Η Θαλασσινή απόφοιτος της Σχολής μας ξεκίνησε τις σπουδές της στη Σχολή δημοσιογραφίας, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Σε μια περίοδο αναζήτησης για την Θαλασσινή, είδε ότι δεν ήταν αυτό που την εξέφραζε, έτσι παράλληλα ξεκίνησε να σπουδάζει σε δραματική σχολή. Εκεί πραγματικά βρήκε αυτό που της άρεσε και την εξέφραζε. Ολοκλήρωσε τη Σχολή της δημοσιογραφίας χωρίς καθυστέρηση – στα τέσσερα χρόνια – αλλά η ολοκλήρωση της δραματική σχολής ήταν το γεγονός που την έκανε να ανοίξει τα φτερά της στο χώρο.
Σε μια συζήτηση μαζί της μου γράφει…
Από τότε που τελείωσα τη σχολη έχω παίξει στην τηλεόραση και στο θέατρο και τώρα σκηνοθετώ και την πρώτη παράσταση στην οποία παίζει η μητέρα μου και νιώθω πολύ τυχερή γιαυτο! Μια δουλειά βαθιά όμορφη και βαθιά ψυχοφθόρα. Πρέπει να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση.
Δεν θέλω καθόλου να ακουστώ γραφική αλλά πράγματι χρειάζεται γερό στομάχι. Πρόσφατα είχα μια κουβέντα, που φίλοι μεταξύ μας αναρωτιόμασταν αν αξίζει όλο αυτό το άγχος, το τρέξιμο, η φθορά. Αξίζει. Για μένα, μια χαρά σ’αυτο το επάγγελμα καλύπτει τις 1000 λύπες που πολύ πιθανό να έχεις υποστεί.
Από ότι φαίνεται η δουλειά του σκηνοθέτη ναι μεν είναι δύσκολη αλλά η Θαλασσινή έχει εκείνο τον ενθουσιασμό και την όρεξη για να ανταπεξέλθει.
Μια αναλυτική εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη της Θακασσινής μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ. Εδώ εμφανίζονται και οι ώρες των παραστάσεων που σκηνοθετεί η Θαλασσινή τι; οποίες και αντιγράφω :
Παραστάσεις:
Πρεμιέρα: Σάββατο 30 Δεκεμβρίου στις 21:00
Από Δευτέρα 1 έως Σάββατο 6 Ιανουαρίου στις 21:00
Κυριακή 7 Ιανουαρίου στις 20:00
Τιμές Εισιτηρίων:
15 ευρώ Γενική Είσοδος
13 ευρώ Μειωμένο (Άνεργων – Φοιτητών – Αμέα)
Προπώληση: Ταμείο Θεάτρου Αμαλία & more.com
Θέατρο Αμαλία, Αμαλίας 71
Όσοι βρεθείτε στην παράσταση, αναζητείστε την Θαλασσινή και δώστε χαιρετίσματα.
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 2310 842 509
Είναι 2023 και οι απόφοιτοί μας ανακαλύπτουν τον δρόμο τους στον κόσμο της τέχνης.
‘Οπως κάθε χ΄ρονο έτσι και φέτος πήγαμε στο ραντεβού του εργαστηριακού διαγωνισμού EUSO: Σήμερα έγινε η βράβευση και την Σχολή εκπροσώπησε η Άννα Τζίμα και η Αλεξάνδρα Μπούρα, εκ μέρους όλης της ομάδας καθηγητών των Φυσικών επιστημών που υποστήριξε τους μαθητές, μαζί με τους μαθητές της ομάδας.
Στους μαθητές μας επιδόθηκαν έπαινοι, για την συμμετοχή τους, από την κ Κωνσταντινοπούλου υπεύθυνη των ΕΚΦΕ Χαλανδρίου και τον κ Αποστολόπουλο, υπεύθυνο Φυσικών Επιστημών για τη Σχολή μας.
