγαρία, μοιάζει σαν να ζεις σε ένα παράλληλο σύμπαν…Κι έτσι δεν έγραψα τίποτα. Ούτε όταν στους τελευταίους και πιο απαιτητικους αγώνες στη Γερμανία ήρθε το ΕΜΠ με το πρωτοεμφανιζομενο ηλεκτρικό αυτοκίνητο του στην 5η θέση στο στατικό αγώνισμα του engineering, έγραψα κάτι. Όμως μόλις χθες τελείωσαν οι αγώνες στη Γερμανία. Για πρώτη φορά με τις μισές ομάδες απ’ ότι συνήθως και βέβαια με αυστηρά συμμετοχή μόνον 9 ατόμων από κάθε ομάδα λόγω covid-19. Συμμετείχαν και εδώ 38 ομάδες. Το enfant gaté του μηχανοκίνητου Πολυτεχνικού φοιτητικού κοινού του κόσμου. Κι αυτές οι 38 ομάδες μετά από σκληρή διαλογή ανάμεσα σε τουλάχιστον 300 που είχαν υποβάλει υποψηφιότητα. Για να μην τα πολυλογώ: Τελική κατάταξη, στις 10 πρώτες θέσεις οι 9 αμιγώς Γερμανικές ομάδες. Εκτός από… κάτι γραφικούς τύπους κάπου από τον νότια άκρη της Ευρώπης, που εμφανίστηκαν δίχως 6αξονικό φορτηγό αγώνων, που κοιμόντουσαν σε αντίσκηνα, που έτρωγαν νυχθημερόν σάντουιτς γιατί τα λεφτά τους ήταν μετρημένα, και… Ω του θαύματος, με ένα ηλεκτροκίνητο κατσαριδάκι που είχε μόνο μια μηχανή και όχι τέσσερις, δίχως επανάκτηση ηλεκτρικής ενέργειας (γιατί δεν προλάβαιναν να αναπτύξουν κάτι τέτοιο), που έρχονται 5οι στην τελική κατάταξη! Ακούσαμε τον παρουσιαστή των αγώνων να μιλά για ένα θαύμα! Να λέει πως συμφωνα με τους ελεγκτές των αγώνων, το πρωτοεμφανιζόμενο Ελληνικό αυτοκίνητο είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ σε θέματα design…Τον ακούσαμε να παίρνει τη μοναδικη συνέντευξη από την Ελληνική ομάδα και να ρωτά πως πετύχανε αυτό το αποτέλεσμα. “Με πολλή δουλειά” απάντησε κάποιος Έλληνας φοιτητής. Θα προσθέσω και με πολύ πείσμα. Και με πολύ ενθουσιασμό. Και με πολύ τσαγανό. Και με πολλές θυσίες. Όταν αφήνεις πίσω σου Πολυτεχνεία όπως αυτό της Ζυρίχης, της Βιέννης, του Ντελφτ, της Στουτγάρδης, του Βερολίνου κλπ δικαιολογημένα να πετάς στα σύννεφα από τη χαρά σου!Ξέρω πως η περιρρέουσα κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή και ίσως να σας έχω κουράσει ως κουκουβάγια που μιλά για το κουκουβαγάκι της, όμως είναι η τελευταία φορά. Κι αυτό γιατί όπως λέει το κουκουβαγάκι: Όλα τα ωραία κάποτε έχουν ένα τέλος. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως πλέον είμαι μητέρα ενός συνταξιούχου: Ο Φαίδων, ως chief engineer, μόλις αφυπηρέτησε από την ομάδα ηλεκτρικού μηχανοκίνητου αθλητισμού του ΕΜΠ!
Είναι φανερό ότι ο ανταγωνισμός ήταν πολύ μεγάλος αλλά το πείσμα μαζί με το φιλότιμο έδωσαν τα εντυπωσιακά αυτά αποτελέσματα.
Το ηλεκτρικό αυτοκίνητο της ομάδας.
Ο ενθουσιασμός μεγάλος
και οι συγκινήσεις έντονες.
Στον αγώνα.
Συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα. Μακάρι να έχουν πάντα επιτυχίες και να μας δείχνουν έμπρακτα μια άλλη Ελλάδα, που κοιτάζει μπροστά και αγωνίζεται.
Μας αρέσουν οι διαγωνισμοί και δεν το έχουμε κρύψει. Έτσι τον Απρίλιο συμμετείχαμε στον 1ο Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό Ιστορίας της Ευρώπης και του Κόσμου. Αντιγράφουμε από το αντίστοιχο άρθρο στην επίσημη ιστοσελίδα στο facebook της Σχολής.
Το Σάββατο 13 Απριλίου 2019 πραγματοποιήθηκε στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού ο 1ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Ιστορίας της Ευρώπης και του Κόσμου – 20ος αιώνας.
Από το σχολείο μας συμμετείχαν περίπου 15 μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου και 3 μαθητές της Β΄ Γυμνασίου υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση των καθηγητριών τους Ειρήνης Αντωνοπούλου (Γ1,Γ3) Μαριλένας Παπαδοπούλου (Β1) και Νέλλης Παπαθανασίου (Γ2). Όλα τα παιδιά παρακολούθησαν με προσήλωση τα εντατικότατα μαθήματα Ιστορίας, για την κάλυψη της ύλης. Η επένδυσή τους στο μάθημα ήταν εκτός από απρόβλεπτα συγκινητική και ιδιαίτερα παραγωγική. Αυτό ήταν για εμάς, το απόλυτο κέρδος του διαγωνισμού και θεωρούμε όλους νικητές.
Περισσότερα στο άρθρο στην επίσημη σελίδα της Σχολής
Η Άντρια Ψωμά, Απόφοιτος της Σχολής μας ασχολείται εδώ και πολλά χρόνια με τον μοτο-τουρισμό. Πρόσφατα έγινε πρόεδρος της Woman International Motorcycle Association World.
Στον σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε στο σχετικό άρθρο για αυτή τη διάκριση της Άντρια και και τη σημασία αυτής της διάκρισης.
