Ετικέτα: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ο Γιάννης σπούδασε στο Φυσικό του ΕΚΠΑ, και αποφοίτησε από την Σχολή Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Έχει σπουδάσει Αγιογραφία, κοντά στον Δημοσθένη Αβραμίδη. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές αλλά έχει και ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής.

Μπορείτε να δείτε την δήλωση του Γιάννη για την δουλειά του : Δημιουργώ εικόνες λόγω της δύναμής τους να εκφράζουν συναισθήματα και ιδέες. Με συναρπάζει η ικανότητά τους να εξερευνούν πτυχές της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης καθώς και να αναπαριστούν τις πολυπλοκοτητες του φυσικού κόσμου.Μα πάνω απ’ όλα με συνεπαίρνει η σαγηνευτική δύναμη που έχουν οι εικόνες. Η προθυμία της ζωγραφικής και του σχεδίου να μεταμορφωθούν, τόσο σε φως όσο και σε ύλη, είναι αυτό που αναζητώ προκειμένου να δημιουργήσω μια βαθύτερη σύνδεση μεταξύ των εικόνων που φτιάχνω και των αναμνήσεων και των συναισθημάτων του κοινού. Η δημιουργία μιας εικόνας μοιάζει περισσότερο με τη δημιουργία μιας πόρτας διαμέσου της οποίας το κοινό εισέρχεται σε έναν παλιό αλλά ταυτόχρονα νέο τόπο, έναν τόπο ποιητικής ονειροπόλησης. (το πλήρες κείμενο στα αγγλικά μπορείτε να δείτε ΕΔΩ)

Δουλειά του Γιάννη μπορείτε να δειτε στο INSTAGRAM αλλά και στην ιστοσελίδα του.

Ενδεικτικά εμφανίζω κάποια έργα του Γιάννη, έτσι απλά όποια μου αρέσουν, περισσότερο για να σας “προκαλέσω/προσκαλέσω” να επισκεφτούμε την επόμενη έκθεση του.

Περισσότερα για τον Γιάννη μπορούμε να δούμε στο FACEBOOK αλλά και σε Ευρωπαϊκούς φορείς όπως το Ψηφιακό Αποθετήριο πολιτιστικής κληρονομιάς ECHO που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας εκφράζονται μέσα από τα έργα τους και μας προσκαλούν να τους ακολουθήσουμε

Η Έλενα Σουκάκου, απόφοιτος της Σχολής μας, αφού ολοκλήρωσε της Σπουδές της στην Φιλοσοφική του ΕΚΠΑ, (Φιλοσοφία – Παιδαγωγική -Ψυχολογία), έκανε το μεταπτυχιακό της στο Columbia, (Ειδική Αγωγή σε Προσχολική ηλικία – Early Childhood Special Education) και το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης . Ακολούθησε μεταδιδακτορικός τίτλος από Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.

Όπως λέει στο βιογραφικό της :

….Εν συνεχεία, εργάστηκε στο Λονδίνο ως Senior Lecturer, ερευνήτρια, και σύμβουλος εκπαιδευτικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Roehampton. Έχει εργαστεί για περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια στον τομέα της προσχολικής ένταξης και στην ειδική εκπαίδευση ως ερευνήτρια, εκπαιδευτικός ειδική παιδαγωγός, και σύμβουλος εκπαιδευτικής πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ελλάδα... (όλο το βιογραφικό της Έλενας μπορείτε ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ).

Τώρα διδάσκει στο ΕΚΠΑ στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα ειδικής αγωγής του ΤΕΑΠΗ (Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικια) και είναι μέλος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας που είναι γνωμοδοτικό όργανο της πολιτείας σχετικά με την εθνική στρατηγική για τα ατομα με αναπηρία.

Έχει γράψει πλήθος εργασιών που μπορείτε να τις δείτε ΕΔΩ

Είναι συγγραφέας του βιβλίου : “Προφίλ της Συμπεριληπτικής Τάξης”

Η Έλενα χαράζει τους δικούς της δρόμους στην ειδική αγωγή, και μέσα από τις ομιλίες της και μέσα από προγράμματα, όπως το “Συμπερίληψη για κάθε παιδί” του Δήμου Σπετσών, έχει βοηθήσει πολύ κόσμο.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας φωτίζουν νέους δρόμους στην ειδική αγωγή.

