Ετικέτα: ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ

Πραγματοποιήθηκε χθες η σχολική γιορτή για την 25η Μαρτίου. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος είχε κεντρικό θέμα, και το κεντρικό θέμα για αυτή τη γιορτή ήταν ο φιλελληνισμός.

Στην κατάμεστη αίθουσα, παρουσιάστηκε το ιστορικό κομμάτι της ημέρας, με ένα μοναδικό τρόπο, στα Ελληνικά και στα Γαλλικά, και δόθηκε έμφαση στο κίνημα του Φιλελληνισμού.

Οι μαθητές μας, μας μετέφεραν πίσω στο χρόνο και στο κλίμα της εποχής.

Αναφέρθηκαν τόσο στους Φιλέλληνες που ήρθαν και έδωσαν το παρόν, όσο και στους καλλιτέχνες που μέσα από τα έργα τους ευαισθητοποίησαν την Ευρώπη.

Με αφορμή την σφαγή της Χίου και τον αντίστοιχο έργο του Ντελακρουά που έγινε δύο χρόνια αργότερα (1822 και 1824 ο πίνακας)…

…έμαθε η Ευρώπη για τον αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία που δίνουν σε μια άκρη της Ευρώπης μια “χούφτα” Έλληνες, απέναντι σε μια αυτοκρατορία.

Ακολούθησε “Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου” επίσης του Ντελακρουά…

Η χορωδία με τα τραγούδια της έδωσε το κλίμα της ημέρας και η εκδήλωση συνεχίστηκε με τους μαθητές της Γ Λυκείου, που μας χάρισαν μοναδικούς παραδοσιακούς χορούς, όπως τον τσάμικο, τον αντικριστό, τον ικαριώτικο και έναν καταπλητικό πεντοζάλη. Δυστυχώς δεν μπορώ να ανεβάσω το βίντεο και είναι κάτι που θα πρέπει να το λύσω. Οπότε θα αρκεστείτε σε χαρακτηριστικες φωτογραφίες από το χορευτικό .

Το χορευτικό της Γ Λυκείου συνοδεύεται και από ένα έντονο συγκινησιακό φορτίο, μια και σηματοδοτεί την λήξη της σχολικής χρονιά για αυτούς τους μαθητές και την ολοκλήρωση των σπουδών τους στο Λύκειο. Κυρίως με τον Ικαριώτικο, όταν συνοδεύεται με την αποχώρηση των μαθητών από τη σκηνή, δείχνει ακριβώς αυτό το πράγμα. Δεν παίρνουν μέρος σε καμιά άλλη εκδήλωση, μετά από αυτήν.

Η φετινή μας γιορτή και η εκδήλωση έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο, τόσο από τη χορωδία, όσο και από τους παρευρισκόμενους.

Η γιορτή οργανώθηκε φέτος από την ομάδα των συναδέλφων των Γαλλικών, η οποία μας έδωσε αυτό το καταπληκτικό αποτέλεσμα. Φυσικά πάντα με την παρουσία της μουσικού μας κ Κούβακα και της γυμνάστριάς μας κ Τριανταφύλλου, πάντα “πίσω από την κολώνα” να παρακολουθεί και να εμψυχώνει τους μαθητές του χορευτικού. Πολλά μπράβο και συγχαρητήρια, σε παιδιά και καθηγητές

Κάπως έτσι γιορτάσαμε και για φέτος την 25η Μαρτίου.

Είναι 2025 και οι μαθητές μας μέσα από της επετειακές γιορτές, μαθαίνουν τις πτυχές της Ιστορίας μας.

Χθες βρέθηκα στην έκθεση του Στέφανου, στα εγκαίνεια στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη στο Κολωνάκι. Και φυσικά γινόταν χαμός.

Ίσα που κατάφερα να “ξεμοναχιάσω” δύο λεπτά τον Στέφανο και να του πω ότι θα περάσω κάποια άλλη μέρα να μπορέσω να τον δω, γιατί σήμερα ήταν “μια δύσκολη μέρα” και όλοι θέλανε να τον δούνε και να του μιλήσουν.

Φυσικά δεν παρέλειψα να αναζητήσω τον μπαμπά, Κυριάκο, και τη μαμά, Ρουμπίνα για μια καλησπέρα και ευχές, άνθρωποι της νιότης μου που βλεπόμαστε σπάνια αλλά κάθε φορά που τους βλέπω, έχω την αίσθηση ότι βρίσκομαι με δικούς μου ανθρώπους. Φυσικά ήταν και ο Δημήτρης εκεί.

