Ο Ν΄΄ικος Μερτζάνος, απόφοιτος της σχολής μας, τραγουδοποιός και ερμηνευτής δίνει μια χορταστική συνέντευξη στο Magic Me από όπου και η φωτογραφία.
Αντιγράφω από την συνέντευξη ένα απόσπασμα :
Ο Νίκος Μερτζάνος θεωρείται και είναι ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς και ερμηνευτές της γενιάς του. Είναι ένας άνθρωπος με ήθος, πηγαίο ταλέντο και στη ψυχή… παιδί. Ένα παιδί που θέλει να βλέπει το Φως, να παίζει με τα χρώματα και τις νότες και να παράγει νέους τόπους έμπνευσης για όλες και όλους εμάς με αυτό που ξέρει να κάνει τόσο καλά: Να δημιουργεί, να γράφει, να τραγουδά!
Μπορείτε να ακούσετε τον Νίκο να τραγουδά εδώ :
ή να τον αναζητήσετε στο διαδίκτυο όπου υπάρχουν πολλά τραγούδια του.
Ο Στέφανος Ρόκος απόφοιτος της Σχολής μας παρουσιάζει την νέα του δουλειά στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη με τίτλο : Οι δύο Ναοί. Εμπνευσμένη από ένα ταξίδι του στην Ιαπωνία, εκφράζει με τον μοναδικό δικό του τρόπο εικόνες από αυτό το ταξίδι.
Μπορείτε να διαβάσετε μια παρουσίαση της έκθεσής του στο CULTURE NOW. Εγώ αντιγράφω το σύντομο βιογραφικό που υπάρχει στο άρθρο :
Ο Στέφανος Ρόκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977.
Από το 1995 έως το 2000 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Τ. Πατρασκίδη. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήριο του Γ. Μήλιου. Το 2002 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη χαρακτική από το Wimbledon School of Art του Λονδίνου, όπου φοίτησε με υποτροφία του ιδρύματος Προποντίς. Από το 2005 έως το 2007 ήταν υπότροφος του ΙΚΥ για την εκτέλεση καλλιτεχνικού έργου.
Έχει πραγματοποιήσει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 2010 παρουσίασε το μουσικό/εικαστικό project “Horror & Romance on Another Planet”. To 2019, προσέγγισε εικαστικά το άλμπουμ των Nick Cave & The Bad Seeds “No More Shall We Part” με την έκδοση του καλλιτεχνικού βιβλίου, καθώς και τρεις ομώνυμες εκθέσεις στην Αθήνα (Μουσείο Μπενάκη) και στο Βέλγιο (Γκαλερί Bernaerts). Το 2020, παρουσίασε το εγχείρημα “10 Years of Horror & Romance” με έργα και μουσική εμπνευσμένα από την έκθεση του 2010.
Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα δίσκων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, καθώς και εξώφυλλα βιβλίων, αφίσες για συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και ταινίες.
Η καλύτερη ιδέα είναι να βρεθείτε την Πέμπτη 7 Απριλίου στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη, στης 5.00 το απόγευμα και μέχρι τις 9.00 να δείτε την δουλειά του και να μιλήσετε μαζί του. Προσωπικά πιθανότατα δεν θα χάσω την ευκαιρία να περάσω για μια καλησπέρα.
Είναι 2022 και οι απόφοιτοι της Σχολής μας καταγράφον τον κόσμο μας με τον δικό τους τρόπο.
Επί σειρά ετών συμμετέχουμε στον διεθνή μαθητικό διαγωνισμό που οργανώνεται από Πανεπιστήμιο της Λυών και έχει θέμα την ανάγνωση αρχαίων κειμένων.
Στη συμμετοχή μας διαβάζουμε αποσπάσματα από τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή. Το σχετικό βίντεο είναι ΕΔΩ όπως εμφανίζεται στην επίσημη σελίδα τους διαγωνισμού.
