Η Άννα Χατζηνάσιου απόφοιτος της Σχολής μας είνια σύμβουλος τέχνης και έχει διαγράψει μια εντυπωσικαή πορεία στο χώρο.
Βρήκα μια εκτενή συνέντευξή – παρουσίαση της στο monoNEWS όπου εμφανίζεται η πορεία της. Αντιγράφω από την αρχή του άρθρου…
…Φέρει το όνομα της μητέρας του σπουδαίου συνθέτη Γιώργου Χατζηνάσιου, ο πατέρας της οποίας διακρίθηκε ως ζωγράφος (αγιογράφος) στο Άγιο Όρος. Παππούς της ο περίφημος σαξοφωνίστας και δάσκαλος Αγάπιος Χατζηνάσιος (σπάνιο για τα ελληνικά χρονικά). Τα αδέλφια της διακρίθηκαν στη μουσική σύνθεση. Ο πατέρας της, Γιώργος, κατέχει εδώ και καιρό το δικό του κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής τέχνης και μουσικής -από τους λίγους τομείς που άνθισαν πραγματικά στη χώρα αν και εκείνος ξεπέρασε αλματωδώς τα σύνορά της.
Η Άννα μαζίμε τον πατέρα της Γιώργο Χατζηνάσιο
Τα γράμματα και οι τέχνες κυλούν στις φλέβες της (διαβάζει προχωρημένη λογοτεχνία από δώδεκα ετών) αλλά εκείνη εξελίσσεται αυτόφωτη. Θεωρείται σήμερα, αν όχι η σημαντικότερη σύμβουλος σύγχρονης τέχνης με διεθνή εμβέλεια, τότε οπωσδήποτε στην κορυφαία τριάδα.
Η συζήτηση μαζί της πραγματοποιήθηκε λοιπόν με αφορμή την υγειονομική κρίση και το πώς επηρεάζει το χώρο….
Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες άρθρο στον σύνδεσμο ΕΔΩ όπου υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες από την πορεία της Αννας και τη δουλειά της.
Εμείς για μια ακόμα φορά να πούμε μπράβο και να κάτσουμε στην άκρη να παρακολουθήσουμε αυτή την πορεία.
Είναι 2020 και οι μαθητές μας χαράζουν τη δική τους πορεία στον χώρο τους.
Στη συλλογή φωτογραφιών που ακολουθεί έχουμε δραστηριότητες που έγιναν την τελευταία δεκαετία στην Ελληνογαλλική Σχολή. Απο το εύρος της θεματολογίας φαίνεται φαίνεται η ποικιλία των δράσεων.
2012 3ο βραβείο αριστείας στις δραστηριότητες των σχολείων με το διαθεματικό διατμηματικό πόργραμμα της Σικλίας. (Βλ Αφίσσα στη μέση).2011 Δράση ΑΝΑΜΕΣΑ 2011 Ανάμεσα έξοδος στο κέντρο της Αθήνας με πλήθος δράσεων στην πόλη.2012 Αγώνας με λύκειο κωφών και βαρυκώων.Στιγμιότυπο από των αγώνα. 2013 Αγώνας βόλεϊ στο διασχολικό πρωτάθλημα.2013 ο Κ Κριμιζής μιλάει στους μαθητές μας.2013 ο κ Χρυσικόπουλος παρουσιάζει την Αίγυπτο στους μαθητές μας. 2013 Εβδομάδα τύπου. 2013 εγκριτοι δημοσιογράφοι απαντούν σε ερωτήσεις των μαθητών μας. 2012 βραδιά ερευνητή
Επίσκεψη στο Δημόκριτο με ενημέρωση στα στοιχειώδη σωμάτια για την Γ Λυκείου.
2012 εργαστήρια χημείας για την ΓΛυκείου
2012 Εκπαιδευτικό ταξίδι στη Φλωρεντία.
2012 Η θεατρική ομάδα δίνει παράσταση στο Εθνικό Θέατρο
2012 Μετά την λήξη της πρόβας τζενεράλε.
2013 Εκδρομή αθλοπαιδιών στην Εύηνο.
2012 Επίδειξη γαλλικής γαστρονιμίας στη Σχολή.