Πολλα συγχαρητήρια στους μαθητές μας Αριστοτέλη Μαντά, Δανάη Αρμπιλιά και Γιώργο Λιλάκο, για την συμμετοχή τους. Από ότι μας είπαν, πέρασαν πολύ όμορφα οπότε και μόνο για αυτό άξιζε.
Η ομάδα των καθηγητών των Φυσικών επιστημών της Σχολής μας αποτελείται από τον κ Λιβανό, κ Τζίμα και κ Αγριόδημα (φυσικούς), κ Αλισαβάκη, κ Μπούρα και κ Φωτιάδου (χημικούς) και κ Καραβιώτη και κ Μπουρλή (βιολόγους).
Είναι 2023 – γι αλίγο ακόμα – και εκμεταλλευόμαστε κάθε ευκαιρία για να προσφέρουμε στους μαθητές μας νέες εμπειρίες μέσα από διαγωνισμούς.
Η τελευταία εβδομάδα πριν το κλείσιμο για τα Χριστούγεννα είχε πολλές εκδηλώσεις. Ας τα πάρουμε από την αρχή ξεκινώντας από την Κυριακή 17 Δεκεμβρη όπου έγινε το Χριστουγεννιάτικο Bazar στη Σχολή.
Πολύς κόσμος, κέφι , χαρά, μουσική…
Στη συνέχεια στις τάξεις επισκέφτηκε ο Secret Santa… μικρούς και μεγάλους. Μοιραστήκαμε δώρα με τους μαθητές μας. Εγώ βρέθηκα με μια κούπα με τον χημικό τύπο της καφεΐνης. Πολύ καλό χρήσιμο και οικολογικό δώρο, μια και θα πίνω τον καφέ μου πλέον στην κούπα αυτή και όχι σε ποτήρι μιας χρήσεως. Μετά ο Secret Santa επισκέφτηκε τους καθηγητές, όπου ανταλλάξαμε δώρα μεταξύ μας… Με ένα μπουφέ φτιαγμένο από τα χεράκια μας, πολλά πειράγματα και γέλια.
Με το δώρο “παρα πόδα” που λένε και χτυπώντας αλύπητα τον μπουφέ… (Φωτογραφία από Κατερίνα Φωτιάδου)
Για να φτάσουμε στην χθεσινή μέρα με την μεγάλη γιορτή του Δημοτικού όπου όλα τα παιδάκια γιορτάσανε τα Χριστούγεννα στο χολ…
(Στιγμιότυπα από βίντεο του Νίκολυ Λεβαντίνου)
Και φτάσαμε σήμερα όπου είχαμε τον Άη Βασίλη να κυκλοφορεί στο σχολείο, και να μοιράζει δώρα στα παιδιά.
Μετά ακολούθησε η επίσκεψη σε όλες τις τάξεις του νηπιαγωγείου και δημοτικού, και σε κάθε τάξη οι μικροί μαθητές υποδέχτηκαν τον Άη Βασίλη με χαρούμενες φωνές. (Στιγμιότυπα από βίντεο του Νίκου Λεβαντίνου).
Τέλος σήμερα οι μαθητές τραγούδησαν τα κάλαντα στο προσωπικό της Σχολής δίνοντας έναν άλλο τόνο στη σημερινή μέρα.
(απόσπασμα απο βίντεο της Κατερίνας Φωτιάδου).
Και κάπως έτσι “κλείσαμε” το 2023. Μια χρονιά που τα είχε όλα. Χαρές, λύπες, απώλειες, γεννητούρια, ότι θέλεις… που λενε. Όπως άλλωστε έτσι γίνεται στη ζωή μας. Το ταξίδι μας τα έχει όλα…Περνάμε σε μια φάση ξεκούρασης, ανασυγκρότησης, προγραμματισμού, και με τον καινούργιο χρόνο, να βρεθούμε όλοι μαζί ανανεωμένοι.