Μια καταπληκτική δουλειά από τους μαθητές και τους καθηγητές που τους συντόνιζαν, Δάφνη Φαρμακάκη, Μαργαρίτα Παρασκευοπούλου, Μαρία Παύλου και Ιωάννα Σαββινίδου.
Είναι 2022 και η Ελληνογαλλική Σχολή ταξιδεύει στην Λυών
Η Εύα Κοτανίδη, μετά την μεγάλη επιτυχία που είχε τον Δεκέμβρη η παράσταση : Δαλιδά. Τραγουδώντας μέχρι το τέλος” επανέρχεται με την παράσταση στα τέλη του Μάρτη.
Μπορείτε να δείτε τα στοιχεία των νέων παραστάσεων ΕΔΩ. Οι παραστάσεις είναι από Δευτέρα 28 Μαρτίου μέχρι και τις 31 Μαρτίου.
Μπορείτε να διαβάσετε την συνέντευξη της Εύας που αφορά τις παραστάσεις ου Δεκέμβρη μεν αλλά δεν έχει κάποια διαφορά.
Αντιγράφω ένα απόσπασμα :
«Κινήθηκε σε όλη της τη ζωή από το φως στο σκοτάδι και έζησε μέσα στις τραγικές αντιφάσεις της. Ερμήνευε τραγούδια που οι στίχοι τους ήταν κυριολεκτικά ρόλοι. Και μπορεί η φήμη και η δόξα να έπεφταν στα πόδια της, χαρίζοντάς της όλα όσα επιθυμούν οι κοινοί θνητοί, παρ’ όλα αυτά ένα μαύρο φεγγάρι σκίαζε το είναι της, βυθίζοντάς την σε απανωτές καταθλίψεις». Η Εύα Κοτανίδη διάβασε και μελέτησε εξοντωτικά τη ζωή της Dalida. Εφημερίδες, περιοδικά, συνεντεύξεις, ντοκιμαντέρ και φυσικά απανωτές ακροάσεις. Στην παράσταση η μεταμόρφωσή της σε Yolanda Christina Gigliotti (κατά κόσμο Dalida) θα συμβεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε το κοινό μέσω των τραγουδιών και των προσωπικών εξομολογήσεων να μυηθεί σε έναν απολογισμό ζωής και καριέρας, προκειμένου να αποκατασταθεί όλη η αλήθεια. Η Dalida μας ξανασυστήνεται και η Κοτανίδη ξεδιπλώνει τη διττή της φύση που την ταλαιπώρησε, την απογείωσε καλλιτεχνικά αλλά και την εξουθένωσε.
Δεν το βάζουμε κάτω. Μετά από δύο χρόνια, προχθές πραγματοποιήσαμε τα ατελιέ και τώρα πάμε για την Μουσική βραδιά.
Η πρόσκληση
Το θέμα μας είναι η φυγή… δεν έχει σημασία από που… αρκεί να φύγουμε…
Μπορεί να είναι μια σχέση, μπορεί να είναι η δουλειά μας, μπορεί να είναι μια πόλη ή μια χώρα, μπορεί απλά να φύγουμε με το μυαλό μας και να πάμε μια βόλτα.
Δεν είναι εύκολο. Ο κορωνοϊός μας ΄έχει αναστατώσει. Προσπαθούμε να βρούμε τον καλύτερο συνδυασμό στις πρόβες και μετά έρχεται ένα κρούσμα και μας γυρνάει όλο τον προγραμματισμό ανάποδα. Αλλά δεν το βάζουμε κάτω. Εμείς τη μουσική βραδιά θα τη κάνουμε. Αυτό που μας στενοχωρεί είναι ότι κάποιοι μαθητές που έχουν δουλέψει πολύ δεν θα μπορούν να έρθουν.
