Ετικέτα: ΚΑΛΛΙΙΤΕΧΝΕΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ

Ο Πέτρος, απόφοιτος της Σχολής μας μετά από μια μακρόχρονη απουσία στο εξωτερικό, είναι πλέον στην Ελλάδα και κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα… σκηνοθετεί.

Δίνει μια συνέντευξη στο FLIX όπου παρουσιάζει την νέα του δουλειά “Παράλληλοι Αυτοσχεδιασμοί”. Η δουλειά του αυτή παρουσιάζεται σήμερα στις 9 Δεκέμβρη (δυστυχώς η καθημερινότητα δεν μου επέτρεψε να σας ενημερώσω τουλάχιστον μια δυο μέρες πριν). Η δουλειά του αυτή χαρακτηρίζεται : ντοκιμαντέρ, υπαξιακό, λαογραφικό και ανθρωπιστικό.

Ο Πέτρος

Αντιγράφω από την παρουσίαση…

Το ποιητικό ντοκιμαντέρ του Πέτρου Κολοτούρου, «Παράλληλοι αυτοσχεδιασμοί (Improvisations in Parallel Mode)», θα προβληθεί για το κοινό, μετά την πρεμιέρα του στο τελευταίο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το γύρο του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και την πρόσφατη βράβευσή του στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.

Σχετικά με τον Πέτρο αναφέρεται…

Οπτικοακουστικός δημιουργός, με πολλά μουσικά κλιπ, video dance και video art έργα στο ενεργητικό του, αλλά υπογράφοντας και τη φωτογραφία στο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ «Εγώ και ο ίσκιος μου» για τον Νίκο Παπάζογλου, ο Κολοτούρος είναι ένας από αυτούς τους δημιουργούς που τραβούν με αυτάρκεια το δικό τους μονοπάτι, καταφέρνοντας, στην πορεία, να προσελκύσουν το ενδιαφέρον όχι μόνο των άλλων καλλιτεχνών, αλλά και του κοινού.

Η αφίσα του ντοκυμαντέρ

Και το teaser για να δείτε και δείγμα δουλειάς.

Αν θελετε να διαβάσετε όλη την συνέντευξη, διαβάστε την ΕΔΩ, έχει πράγματι πολύ ενδιαφέρον.

Είναι 2023 – ακόμα – και οι απόφοιτοί μας καταγράφουν το παρόν, δημιουργώντας τις μνήμες του μέλλοντος.

ΥΓ. Είμαι σίγουρος ότι κάπου θα “ανέβει” το ντοκυμαντέρ, οπότε έχετε το νου σας

Μια χορταστική συνέντευξη της Σοφίας Μαυραγάνη στο ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ για την νέα της δουλειά που παρουσιάζεται στην Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών του Εθνικού Θεάτρου. ΟΛΗ την συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε ΕΔΩ. Εγώ θε ματαφέρω μερικά αποσπάσματα ίσα για να σας “ανοίξει η όρεξη” και να πάτε να δείτε την Σοφία. Πάντως εγώ που είχα δει δουλειά της στο Θέατρο ΝΤΑΝΚΑΝ μπορώ να πω ότι μου άρεσε πάρα πολύ και – πρέπει να ομολογήσω – ότι ο χορός δεν είναι στα θέματα ενδιαφέροντός μου.

Η Σοφία…

Αντιγράφω από την εισαγωγή της συνέντευξης :

Έχει λοιπόν πολύ ενδιαφέρον που η καλλιτεχνική υπεύθυνη της Πειραματικής Σκηνής Νέων Δημιουργών του Εθνικού Θεάτρου για τη φετινή σεζόν Κατερίνα Γιαννοπούλου επέλεξε για το πρόγραμμα τη νέα δουλειά της Μαυραγάνη, μιας χορογράφου που φέρνει τον θεωρητικό λόγο στη σκηνή με έναν απρόσμενα σωματικό και συν-αισθηματικό τρόπο διευρυνώντας τα όρια του κειμένου αλλά και της επιτέλεσης. Ειδικότερα, μια που στην παράσταση “ΧΟΡΟΣ: We are prepared for tragedy”, η οποία κάνει πρεμιέρα στις 2 Δεκεμβρίου, η Μαυραγάνη δουλεύει και πάλι σε συνεργασία με τη φιλόσοφο Έλενα Τζελέπη.