Μέσα στα πλαίσια του 3ου Φεστιβάλ Λατρευτικής Μουσικής, η Λένια μας προσκαλεί σε δύο συναυλίες.

Ειδικότερα για αύριο Κυριακή των Βαΐων, έχουμε το : Μεσσιάν, Κουαρτέτο για το τέλος του χρόνου, στο ΙΔΡΥΜΑ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΙ ΕΛΙΖΑΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ.

Αντιγράφω από την Ιστοσελίδα του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, σχετικα΄με την εκδήλωση :

Το Κουαρτέτο για το τέλος του χρόνου του Ολιβιέ Μεσσιάν γράφτηκε και πρωτοπαίχτηκε από τον συνθέτη και τρεις συγκρατούμενούς του μέσα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Stalag VIII-A του Γκέρλιτς. Το έργο αποτελεί έναν ύμνο στην αντοχή και την ελπίδα, ταυτόχρονα μεταφυσικό όραμα (ο τίτλος παραπέμπει στην Αποκάλυψη του Ιωάννη και τη φράση «Χρόνος ουκέτι έσται») και ένα από τα έργα-σταθμούς του μουσικού μοντερνισμού.

Η μοναδική αυτή συναυλία συνδυάζει αντιστικτικά τη μουσική δημιουργία του Μεσσιάν με την απαγγελία κείμενων του συνθέτη σε επιμέλεια της Λένιας Ζαφειροπούλου, καθώς και χωρίων από την Αποκάλυψη του Ιωάννη σε απόδοση του Ορφέα Απέργη. Μια αισθησιακή και συνάμα πνευματική εμπειρία που αναδεικνύει τόσο τη διαχρονικότητα του αριστουργήματος του Μεσσιάν όσο και την ανθρώπινη δύναμη μέσα από τη μουσική και τον λόγο.

Λεπτομέρειες για την εκδήλωση όπως και την “ταυτότητα της” όπως λέω ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.

Η δεύτερη συναυλία είναι για τη Δευτέρα 14 του Απρίλη στο Ωδείο Αθηνών : Σκέψεις για το Θείο Πάθος – Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών.

Αντιγράφω από το αντίστοιχο δελτίο τύπου του Ωδείου Αθηνών :

Οι μέρες που προηγούνται της μεγάλης γιορτής της Χριστιανοσύνης είναι για πολλούς μέρες περισυλλογής και αναστοχασμού. Η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών συμμετέχει στο κλίμα των ημερών με μια συναυλία εμπνευσμένη από την θρησκευτική πίστη του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Στο πρώτο μέρος θα ακούσουμε έργα ενός συνθέτη που έχει ταυτιστεί σε μεγάλο βαθμό με την θρησκευτική μουσική σε διάφορες μορφές, του J.S. Bach. Το Πρελούδιο-κοράλ για εκκλησιαστικό όργανο “O Mensch, beweine deine Sünde gross” (BWV 622), διασκευασμένο για ορχήστρα εγχόρδων από τον Max Reger θα ανοίξει το πρόγραμμα για να δώσει τη σκυτάλη στο κοντσέρτο για πιάνο σε ρε ελάσσονα (BWV 1952) με σολίστ την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου.

Λεπτομερειες για την εκδήλωση ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.

Δύο προτάσεις για τις μέρες που αξίζει να αξιοποιήσετε.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας είναι ήδη στο πνεύμα των γιορτών.

Ξεκινάει αύριο η εβδομάδα συμπεριληπτικού Σχολείου που οργανώνει για τρίτη χρονιά η Σχολή μας. Ξεκίνησε σας ιδέα, έγιναν πολλές διάσπαρτες στον σχολικό χρόνο δράσεις και εκδηλώσεις αλλά τα τελυταία τρία χρόνια, όλες οι δράσεις έχουν συγκεντρωθεί πλέον σε μια εβδομάδα, όπου συμμετέχει όλο το σχολείο και έχει δράσεις και δραστηριότητες για όλους τους μαθητές, από τους μικρότερους μέχρι τους μεγαλύτερους.