Η γιορτή θα γίνει στο μουσικό σχολείο Παλλήνης σε δύο παραστάσεις, για δύο λόγους. Στη τελευταία μουσική βραδιά ξεχειλίσαμε την αίθουσα του Μουσικού σχολείου (πάνω από 700 θέσεις). Έτσι φέτος είπαμε να κάνουμε δύο παραστάσεις. Από τη μια για να χωράμε και φυσικά για να είμαστε και πιο αραιά. Η πρόσβαση ακολουθεί τους γνωστούς κανόνες : πλήρως εμβολιασμένοι ή με πιστοποιητικό νόσησης ή με rapid test για τους ενήλικες ή πλήρως εμβολιασμένοι ή με πιστοποιητικό νόσησης ή με self test για τους ανήλικους. Εφοδιαστείτε κατάλληλα και ελάτε, σας περιμένουμε.
Η αφίσα της εκδήλωσης…
Σας περιμένουμε για να περάσουμε μια υπέροχη βραδιά, καμαρώνοντας τα παιδιά μας να λένε αγαπημένα τραγούδια. Ελάτε να τραγουδήσουμε μαζί…τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω… Έχω όμως ένα πρόβλημα: συνήθως μαγνητοσκοπώ την εκδήλωση και… με γράφω. Λέτε να πειράζει; (δεν τα έχω καταφέρει ποτέ να μην αρχίσω να τραγουδάω…)
Είναι 2022 και η Ελληνογαλλική Σχολή τραγουδάει στην Μουσική Βραδιά. Εσείς;
Αλήθεια, με έχει προβληματίσει πολύ πόσα πράγματα δεν αντιλαμβανόμαστε από τους μαθητές μας όταν το μόνο που ξέρουμε είναι πόσο καλοί είναι στη Χημεία. Και πόσο ευχάριστα μας εκπλήσσει το αποτέλεσμα κάθε φορά που τους αφήνουμε να εκφραστούν ελεύθερα και να δημιουργήσουν.
Κάπως έτσι ένα πρωινό του Νοέμβρη εμφανίζεται στο γραφείο η Μελίνα και μου ζητάει να πάρουμε μέρος στον μαθητικό διαγωνισμό με μια ταινία που θα φτιάξει. Εγώ το μόνο που γνώριζα ήταν ότι η Μελίνα είναι μαθήτρια της Β Λυκείου και ότι της αρέσει να βγάζει φωτογραφίες μια και σε αρκετές εκδηλώσεις του σχολείου κυκλοφορούσε με την δική της φωτογραφική μηχανή.
Και έτσι ξεκινήσαμε. Εγώ στα τυφλά ενώ η Μελίνα με ένα όραμα και μια ιδέα.
Ξεκινάμε από τις προθεσμίες και τις προϋποθέσεις. Κάνουμε την αίτηση συμμετοχής και άμεσα μας έρχεται η απάντηση αποδοχής με τα σχετικά αρχεία. Αρχίζουμε την μελέτη και βλέπουμε τι χρειάζεται.
Σε δύο μέρες οι δηλώσεις ήταν στο γραφείο μου…35 μαθητές θα συμμετείχαν. (!!!!). Από τις ελάχιστες περιπτώσεις που δηλώσεις γονέων συγκεντρώνονται τόσο γρήγορα. Περνούσε ο καιρός και συχνά πυκνά εμφανιζόταν η Μελίνα και ζητούσε χρόνο…αν μπορούσε να λείψει από το μάθημα για το βίντεο. Κρατώντας τα προσχήματα – γκρινιάζοντας ότι δεν πρέπει να λείπει από το μάθημα κλπ κλπ κλπ – πάντα έπαιρνε την άδεια, φροντίζοντας πάντα να μη λείπει συνέχεια από το ΄ίδιο μάθημα.
Κάποια στιγμή ζήτησε να έρθει με ένα τμήμα ένα Σάββατο στο σχολείο(!!!). Τη βρήκαμε τη λύση και ο κ Παπαϊωάννου που επίσης συμμετέχει στο πρόγραμμα, αφιέρωσε ένα δίωρο Παρασκευής μετά το μάθημά του στα γυρίσματα… και έγινε και αυτό.