Ανάμεσα στο πλήθος της έκθεσης “ξετρύπωσα” την Στεφανια, τον Αλέξανδρο και την Έλλη, παλιούς μου μαθητές, συμμαθητές του Στέφανου. Αφού τα είπαμε λίγο, μέσα στο μέτρο του δυνατού με τόσο κόσμο, είπα να βγω έξω.

Και βγαίνω έξω και οφείλω να ομολογήσω ότι είχα την ομορφότερη “έκπληξη”. Όχι ότι δεν το περίμενα, το περίμενα. Πάντα ο Στέφανος, είναι ένας καλός λόγος να βρεθούμε. Ήταν όλοι οι συμμαθητές του εκεί : η Μαίρη, η Τζούλη, η Έλια, η Τάνια, η Σοφία, η Μαργαρίτα, ο Φίλιππος, ο Δημήτρης, ο Αντώνης, ο Σταύρος, η Χρύσα, μερικοί “οικογενειακά”, άλλοι μόνοι τους. Ελπίζω να μην ξέχασα να αναφέρω κάποιον. (μου λέτε στα σχόλια, αν μου ξέφυγε κανείς).

Θα προσπαθήσω να περιγράψω τα συναισθήματά μου, αλλά πριν από αυτό, θα σας πω ένα παλιό περιστατικό…πριν πολλά χρονια. Με είχαν ρωτήσει τι σημαίνει πετυχημένος καθηγητής. Και είχα πει ότι : Όταν μετά από πολλά χρόνια δεις παλιούς σου μαθητές, να τρέξουν να σε χαιρετήσουν και να μην αλλάξουν πεζοδρόμιο. Εκεί έχεις πετύχει.

Βρέθηκα χθες λοιπόν περιτριγυρισμένος από όμορφους ανθρώπους, γελαστούς που θέλανε να μιλήσουμε, να μάθουν νέα μου και εγώ τα δικά τους. Τι ομορφότερο. Έλυσα και μερικά μυστήρια…Όπως πχ γιατί ο Αντώνης βρίσκεται συνέχεια σε όλο το κόσμο και σε περίεργα μέρη. Παντού όμως… (μη περιμένετε δεν αποκαλύπτω μυστικά). Τι δουλειά κάνει επιτέλους ο Φίλιππος στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. (…είπαμε, δεν λέμε). Ήταν όμορφα, πολύ όμορφα. Έτσι λοιπόν τα είπαμε, γελάσαμε, είπαμε και μερικά από τα μυστικά της εκδρομής μας στο Μεσολόγγι, (μετά από τριάντα χρόνια, ουπς μου ξέφυγε…, αίρεται το απόρρητο των πληροφοριών) και το διασκεδάσαμε.

Ήταν ένα υπέροχο απόγευμα και σας ευχαριστώ όλους. Εύχομαι να περάσατε τόσο καλά όσο και εγώ. Αν και από ότι κατάλαβα οι σχέσεις μεταξύ σας είναι δυνατές. Εγώ σας βλέπω μια στις τόσες που λένε, αλλά εσείς είστε κοντά. Και αυτό επίσης είναι πολυ σημαντικό. Και να μην το χάσετε (σταματάω…με έπιασε το καθηγητικό πάλι).

Είναι 2025, και οι παλιοί μας μαθητές βρίσκονται σε κάθε ευκαιρία, και περνάνε καλά.

Η Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, ηθοποιός απόφοιτος της Σχολής μας, μας καλεί στην παράσταση “Ήταν η κακιά η (Χ)ώρα”. Μια έκφραση που ακούμε πολύ συχνά όταν θέλουμε να πούμε ότι κάτι έγινε τυχαία, και δεν μπορούσαμε να το ελέγξουμε, απλά έτυχε. “Ήταν η κακιά η ώρα” λέμε.