Αντιγράφω από το σχετικό δελτίο τύπου : (Στην επίσημη ιστοσελίδα της Σχολής – Ακολουθούν σύνδεσμοι)

H Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά διοργανώνει, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων (ΣΓΚ) του Ελληνικού Τμήματος, την Εβδομάδα Συμπεριληπτικού Σχολείου, η οποία θα πραγματοποιηθεί από την 7η έως την 11η Απριλίου 2025.

Ένα σχολείο χωρίς αποκλεισμούς, το συμπεριληπτικό σχολείο, είναι μια εκπαιδευτική κοινότητα που σχεδιάζεται για να λαμβάνει υπόψη την ποικιλομορφία των μαθητών, έτσι ώστε όλοι να επωφελούνται από το δικαίωμά τους στην ποιοτική σχολική εκπαίδευση.

Η Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά εργάζεται συστηματικά από το 2023 για να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη ενός πραγματικά συμπεριληπτικού σχολείου.

Φέτος, το 2025, όλο το έτος θα δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών μας πάνω στη διαχείριση διαφορετικών μαθησιακών προφίλ και στην αποτελεσματική διαχείριση της συμπεριληπτικής τάξης.

(Όλο το δελτίο τύπου ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ)

Όλη την εβδομάδα θα έχουμε πλήθος εκδηλώσεων, όπως έχω ήδη πει. Για να καταλάβετε τι εννοώ σας δείχνω ένα στιγμιότυπο από το πρόγραμμα των δράσεων :

Αν θέλετε να δείτε όλο το πρόγραμμα χρησιμοποείστε ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ

Έτσι όλη την εβδομάδα, όλοι, μικροί – μεγάλοι, θα πάρουμε μέρος θα παρακολουθήσουμε, θα συζητήσουμε μέσα από όλες τις δράσεις για να μπορέσουμε να μην αφήσουμε κανέναν μαθητή “απ’έξω”. Γιατί άλλωστε αυτό σημαίνει εκπαιδευση και εκπαιδευτικός.

Είναι 2025 και παρακολουθούμε και επιμορφωνόμαστε για να γίνουμε καλύτεροι και να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο κόσμο.

Μας προσκαλεί στην τελευταία της δουλειά με τίτλο Horse me στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση. Αντιγράφω από άρθρο της “Culture Now που μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη ΕΔΩ

Χορός, εικαστική τέχνη και μουσική συνυφαίνονται σε μια παράσταση με επίκεντρο το άλογο. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα παρεξηγημένου ερωτισμού, ανατρέπονται οι σχέσεις εξουσίας μεταξύ σωμάτων που καβαλούν και καβαλικεύονται, επαναπροσδιορίζοντας τα όρια της απόλαυσης και της υποταγής.

Χλιμιντρίσματα, καλπασμοί, πτώσεις, σαδιστικοί δεσμοί, βασανισμός, λατρεία. Το άλογο στέκει ως σύμβολο κοινωνικού στάτους, ομορφιάς και ελευθερίας, αλλά και ως πρότυπο εξημέρωσης και «αφομοίωσής» του από τον άνθρωπο. Το “Horse Me” είναι το αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής συνεργασίας της χορογράφου Σοφίας Μαυραγάνη και της εικαστικού Τζάνις Ράφα. Ο σαρκαστικός, πολιτικός κόσμος της χορογράφου ενώνεται με το πολυδιάστατο και ζωώδες σύμπαν της εικαστικού.

Είναι προϊόν συνεργασίας της Σοφίας με την εικαστικό Τζανις Ραφα.

Ένα σύντομο βιογραφικό της Σοφίας :

Η Σοφία Μαυραγάνη είναι χορογράφος και σκηνοθέτις. Σπούδασε οργάνωση και διοίκηση επιχειρήσεων/marketing στo Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έπειτα χορογραφία/dance making στο ολλανδικό Πανεπιστήμιο Τεχνών ArtEZ του Άρνεμ (ΒΑ in Dance Making). Δουλεύοντας ως χορογράφος, εκπαιδεύτρια και concept designer, γνωστή για τον κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα του έργου…

Να δώσω και την ταυτότητα της εκδήλωσης :

Όλες τις πληροφορίες για την εκδήλωση μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

Φροντίστε τις υποχρεώσεις σας, κρατείστε θέση και φροντίστε να είστε εκεί. Και φυσικά αναζητείστε την Σοφία και δώστε της χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας, μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε τις δημιουργίες τους.