2012 Γιορτή πολυτεχνείου2012 ημέρα διατροφής. Μετά από ενημέρωση από διατροφολόγο για τη σημασία του καλού πρωινού, περνάμε στη πράξη.2013 Εκδρομή στα Καλάβρυτα
2012 Μαθητικό συνέδριο ACSTAC στη Θεσσαλονίκη
20131ος Μαθητικός διαγωνισμός εργαστηρίων Φυσικής για μαθητές Γ Γυμνασίου2012 Συμμετοχή στο MUN από ομάδα μαθητών μας. 2013 Ταξίδι αθλοπαιδιών στο Περτούλι.
2012 Θέατρο στα Γαλλικά.
2013 Μουσική βραδιά
2013 Μουσική βραδιά αφιερωμένη στον Τσιτσάνη.
2011 Χριστουγεννιάτικη γιορτή.
2013 Επίσκεψη περιβαλλοντικής ομάδας στον υδροβιότοπο της Βραυρώνας.2013 Ταξίδι για σκι
Αυτή είναι η Ελληνογαλλική Σχολή, πολύμορφη, αεικίνητη, με εκδηλώσεις που καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα θεμάτων, πάντα με κέντρο τον μαθητή, για την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση, τη συμμετοχή τη δημιουργία.
Πάντα προσπαθούμε να δίνουμε στους μαθητές μας όλες εκείνες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για να μπορέσουν να απάρουν τις αποφάσεις τους σχετικά με την πορεία τους στην εκπαίδευση.
Μια επίσκεψη που κάνουμε κάθε χρόνο είναι η επίσκεψη στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, όποι οι μαθητές μας (συνήθως της τρίτης Λυκείου) ενημερώνονται για την Έρευνα στην Ελλάδα, τι γίνεται, πως γίνεται, που γίνεται. Όλα αυτά ξεκίνησαν με εκείνη την επισκεψη στη βραδιά του Ερευνητή που είδαμε πόσο έντονο είναι το ενδιαφέρον των παιδιών. Ας θυμηθούμε μαζί αυτή την επίσκεψη.
Στα “άδυτα” του ΕΙΕ στους server του κέντρου Τεκμηρ΄ίωσηςΣτα εργαστήρια πάνω στους ορόφουςΣτους χώρους επίδειξης στην είσοδο του ΕΙΕΣτο μεγάλο αμφιθέατρο.
Οι επισκέψεις επαναλήφθηκαν όλα τα επόμενα χρόνια μέχρι και σήμερα. Περιμένουμε να ανοίξει η καραντίνα για να ξεκινήσουμε πάλι.
Ο Δημήτρης (Μίμης) Μπαχάρας, απόφοιτος της Σχολής μας χρόνια τώρα εκδίδει βιβλία (Εκδόσεις ΑΣΙΝΗ). Με αυτό το έργο του κάνει το πρώτο του συγγραφικό βήμα. Αντιγράφω ένα απόσπασμα από την παρουσίαση του βιβλίου:
Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η ιστορία μιας μεγάλης αρχοντικής οικογένειας της Πελοποννήσου, η οποία ξεκινά πριν από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Παρέχοντας σταθερά εξέχουσες μορφές στον τομέα της πολιτικής από την Επανάσταση του 1821 έως και τη δικτατορία των Συνταγματαρχών, η ιστορία των Κανακάρηδων-Ρούφων αποτελεί…
Μπορείτε να διαβάσετε όλο το βιβλίο όπως και το βιογραφικό του Δημήτρη στον σύνδεσμο ΕΔΩ
Εμείς να του ευχηθούμε καλοτάξιδο, και να είναι το πρώτο βιβλίο μια μεγάλης σειράς βιβλίων με το όνομά του.
Είναι 2020 και οι μαθητές μας εμπλουτίζουν τον κόσμο μας.
Ο Φαίδων Μουδόπουλος απόφοιτος της Σχολής μας προβληματίστηκε πάνω στο πως μπορεί να κάνει τον κόσμο μας καλύτερο. Και πως μπορεί να βοηθήσει και τον κόσμο γύρω του. Και τότε του ήρθε μια ιδέα. Μια απλή και συνάμα δύσκολη και πολύτιμη ιδέα. Ποια είναι αυτή; Να μπορέσεις να “επιστρέψεις” σε μια κοινότητα ένα δρόμο με τον ίδιο τρόπο όπως τον είχαν πρωτοφτιάξει τα μπουλούκια των μαστόρων της πέτρας. Με τους λιθοξόους, τους μάστορες, και τους μαθητευόμενους παίρνανε το έργο και το παραδίδανε στην κοινότητα.