Μετά μου ζήτησε ένα πούλμαν με τον οδηγό για να τους βγάλει βόλτα στο τετράγωνο, γιατί ήθελε λήψεις μέσα από το πούλμαν. Τα συζητήσαμε και τελικά για λόγους ασφαλείας κόψαμε τη βόλτα με τους μαθητές όρθιους για τη λήψη αλλά το πούλμαν το πήρε στη ράμπα με τον οδηγό να τους ανοίξει τις πόρτες και να μπουν, να κάνουν κάποιες λήψεις που ήθελε και…πάει και αυτό…
Μετά μου ζήτησε Gimball…(!!!). Το βρήκαμε και το νοικιάσαμε και κάναμε τη δουλειά μας. Μετά συνειδητοποιήσαμε ότι είναι χρήσιμο εργαλείο και αποκτήσαμε και στο σχολείο. Και φτάνουμε στο μοντάζ όπου στη βιβλιοθήκη ή CDI όπως το λέμε, (Κέντρο έρευνας και Τεκμηρίωσης… Φανταστικός τίτλος που δείχνει ακριβώς τι πρέπει να είναι μια βιβλιοθήκη). Ο κ Λαγός σταθερή αξία της Σχολής και πίσω από δεκάδες παραγωγές, καθοδήγησε τους μαθητές και δουλέψανε στο μοντάζ…
Το ημερολόγιο λέει 14 Μαρτίου και η καταληκτική ημερομηνία ήταν 15 Μαρτίου…
Το υλικοοοοοοο!!!!! Που είναι τι θα ανεβάσουμε; Η απάντηση : Δεν μπορούμε και στις 15 Μαρτίου να το ανεβάσουμε; Και εκεί άγχος. Μην έχω χρόνο αν γίνει καμία στραβή… Όοοοοοχι!!!! Όλα στο παρά ένα…
Και στις 15 φτάνει το υλικό… και άλλη έκπληξη. Συμμετέχουμε και στην αφίσα, και στην πρωτότυπη μουσική (!!!! Που ήταν κρυμμένοι όλοι οι δημιουργοί????).
Ορίστε και η αφίσα…
Και συνεχίζουμε…
Ανάρτηση στο φωτ΄΄οδενδρο… έτσι έλεγε. Να μη το δέχεται, λάθος το ένα , λείπει το άλλο, προσέξτε το τρίτο… και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Ειλικρινά δεν ξέρω ποιοι ανεβάζουν υλικό και αν πρέπει να είναι τόσο δύσκολο. Αν ξαναχρειαστεί ίσως τελικά να είναι πιο εύκολο. Πάντως παιδεύτηκα. Ψάχνω για σύνδεσμο… Δεν δίνει σύνδεσμο….(!!!) και τι θα στείλω στις υποψηφιότητες. Στέλνω όλα τα υπόλοιπα… και μου έρχεται η πληροφόρηση… Το φωτόδενδρο δεν δίνει σύνδεσμο μόνο έναν αριθμό ταυτότητας. (ΓΚΟΛΛΛ!!!!) Και εγώ τι θα στείλω… Ο κ Πούλιος – ο οποίος προφανώς ήταν υπεύθυνος συμμετοχών και πρέπει να πέρασε δύσκολα χθες – μου στέλνει τελεσίγραφο. Θέλω σύνδεσμο αλλιώς απορρίπτεται ή συμμετοχή…. Αυτογκόλ αυτή τη φορά. Η δουλειά των παιδιών στον αέρα…ότι μου έλειπε.
PLAN B : Σύνδεσμο θέλει σύνδεσμο θα έχει. Ανεβάζω στο κανάλι μου την ταινία σε φουλ υψηλή ανάλυση…Έκανε άπειρο χρόνο…Ελέγχει το ΥOU TUBE, περνάει όλους τους ελέγχους και δημοσιοποιείται… Είναι αυτό που βλέπετε. Και έχω και σύνδεσμο τον οποίο δηλώνω… 8.48 μμ έρχεται η απάντηση… Είμαστε εντάξει προωθώ την συμμετοχή σας. Επιτέλους… Το ΟΥΦ πρέπει να ακούστηκε από τον Βύρωνα στην Αγία Παρασκευή.