Είναι 2023 – για λίγο ακόμα – και φροντίζουμε να έχουμε τις καλύτερες αναμνήσεις από την χρονιά που φεύγει.
Χρόνια Πολλά σε όλους.
Καλά Χριστούγεννα, και Καλή χρονιά σε όλους,
με υγεία, χαρά και ευτυχία, κοντά σε ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν.
Κάθε χρόνο οργανώνουμε διάφορες παιδαγωγικές εξόδους με γνώμωνα τους μαθητές μας. Οι φετεινές μας επισκέψεις έγιναν στις 13 Δεκέμβρη. Έτσι η Α Λυκείου πήγε στο Μουσείο Λαλαούνη και το Μουσείο Ηρακλειδών, η Β Λυκείου έκανε έναν ιστορικό περίπατο στην Πλάκα και τέλος η Γ Λυκείου πήγε σε χώρους Ιστορικής μνήμης (πάρκο Ελευθερίάς και Σκοπευτήριο). Σαν υπεύθυνος στην Α Λυκείου βρέθηκα στο Μουσείο Λαλαούνη.
Τα πρακτικά. Βολική τοποθεσία. Πέντε λεπτά περπάτημα από το Πάρκινγκ της Ακρόπολης, άνετα και χαλαρά.
Το Μουσείο. Προσωπικά με ενθουσίασε. Σε πρώτη σκέψη θα έλεγε κανείς…τι να δεις σε έαν μουσείο κοσμήματος!!!! Και όμως το μουσείο αυτό ουσιαστικά έχει την ιστορία της Ελλάδας. Η κ Λαλαούνη που το παρουσίασε με μεγάλο ενθουσιασμό, μας έβαλε στη λογική και στο όραμα του πατέρα της, έτσι ώστε να μπορέσουμε να δούμε κάθε δημιουργίά από την δική του σκοπιά. Έτσι δεν βλέπαμε ένα κόσμημα αλλά μια στιγμή στην ιστορία, ένα στιγμιότυπο της φύσης ή ένα έντομο της Ελληνικής πανίδας. Μάθαμε πολλά για την σημασιά του κοσμήματος διαχρονικά. Από τα πρώτα δόντια των θηρίων των πρωτόγονων ανθρώωπων μέχρι τα πολύπλοκα διαδήματα και τα κτερίσματα στους τάφους των αρχαίων.
Ξεκινώντας από το αίθριο, είχαμε μια πρώτη ενημέρωση και στη συνέχεια παρακολουθήσαμε την παρουσίαση του μουσείου.
Στην ενημέρωση
Μετά ακολούθησε παρουσίαση των “σειρών” που υπήρχαν στην μόνιμη έκθεση.
Η κ Λαλαούνη μας παρουσιάζει τα έργα και μας εξηγεί την ιστορία πίσω από κάθε ένα.
Στο εργαστήριο
Στην συνέχεια επισκεφτήκαμε το εργαστήριο, όπου είδαμε πολλές τεχνικές αλλά ….
…δουλέψαμε κιόλας το μέταλλο.
Κλείνοντας θα έλεγα ότι το μουσείο Λαλαούνη είναι το ίδιο ένα κόσμημα και αν τοι επισκεφτείτε φροντίστε να σας εξηγήσσει κάποιος τι βλέπετε από την μια και από την άλλη να έχετε πολύ διαθέσιμο χρόνο.
Είναι 2023 και διαλέγουμε για εκπαιδευτικες επισκέψεις, μέρη που έχουν κάτι να μας δώσουν. Και το μουσείο Λαλαούνη είναι ένα από αυτά τα μέρη.
Η Νεφέλη Δημητριάδη είναι εικαστικός, καλλιτέχνης έργων εικονικής και μεικτής πραγματικότητας, με επαγγελματική εμπειρία στη σκηνοθεσία σε διεθνείς οπτικοακουστικές παραγωγές. Έχει διδακτορικό δίπλωμα στην «Αισθητική, Επιστήμη και Τεχνολογία της Τέχνης» του Université de Paris 8 (2008), μεταπτυχιακό δίπλωμα στην «Τέχνη της Εικόνας και Σύγχρονη Τέχνη» (2003) και δίπλωμα εικαστικού της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2002)...