Ο χρόνος όμως είναι αμείλικτος και η φθορά σε πολλά σημεία φανερή. Εδώ λοιπόν έρχεται ο Φαίγονας με την πρωτότυπη ιδέα του να αποκαταστήσει και να επιστρέψει στην κοινότητα αυτο το έργο.
Αντιγράφω από τον παρακάτω σύνδεσμο την εισαγωγή από την αναφορά στο “μπουλούκι” και την δουλειά του.
Κατά τη διάρκεια των ‘Επιστροφών’ που πραγματοποιήθηκαν υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Ηπείρου και της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO, ανακατασκευάστηκε τμήμα (60μ.) καλντεριμιού που οδηγεί στην πλατεία του παραδοσιακού οικισμού της Αρίστης, οι παράπλευροι τοίχοι του από ξερολιθιά και μία κρήνη.
Το εργαστήριο πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή είκοσι (20) συνολικά εθελοντών από την Αρίστη, το Ζαγόρι και την ευρύτερη επικράτεια, τριών (3) μαθητευόμενων τεχνιτών (ένας εκ των οποίων ήταν Αριστινός) και τεσσάρων (4) εκπαιδευτών μαστόρων. (πατώντας στον σύνδεσμο της πρώτης γραμμής έχετε το εκτενές άρθρο)
Παραθέτω κάποιες (λίγες ) φωτογραφίες από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που μπορείτε να βρείτε τον σύνδεσμο όπυ αφενός γίνεται φανερή η άσχημη αρχική κατάσταση και στην συνέχεια το ολοκληρωμένο έργο.
Η αρχική μορφή το μονοπατιού. Το χώμα έχει κερδίσει έδαφος. Τα πλαινά έχουν υποχωρήσει και ο δρόμος κάθε άλλο παρά πλακόστρωτο θυμίζει.Το υλικό έτοιμο και ο μάστορας ξεχωρίζει τις πέτρες.Ξεκαθάρισμα των μπάζων. Οριοθέτηση του μονοπατιού. Καθορισμός των οδηγών.Το νερό θα βρει το δρόμο του. Εμείς θα του το δείξουμε φτιάχνοντας τα κανάλια. Όλη η ομάδα στη δουλειά. Άλλος ξεχωρίζει, άλλος καθαρίζει άλλος τοποθετεί…ο στόχος ε΄΄ι΄ναι ένας …η επιστροφή. Ο μάστορας “διαβάζει ” την πέτρα. Ψάχνει να βρει τα νερά της και…τσακ, ένα ελαφρύ χτύπημα και σπάει εκεί που πρέπει. Απλό; Ε όχι και τόσο. Έχει μια μαγεία να βλέπεις αυτούς τους μαστόρους να δουλεύουν την πέτρα.Η καλύτερη ώρα… Όταν ολοκληρωθεί η δουλειά. Ποια κούραση…Και όταν κοιτάς πίσω σου μπορείς μόνο να καμαρώνεις.
Μια καταπληκτική ιδέα και μια εξίσου καταπληκτική δουλειά. Είμαι σίγουρος ότι τα μέλη του μπουλουκιού βίωσαν μια μοναδική εμπειρία.
Στον σύνδεσμο υπάρχουν δεκάδες φωτογραφίες που δείχνουν όλα τα στάδια του έργου.
Η Κωνσταντίνα Τζέμου απόφοιτος της σχολής μας αρχιτεκτόνισσα κέρδισε το πρώτο βραβείο στο σχεδιασμό της κεντρικής πλατείας στη Παγκόριτσα του Μαυροβουνίου.
Στο σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε πολλές λεπτομέρειες πραγματικά εντυπωσιακές.
Να σας πω εγώ τι βλέπω αν και μη αρχιτέκτων. Προσέξτε τη φωτογραφία που ακολουθεί.