Από ότι βλέπεται η παράσταση “παίζει” αρα δεν έχουμε πολύ χρόνο. Για την παράσταση διαβάζουμε…

Σε αυτή την υβριδική παράσταση η Σοφία Μαυραγάνη ξεκινά από τους χορούς των αρχαίων τραγωδιών  για να θέσει σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από τη συλλογική δράση και τη δυνατότητά της να διαμορφώνει κριτικές παρεμβάσεις, να διεκδικεί την κοινωνική αλλαγή και να απαιτεί το αδύνατο. Σε συνεργασία με την ομάδα των περφόρμερ – Αντώνης Αντωνόπουλος, Μαρία Βούρου, Νέγρος του Μοριά-Kevin Ansong, Μαρία Τσιμά, Αντιγόνη Φρυδά, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη, Larry Gus (Παναγιώτης Μελίδης) και υπό τους ήχους της μουσικής του Larry Gus στήνει έναν αιρετικό χορό για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία πάνω σε ένα ένα συλλογικό κείμενο. 

Σε κάποια στιγμή η Σοφία αναφέρει για την σχέση της με το κείμενο…

Έχω μεγάλη δυσκολία να κατανοήσω ένα κείμενο αν δε το δω. Η δυσκολία αυτή με οδηγεί/αναγκάζει σε εναλλακτικούς τρόπους επεξεργασίας των κειμένων. Τα αντιμετωπίζω χορογραφικά. Για να καταλάβω το νόημα μια φράσης πρέπει να συνδεθώ με τον ήχο και την κίνησή της. Για μένα, μόνο όταν επιτυγχάνεται η ακριβής ισορροπία ήχου και κίνησης μπορεί ένα κείμενο να ξεφύγει, να γίνει εμπειρία. Δεν ξέρω αν υπάρχει μεθοδολογία. Υπάρχει ένστικτο και εμπιστοσύνη σε αυτό που υπάρχει πίσω από το νόημα. Δεν πιστεύω στις λέξεις δηλαδή, δεν μου λένε τίποτα σκέτες.

Και ευτυχώς όπως λεει ακριβώς και στο κείμενο. Γιατί αυτή η “αδυναμία” της Σοφίας είναι η αρχή της δημιουργικής της σκέψης.

Αρκετά με την αντιγραφή. Να πάτε να δείτε την εκδήλωση, και να δώσετε χαιρετίσματα στην Σοφία. Στη χειρότερη περίπτωση, διαβάστε το άρθρο ( και τότε θα πάτε σίγουρα).

Είναι 2023 – ακόμα – και οι απόφοιτοί μας δημιουργούν μέσα από τον χορό.

Οι απόφοιτοί μας χαράζουν τους δικούς τους δρόμους. Έτσι και η Μαριζέλα.

Σε ερώτησή μου τι ακριβώς σπούδασε και τι κάνει, η Μαριζέλα μου απάντησε και μεταφέρω αποσπάσματα από την απάντηση, που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε…

Σπουδασα αρχιτεκτονικη στο Λονδινο αν κ ηθελα καλων τεχνων…

…..εκει ειδα πολλα κ διαφορα , μ αρεσε παντα το ραψιμο οποτε οταν δε σχεδιαζα κ διαβαζα ,για να ξελαγραρω απο τα μαθηματα ζωγραφιζα, βρηκα βιβλια κ αρχισα να ραβω κουστουμια εποχης , κατασκευαζα διαφορα αντικειμενα εκανα μικρογλυπτα … οταν γυρισα δουλεψα σαν αρχιτεκτονας για μια 10ετια (ενω παραλληλα ολο κ συνεχιζα να φτιαχνω διαφορα )