Πραγματοποιήθηκε χθες η σχολική γιορτή για την 25η Μαρτίου. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος είχε κεντρικό θέμα, και το κεντρικό θέμα για αυτή τη γιορτή ήταν ο φιλελληνισμός.

Στην κατάμεστη αίθουσα, παρουσιάστηκε το ιστορικό κομμάτι της ημέρας, με ένα μοναδικό τρόπο, στα Ελληνικά και στα Γαλλικά, και δόθηκε έμφαση στο κίνημα του Φιλελληνισμού.

Οι μαθητές μας, μας μετέφεραν πίσω στο χρόνο και στο κλίμα της εποχής.

Αναφέρθηκαν τόσο στους Φιλέλληνες που ήρθαν και έδωσαν το παρόν, όσο και στους καλλιτέχνες που μέσα από τα έργα τους ευαισθητοποίησαν την Ευρώπη.

Με αφορμή την σφαγή της Χίου και τον αντίστοιχο έργο του Ντελακρουά που έγινε δύο χρόνια αργότερα (1822 και 1824 ο πίνακας)…

…έμαθε η Ευρώπη για τον αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία που δίνουν σε μια άκρη της Ευρώπης μια “χούφτα” Έλληνες, απέναντι σε μια αυτοκρατορία.

Ακολούθησε “Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου” επίσης του Ντελακρουά…

Η χορωδία με τα τραγούδια της έδωσε το κλίμα της ημέρας και η εκδήλωση συνεχίστηκε με τους μαθητές της Γ Λυκείου, που μας χάρισαν μοναδικούς παραδοσιακούς χορούς, όπως τον τσάμικο, τον αντικριστό, τον ικαριώτικο και έναν καταπλητικό πεντοζάλη. Δυστυχώς δεν μπορώ να ανεβάσω το βίντεο και είναι κάτι που θα πρέπει να το λύσω. Οπότε θα αρκεστείτε σε χαρακτηριστικες φωτογραφίες από το χορευτικό .

Το χορευτικό της Γ Λυκείου συνοδεύεται και από ένα έντονο συγκινησιακό φορτίο, μια και σηματοδοτεί την λήξη της σχολικής χρονιά για αυτούς τους μαθητές και την ολοκλήρωση των σπουδών τους στο Λύκειο. Κυρίως με τον Ικαριώτικο, όταν συνοδεύεται με την αποχώρηση των μαθητών από τη σκηνή, δείχνει ακριβώς αυτό το πράγμα. Δεν παίρνουν μέρος σε καμιά άλλη εκδήλωση, μετά από αυτήν.

Η φετινή μας γιορτή και η εκδήλωση έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο, τόσο από τη χορωδία, όσο και από τους παρευρισκόμενους.

Η γιορτή οργανώθηκε φέτος από την ομάδα των συναδέλφων των Γαλλικών, η οποία μας έδωσε αυτό το καταπληκτικό αποτέλεσμα. Φυσικά πάντα με την παρουσία της μουσικού μας κ Κούβακα και της γυμνάστριάς μας κ Τριανταφύλλου, πάντα “πίσω από την κολώνα” να παρακολουθεί και να εμψυχώνει τους μαθητές του χορευτικού. Πολλά μπράβο και συγχαρητήρια, σε παιδιά και καθηγητές

Κάπως έτσι γιορτάσαμε και για φέτος την 25η Μαρτίου.

Είναι 2025 και οι μαθητές μας μέσα από της επετειακές γιορτές, μαθαίνουν τις πτυχές της Ιστορίας μας.

Χθες βρέθηκα στην έκθεση του Στέφανου, στα εγκαίνεια στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη στο Κολωνάκι. Και φυσικά γινόταν χαμός.

Ίσα που κατάφερα να “ξεμοναχιάσω” δύο λεπτά τον Στέφανο και να του πω ότι θα περάσω κάποια άλλη μέρα να μπορέσω να τον δω, γιατί σήμερα ήταν “μια δύσκολη μέρα” και όλοι θέλανε να τον δούνε και να του μιλήσουν.