Η Νεφέλη
και συνεχίζω…
…Η Νεφέλη Δημητριάδη έχει επίσης πολυετή επαγγελματική εμπειρία στην παραγωγή έργων εικονικής και μεικτής πραγματικότητας ως Διευθύντρια της NOUS VR (2012-2019) και είναι συντονίστρια του έργου «Εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας στην ιατρική αποκατάσταση» (REACT “Virtual Reality applications in Medical Rehabilitation”) το οποίο έχει ενταχθεί στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΣΠΑ ΕΡΕΥΝΩ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ-ΚΑΙΝΟΤΟΜΩ και υλοποιείται από την Ιατρική Σχολή του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, την STRATIS Ltd και τη NOUS VR (2018-2021) ...
Αφορμή για το άρθρο έδωσε η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 11 Δεκέμβρη με αφορμή τα μεταπτυχιακά προγράμματα στο αντικείμενο της Νεφέλης.
Δυστυχώς για μια ακόμα φορά αναφέρομαι “κατόπιν εορτής”. Όμως είναι η παρουσίαση των προγραμμάτων σπουδών, οπότε αν κάποιος ενδιαφερεται, μπορεί να το ψάξει και να βρει περισσότερες πληροφορίες για αυτά. Λογικά έχει χρόνο.
Είναι 2023 – ακόμα – και οι απόφοιτοί μας εξερευνούν νέους κόσμους και μας τους παρουσιάζουν.
Το Σωματείο Ηθοποιών Μελοδράματος Οπερέτας διοργανώνει εκδήλωση με Χριστουγεννιάτικους Ύμνους και αποσπάσματα από το ορατόριο “Messiah” του G.Fr. Haendel, την Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου και ώρα 20.00, στον Ιερό Ναό Αγίου Παύλου (Φίλωνος 23 – Πειραιάς).
Θα τραγουδήσουν : Αντωνία Καλογήρου, soprano
Σοφία Καπετανάκου, mezzo soprano
Iωάννα Τσιλιμίγκα, soprano
Στυλιανός Σκιαδάς, tenore
Την εκδήλωση θα τιμήσει με την συμμετοχή του ο καταξιωμένος τενόρος της Λυρικής Σκηνής Σταμάτης Μπερής.
Θα συμμετέχουν επίσης : η χορωδία Conduit Ensemble υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Κώστα Μανωλκίδη και το Ορχηστρικό σύνολο Cappella Atenaea.
Μουσική Διεύθυνση : Αντωνία Καλογήρου.
Αυτό που ίσως δεν είναι γνωστό είναι ότι ο Κώστας Μανωλκίδης είναι απόφοιτος της Σχολής μας και γράφει την δική του πορεία στον χώρο της Μουσικής. Και φυσικά έχει φιλοξενηθεί ξανά στα ΝΕΑ ΤΟΥ LFH
Οπότε κανονίζουμε τις δουλειές μας και στις 20 το Δεκέμβρη είμαστε εκεί.
Είναι 2023 – ακόμα – και οι απόφοιτοί μας δίνουν με τον τρόπο τους “χρώμα” στις φετεινές γιορτές.
ΥΓ Ισχύει πάντα: Όσοι βρεθείτε εκεί δώστε χαιρετίσματα στον Κώστα από εμένα και γνωριστείτε.
Η Λένια Ζαφειροπούλου, απόφοιτος της Σχολής μας, λυρική τραγουδίστρια ποιήτρια και μεταφράστρια, τραγουδάει ένα παραδοσιακό νανούρισμα.
Είναι από το site “με τα λόγια γίνεται” όπου ζητήθηκε να τους δώσουν γνωστοί καλλιτέχνες τις ευχές τους για τα δεκατρία χρόνια.