Βλέπω λοιπόν έναν πολύ ωραιο χώρο, που μπορεί να φιλοξενήσει πολλές δραστηριότητες. Αν κάλυπτα και το συντριβάνι, θα μπορούσαν να γίνουν και συναυλίες (αν σηκώνει τόσο κόσμο πάνω του). Αναφέρει βέβαια ότι το κέντρο της πλατείας έχει τέτοιες δυνατότητες. Το συντριβάνι μαζί με τα δέντρα γύρω δημιουργεί ένα μικροκλίμα στη περιοχή πολύ πιο ευχάριστο. Από την τομή :
Βλέπουμε τον χώρο από κάτω να φωτίζεται φυσικα και να έχει φυσικό αερισμό (έχει και άλλα διαγράμματα το άρθρο που τα εξηγεί όλα αυτά. Υποθέτω ότι έχει και εμπορικό χαρακτήρα, και φυσικά θα αναβαθμίσει όλη την γύρω περιοχή. Μη ξεχνάμε και το γκαράζ, που λογικά εξυπηρετει τη γύρω περιοχή.
Στην επόμενη φωτό φαίνονται οι συντελεστές όπου φαίνεται και το όνομα της Κωνσταντίνας.
Εμείς τι να πούμε. Μπράβο και πάντα επιτυχίες.
Είναι 2020 και οι απόφοιτοί μας αλλάζουν τον κόσμο.
Η Μαργαρίτα Χατζηνάσιου και η Θεοδώρα Βουτσά, απόφοιτες της Σχολής μας συνεργάστηκαν στη δημιουργία αυτού του καταπληκτικού βίντο. Μπορείτε να το απολαύσετε από εδώ.
Αντιγράφω από την Athens Voice από όπου το βρήκα
Η Θεοδώρα Βουτσά σκηνοθετεί το βιντεοκλίπ για το τραγούδι της Mαργαρίτας Χατζηνάσιου από το ντεμπούτο άλμπουμ «Stories of Margo» Γυρισμένο στην Ολλανδία σε σκηνοθεσία Θεοδώρας Βουτσά αυτό είναι το νέο βιντεοκλίπ της μουσικού, συνθέτριας, ερμηνεύτριας Μαργαρίτας Χατζηνάσιου που υπογράφει ως Margo Nancyfor για το τραγούδι «Φύσηξε Αγέρα» μέσα από το ντεμπούτο άλμπουμ της «Stories of Margo» με τη συμμετοχή του τσελίστα Dave Eggar και του περκασιονίστα Chuck Palmer, δύο μουσικών που ήταν υποψήφιοι για Grammy σε παραγωγή του Ron Saint Germain που μεταξύ άλλων έχει δουλέψει με Aretha Franklin, Mick Jagger, U2, The Cure.
Η βιβλιοθήκη της Σχολής μας πάντα ήταν κάτι παραπάνω από μια βιβλιοθήκη. Είναι ο χώρος που φιλοξενούσε τις δραστηριότητες μας : επισκέψεις ομιλητών, παρουσιάσεις ερευνητικών εργασιών, διαγωνισμούς, επισήμους, εβδομάδα τύπου, εβδομάδα λογοτεχνίας και και και ….
Και πάντα καμαρώναμε για τον χώρο. Φιλικός, φωτεινός, καθαρός και τακτοποιημένος, ενημερωμένος στα βιβλία, τα περιοδικά και τις εφημερίδες, ένας χώρος η καρδιά του σχολείου.
Ας θυμηθούμε μαζί μέσα από τις φωτογραφίές διαφορες δραστηριότητες που φιλοξενήθηκαν στη βιβλιοθήκη μας.
Επισκέπτες ομιλητές στους μαθητές μας.Παρουσίαση ερευνητικών εργασιών στην ολομέλεια της τάξηςΟ Κώστας Ρήγας ξεναγεί τους μαθητές μας στον μαγικό κόσμο του μπάσκετ, στους κανόνες του και στα μυστικά της διαιτησίας του.Οι παλιοί μας μαθητές μιλάνε στους σημερινούς μας για τα επαγγέλματά τους και για τα χρόνια τους στο σχολείο μας μέσα στα πλαίσια των στρογγυλών τραπεζιών επαγγελματικού προσανατολισμού.
Τώρα η βιβλιοθήκη μας βιώνει μια διαφορετική εξωπραγματική κατάσταση με…
…άδεια τραπέζια……το αρχείο χωρίς μαθητές να ψάχνουν……οι διάδρομοι ανάμεσα στα ράφια κενοί……οι θέσεις των υπολογιστών κενές ……το κέντρο επαγγελματικού προσ;ανατολισμού άδειο.Η αίθουσα μοντάζ που εκπαιδεύονται οι μαθητές αλλά γίνεται και η επεξεργασία του υλικού από πολλές εκδηλώσεις της σχολής… και αυτή άδεια
Τελικά τι έγινε. Η βιβλιοθήκη μας βγήκες εκτός δράσης; Όχι προσαρμόστηκε και αυτή και εξακολουθεί να είναι μαζi μας …ψηφιακά.