Όπως διαβάζουμε από την παρουσίαση της παράστασης από το all4fun.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, η επιβατική αμαξοστοιχία Intercity 62 συγκρούεται μετωπικά με την εμπορική αμαξοστοιχία 63503, αφήνοντας πίσω της 57 νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

Δύο χρόνια μετά, με την ανάληψη ευθυνών να παραμένει σε εκκρεμότητα και τις οικογένειες να ζητούν δικαιοσύνη για τους αγαπημένους τους, μια ομάδα νέων ηθοποιών, ύστερα από πολύμηνη έρευνα συζητήσεων με συγγενείς των θυμάτων και επιζώντες, επιχειρεί να επικοινωνήσει τις σκέψεις και τα συναισθήματα εκείνων που έμειναν πίσω και να εξετάσει τα αναπάντητα ερωτήματα που γεννήθηκαν εκείνο το μοιραίο βράδυ.

Όλη την αναφορά μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ.

Μας λέει η Θαλασσινή, σε συνέντευξη που έδωσε ΅

Το «Ήταν η κακιά η (X)ώρα» είναι μια περίεργη συνθήκη αυτή που ήρθε με την παράσταση αυτή. Θα ήθελα να μην είχαμε λόγο να την κάνουμε. Αλλά έχουμε και θα την κάνουμε κι ευτυχώς με άξιους ανθρώπους και συντελεστές. Θα πρότεινα να την δουν οι θεατές για να μην ξεχάσουμε. Θα πρότεινα να την δουν για να συνεχίσει αυτή η ροή τέτοιων δράσεων μέχρι να έρθει μια δικαίωση.

Την συνέντευξη μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ.

Στην συνέντευξη αυτή μιλάει τόσο για την συγκεκριμένη παράσταση όσο και για τα σχέδια της για το μέλλον. Η παράσταση ξεκίνησε χθες 16 Μαρτίου και θα παρουσιαστεί για τέσσερις παραστάσεις ακόμα. Η ταυτότητα της παράστασης είναι παρακάτω :

Η πρεμιέρα της παράστασης θα πραγματοποιηθεί στις 16 Μαρτίου στο Θέατρο 104, στο Γκάζι κάθε Κυριακή και για 5 μόνο παραστάσεις.
Ώρα έναρξης 21:15

Η προπώληση θα πραγματοποιηθεί μέσω του more.gr από τις 27/2 και στο ταμείο του θεάτρου.
Link προπώλησης: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/itan-i-kakia-i-chora

Συντελεστές
Σύνθεση κειμένου – Δραματουργική επεξεργασία: Κέλλυ Παπαδοπούλου
Υπεύθυνος διεξαγωγής έρευνας: Νίκος Τσιαμασιώτης
Επιμέλεια κίνησης: Πάνος Τοψίδης
Σκηνικά: Έλλη Σπένδου
Σύμβουλος Σκηνογραφίας : Βασίλης Αποστολάτος
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Μουσική: Billie Kark
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Αντώνη & Πηνελόπη Μπουρλή
Επί σκηνής: Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Αιμιλία Κεφαλά, Περικλής Σιούντας, Ειρήνη Χαιρετάκη
Παραγωγή: Nuvole Α.Μ.Κ.Ε
Βασισμένο σε μαρτυρίες συγγενών θυμάτων και επιζώντων.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας ζούν στο σήμερα, και φροντίζουν να μη ξεχνάμε.

Ο Δημήτρης (Μίμης) Μπαχάρας, απόφοιτος της Σχολής μας μας προσκαλεί στην παρουσίαση του καινούργιου του βιβλίου.

Μια καλή πρόταση για τι 19 Μαρτίου, στι 7 το απόγευμα.

Ο Μίμης μας γράφει…(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Γιατί επαναστάτησαν οι κοτζαμπάσηδες; Τι ώθησε ανθρώπους, εκ των
οποίων οι περισσότεροι ακουμπούσαν τα εξήντα, να αφήσουν τη σι-
γουριά της προνομιακής τους θέσης για να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή
τους οδηγούμενοι στις μάχες; Είχαν άραγε μια ενιαία ταυτότητα, ήταν
ένα ενιαίο –κοινωνιολογικά, ανθρωπολογικά και πολιτικά– σώμα με
κοινές επιδιώξεις;
Στο βιβλίο αυτό εξετάζεται η πορεία ορισμένων άγνωστων στο ευρύ
κοινό προκρίτων της Πελοποννήσου τα τελευταία δέκα περίπου χρό-
νια πριν από την Επανάσταση (των Περρουκαίων, του Σωτήρη Χαρα-
λάμπη και του Αθανασίου Κανακάρη-Ρούφου), οι οποίοι συνεργάζο-
νταν στενά μεταξύ τους και γύρω από τους οποίους εκτυλίσσεται η
ιστορία πολλών γνωστότερων στο ευρύ κοινό οικογενειών, όπως οι
Δεληγιάννηδες, οι Λόντοι, οι Ζαΐμηδες κ.ά.