Η ομορφότερη φωτογραφία της ταινίας που κατατέθηκε και σαν THUMBNAIL της ταινίας.
Οι συμμετοχές πάρα πολλές, μαθητές, καθηγητές, άλλοι μπροστά άλλοι πίσω από την κάμερα… Όλοι είχαν τον ρόλο τους.
Αυτή είναι η ιστορία. Όλα τα άλλα είναι ταιν΄΄ια…
Είναι 2022 και οι μαθητές μας δημιουργούν. Απολαύστε.
Παρουσιάστηκε σήμερα από την ορχήστρα της ΕΡΤ “η μελωδία της ευτυχίας” στους μικρούς μαθητές μας.
Στα πλαίσια εκπαιδευτικού προγράμματος επισκέφτηκε το σχολείο μας μια ομάδα από δεκαπέντε μουσικούς, μια σοπράνο και φυσικά ο διευθυντής της ορχήστρας, οι οποίοι πρόσφεραν στους μικρούς μαθητές μας μαγικές στιγμές γνωρίζοντας τους τη μαγεία της μουσικής.
Ο Γιάννης Σουλιώτης, απόφοιτος της Σχολής μας είναι δημοσιογράφος εδώ και είκοσι χρόνια. Αντιγράφω ένα σύντομο βιογραφικό από τη Καθημερινή :
Ο Γιάννης Σουλιώτης γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Από το 2001 μέχρι σήμερα είναι δημοσιογράφος στην Καθημερινή. Αρχικά εργάστηκε στα ένθετα της εφημερίδας, στη συνέχεια μεταπήδησε στο ελεύθερο ρεπορτάζ και από το 2008 και έπειτα παρακολουθεί το αστυνομικό και δευτερευόντως στο δικαστικό ρεπορτάζ. Αποφοίτησε το 1996 από την Ελληνογαλλική Σχολή Αγίας Παρασκευής. Σπούδασε στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθήνας και στη συνέχεια απέκτησε master από το τμήμα «Μάρκετινγκ & Επικοινωνία και Νέες Τεχνολογίες» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθήνας. Πιο πρόσφατα παρακολούθησε πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών με θέμα την Τρομοκρατία (Terrorism Studies) στο πανεπιστήμιο St Andrews της Σκωτίας.
Αυτό τον καιρό είναι αποσταλμένος της ΕΡΤ και της Καθημερινής στην Ουκρανία, και τον βλέπουμε καθημερινά στις οθόνες μας μεταδίδοντας μας τα νεότερα από το μέτωπο.
Ξέρουμε ότι οι συνθήκες είναι περίεργες και δύσκολες εκεί στην Ουκρανία οπότε ευχόμαστε να είναι καλά και να τον βλέπουμε να μας λέει τα νεότερα.
Είναι 2022 και οι απόφοιτοι της Σχολής μας, μας ενημερώνουν για τις εξελίξεις.
Η Έλλη απόφοιτος της Σχολής μας είναι Ιατρός ενδοκρινολόγο. Στον σύνδεσμο εδώ μπορείτε να βρείτε ένα “σύντομο” βιογραφικό ( το λέω έτσι γιατί είναι τρεις σελίδες…) Αντιγράφω μόνο την εισαγωγή.
Δρ. Έλλη Γ. Αναγνώστου Ενδοκρινολόγος Ακαδημαϊκή υπότροφος στο Κέντρο Αριστείας για τις Νευρονδοκρινείς Νεοπλασίες Α’Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική – ΓΝΑ ΛΑΙΚΟ Εκπαίδευση
Απόφοιτος Ελληνογαλλικής Σχολής Αθηνών (LFH). 1997-2003: Πτυχίο Ιατρικής, Ιατρική Σχολή, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εισαγωγή στην Ιατρική Σχολή κατόπιν Πανελληνίων εξετάσεων. Αποφοίτηση με βαθμό ”λίαν καλώς”.