Στον σύνδεσμο που ακολουθεί, μπορείτε να βγείτε και εσείς μια βόλτα στη βιβλιοθήκη μας,
Είναι μια καλή ιδέα, να τραβήξετε μια άδεια καρέκλα, να καθήσετε στο τραπέζι και να διαλέξετε ένα βιβλίο από τη ψηφιακή μας βιβλιοθήκη για να περάσετε πιο όμορφα την καραντίνα.
Φυσικά αυτά δεν γίνονται μόνα τους. Οι άνθρωποι πίσω από αυτά Mathilde Vendé και Γιώργος Λαγός δουλεύουν συνέχεια σε όλες τις συνθήκες, προκειμένου να μπορέσουν να ολοκληρώσουν όλο αυτό το έργο. Και ακόμα είναι σε εξέλιξη. Κάθε μέρα που περνάει θα γίνονται και καλύτερα.
Η Άννα – Μαρία Κοσμόγλου, απόφοιτη της Σχολής μας δίνει μια συνέντευξη στην εφημερίδα του σχολείου μας.
Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα…
« Η πρώτη μου γνωριμία με το LFH ήταν στην Α’ Γυμνασίου – καινούριο σχολείο, νέα πρόσωπα, συμμαθητές και καθηγητές, η έναρξη μίας νέας περιόδου στη ζωή μου. Τα συναισθήματα ανάμεικτα, αγωνία και δισταγμός, αλλά παράλληλα περιέργεια για το νέο ξεκίνημα. Θυμάμαι τα χρόνια του Γυμνασίου και Λυκείου στο LFH με γλυκιά νοσταλγία και πάντα έρχονται στην σκέψη μου πολύ όμορφες αναμνήσεις. Αυτά τα χρόνια καθόρισαν πολλές πτυχές του χαρακτήρα μου και επηρέασαν σημαντικά την μετέπειτα πορεία μου.….
Όλη την συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο :
Και έτσι κλείσαμε λόγω κορωνοϊού. Κλείσαμε με διαταγή άνωθεν, μια και έκλεισαν όλα τα Γυμνάσια και Λύκεια της Ελλάδος.
Με το που ανακοινώθηκε την Πέμπτη 5 Νοέμβρη το λεγόμενο lock down η προετοιμασία μας για να αντιμετωπίσουμε ενδεχόμενο κλείσιμο ενεργοποιήθηκε. Η προετοιμασία μας είχε ξεκινήσει από πέρυσι τον Μάϊο. Δεν το ευχόμαστε βέβαια αλλά έχοντας κάνει τον απολογισμό μας από το πρώτο κλείσιμο είδαμε τι έπρεπε να κάνουμε για να προετοιμαστούμε. Ξεκινήσαμε λοιπόν με τα ψώνια.
Αγοράσαμε ταμπλέτες ψηφιοποίησης (γραφίδες που λέμε). Δέκα να βρίσκονται. Ο λόγος ήταν να μπορούν οι συνάδελφοι να διαμοιράζονται την οθόνη του υπολογιστή την οποία μετατρέπουν με τις γραφίδες σε διαδραστικό πίνακα.
Δημιουργήσαμε την μεταφερόμενη τάξη, ένα φοριαμό με laptop, που μετατρέπουν οποιαδήποτε τάξη σε εργαστήριο πληροφορικής. Οι υπολογιστές αυτοί, αυτές τις ημέρες, εξυπηρετούν συναδέλφους που λόγω αδυναμίας να εργαστούν από το σπίτι, έρχονται στο σχολείο, όπου εργάζονται στις άδειες αίθουσες κάνοντας μάθημα στους μαθητές μας. Έχουμε φροντίσει να τους προμηθεύσουμε με την σχετική άδεια από την ΕΡΓΑΝΗ.
Προμηθευτήκαμε μικρόφωνα για όλες τις τάξεις. Έτσι όλες οι τάξεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επικοινωνία με τους μαθητές. Σε συνδυασμό με τον διαδραστικό πίνακα έχουμε ένα πλήρες σύστημα.