_ οταν αρχισε η κριση κ η οικοδομη εκανε στοπ.. πηγα σχολη Σταυρακου για σπουδες σκηνογραφιας ενδυματολογιας_ δουλεψα θεατρο σινεμα τηλεοραση

_ οταν ηρθε το παιδι με καποιο τροπο βρεθηκε στη ζωη μου αυτη η τεχνη _ reborning _ λεγεται κ ετσι μπορω να δουλευω σπο το σπιτι κ να εχω κ τη μικρη μιας κ δεν υπαρχει βοηθεια απο αλλου…

Ψάχνοντας είδα ότι το reborning είναι μια τέχνη όπου από μια “γυμνή κούκλα” με την βοήθεια καλλιτέχνη, δημιουργούνται κούκλες που μοιάζουν με μωρά πραγματικά.

Η Μαριζέλα φτιάχνει μωρά…έργα τέχνης, μωρά πρωταγωνιστές αλλά και μωρά πρωτότυπα.

Η δουλειά της είναι πολύπλοκη αλλά τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.

Και μερικά από τα αποτελέσματα…

Η Jennie, είναι ένα μωρό ξωτικό.

Αν θέλετε να δείτε από κοντά αυτά τα έργα τέχνης έχετε μια μοναδική ευκαιρία, μια η Μαριζέλα, εκθέτει δυο μωρά της στο Delirium Athens gallery, για όλο τον Δεκέμβρη. Δεν ξέρω αν θα είναι και η Μαριζέλα, αλλά σίγουρα θα δείτε δυο εντυπωσιακά μωρά.

Είναι 2023 και οι απόφοιτοί μας χαράζουν τους δικούς τους δρόμους.

Συνήθως δεν χρησιμοποιώ ξενόγλωσσους όρους για να δώσω ένα επάγγελμα. Αλλά το να πω τον Πέτρο φωτογράφο, νομίζω ότι είναι κάτι πολύ φτωχό. Αντιγράφω από την παρουσίαση του στο BEHANCE και κάνω μια σύντομη μετάφραση :

Petros Kolotouros is an audiovisual artist who bridges the realism of documentary on the one hand, with the abstraction and the sensorial audio-visual poetry, on the other. He studied Mechanical Engineering at the Polytechnic School of the University of Patras in Greece where he graduated in 2011. From a very young age he was engaged with music and photography, activities he practiced professionally in parallel with the polytechnic studies.

Ο Πέτρος Κολοτούρος – λοιπόν – είναι ένας καλλιτέχνης που γεφυρώνει τον ρεαλισμό του ντοκουμέντου (ντοκιμαντέρ) από την μια μεριά με την αφαίρεση με την αισθητηριακή οπτικοακουστική ποίηση από την άλλη…. Άρα τι ακριβώς να πεις ότι είναι; Ακριβώς…δεν μπορείς. Οπτικοακουστικός παραγωγός, θα μπορούσε να είναι ένας όρος που περιγράφει την δουλειά του.

Το θέμα είναι ότι στον παραπάνω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε δουλειά του. Έχει βγάλει πολλά θεατρικά τρέϊλερ, Κάποια από τα οποία μπορείτε να δείτε εδώ :

Video Clips – Θεατρικά Trailer
• Zone (Απαθανάτιση και trailer χορευτικής παράστασης, Βερολίνο, 2019)
• Tilting Brunches (Video clip για τους Reverse Mode, Bερολίνο 2018)

Μπορείτε να δείτε το πλούσιο βιογραφικό του με πολλούς συνδέσμους από δουλειά του ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ.

Αύριο παρουσιάζεται το ντοκιμαντέρ του Πέτρου για το οποίο μπορείτε να μάθετε πληροφορίες ΕΔΩ. Λέγεται “παράλληλοι Αυτοσχεδιασμοί”. Πληροφορίες για την προβολή ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ.