Είναι ένα νανούρισμα του Τσαϊκόφσκι. Γράφω και τους στίχους στα Ελληνικά (από την παραπάνω σελίδα).
“Να μου το πάρεις, Ύπνε μου, τρεις βίγλες θα του βάλω,τρεις βίγλες, τρεις βιγλάτορες, κι οι τρεις αντρειωμένοι.
Βάλλω τον Ήλιο στα βουνά, τον αετό στους κάμπους,τον κυρ Βοριά το δροσερό ανάμεσα πελάγου.
O Ήλιος εβασίλεψεν, ο αϊτός αποκοιμήθη,κι ο κυρ Βοριάς ο δροσερός στης μάνας του πηγαίνει.
«Γιε μ’, πού ‘σουν χτες, πού ‘σουν προχτές, πού ‘σουν την άλλη νύχτα;
Μήνα με τ’ άστρι μάλωνες, μήνα με το φεγγάρι,μήνα με τον αυγερινό, που ‘μαστ’ αγαπημένοι;
– Μήτε με τ’ άστρι μάλωνα, μήτε με το φεγγάρι,μήτε με τον αυγερινό, οπού ‘στ’ αγαπημένοι· χρυσόν υγιόν εβίγλιζα στην αργυρή του κούνια».”
Απολαύστε την :
Αν θέλετε να την ακούσετε ζωντανά μπορείτε να παρακολουθήσετε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τις παραστάσεις της ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής. Από 20-23 Δεκεμβρίου. Λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε ΕΔΩ
Ο Πέτρος, απόφοιτος της Σχολής μας μετά από μια μακρόχρονη απουσία στο εξωτερικό, είναι πλέον στην Ελλάδα και κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα… σκηνοθετεί.
Δίνει μια συνέντευξη στο FLIX όπου παρουσιάζει την νέα του δουλειά “Παράλληλοι Αυτοσχεδιασμοί”. Η δουλειά του αυτή παρουσιάζεται σήμερα στις 9 Δεκέμβρη (δυστυχώς η καθημερινότητα δεν μου επέτρεψε να σας ενημερώσω τουλάχιστον μια δυο μέρες πριν). Η δουλειά του αυτή χαρακτηρίζεται : ντοκιμαντέρ, υπαξιακό, λαογραφικό και ανθρωπιστικό.
Ο Πέτρος
Αντιγράφω από την παρουσίαση…
Το ποιητικό ντοκιμαντέρ του Πέτρου Κολοτούρου, «Παράλληλοι αυτοσχεδιασμοί (Improvisations in Parallel Mode)», θα προβληθεί για το κοινό, μετά την πρεμιέρα του στο τελευταίο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το γύρο του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και την πρόσφατη βράβευσή του στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.
Σχετικά με τον Πέτρο αναφέρεται…
Οπτικοακουστικός δημιουργός, με πολλά μουσικά κλιπ, video dance και video art έργα στο ενεργητικό του, αλλά υπογράφοντας και τη φωτογραφία στο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ «Εγώ και ο ίσκιος μου» για τον Νίκο Παπάζογλου, ο Κολοτούρος είναι ένας από αυτούς τους δημιουργούς που τραβούν με αυτάρκεια το δικό τους μονοπάτι, καταφέρνοντας, στην πορεία, να προσελκύσουν το ενδιαφέρον όχι μόνο των άλλων καλλιτεχνών, αλλά και του κοινού.
Η αφίσα του ντοκυμαντέρ
Και το teaser για να δείτε και δείγμα δουλειάς.
Αν θελετε να διαβάσετε όλη την συνέντευξη, διαβάστε την ΕΔΩ, έχει πράγματι πολύ ενδιαφέρον.
Είναι 2023 – ακόμα – και οι απόφοιτοί μας καταγράφουν το παρόν, δημιουργώντας τις μνήμες του μέλλοντος.