Διεθνείς ανταλλαγές κατά τη διάρκεια των σπουδών: 2000: Ερευνητικό Εργαστήριο Γονιδιακής Θεραπείας, Πανεπιστήμιο Washington, Seattle, Η.Π.Α. 2002: Τμήμα Νευρολογίας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο “Policlinico Universitario G.Martino”, Mεσσήνα, Ιταλία (Helmsic). 2003: Τμήμα Λοιμωδών, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο “Hospital de Santa Μaria”, Λισσαβόνα, Πορτογαλία(Helmsic).
Τα υπόλοιπα πολύ ενδιαφέροντα στο βιογραφικό θα πρέπει να ανατρέξετε στον σύνδεσμο. Στο βίντεο που ακολουθεί η Έλλη είναι προσκεκλημένη στην εκπομπή “όλα για τη ζωή μας” όπου μιλάει για τον θυρεοειδή, το Τσερνόμπιλ, και τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί αλλά και την αντιμετώπισή τους.
https://youtu.be/ljtSogCvlts
Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη όπου σίγουρα θα βοηθήσει να καταλάβουμε τα προβλήματα με τον θυρεοειδή.
Είναι 2022 και οι απόφοιτοι της σχολής μας φροντίζουν για την ποιότητα της ζωής μας.
Η Χαρά Μαραντίδου είναι αρχιτέκτων εικαστικός και όχι μόνο… Κάποια στιγμή την ρώτησα : τελικά τι είσαι και η απάντηση ήταν ότι κάποια στιγμή την είχε ρωτήσει και ο γιός της και εκεί πραγματικά δυσκολεύτηκε να περιγράψει όλα όσα κάνει.
Προσωπικά έχω χάσει τη μπάλα προσπαθώντας να παρακολουθήσω όλα όσα έχει κάνει. Έξω από την συμμετοχή της σε κάποια κτίσματα, όπως το κυκλικό φαρμακείο, την έχω δει να είναι εικονογράφος σε βιβλία, να γράφει βιβλία, να σχεδιάζει τα προγράμματα του φεστιβάλ Αθηνών, να φτιάχνει τις “μουσειοβαλίτσες” ή κάπως έτσι… Δεν μπορώ να τα θυμηθώ όλα.
Αντιγράφω από τις “εκδόσεις ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ” ένα σύντομο βιογραφικό.
Η Χαρά Μαραντίδου γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ της Αθήνας (2000). Το 2003 συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα αποφοιτώντας το 2007. Συμμετέχει σε εκθέσεις με εγκαταστάσεις και καλλιτεχνικά βιβλία. Από το 2001 είναι βασικό μέλος της KLAB architecture αναλαμβάνοντας την εικαστική επιμέλεια των αρχιτεκτονικών έργων και συνεχίζοντας την έρευνά της για την ανάδειξη διαύλων επικοινωνίας μεταξύ αρχιτεκτονικής και τέχνης. Από το 2010 ασχολείται κυρίως με τη δημιουργία βιβλίων, το σχεδιασμό χρηστικών αντικειμένων και τις δημιουργικές δράσεις για μικρά παιδιά.
Παρακολουθώντας όμως το βίντεο που υπάρχει στον σύνδεσμο που ακολουθεί,
θα μπορέσετε να να καταλάβετε καλύτερα τι κάνει η Χαρά. Αν βγάλετε κάποιο συμπέρασμα, ευχαρίστως να το μάθω και εγώ.
Αυτό που σίγουρα μπορώ να πω είναι ότι η Χαρά είναι η προσωποποίηση της της δημιουργίας. Κάθε μέρα που περνάει κάτι καινούργιο θα “βγάλει”. Έτσι μετά από τις δηλώσεις της, περιμένουμε κάπου κατά το καλοκαίρι, το δικό της βιβλίο και τότε θα τα ξαναπούμε. Αν θέλετε να δείτε τα βιβλία στα οποία έχει κάνει την εικονογράφηση η Χαρά αλλά και το βιβλίο που έχει γράψει, μπορείτε να τα βρείτε εδώ.