Ελέγξαμε όσες αίθουσες έχουν διαδραστικό πίνακα, και “σετάραμε” τους υπολογιστές να μπορούν να διαμοιράσουν τον πίνακα – οθόνη στους μαθητές. Είδαμε πως γίνεται και φτιάξαμε τους σχετικούς οδηγούς για τους συναδέλφους.
Οργανώσαμε επιμόρφωση από συναδέλφυς που έχουν εμπειρία από την χρήση διαδραστικού πίνακα στο σύνολο των συναδέλφων του σχολείου. Η επιμόρφωση αυτή έγινε τον Ιούνιο μετά την λήξη των μαθημάτων στον “κενό χρόνο” μέχρι τις 30 Ιουνίου, αφού δεν είχαμε τα γραπτά, τις βαθμολογίες και όλα τα άλλα που συνήθως ακολουθούν τις γραπτές εξετάσεις Μαΐου – Ιουνίου.
Οργανώσαμε τη πλατφόρμα με την οποία δουλεύουμε και μέσα από συζητήσεις ανά κλάδο μέσα από τις κονσερτασιόν (κοινή ώρα ανά κλάδο για συντονισμό και παρακολούθηση της ύλης) μοιραστήκαμε τις κοινές πρακτικές και εντοπίσαμε τα λάθη, αλλά και τις καλές πρακτικές.
Η μεγαλύτερη δουλειά όμως έγινε από τις δύο διευθυντικές ομάδες στον σχεδιασμό των τμημάτων.Έχοντας ήδη την εικονα των μαθητων της επόμενης χρονιάς όπως και τις επιλογές τους για τους προσανατολισμούς που θα ακολουθήσουν, σχεδιάσαμε τα τμήματα ώστε τα μεγαλύτερα τμήματα να έχουν 22 – 23 μαθητές ενώ τα μικροτερα έχουν περίπου 13-16 μαθητές ενώ για την Γ Λυκείου ο αριθμός αυτός γίνεται από 11 – 14 μαθητές. Σκοπός μας είναι να έχουμε όσο το δυνατόν μικρότερα τμήματα, προστατεύοντας την υγεία των μαθητών μας και τη δική μας και μέσα από αυτό και τις οικογένειές τους. Εξαντλήσαμε τις δυνατότητες ανάπτυξης των τμημάτων.
Στην Α Λυκείου το 57% των ωρών διδασκαλίας γίνετε σε τμήματα μέχρι 16 μαθητές και οι υπόλοιπες με 22 – 23 μαθητές. Στη Β Λυκείου το 40 % των ωρών σε μικρά (13-16) και οι υπόλοιπες σε μεγάλες ενώ στη Γ Λυκείου το 91 % των ωρών γίνονται σε μικρά τμήματα και μόνο 3 ώρες στις 32 σε μεγάλα τμήματα.
Και ξεκινήσαμε τον Σεπτέμβρη.
Σε κάθε τάξη διατηρήσαμε την “ρουτίνα μας” δηλαδή “ορθάνοιχτα παράθυρα”, σετ καθαριότητας θρανίου με αντισηπτικό και τζελ για τους μαθητές. Προσπάθεια για σταθερές αίθουσες – όσο το δυνατόν περισσότερο – και στις μετακινήσεις να υπάρχει αρκετός χρόνος για τον καθαρισμό του θρανίου πριν ξεκινήσουμε. Μονοδρόμηση στις σκάλες σε σκάλες ανόδου και σκάλες καθόδου. Ρύθμιση των διαλειμμάτων ώστε να βγαίνουν οι μαθητές μας 5 λεπτά νωρίτερα, και να αποφεύγεται με αυτό το τρόπο ο συνωστισμός στις σκάλες και στη πόρτα. Επίσης στην καντίνα να υπάρχει μια μικρή προτεραιότητα και αποφυγή συνωστισμού για την εξυπηρέτησή τους. Οι μαθητές συμβουλεύτηκαν να χρησιμοποιούν συγκεκριμένες περιοχές της αυλής κατά την διάρκεια του διαλείμματος, για να μην υπάρχει συνωστισμός. Αντίστοιχα μπαίνουν 5 λεπτά αργότερα μετά το χτύπημα του κουδουνιού εισόδου. Ο λόγος είναι ότι στα κοινά διαλείμματα έχουμε περίπου 900 μαθητές του Ελληνικού και Γαλλικού τμήματος. Τα παιδιά του Γαλλικού Δημοτικού και νηπιαγωγείου (1000 περίπου) έχουν άλλα διαλείμματα και χώρους αυλισμού). Προτιμήσαμε να “χάσουμε” 5 λεπτά από το να στριμώχνονται στις σκάλες και στη πόρτα. Στην αίθουσα φοράνε τη μάσκα και κάθονται όσο πιο αραιά μπορούνε έχοντας μονά θρανία στη τάξη. Γενικά υπήρχε μια συμμόρφωση στις οδηγίες.