ΥΓ. Είμαι σίγουρος ότι κάπου θα “ανέβει” το ντοκυμαντέρ, οπότε έχετε το νου σας
Σήμερα ήταν γιορτή για το σχολείο. Μια μέρα μονάδική γεμάτη συγκινήσεις, αγκαλιές, χαμόγελα, πειράγματα αλλά και ενημέρωση. Ήταν η ημέρα καριέρας, μια ημέρα αφιερωμένη στην ενημέρωση των μαθητών μας για τα επαγγέλματα, και τις τυπικές αλλά και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που απαιτούν πολλά επαγγέλματα. Και τι το καταπληκτικό έχει μια τέτοια μέρα; Πολλά, πάρα πολλά…
Όταν από τους τριάντα και πλέον ομιλητές τα τρία τέταρτα είναι παλιοί μαθητές του σχολείου μας, η προσμονή για την εκδήλωση και η συγκίνηση όταν βλέπουμε τους παλιούς μας μαθητές χτυπάει κόκκινο. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή…
Αρχικά με την Γ Λυκείου είχαμε μια συζήτηση – διάλεξη πάνω στην διαχείριση του άγχους από τον κ Γιώργο Παναγιωτακόπουλο, φυσικό γνωστό από τα πολύ καλά βιβλία του αλλά και από τις διαλέξεις του πάνω στην διαχείριση του άγχους, στην μελέτη και στους τρόπους εκμάθησης.
Ο κ Παναγιωτακόπουλος με τους μαθητές μας της Γ Λυκείου στη Βιβλιοθήκη της Σχολής μας.
Η συζήτηση είχε σαν αντικείμενο την διαχείριση του άγχους, όπου ο κ Παναγιωτακόπουλος αλληλεπιδρώντας με τους μαθητές μέσα από ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο μπόρεσε να κατευθύνει την συζήτηση στα σημεία ενδιαφέροντος των μαθητών.
Από τις απαντήσεις των μαθητών γίνεται φανερό ότι σαφώς η διάλεξη είχε λόγο να γίνει…
Πάνω από 77 % οι αγχωμένοι μαθητές.
Η συνέχεια καθορίζεται από τα αποτελέσματα.
Περιμένοντας το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας.
Και πάμε στην ημερίδα…Το έχω γράψει δεκάδες φορές σε όλη τη διάρκεια της θητείας μου στην εκπαίδευση : Τι είναι αυτό που δεν κοστίζει αλλά αξίζει όσο δεν φαντάζεστε; Αυτό μόνο ένας εκπαιδευτικός μπορεί να το απαντήσει.
Να σας δώσω την απάντηση, μια και δεν είναι σίγουρο ότι μπορείτε να βρείτε την απάντηση… Το να περπατάς στον διάδρομο και να ακούς… “ΑΑΑΑ!!! ο κ Αλισαβάκης” και με το που γυρνάς, να βλέπεις ένα γελαστό πρόσωπο, να σε καλωσορίζει, μια αγκαλιά, μια ζεστή χειραψία, ενός παλιού σου μαθητή. Οι πρώτοι μου μαθητές τώρα είναι πενήντα χρονών και από το συγκεκριμένο σχολείο, λίγο μικρότεροι. Αν αυτό δεν είναι ευτυχία τότε τι είναι. Αισθάνεσαι ότι το πέρασμά σου από αυτόν το πλανήτη έχει αφήσει ένα ίχνος. Υπερβολή… ίσως αλλά εγώ σήμερα το καταευχαριστήθηκα αλλά και συγκινήθηκα πολύ. Κάποιους από αυτούς τους παλιούς μαθητές είχα να τους δω δεκάδες χρόνια. Το παιγνίδι – που πάντα διασκεδάζω – του πως θα μου απευθύνουν τον λόγο, στον ενικό ή τον πληθυντικό έχει πάντα πλάκα. Το να τους απευθύνονται οι μαθητές στον πληθυντικό επίσης έχει πλάκα… Τους προκαλεί μια κάποια αμηχανία. Βλέπετε είναι ο χώρος που περάσαν και αυτοί σαν μαθητές, και τώρα τον βλέπουν από την πλευρά της έδρας…