Όσοι βρεθείτε αύριο στην προβολή, αναζητείστε τον Πέτρο και δώστε του χαιρετίσματα. Είναι μια καλή αφορμή για να γνωριστείτε.

Είναι 2023 και οι απόφοιτοί μας δημιουργούν τα έργα τέχνης του μέλλοντος…

Ο Στέργιος Μπαλαμώτης απόφοιτος της Σχολής μας, γράφει την δική του πορεία στο χώρο της Μουσικής.

Σε έκτακτη συμμετοχή με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ εμφανίζεται την Πέμπτη 27 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής και μας περιμένει. Μας περιμένει να τον ακούσουμε στα παρακάτω έργα :

Johann Sebastian Bach: Air από την ορχηστρική σουίτα αρ. 3, BWV 1068

Wolfgang Amadeus Mozart: Κοντσέρτο για πιάνο αρ.20, Κ.466

Dmitri Shostakovich: Συμφωνία αρ.10 σε μι ελάσσονα, έργο 93

Περισσότερες πληροφορίες για τη βραδιά στο Μουσικό Μέγαρο, μπορούμε να δούμε ΕΔΩ, όπου έχει και πληροφορίες για την παράσταση και τα εισιτήρια.

Όσοι επιθυμείτε κανονίστε τις εργασίες σας για να μπορέσετε να παρακολουθήσετε αυτή τη συναυλία. Και φυσικά αν μπορείτε να χαιρετίσετε τον Στέργιο.

Είναι 2023 και οι παλιοί μας μαθητές γράφουν την δική τους πορεία στον χώρο της μουσικής.

Η Έλλη Καραδήμου απόφοιτος της Σχολής μας, Γράφει την δική της πορεία στον χορό.

Αντιγράφω από το βιογραφικό της

Η Έλλη Καραδήμου είναι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και της Δραματικής Σχολής του Κώστα Καζάκου, έχει δε διδαχτεί γαλλικά, αγγλικά και ισπανικά.

΄Εχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο και την τηλεόραση. Έχει μελετήσει χορό, σκηνική παρουσία και κίνηση (κλασικό μπαλέτο, σύγχρονο χορό και λάτιν χορούς), έχει δε παρακολουθήσει εντατικά μαθήματα χορού στο Broadway Dance Center, στη σχολή της Martha Graham και στο Peridance Center. Συμμετείχε στο Summer Intensive Course που διοργάνωσε το Siti Theater Company και στο Skidmore College με αντικείμενο μελέτης τις μεθόδους Viewspoints  και Suzuki  (έναν  ριζοσπαστικό τρόπο χρήσης και έκφρασης του σώματος και του λόγου. Η γνωριμία της με το αργεντίνικο τάνγκο στάθηκε σταθμός στην καριέρα της καθώς αφοσιώθηκε σ΄αυτό, σπουδάζοντάς το στη γενέτειρά του, το Μπουένος Αίρες με τους σημαντικότερους εκπροσώπους του είδους. (Όλο το βιογραφικό της μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ )

Η Έλλη μας προσκαλεί να την δούμε “εν δράσει”.

Λοιπόν τι λέτε; Νομίζω είναι μια καλή πρόταση για το Σάββατο βράδυ. Σίγουρα διαφορετική. Με πολύ μουσική και χορό. Πάμε λοιπόν να φτιάξουμε “κερκίδα” για την Έλλη. Όχι ότι το έχει ανάγκη αλλά περισσότερο για να βρεθούμε.

Είναι 2023 και οι απόφοιτοί μας χορεύουν…και όπως λέει η ίδια…θα χορεύω tango μέχρι να μην μπορώ πια να είμαι πια όρθια

Σκέφτηκα ότι μπορεί να σας ενδιαφέρει και το μεταφέρω. Ο Κώστας Μανωλκίδης απόφοιτος της Σχολής μας, μουσικός, κλασσικός κιθαρίστας και σολίστ, ψάχνει κόσμο για χορωδία.