Μας ταξιδεύει στον χρόνο, και μας μεταφέρει σε εκείνες τις εποχές, που ωδήγησαν τελικά στην Ελληνική Επανάσταση. Μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες ΕΔΩ .

Όσοι βρεθείτε στην παρουσίαση μη ξεχάσετε να αναζητήσετε τον Μίμη και να του δώσετε χαιρετίσματα.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας μας πάνε ταξίδι στον χρόνο μέσα από τα βιβλία τους.

Να πάμε να δούμε την έκθεσή του “50.000.000 τόνοι τοπίων”. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα της Γκαλερί Ζουμπουλάκη, που φιλοξενεί την έκθεσή του :

Ο Στέφανος Ρόκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Από το 1995 έως το 2000 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Τ. Πατρασκίδη. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήριο του Γ. Μήλιου. Το 2002 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη χαρακτική από το Wimbledon School of Art του Λονδίνου, όπου φοίτησε με υποτροφία του ιδρύματος Προποντίς. Από το 2005 έως το 2007 ήταν υπότροφος του ΙΚΥ για την εκτέλεση καλλιτεχνικού έργου. Το 2010 παρουσίασε το μουσικό/εικαστικό project “Horror & Romance.

Από ότι βλέπετε μάλλον είναι μικρό το βιογραφικό και θέλει ανανέωση, μια και σταματάει στο 2010.

Στο προφίλ του στο INSTAGRAM μπορείτε να δείτε τη δουλειά του Στέφανου αλλά και φωτογραφίες από την καθημερινότητά του.

Αντιγράφω από το δελτίο τύπου για την έκθεση :

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Στέφανου Ρόκου με τίτλο «50.000.000 τόνοι τοπίων», από τις 20 Μαρτίου έως τις 17 Απριλίου 2025. Θα παρουσιαστούν έργα μεικτής τεχνικής σε καμβά ή χαρτί, τρία γλυπτά και ένα animation.

Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Jim Sclavunos και ο Nick Cave ηχογράφησαν το μουσικό έργο “Landscape”, ως πρωτότυπο soundtrack για το Animation “50,000,000 Tons Of Landscape”, σε σκηνοθεσία/ιδέα/σχέδια του Στέφανου Ρόκου και animation mentoring/ editing/ post-production του Φωκίωνα Ξένου.

Στη σελίδα της εκδήλωσης αναφέρει ο Στέφανος :

«Στην καινούργια ενότητα των έργων μου οι 50.000.000 τόνοι τοπίων είναι ένας αφελής και λανθασμένος προσδιορισμός του όγκου, της έκτασης, του βάρους, της επιβλητικότητας και της δύναμης των τοπίων — κυρίως συγκριτικά με τις σύντομες ιστορίες των ανθρώπων, οι οποίες στέκουν άνισες μπροστά σε ένα τεράστιο βουνό ή έναν θορυβώδη ορμητικό καταρράκτη».

Πολλές αναφορές και σχόλια για την έκθεση μπορείτε να διαβάσετε στη ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΔΩ

Όσοι βρεθείτε στην έκθεση, αναζητείστε τον Στέφανο και δώστε του χαιρετίσματα.

Να δώσουμε και τις χρηστικές πληροφορίες για την έκθεση :

Διάρκεια έκθεσης: 20 Μαρτίου – 17 Απριλίου 2025
Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Πλ. Κολωνακίου 20

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή, 11.00 -20.00
Τετάρτη & Σάββατο, 11.00 –15.00
Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

Μια ωραία ιδέα για την Πέμπτη 20 του Μάρτη και μια καλή αφορμή για να συναντηθείτε.

Είναι 2025 και οι απόφοιτοί μας βλέπουν τον κόσμο μέσα από την δική τους καλλιτεχνική ματιά.

Έφτασε ο καιρός και είμαστε πάλι έτοιμοι για την κεντρική εκδήλωση της σχολής μας που αφορά το πέρασμα των μικρών μαθητών από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο.