Φυσικά δεν παρέλειψα να αναζητήσω τον μπαμπά, Κυριάκο, και τη μαμά, Ρουμπίνα για μια καλησπέρα και ευχές, άνθρωποι της νιότης μου που βλεπόμαστε σπάνια αλλά κάθε φορά που τους βλέπω, έχω την αίσθηση ότι βρίσκομαι με δικούς μου ανθρώπους. Φυσικά ήταν και ο Δημήτρης εκεί.

Ανάμεσα στο πλήθος της έκθεσης “ξετρύπωσα” την Στεφανια, τον Αλέξανδρο και την Έλλη, παλιούς μου μαθητές, συμμαθητές του Στέφανου. Αφού τα είπαμε λίγο, μέσα στο μέτρο του δυνατού με τόσο κόσμο, είπα να βγω έξω.

Και βγαίνω έξω και οφείλω να ομολογήσω ότι είχα την ομορφότερη “έκπληξη”. Όχι ότι δεν το περίμενα, το περίμενα. Πάντα ο Στέφανος, είναι ένας καλός λόγος να βρεθούμε. Ήταν όλοι οι συμμαθητές του εκεί : η Μαίρη, η Τζούλη, η Έλια, η Τάνια, η Σοφία, η Μαργαρίτα, ο Φίλιππος, ο Δημήτρης, ο Αντώνης, ο Σταύρος, η Χρύσα, μερικοί “οικογενειακά”, άλλοι μόνοι τους. Ελπίζω να μην ξέχασα να αναφέρω κάποιον. (μου λέτε στα σχόλια, αν μου ξέφυγε κανείς).

Θα προσπαθήσω να περιγράψω τα συναισθήματά μου, αλλά πριν από αυτό, θα σας πω ένα παλιό περιστατικό…πριν πολλά χρονια. Με είχαν ρωτήσει τι σημαίνει πετυχημένος καθηγητής. Και είχα πει ότι : Όταν μετά από πολλά χρόνια δεις παλιούς σου μαθητές, να τρέξουν να σε χαιρετήσουν και να μην αλλάξουν πεζοδρόμιο. Εκεί έχεις πετύχει.

Βρέθηκα χθες λοιπόν περιτριγυρισμένος από όμορφους ανθρώπους, γελαστούς που θέλανε να μιλήσουμε, να μάθουν νέα μου και εγώ τα δικά τους. Τι ομορφότερο. Έλυσα και μερικά μυστήρια…Όπως πχ γιατί ο Αντώνης βρίσκεται συνέχεια σε όλο το κόσμο και σε περίεργα μέρη. Παντού όμως… (μη περιμένετε δεν αποκαλύπτω μυστικά). Τι δουλειά κάνει επιτέλους ο Φίλιππος στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. (…είπαμε, δεν λέμε). Ήταν όμορφα, πολύ όμορφα. Έτσι λοιπόν τα είπαμε, γελάσαμε, είπαμε και μερικά από τα μυστικά της εκδρομής μας στο Μεσολόγγι, (μετά από τριάντα χρόνια, ουπς μου ξέφυγε…, αίρεται το απόρρητο των πληροφοριών) και το διασκεδάσαμε.

Ήταν ένα υπέροχο απόγευμα και σας ευχαριστώ όλους. Εύχομαι να περάσατε τόσο καλά όσο και εγώ. Αν και από ότι κατάλαβα οι σχέσεις μεταξύ σας είναι δυνατές. Εγώ σας βλέπω μια στις τόσες που λένε, αλλά εσείς είστε κοντά. Και αυτό επίσης είναι πολυ σημαντικό. Και να μην το χάσετε (σταματάω…με έπιασε το καθηγητικό πάλι).

Είναι 2025, και οι παλιοί μας μαθητές βρίσκονται σε κάθε ευκαιρία, και περνάνε καλά.

Η Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, ηθοποιός απόφοιτος της Σχολής μας, μας καλεί στην παράσταση “Ήταν η κακιά η (Χ)ώρα”. Μια έκφραση που ακούμε πολύ συχνά όταν θέλουμε να πούμε ότι κάτι έγινε τυχαία, και δεν μπορούσαμε να το ελέγξουμε, απλά έτυχε. “Ήταν η κακιά η ώρα” λέμε.