Αντιγράφω από το φατσοβιβλίο :

Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να έρθεις στη χορωδία Conduit Ensemble αν σου αρέσει να τραγουδάς:

1. Γιατί είμαστε ανεξάρτητη ομάδα και ανήκουμε σε μας.

2. Γιατί είμαστε τρομερά αισθαντικά παιδιά και γελάμε ασταμάτητα στις πρόβες με πολύ κακά αστεία (οκ αυτό πρέπει να περιοριστεί λίγο).

3. Γιατί σεβόμαστε τις ατομικότητες, αγκαλιάζουμε και ενθαρρύνουμε τη διαφορετικότητα.

4. Γιατί κάποιες φορές κλείνουμε ταυτόχρονα, απόλυτα κουρδισμένα και γίνεται χαμός στην αίθουσα από επιφωνήματα και χαμόγελα.

5. Γιατί έχουμε ένα spam chat στο messenger που λειτουργεί 24/7 για οποιοδήποτε λόγο.

6. Γιατί δεν έχουμε καβαλήσει το καλάμι και ξέρουμε πότε κάνουμε κάτι καλό και πότε όχι.

7. Γιατί είμαστε ενεργό σύνολο με συνεχή δραστηριότητα.

8. Γιατί έχουμε πολύ υψηλές απαιτήσεις από τα μέλη μας, τα οποία εργάζονται σκληρά για τη βελτίωση όλων μας.

9. Γιατί τα σπάμε όταν κανονίζουμε έξοδο.

10. Γιατί ζωή χωρίς τέχνη είναι πάντα ανολοκλήρωτη και άνοστη.

Αν γνωρίζεις να διαβάζεις καλά παρτιτούρα, έχεις καλή φωνή και όρεξη, στείλε μας μήνυμα. Η πρώτη πρόβα του νέου συναυλιακού μας κύκλου και η κοπή της πίτας θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο. Έλα να μας γνωρίσεις!!!

Μια ιδέα από την δουλειά της χορωδίας μπορείτε να δείτε ΕΔΩ

Αν σας ενδιαφέρει λοιπόν, κανονίστε το Σάββατο να είστε στην κοπή της πίτας στη χορωδία, να γνωριστείτε, και ίσως, να κάνετε το ΄΄όνειρό σας πραγματικότητα και να γίνετε μέλος μια χορωδίας. Λοιπόν;

Είναι 2023 και οι απόφοιτοί μας είναι αποφασισμένοι να κάνουν την καθημερινότητά μας “πιο νόστιμη” μια και Γιατί ζωή χωρίς τέχνη είναι πάντα ανολοκλήρωτη και άνοστη.( όπως λέει ο Κώστας).

(Από την επίσημη Ιστοσελίδα της Σχολής)

Ο Χάρης Αλισαβάκης, απόφοιτος της Σχολής μας εργάζεται σαν Technical Artist στον χώρο των βίντεο games.

Μια σύντομη συνέντευξη του Χάρη, παρουσιάζεται μέσα στα πλαίσια των παρουσιάσεων των αποφοίτων της Σχολής στην επίσημη ιστοσελίδα.

Μπορείτε να δείτε αναλυτικά την ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ στον σύνδεσμο. Αντιγράφω μερικά αποσπάσματα από την παρουσίαση.

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1995 και στο LFH ήρθα το 2007, στο Γυμνάσιο του Ελληνικού τμήματος. Εκεί ήρθα σε πρώτη και αρκετά στενή επαφή με το αντικείμενο του προγραμματισμού και, θέλοντας από μικρός να ασχοληθώ με το αντικείμενο της δημιουργίας video games, το 2013 πέρασα στη σχολή Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αμέσως μετά την αποφοίτησή μου από την Ελληνογαλλική Σχολή.…

Δουλειά του Χ¨αρη μπορούμε να δούμε στο Twitter με κάποια πολύ ενδιαφέροντα βίντεο. Στην ιστοσελίδα του, μπορούμε να βρούμε τεχνικές πληροφορίες αλλά στο portfolio έχει και μερικά πολύ όμορφα δείγματα δουλειάς του το οποία μπορείτε να δείτε.