Όλοι οι καθηγητές της Σχολής μας θα είναι παρόντες, και θα υποδεχτούν τους μικρούς μαθητές. Θα υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος δράσεων που θα βοηθήσει τους μικρούς μαθητές να ανακαλύψουν, να μάθουν να συνεργαστούν, να αθληθούν να παίξουν…. Αναλυτικά το πρόγραμμα μπορείτε να το δείτε στον σύνδεσμο ΕΔΩ.

Όσοι επιθυμούν να εγγράψουν τα παιδιά τους σε αυτές τις εκδηλώσεις και να βρεθούν μαζί μας το Σάββατο 15 Μαρτίου μπορείτε να υποβάλετε αίτηση ΕΔΩ.

Όσο οι μικροί μαθητές θα παρακολουθούν τις δραστηριότητες, οι γονείς θα έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν από την κ Ρασιδάκη, με θέμα : Καλώς ήρθες Γυμνάσιο! Τι πρέπει να ξέρουμε για μια ομαλή μετάβαση και μετά από ένα μικρό διάλειμμα θα ακολουθήσει ξενάγηση στους χώρους της Σχολής.

Λοιπόν μια καλή ιδέα για το Σάβατο που μας έρχεται.

Σας περιμένουμε.

Είναι 2025 και η Σχολή μας ανοίγει τις πόρτες της στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού για να μας γνωρίσουν.

Και ναι έφτασε ο καιρός της Grande Course…

Πέρασαν οκτώ χρόνια από τότε που έγινε ο πρώτος αγώνας δρόμου της Σχολής μας. Ακόμα θυμάμαι : ήταν αγώνας πόλης…ναι μέσα στην Αγία Παρασκευή, ξεκινώντας από το σχολείο, κάνοντας έναν μεγάλο κύκλο στη πόλη, τερματίζανε στο σχολείο. Ωραία φάση… αλλά δεν το είχαμε πει στους οδηγούς…Έγινε χαμός… Εγώ έκανα “τροχονομία” στην έξοδο της Αττικής Οδού, στην πόλη της Αγίας Παρασκευής. Εννοείται ότι είχαν ενημερωθεί όλοι οι φορείς, Δήμος, Τροχαία, Αστυνομία, όλα είχαν γίνει όπως έπρεπε. Μας είχε ανατεθεί η “περιφρούρηση” της διαδρομής. Προσωπικά “άκουσα τα εξ αμάξης”… κυριολεκτικά όμως. Και όπως είναι λογικό, η ένταση ανέβηκε, και μη αναγνωρίζοντας την”εξουσία μου να ρυθμίζω την κίνηση” (λογικό άλλωστε) πολύ σύντομα ενημερώναμε ότι υπάρχουν δρομείς που κινούνται στο δρόμο και να κινούνται με πολύ προσοχή. Εννοείται δεν το ξανακάναμε και…πήραμε τα βουνά.

Έτσι ο αγώνας γίνεται πλέον στον “Άη Γιάννη τον Κυνηγό” όπου υπάρχει μια πολύ ωραία “περιπατητική” διαδρομή. Εκεί λοιπόν έξω από τον περίβολο τοu μοναστηριού δίνεται η εκκίνηση και ο τερματισμός.

Αντιγράφω από την προκήρυξη :

Οι ετήσιοι αγώνες που διοργανώνει η Ελληνογαλλική Σχολή “Ευγένιος Ντελακρουά” θα διεξαχθούν την Κυριακή 16 Μαρτίου 2025 στις 10:00πμ στην περιοχή του Άγιου Ιωάννη “Κυνηγού” στην Αγία Παρασκευή, Αττικής. Φέτος θα περιλαμβάνουν τα αγωνίσματα:

• 11.000 μέτρων αγώνας βουνού με μικρό τμήμα μονοπατιού και το υπόλοιπο σε άσφαλτο και χωματόδρομο (χάρτης διαδρομής)
• 4.800 μέτρων αγώνας ανωμάλου δρόμου σε άσφαλτο και χωματόδρομο

Λεπτομέρειες μπορείτε ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ

Ξεσκονίστε λοιπόν τα παπούτσια σας, Αρχζίστε προθέρμανση και σημειώστε την ημερόμηνία… ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ – ΩΡΑ 10.00

Αναλυτικές πληροφορίες με λεπτομέρειες και σχόλια για τις διαδρομές, μαζί με τους χάρτες, μπορείτε ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.