Τελικά ποια είναι η απάντηση; Μα στα πρόσωπα των παλιών σου μαθητών να βλέπεις τα πρόσωπα φίλων. Πραγματικά δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά και συγκίνηση. Σήμερα ήταν μια μοναδική μέρα. Ποιον να πρωτοθυμηθώ…
Τον Βασίλη που ήρθε από την Δανία επι τούτου, εκμεταλλευόμενος τα Χριστούγενα, την Εύα που κανόνισε το πρόγραμμά της από τον Οκτώβρη στο Παρίσι για να είναι εδώ, τον Βασίλη, που με ρωτούσε ξανά και ξανά για την ημερομηνία για να κανονίσει να κλείσει εισιτήριο… Αλλά και όλους τους άλλους που ήρθαν “από δίπλα” αφήνοντας δουλειές , παιδιά, υποχρεώσεις, προγράμματα υπηρεσιών, παίρνοντας άδεια από την δουλειά τους, περνώντας την ελεύθερη μέρα τους μαζί μας…Δεν μπορώ να πω τίποτα άλλο παρά
ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Μπορεί να ακούγεται πολύ προσωπικό αλλά έτσι το αισθάνομαι. Ο λόγος απλός. Ο κόσμος των παλιών μας μαθητών είναι πάντα δίπλα στο σχολείο, στα καλά αλλά και στα άσχημα. Και η υπερηφάνεια και το καμάρωμα όταν τους βλέπουμε να προχωράνε και να προοδεύουν είναι μεγάλη.
Κάποτε με είχαν ρωτήσει σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό που είχαμε πάει για επίσκεψη, πως αισθάνομαι για τους μαθητές μου και είχα απαντήσει : Να σας πω έχω 170 παιδιά, τα τρία από αυτά είναι τα δικά μου… Νομίζω ότι αυτό εξηγεί λίγο το καμάρι. Αλλά και πάλι… είμαι σίγουρος ότι μόνο ένας εκπαιδευτικός μπορεί να καταλάβει. Και μάλιστα ένας εκπαιδευτικός που μετράει τον χρόνο σε δεκαετίες και μπορεί να “κοιτάξει λίγο πίσω”.
Θέλω να ανεβάσω φωτό αλλά έχω ένα πρόβλημα. Είναι πάρα πολλές. Οπότε θα κάνω ένα κολλάζ με τους περισσότερους από τους ομιλητές, απόφοιτους και μη, όσους μπόρεσα να καταγράψω στις αίθουσες. Είναι κάποιοι που δεν τους πρόλαβα, αλλά και κάποιοι που έφυγα πριν έρθουν… Δεν πειράζει… θα διορθώσω του χρόνου…
Οι περισσότεροι από τους ομιλητές μας
Μια υπέροχη μέρα σήμερα. Πίσω από αυτή την μέρα ήταν η Γρανέτα Καρατζά και ο Νίκος Κουτσοκώστας, καθηγητές της Σχολής μας που είχαν αναλάβει την οργάνωση όλου του εγχειρήματος.
Και μια και μιλάμε για απόφοιτους δεν θα πρέπει να παραλείψουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα των περυσινών αποφοίτων που είχαν αναλάβει την εναλλαγή των ομιλητών στις αίθουσες αλλά και την τήρηση του προγραμματισμού. Βλέπετε η ημερίδα αφορούσε Γ Γυμνασίου, Α και Β Λυκείου και η Γ Λυκείου είχε την διάλεξη για το άγχος. Και ποιος θα βοηθούσε; Έτσι για μια ακόμα φορά οι απόφοιτοί μας ήταν εκεί πρόθυμοι να βοηθήσουν. Και όπως πολύ συχνά λέει η κ Σαββινίδου – Διευθύντρια της Σχολής μας – “Το σχολείο δεν είναι οι τοίχοι αλλά οι άνθρωποι”, μικροί μεγάλοι, συμπληρώνω εγώ που κάθε φορά δίνουν έμπρακτα το παρόν.