Από την συνέντευξή του ένα ακόμα απόσπασμα :

Από τα χρόνια του σχολείου έχω διατηρήσει σίγουρα πολλές καλές φιλίες και πολλές ευχάριστες αναμνήσεις. Το LFH έδινε πάντα την ελευθερία στους μαθητές να συμμετάσχουν σε πολλαπλές δημιουργικές δραστηριότητες, να εκφραστούν και να ανακαλύψουν. Δεν μας έμαθε απλά· μας έμαθε να μαθαίνουμε. Και αυτό το στοιχείο είχα πάντα μαζί μου όταν χρειάστηκε μόνος μου να αναζητήσω γνώσεις για το αντικείμενό μου, χωρίς ουσιαστικά επίσημη εκπαίδευση στο συγκεκριμένο αυτό αντικείμενο.

Και κάτι σχετικό με την ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΕΡΑ.

Είναι 2023 και οι απόφοιτοί μας είναι παντού…και στους εικονικούς κόσμους

Η Δάφνη εδώ και πολλά χρόνια ασχολείται με το παιδικό θέατρο. Με το έργο “ΝΤΟ ΝΤΟ ” που παίζεται στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά, διεύρυνε το ηλικιακό όριο των παραστάσεων σε βρεφικό θέατρο. Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν μέχρι τον Απρίλιο του 2023. (πληροφορίες στον σύνδεσμο.

Το “Μαγικό πινέλο της Νουρ” ανεβαίνει στο “ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΟΥ ΡΟΥΦ” (πληροφορίες στον σύνδεσμο)

Αντιγράφω από το Δελτίο τύπου :

“Ένα κορίτσι, η Νουρ, δραπετεύει από τη χώρα της που έχει πόλεμο, τη Γκουέρνικα. Τρυπώνει σε ένα τρένο μόνη της, με την ελπίδα ότι θα την οδηγήσει σε ένα μέρος όπου θα μπορεί να ζήσει ελεύθερη. Εξαντλημένη όπως είναι, την παίρνει ο ύπνος. Στο ίδιο τρένο ταξιδεύουν και δύο αδέρφια που, χωρίς να το καταλάβουν, βρίσκονται ξαφνικά μέσα στο όνειρο του κοριτσιού! Εκεί γνωρίζουν τον πολυλογά Μάγο,…”

Μια πολύ καλή ιδέα για την Κυριακή το πρωί για θέατρο.

Η ομάδα ΒιΔα είναι η θεατρική ομάδα που δίνει την παράσταση. Δυο λόγια για την ομάδα :

Ιδρυτικά μέλη της θεατρικής ομάδας ΒίΔα είναι η Βίκυ Καλπάκα – ηθοποιός και θεατροπαιδαγωγός και η Δάφνη Καφετζή – μουσικός, ηθοποιός και ψυχολόγος, με πλούσια εμπειρία σε παραστάσεις θεάτρου για παιδιά και ενήλικες καθώς και πολύχρονη εμπειρία στο θέατρο στην εκπαίδευση.

Μπορείτε να διαβάσετε δύο πολύ ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις της Δάφνης στους παρακάτω συνδέσμους :

Μια μάλλον παλιά συνέντευξη του 2012 με τίτλο : Δάφνη Καφετζή, ευλογημένο μπαρόκ αεράκι… και μια πιο πρόσφατη (του 2019) με τίτλο : ΔΑΦΝΗ ΚΑΦΕΤΖΗ: Το θέατρο μπορεί να αποδομήσει κόσμους και να χτίσει καινούργιους.

Είναι 2023 και οι παλιοί μας μαθητές ηθο-ποιούν. (δεν ξέρω αν υπάρχει ο όρος αλλ΄΄α μου άρεσε…)