Στο πρώτο δίμηνο στο Ελληνικό τμήμα είχαμε πέντε επαφές. Οι μαθητές μπήκαν σε προληπτική δεκατετραήμερη καραντίνα και διαμορφώσαμε άμεσα αίθουσες με συγκεκριμένο εξοπλισμό για να μπορούμε να έχουμε μετάδοση του πίνακα κατά την διάρκεια του μαθήματος, στους απόντες μαθητές. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που δόθηκε η εντολή για καραντίνα. Και κλείσαμε.
Ήταν 2010 και έτσι σχεδόν παραμένει.
Μόλις ανακοινώθηκε η καραντίνα, αμέσως το ίδιο πρόγραμμα – είχε σχεδιαστεί έτσι – κατέβηκε με διάρκεια της ώρας στα 40 λεπτά και ανακοινώθηκε στους συναδέλφους. Η πρόταση του υπουργείου για διαφορετική ώρα έναρξης γυμνασίου – λυκείου θεωρήθηκε ανεφάρμοστη γιατί πολλοί καθηγητές είναι και στο γυμνάσιο και στο λύκειο δεν θα μπορούσε να έχουν διαφορετικά ωράρια μαθημάτων. Το ωράριο είναι ενιαίο. Ζητήθηκε από τους συναδέλφους να δηλώσουν ποιοι επιθυμούν να εργαστούν στο σχολείο (συνάδελφος του οποίου η σύζυγος είναι καθηγήτρια επίσης και έχει δύο παιδιά ηλικίας γυμνασίου και λυκείου χρειάζεται τέσσερις υπολογιστές για να μπορέσει να αντοποκριθεί (!!!). Εργάζεται από το σχολείο…) Ετοιμάστηκαν οι σχετικές άδειες. Ξεκινήσαμε την Δευτέρα με πρακτικά καθολική συμμετοχή μαθητών. Κάποιες λίγες “παιδικές ασθένειες” (αδυναμία σύνδεσης, λάθος κωδικοί κα ) λύθηκαν εντός της ημέρες και την Τρίτη όλα κύλησαν ομαλά. Δημιουργήθηκε αρχείο για τις απουσίες από κάθε καθηγητή – μια και δεν υπάρχουν πια τα έντυπα απουσιολόγια – τα οποία καταγράφουν τις ελάχιστες απουσίες. Ξεκινάμε 8.10 – όπως και στο κανονικό πρόγραμμα, και τελειώνουμε 1.35 το μεσημέρι. Καονικότατα.
Ανοίξαμε την εφαρμογή CLASSROOM NOTEBOOK που μας δίνουν επιπλέον δυνατότητες επικοινωνίας με τους μαθητές μας. Ετοιμάζουμε τα πρώτα διαδικτυακά διαγωνίσματα… Εδώ προσωπικά έχω κάποια επιφύλαξη όσον αφορά την “επιτήρηση”. Την Παρασκευή έχω το πρώτο μου διαγώνισμα και θα δω…
Προσωπικά είμαι καθημερινά στο σχολείο. Ετοιμάζω το μάθημά μου, κάνω το πρόγραμμά μου κανονικότατα, συμμετέχω σε διαδκτυακές συζητήσεις, επιμορφώσεις, επικοινωνία με την διεύθυνση και και και…
Έχουμε περάσει σε μια καινούργια καθημερινότητα, διαφορετική. Αντιμετωπίζουμε τις νέες προκλήσεις, με ψυχραιμία, και προσπαθούμε κάθε φορά να έχουμε τις καλύτερες συνθήκες για να κάνουμε το μάθημά μας προς όφελος των μαθητών μας.
Είναι 2020 (για να θυμηθούμε την υπογραφή τα τα άρθρα για τα σαράντα χρόνια της Σχολής. Θα επανέλθουμε και σε αυτό).