Όπως διαβάζουμε από την παρουσίαση της παράστασης από το all4fun.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, η επιβατική αμαξοστοιχία Intercity 62 συγκρούεται μετωπικά με την εμπορική αμαξοστοιχία 63503, αφήνοντας πίσω της 57 νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

Δύο χρόνια μετά, με την ανάληψη ευθυνών να παραμένει σε εκκρεμότητα και τις οικογένειες να ζητούν δικαιοσύνη για τους αγαπημένους τους, μια ομάδα νέων ηθοποιών, ύστερα από πολύμηνη έρευνα συζητήσεων με συγγενείς των θυμάτων και επιζώντες, επιχειρεί να επικοινωνήσει τις σκέψεις και τα συναισθήματα εκείνων που έμειναν πίσω και να εξετάσει τα αναπάντητα ερωτήματα που γεννήθηκαν εκείνο το μοιραίο βράδυ.

Όλη την αναφορά μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ.

Μας λέει η Θαλασσινή, σε συνέντευξη που έδωσε ΅

Το «Ήταν η κακιά η (X)ώρα» είναι μια περίεργη συνθήκη αυτή που ήρθε με την παράσταση αυτή. Θα ήθελα να μην είχαμε λόγο να την κάνουμε. Αλλά έχουμε και θα την κάνουμε κι ευτυχώς με άξιους ανθρώπους και συντελεστές. Θα πρότεινα να την δουν οι θεατές για να μην ξεχάσουμε. Θα πρότεινα να την δουν για να συνεχίσει αυτή η ροή τέτοιων δράσεων μέχρι να έρθει μια δικαίωση.

Την συνέντευξη μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ.

Στην συνέντευξη αυτή μιλάει τόσο για την συγκεκριμένη παράσταση όσο και για τα σχέδια της για το μέλλον. Η παράσταση ξεκίνησε χθες 16 Μαρτίου και θα παρουσιαστεί για τέσσερις παραστάσεις ακόμα. Η ταυτότητα της παράστασης είναι παρακάτω :

Η πρεμιέρα της παράστασης θα πραγματοποιηθεί στις 16 Μαρτίου στο Θέατρο 104, στο Γκάζι κάθε Κυριακή και για 5 μόνο παραστάσεις.
Ώρα έναρξης 21:15

Η προπώληση θα πραγματοποιηθεί μέσω του more.gr από τις 27/2 και στο ταμείο του θεάτρου.
Link προπώλησης: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/itan-i-kakia-i-chora

Συντελεστές
Σύνθεση κειμένου – Δραματουργική επεξεργασία: Κέλλυ Παπαδοπούλου
Υπεύθυνος διεξαγωγής έρευνας: Νίκος Τσιαμασιώτης
Επιμέλεια κίνησης: Πάνος Τοψίδης
Σκηνικά: Έλλη Σπένδου
Σύμβουλος Σκηνογραφίας : Βασίλης Αποστολάτος
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Μουσική: Billie Kark
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Αντώνη & Πηνελόπη Μπουρλή
Επί σκηνής: Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Αιμιλία Κεφαλά, Περικλής Σιούντας, Ειρήνη Χαιρετάκη
Παραγωγή: Nuvole Α.Μ.Κ.Ε
Βασισμένο σε μαρτυρίες συγγενών θυμάτων και επιζώντων.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας ζούν στο σήμερα, και φροντίζουν να μη ξεχνάμε.

Ο Δημήτρης (Μίμης) Μπαχάρας, απόφοιτος της Σχολής μας μας προσκαλεί στην παρουσίαση του καινούργιου του βιβλίου.

Μια καλή πρόταση για τι 19 Μαρτίου, στι 7 το απόγευμα.

Ο Μίμης μας γράφει…(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Γιατί επαναστάτησαν οι κοτζαμπάσηδες; Τι ώθησε ανθρώπους, εκ των
οποίων οι περισσότεροι ακουμπούσαν τα εξήντα, να αφήσουν τη σι-
γουριά της προνομιακής τους θέσης για να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή
τους οδηγούμενοι στις μάχες; Είχαν άραγε μια ενιαία ταυτότητα, ήταν
ένα ενιαίο –κοινωνιολογικά, ανθρωπολογικά και πολιτικά– σώμα με
κοινές επιδιώξεις;
Στο βιβλίο αυτό εξετάζεται η πορεία ορισμένων άγνωστων στο ευρύ
κοινό προκρίτων της Πελοποννήσου τα τελευταία δέκα περίπου χρό-
νια πριν από την Επανάσταση (των Περρουκαίων, του Σωτήρη Χαρα-
λάμπη και του Αθανασίου Κανακάρη-Ρούφου), οι οποίοι συνεργάζο-
νταν στενά μεταξύ τους και γύρω από τους οποίους εκτυλίσσεται η
ιστορία πολλών γνωστότερων στο ευρύ κοινό οικογενειών, όπως οι
Δεληγιάννηδες, οι Λόντοι, οι Ζαΐμηδες κ.ά.