Είναι 2025 και ετοιμαζόμαστε για την ετήσια συνάντησή μας στον Άη Γιάννη τον Κυνηγό, για τρέξιμο.

Ξαφνικά οι διάδρομοι γέμισαν χρώματα. Εμφανίστηκαν κορώνες, λαγοί, μέχρι και φουσκωτοί δεινόσαυροι. Οι μεταμφιέσεις ήταν σε όλα τα επίπεδα. Είδαμε καθηγητές… Λουδοβίκους με κατακόκκινο μπουκλέ μαλλί, είδαμε προσωπικό…που “Δεν είναι γέρος αλλά Vintage”… (δεν θέλω εικασίες…δεν ήμουν εγώ…)

Αλλά και στην τάξη το κοινό ήταν λίγο διαφορετικό…

Τα μικρά, δηλαδή νηπιαγωγείο και δημοτικό, υπήρχαν πολλοί μασκαρεμένοι, παιδιά και δάσκαλοι, και τo καταευχαριστήθηκαν.

Και έτσι “μυρίσαμε απόκριες”, είδαμε τον δεύτερο γύρο της μουσικής βραδιάς (που από ότι πληροφορήθηκα ήταν επίσης sold out), και κλείσαμε με λίγη “τσίκνα” για να έχουμε όλο το πακέτο.

Και του χρόνου λοιπόν, να είμασατε καλά να γιορτάσουμε τις απόκριες και το καρναβάλι…και φυσικά την Τσικνοπέμπτη.

Είναι 2025 και οι μαθητές μας μεταμορφώνονται – γενικώς – και δίνουν χρώμα στο σχολείο.

Σε ένα κατάμεστο χολ πραγματοποιήθηκε χθες η πρώτη παράσταση της μουσικής βραδιά και αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται η δεύτερη παράσταση.

Ο χώρος γέμισε με μουσική και τραγούδια, με σκέτς, και χορευτικά δρώμενα. Σχεδόν δύο ώρες με ένα υπέροχο θέαμα. Το θέμα είναι “γένους θηλυκού”, γεμάτο ευαισθησία, αλλά και αστείες καταστάσεις και υπέροχα τραγούδια.

Οι μαθητές καταχειροκροτήθηκαν και φυσικά για μια ακόμα φορά ο πήχυς ανέβηκε ακόμα πιο ψηλά.

Σχεδόν 200 μαθητές, από την καλλιτεχνική ομάδα, την ομάδα χορού, την ομάδα θεάτρου, την χορωδία, τους μουσικούς και τους τραγουδιστές μας αλλά και τους τεχνικούς ήχου και φωτισμού δούλεψαν για αυτό το αποτέλεσμα. Ο κ. Παναγιώτης Κοσμάς, συντόνισε τις ομάδες, η κ Λίλα Κούβακα οργάνωσε το μουσικό κομμάτι, η κ Μαργαρίτα Καγιώ, είχε τα καλλιτεχνικά, ο Γιώργος Περλέρος, παλιός μας μαθητής, ηθοποιός και υπεύθυνος της θεατρικής ομάδας, είχε προφανώς την ομάδα θεάτρου. Ο καθένας στον τομέα του αλλά και όλοι μαζί έδωσαν το καταπληκτικό αυτό αποτέλεσμα. Πολλοί ακόμα στο “παρασκήνιο” για τον σχεδιασμό της αφίσας, την δημιουργία του προγράμματος, την δημιουργία – στήσιμο του σκηνικού, η θυρωρός μας Ευανθία αλλά και ο φύλακας μας ο Χάρης που φρόντισαν για την προσέλευση των φιλοξενούμενών μας, δηλαδή όλων εσάς. Όλοι αυτοί είναι η μουσική βραδιά της Σχολής μας.

Έτσι μια ακόμα μουσική βραδιά πέρασε στην ιστορία. Όσοι δεν την είδατε απλά χάσατε. Όμως…καλά να είμαστε και υγεία να έχουμε του χρόνου τέτοιο καιρό θα έχουμε την επόμενη. Οπότε κρατείστε μια σημείωση και κάντε υπομονή…ένα χρόνο.

Είναι 2025 και οι μαθητές μας έχουν την ικανότητα να μεταμορφώνονται ώστε να δίνουν καταπληκτικές μουσικές βραδιές.