Είναι 2023 – για λίγο ακόμα – και στο σχολείο είχαμε full house, γυρίσανε τα παιδιά μας να τα δούμε και να χαρούμε για την πορεία τους.
ΥΓ Το full house σε αντιδιαστολή με το “σύνδρομο της άδειας φωλιάς” που βιώνουν οι γονείς όταν τα παιδιά τους φεύγουν από το σπίτι για να ανοίξουν τα φτερά τους στους δικούς τους δρόμους.
Οι απόφοιτοί μας χαράζουν τους δικούς τους δρόμους. Έτσι και η Μαριζέλα.
Η Μαριζέλα σαν Obi Wan Kenobi, με τον Yo-Da μωρό…
Σε ερώτησή μου τι ακριβώς σπούδασε και τι κάνει, η Μαριζέλα μου απάντησε και μεταφέρω αποσπάσματα από την απάντηση, που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε…
Σπουδασα αρχιτεκτονικη στο Λονδινο αν κ ηθελα καλων τεχνων…
…..εκει ειδα πολλα κ διαφορα , μ αρεσε παντα το ραψιμο οποτε οταν δε σχεδιαζα κ διαβαζα ,για να ξελαγραρω απο τα μαθηματα ζωγραφιζα, βρηκα βιβλια κ αρχισα να ραβω κουστουμια εποχης , κατασκευαζα διαφορα αντικειμενα εκανα μικρογλυπτα … οταν γυρισα δουλεψα σαν αρχιτεκτονας για μια 10ετια (ενω παραλληλα ολο κ συνεχιζα να φτιαχνω διαφορα )
_ οταν αρχισε η κριση κ η οικοδομη εκανε στοπ.. πηγα σχολη Σταυρακου για σπουδες σκηνογραφιας ενδυματολογιας_ δουλεψα θεατρο σινεμα τηλεοραση
_ οταν ηρθε το παιδι με καποιο τροπο βρεθηκε στη ζωη μου αυτη η τεχνη _ reborning _ λεγεται κ ετσι μπορω να δουλευω σπο το σπιτι κ να εχω κ τη μικρη μιας κ δεν υπαρχει βοηθεια απο αλλου…
Ψάχνοντας είδα ότι το reborning είναι μια τέχνη όπου από μια “γυμνή κούκλα” με την βοήθεια καλλιτέχνη, δημιουργούνται κούκλες που μοιάζουν με μωρά πραγματικά.
Η Μαριζέλα φτιάχνει μωρά…έργα τέχνης, μωρά πρωταγωνιστές αλλά και μωρά πρωτότυπα.
“Ένα μωρό (της Μαριζέλας) για τρεις” με τον Κώστα Αποστολάκη
Η δουλειά της είναι πολύπλοκη αλλά τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.
Η Μαριζέλα επί το έργον.
Και μερικά από τα αποτελέσματα…
Η Jennie με πολλές λεπτομέρειες…
…και τατουάζ.
Η Jennie, είναι ένα μωρό ξωτικό.
Δείγματα δουλειάς της Μαριζέλας.
Αν θέλετε να δείτε από κοντά αυτά τα έργα τέχνης έχετε μια μοναδική ευκαιρία, μια η Μαριζέλα, εκθέτει δυο μωρά της στο Delirium Athens gallery, για όλο τον Δεκέμβρη. Δεν ξέρω αν θα είναι και η Μαριζέλα, αλλά σίγουρα θα δείτε δυο εντυπωσιακά μωρά.
Είναι 2023 και οι απόφοιτοί μας χαράζουν τους δικούς τους δρόμους.