Μας ταξιδεύει στον χρόνο, και μας μεταφέρει σε εκείνες τις εποχές, που ωδήγησαν τελικά στην Ελληνική Επανάσταση. Μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες ΕΔΩ .

Όσοι βρεθείτε στην παρουσίαση μη ξεχάσετε να αναζητήσετε τον Μίμη και να του δώσετε χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας μας πάνε ταξίδι στον χρόνο μέσα από τα βιβλία τους.

Να πάμε να δούμε την έκθεσή του “50.000.000 τόνοι τοπίων”. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της Γκαλερί Ζουμπουλάκη, που φιλοξενεί την έκθεσή του :

Ο Στέφανος Ρόκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Από το 1995 έως το 2000 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Τ. Πατρασκίδη. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήριο του Γ. Μήλιου. Το 2002 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη χαρακτική από το Wimbledon School of Art του Λονδίνου, όπου φοίτησε με υποτροφία του ιδρύματος Προποντίς. Από το 2005 έως το 2007 ήταν υπότροφος του ΙΚΥ για την εκτέλεση καλλιτεχνικού έργου. Το 2010 παρουσίασε το μουσικό/εικαστικό project “Horror & Romance.

Από ότι βλέπετε μάλλον είναι μικρό το βιογραφικό και θέλει ανανέωση, μια και σταματάει στο 2010.

Στο προφίλ του στο INSTAGRAM μπορείτε να δείτε τη δουλειά του Στέφανου αλλά και φωτογραφίες από την καθημερινότητά του.

Αντιγράφω από το δελτίο τύπου για την έκθεση :

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Στέφανου Ρόκου με τίτλο «50.000.000 τόνοι τοπίων», από τις 20 Μαρτίου έως τις 17 Απριλίου 2025. Θα παρουσιαστούν έργα μεικτής τεχνικής σε καμβά ή χαρτί, τρία γλυπτά και ένα animation.

Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Jim Sclavunos και ο Nick Cave ηχογράφησαν το μουσικό έργο “Landscape”, ως πρωτότυπο soundtrack για το Animation “50,000,000 Tons Of Landscape”, σε σκηνοθεσία/ιδέα/σχέδια του Στέφανου Ρόκου και animation mentoring/ editing/ post-production του Φωκίωνα Ξένου.

Στη σελίδα της εκδήλωσης αναφέρει ο Στέφανος :

«Στην καινούργια ενότητα των έργων μου οι 50.000.000 τόνοι τοπίων είναι ένας αφελής και λανθασμένος προσδιορισμός του όγκου, της έκτασης, του βάρους, της επιβλητικότητας και της δύναμης των τοπίων — κυρίως συγκριτικά με τις σύντομες ιστορίες των ανθρώπων, οι οποίες στέκουν άνισες μπροστά σε ένα τεράστιο βουνό ή έναν θορυβώδη ορμητικό καταρράκτη».

Πολλές αναφορές και σχόλια για την έκθεση μπορείτε να διαβάσετε στη ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΔΩ

Όσοι βρεθείτε στην έκθεση, αναζητείστε τον Στέφανο και δώστε του χαιρετίσματα.

Να δώσουμε και τις χρηστικές πληροφορίες για την έκθεση :

Διάρκεια έκθεσης: 20 Μαρτίου – 17 Απριλίου 2025
Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Πλ. Κολωνακίου 20

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή, 11.00 -20.00
Τετάρτη & Σάββατο, 11.00 –15.00
Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

Μια ωραία ιδέα για την Πέμπτη 20 του Μάρτη και μια καλή αφορμή για να συναντηθείτε.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας βλέπουν τον κόσμο μέσα από την δική τους καλλιτεχνική ματιά.